กลยุทธ์ซื้อตึกใจกลางเมือง

"ฉันไม่สนว่าพวกคุณจะเสนอราคาเท่าไหร่ เพิ่มให้อีกสามเท่า... โครงการ 'The Grand Horizon' ต้องเป็นของตระกูลศรุตภายในเที่ยงนี้!" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นห้องประชุมกระจกใสระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ ศรุต ทายาทมหาเศรษฐีผู้สวมสูทสั่งตัดพิเศษจากอิตาลี ยืนค้ำยันสองมือลงบนโต๊ะประชุมไม้มะฮอกกانيราคาแพงระยับ สายตาคมกริบกวาดมองผู้บริหารระดับสูงของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ด้วยความเย่อหยิ่งและกระหายอำนาจ เขากำลังจะฮุบตึกแฝดสัญลักษณ์ใหม่ของเมืองนี้ เพื่อเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของใครบางคนให้จมดินตามความตั้งใจที่ประกาศไว้ ลินิน เลขาฯ สาวในชุดสูทเข้ารูปสีครีมยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังโต๊ะทำงานริมกระจก เธอไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกต่อท่าทีคุกคามนั้นแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวยาวใต้โต๊ะกำลังเลื่อนหน้าจอแท็บเล็ตเพื่อตรวจสอบความเคลื่อนไหวของพอร์ตการลงทุนอย่างใจเย็น ดวงตากลมโตแฝงรอยยิ้มเยาะหยันจางๆ ที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ความหมาย ความจริงแล้ว ศรุตไม่ได้รู้เลยว่า ตึกที่เขากำลังจะทุ่มเงินซื้อด้วยความกระ hơh หิวนั้น ถูกจองจำกัดสิทธิ์โดยคนที่เขาเคยตราหน้าว่าเป็นแค่ "เศษสวะข้างถนน" ไปเรียบร้อยแล้วตั้งแต่เมื่อวาน "คุณศรุตคะ..." เสียงหวานใสแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดในห้องประชุม "ดูเหมือนว่าคุณจะมั่นใจในตัวเลขในบัญชีมากเกินไปหน่อยนะคะ ระวังว่าตึกที่คุณอยากได้นักหนา จะกลายเป็นอนุสาวรีย์ความโง่เขลาของคุณเอง" ศรุตหันขวับมามองหน้าลินินด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "นังเลขาฯ ชั้นต่ำ! เธอกล้าดียังไงมาปากดีต่อหน้าฉัน? คิดว่ามีไอ้สวะคินน์คอยหนุนหลังแล้วจะกร่างได้งั้นเหรอ? บอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า อีกสิบนาทีข้างหน้า กรรมสิทธิ์ทั้งหมดของตึกนี้จะตกเป็นของตระกูลศรุต และไอ้คินน์ผัวเผลอๆ ของเธอจะกลายเป็นแค่คนตกงานที่ไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะซุกหัวนอน!" บรรยากาศในห้องประชุมอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ผู้บริหารหลายคนพากันหลบสายตา ไม่กล้ามีปากเสียงกับทายาทผู้ทรงอิทธิพล ทว่า ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา คินน์ก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสุขุมเยือกเย็น ชุดสูทสีดำสนิทไร้รอยยับขับเน้นให้ร่างสูงโปร่งดูทรงอำนาจและน่าเกรงขามยิ่งขึ้น ดวงตาคมปลาบกวาดมองศรุตด้วยความว่างเปล่า ราวกับกำลังมองฝุ่นละอองที่ไร้ค่าบนรองเท้าหนังราคาแพง "พูดจบหรือยังครับ... อ้อ ลืมไป ฉันใช้คำว่า 'ครับ' ไม่เป็นหรอกนะ เพราะฉันคุยกับคน ไม่ได้คุยกับสุนัขที่กำลังเหủaหอน" คินน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงกระดูกดำ ศรุตหน้าชาดลด้วยความโกรธ "ไอ้คินน์! แก... แกกล้าดียังไงมารนหาที่ตายถึงที่นี่! วันนี้ฉันจะทำให้แกคุกเข่ากราบตีนฉันให้ดู!" "เชิญตามสบายครับ... อ๋อ ไม่สิ เชิญตามใจชอบเลย" คินน์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้ศรุตถึงกับสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "เพราะตอนนี้ เอกสารสิทธิ์การครอบครองตึก The Grand Horizon ทั้งหมด ได้ถูกโอนเข้าสู่ระบบการจัดการทรัพย์สินส่วน 100% ของฉันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว" "โกหก! เป็นไปไม่ได้!" ศรุตแผดเสียงลั่น "ผู้บริหารระดับสูงนั่งอยู่ตรงนี้ ไม่มีทางที่ใครจะซื้อตัดหน้าตระกูลศรุตได้โดยที่ฉันไม่รู้เรื่อง!" คินน์ไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแค่ส่งสัญญาณมือให้ลินิน เลขาฯ คนสวยยื่นแท็บเล็ตสีดำสนิทให้ ลินินรับคำด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ เธอก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะประชุม ก่อนจะกดปุ่มส่งสัญญาณข้อมูลไปยังจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่กลางห้อง พรึบ! ภาพเอกสารทางกฎหมายและตราประทับรับรองการซื้อขายมูลค่าหลายหมื่นล้านบาทปรากฏเด่นชัด บนหน้าจอระบุชื่อเจ้าของใหม่ตัวเบ้อเริ่ม... 