เตรียมพร้อมสู่เมืองใหญ่

"ระบบที่ฉันสร้างขึ้นมากับมือ..." รินทร์พึมพำด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด ร่างเพรียวบางในชุดคลุมนักเวทสีขาวสะอาดตาถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อจ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงสีแดงฉานที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า อัลกอริทึมการจัดการทรัพยากรระดับมหภาคที่เธอกับทีมพัฒนาเคยเขียนขึ้นเพื่อใช้ขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจขององค์กรในโลกความเป็นจริง กลับถูกดัดแปลงและฝังรากลึกอยู่ในโค้ดเนมของผู้คุมกฎแห่งโลก VRMMO นี้อย่างแนบเนียน ชนิดที่ว่าต่อให้เป็นโปรแกรมเมอร์มือหนึ่งก็ไม่อาจแยกแยะรอยต่อของโค้ดเก่าและใหม่ได้ ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่? และทำไมมันถึงอยู่ในร่างของผู้คุมกฎที่กำลังจ้องมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบเช่นนี้? "เรน... ตั้งสติก่อนค่ะ!" เสียงใสๆ แต่แฝงด้วยความเด็ดขาดดังขึ้นข้างกาย เอน่าพุ่งเข้ามาคว้าแขนเรียวของเธอไว้แน่น ฝ่ามืออุ่นๆ ของสตรีมเมอร์สาวช่วยดึงสติของรินทร์ให้หลุดออกจากภวังค์แห่งความตกตะลึง ดวงตากลมโตของเอน่ากวาดมองผู้คุมกฎตรงหน้าสลับกับหน้าจอระบบอย่างรวดเร็ว สมองของเبي็มนักไลฟ์สดผู้ผ่านศึกมาโชกโชนประเมินสถานการณ์หน้างานด้วยความฉับไว "ต่อให้ระบบนั่นจะหน้าตาคุ้นเคยแค่ไหน แต่ตอนนี้เราอยู่ในเกมนะคะ ถ้าขืนเธอสติแตกตรงนี้ เราได้กลายเป็นปุ๋ยฝังดินก่อนจะได้ไปถึงเมืองใหญ่นะคะ!" รินทร์สูดลมหายใจเข้าลึก 3 วินาทีเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจ สมองที่เคยชินกับการประมวลผลข้อมูลระดับเทราไบต์กลับมาทำงานด้วยความเร็วสูงอีกครั้ง เธอกะพริบตาสองครั้งเพื่อปิดหน้าต่างโฮโลแกรมส่วนตัว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้คุมกฎด้วยแววตาสงบเยือกเย็นดังเดิม "ขออภัยด้วยค่ะ ทางเราแค่... ประหลาดใจกับความสมบูรณ์แบบของระบบจัดการภาษีตลาดกลางเท่านั้นเองค่ะ" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่ซ่อนความสั่นไหวไว้ภายใต้หน้ากากความสุขุม เธอยกมือขึ้นทัดปอยผมที่หลุดลู่ลงมาทาบแก้ม "ไม่นึกเลยว่าเกมระดับ VRMMO จะมีระบบคำนวณอัตราเงินเฟ้อที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นทีมพัฒนาของ 'เกาะลอยฟ้าเซเรนเทีย'" ผู้คุมกฎในชุดสูทสีดำสนิทหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนมุมปากยังคงมีความน่าสงสัย แต่มันก็จางหายไปแทนที่ด้วยท่าทีเป็นทางการตามหน้าที่ "นักเดินทาง... โค้ดพวกนี้คือหัวใจสำคัญของความเสถียร หวังว่าพวกคุณคงไม่พยายามเจาะระบบมันอีกเป็นครั้งที่สองนะ มิฉะนั้น บทลงโทษจะไม่ใช่แค่การรีเซ็ตตัวละครหรอกค่ะ" สิ้นเสียงร่างของผู้คุมกฎก็สลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าจางหายไปกับสายลม ทิ้งให้สองสาว站อยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้ารingสีทองที่เงียบสงบอีกครั้ง เอน่าถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่จนไหล่ตก