'บริษัท คินน์ โฮลดิ้ง จำกัด' และที่ดีไปกว่านั้น คือสถานะการชำระเงินที่ขึ้นคำว่า 'ชำระเต็มจำนวน - สำเร็จ' โดยไม่มีการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินใดๆ ทั้งสิ้น! สีหน้าของศรุตเปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดราวกับกระดาษ มือหนาที่กำหมัดแน่นสั่นเทาด้วยความตกตะลึง ดวงเบิกโพลงมองตัวเลขมหาศาลที่ไม่คิดว่ามนุษย์คนไหนจะควักจ่ายสดๆ ได้ภายในพริบตาเดียว "เป็นไปได้ยังไง..." ศรุตพึมพำกับตัวเอง ขาเริ่มอ่อนแรงจนต้องเซถอยหลังไปพิงพนักเก้าอี้ "เงินบ้าอะไรตั้งหมื่นล้าน แกเอาเงินมาจากไหนไอ้คินน์! แกมันก็แค่พนักงานจนๆ ที่ถูกไล่ออก!" คินน์เดินเข้าไปใกล้ศรุตเรื่อยๆ ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนได้ยินเสียงลมหายใจที่ติดขัดของศรุต กลิ่นอายของอำนาจที่เหนือกว่าแผ่ซ่านกดทับจนคนในห้องแทบไม่กล้าหายใจ "เงินน่ะเหรอ..." คินน์กระซิบเสียงต่ำ ทว่าก้องกังวานในความเงียบ "มันหาไม่ยากหรอกครับ... สำหรับคนที่รู้ทันเกมของพวกคุณ และมีระบบที่พร้อมจะเปย์ซื้อความสุขสะใจให้ตัวเองทุกเมื่อ" ลินินยืนมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่พองโต ความรู้สึกอัดอั้นตันใจที่เคยถูกเหยียดย่ำในอดีตถูกชำระล้างจนหมดสิ้น ความรักและความภักดีที่เธอมีให้คินน์มาตลอด ไม่ใช่เรื่องสูญเปล่าเลยจริงๆ เขากลับมาทวงทุกอย่างคืน และกำลังจะเหยียบย่ำศัตรูให้จมดินด้วยความเหนือชั้นอย่างแท้จริง ศรุตกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคืองที่อัดแน่นจนอกแทบระเบิด แม้จะเสียหน้าและพ่ายแพ้อย่างยับเยินในศึกนี้ แต่เขายังมีไพ่ตายใบสุดท้าย ซ่อนอยู่ในเซฟลับที่บริษัทแม่ "แกอย่าเพิ่งได้ใจไปไอ้คินน์!" ศรุตแค่นAเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาสดใสด้วยความอาฆาตมาดร้าย "ต่อให้แกจะได้ตึกนี้ไป แต่โครงการประมูลแผ่นดินผืนใหญ่ที่สุดของประเทศในสัปดาห์หน้า ตระกูลศรุตเตรียมเงินไว้ทุ่มไม่อั้น! แกไม่มีทางชนะฉันได้หรอก!" คินน์หยุดเดิน เขามองหน้าศรุตด้วยสายตาเวทนาปนสมเพช ก่อนจะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบที่ทำให้ศรุตต้องขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "โครงการแผ่นดินผืนนั้นเหรอครับ..." คินน์เอ่ยเสียงเรียบ พร้อมกับยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกาเรือนหรู "น่าเสียดายจังที่คุณพูดช้าไปหน่อย... เพราะเมื่อสามนาทีที่แล้ว ลินินเพิ่งส่งคำสั่งซื้อขาดที่ดินแปลงนั้นทั้งหมด ในฐานะ 'เจ้าของรายใหม่' เรียบร้อยแล้วเหมือนกัน" เพล้ง! เหมือนมีสายฟ้าฟาดลงมากลางห้องประชุม ศรุตเข่าทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นพรมราคาแพงอย่างไร้ศักดิ์ศรี ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความช็อกตาค้าง สมองขาวโพลนรับความจริงที่เกิดขึ้นไม่ไหว ในขณะที่ความเงียบงันและอึดอัดปกคลุมไปทั่วห้อง ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงของศรุตก็ดังขึ้นพร้อมกันอย่างบ้าคลั่ง ข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารและตลาดหลักทรัพย์รัวเข้ามาไม่หยุดหย่อน ราวกับระบบกำลังพังทลาย ศรุตตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ค่อยๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยมือที่ไร้เรี่ยวแรง หน้าจอแสดงผลบัญชีบริษัทหลักของตระกูลที่เวลานี้... ยอดเงินคงเหลือกลายเป็น 'ศูนย์' พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนอัตโนมัติจากระบบโลจิสติกส์การเงินระดับประเทศ [แจ้งเตือนด่วน: ทรัพย์สินทั้งหมดของท่านถูกอายัดและเข้าสู่กระบวนการซื้อกิจการแบบเป็นปรปักษ์ (Hostile Takeover) โดย 'คินน์ โฮลดิ้ง' เรียบร้อยแล้ว] ศรุตเงยหน้าขึ้นมองคินน์และลินินด้วยดวงตาที่เบิกกว้างจนเส้นเลือดฝอยแตก ร่างกายสั่นสะท้านราวกับคนใกล้ตาย เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองไม่ได้แค่พ่ายแพ้ แต่กำลังถูกทำลายล้างจนไม่เหลือแม้แต่ซาก ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความสะใจนี้ร่วมกันนะคะ!