เธอทิ้งตัวลงนั่งยองๆ กับพื้นหญ้า ยกมือขึ้นปาดเหงื่อเม็ดเป้งที่ผุดขึ้นตามไรผม "ให้ตายเถอะเรน! เกือบไปแล้วไหมล่ะ เกือบได้ไปเกิดใหม่เป็นเลเวล 1 อีกรอบแล้วนะนั่น ว่าแต่... เมื่อกี้เธอพูดถึงอะไรนะ ระบบที่เธอสร้างขึ้นมากับมือ... หมายความว่ายังไงคะ?" รินทร์มองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง ก่อนจะดึงแขนเพื่อนสาวให้ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปหลบใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่โบราณที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมพื้นที่ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบพอที่จะพูดคุยเรื่องลับเฉพาะได้ "ก่อนที่ฉันจะลาออกจากบริษัทเทคโนโลยีแห่งนั้น..." รินทร์เริ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ดวงตาสสีนิลทอประกายซับซ้อนยามทอดมองไปยังขอบฟ้าไกล "ฉันเคยเป็นหัวหน้าทีมสถาปนิกซอฟต์แวร์ให้กับโครงการลับโครงการหนึ่ง โครงการนั้นมีชื่อรหัสว่า 'โปรเจกต์ไอริส' — ระบบเศรษฐกิจจำลองที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์ควบคุมความสมดุลของทรัพยากรทั้งหมด แต่มันถูกสั่งระงับและลบข้อมูลทิ้งไปเมื่อสามปีก่อน เพราะบอร์ดบริหารอ้างว่ามัน 'อันตรายเกินกว่าจะควบคุม'" เอน่าเบิกตากว้าง อ้าปากค้างเล็กน้อยด้วยความตกใจ "เดี๋ยวนะคะ... เธอจะบอกว่า โค้ดลับที่เธอกับทีมช่วยกันสร้างและถูกทำลายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน ตอนนี้มันถูกนำมาใช้เป็นแกนกลางของเกม VRMMO ที่มีผู้เล่นนับล้านคนเนี่ยนะ?" "ใช่ค่ะ" รินทร์พยักหน้ารับช้าๆ แววตาฉายแววครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง "และนั่นหมายความว่า... มีใครบางคนขโมยโค้ดนั้นออกไปจากเซิร์ฟเวอร์ปิดตาย หรือไม่ก็... คนที่อยู่เบื้องหลังเกมนี้ อาจจะเป็นคนคนเดียวกับคนที่สั่งปิดโปรเจกต์ไอริสในตอนนั้น" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ลมเย็นๆ พัดผ่านยอดไม้ใบหญ้าไหวระรอก เอน่ามองเพื่อนสาวผู้เพิ่งแบกรับภาระทางใจอันหนักอึ้งไว้บนบ่า บรรยากาศรอบตัวของรินทร์ในยามนี้ช่างดูโดดเดี่ยวและเปราะบางเหลือเกิน แม้ภายนอกเธอจะดูฉลาดและเข้มแข็งเพียงใด แต่บาดแผลจากการถูกหักหลังในอดีตก็ยังคงทิ้งร่องรอยไว้เสมอ สตรีมเมอร์สาวเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะตัดสินใจยื่นมือไปกุมมือเรียวเย็นเฉียบของรินทร์ไว้หลวมๆ พร้อมกับส่งรอยยิ้มสดใสที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอไปให้ "ต่อให้เบื้องหลังมันจะซับซ้อนซ่อนเงื่อนปมดาร์กแค่ไหน..." เอน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจังเป็นครั้งแรกในรอบวัน "แต่ตอนนี้เธอก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนะคะ เรน มีฉันอยู่ตรงนี้ทั้งคน! ในเมื่อพวกมันกล้าเอาโค้ดของเธอมาใช้หาเงินในเกมนี้ เราก็ต้องไปเอา 'ค่าลิขสิทธิ์' คืนจากพวกมันให้สาสมสิคะ!" คำพูดติดตลกแต่แฝงด้วยความจริงใจของเอน่า ทำให้มุมปากของรินทร์กระตุกขึ้นเล็กน้อย ความหนาแน่นในอกคลายตัวลงอย่างน่าประหลาด ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาแทนที่ความหวาดกลัว เธอบีบมือเพื่อนสาวกลับเบาๆ เป็นเชิงขอบคุณ "นั่นสินะคะ... เรามาคุยเรื่อง 'ธุรกิจ' ของเรากันดีกว่าค่ะ ก่อนที่เราจะไปทวงค่าลิขสิทธิ์จากใคร เราต้องมีทุนทรัพย์และฐานอำนาจในเมืองใหญ่เสียก่อน" รินทร์เปลี่ยนโหมดความคิดกลับมาเป็นนักวางแผนกลยุทธ์ระดับท็อปทันที เธอกวาดมือเรียกหน้าต่างอินเทอร์เฟซเกมขึ้นมากลางอากาศ ข้อมูลวัตถุดิบและไอเทِمที่พวกเธอฟาร์มมาตลอดทางถูกแสดงขึ้นมาเป็นกราฟแท่งและตารางคำนวณอย่างเป็นระเบียบ "จากการประเมินเส้นทางเศรษฐกิจของเมืองหลวง 'อาเทอร์เลีย' ที่เรากำลังจะเดินทางไปถึงในอีกสามวันข้างหน้า ตลาดในตอนนี้กำลังประสบปัญหา 'ขาดแคลนแร่ซิลเวอร์ไนต์' อย่างหนัก เนื่องจากกิลด์ใหญ่ทั้งสามกิลด์กำลังแย่งชิงกันสร้างป้อมปราการกิลด์วอร์ ทำให้ราคาพุ่งสูงขึ้นถึง 300% จากราคามาตรฐาน" รินทร์อธิบายพลางใช้นิ้วเรียวแตะลากเส้นกราฟบนอากาศอย่างคล่องแคล่ว เอน่าอ้าปากค้างอีกรอบ แต่วันนี้เธอชักจะเริ่มชินกับความอัจฉริยะของเพื่อนสาวคนนี้เสียแล้ว "เดี๋ยวนะคะ เรน... หมายความว่า แร่ขยะที่เราเก็บมาจากซากวิหารร้างเมื่อวานนี้... มันไม่ได้ไร้ค่าอย่างที่ผู้เล่นคนอื่นคิดใช่ไหมคะ?" "ถูกต้องค่ะ" รินทร์ยกยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ เป็นรอยยิ้มที่นักวางแผนระดับโลกมักจะมีเวลาที่หมากทุกตัวเดินตามแผนที่วางไว้ "แร่เหล่านั้นไม่ใช่ขยะ แต่มันคือวัตถุดิบตั้งต้นในการผลิต 'น้ำยาเคลือบเกราะต้านทานเวทมนตร์' ซึ่งเป็นสิ่งที่กิลด์เหล่านั้นต้องการมากที่สุดในการลงดันเจี้ยนระดับสูงประจำสัปดาห์นี้ ถ้าเราเอาไปขายตรงๆ เราจะได้กำไรแค่ระดับหนึ่ง... แต่ถ้าเราแปรรูปมันเป็นไอเทِمสำเร็จรูปผ่านทักษะการปรุงยาของฉัน และให้เธอใช้ความเป็นสตรีมเมอร์ชื่อดังในการปั่นกระแสความต้องการในไลฟ์สด..." รินทร์เว้นวรรคไปนิดหนึ่ง ก่อนจะหันมาสบตากับเอน่าด้วยประกายตาเป็นประกายระยิบระยับ "...เราจะสามารถผูกขาดตลาดแร่และยารักษาในช่วงสัปดาห์แรกที่เปิดเมืองใหญ่ได้ทั้งหมดค่ะ" เอน่ากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดคอ สมองของเธอเริ่มคำนวณตัวเลขกำไรมหาศาลที่จะไหลเข้ากระเป๋าของพวกเธอในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับราวกับเห็นทองคำกองอยู่ตรงหน้า "โอ้โห... เรนคะ นี่เธอกำลังจะเปิดบริษัทผูกขาดการค้าในเกมเวอร์ชันแรกเลยเหรอเนี่ย? ร้ายกาจมาก! แบบนี้ฉันต้องเตรียมเปิดช่องทางโดเนทช่องใหม่รอไว้แล้วล่ะมั้งคะเนี่ย ฮ่าๆๆๆ" เอน่าหัวเราะร่าเริง บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความฮึกเหิมและความตื่นเต้นเร้าใจ "เตรียมตัวให้พร้อมค่ะ เอน่า อีกสามวันข้างหน้า เมื่อเราก้าวเท้าเข้าสู่ประตูเมืองอาเทอร์เลีย เกมธุรกิจที่แท้จริงของเราจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ" รินทร์เอ่ยสรุปแผนการทั้งหมดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง เธอกดปิดหน้าต่างอินเทอร์เฟซเก็บเข้าสู่ระบบเตรียมพร้อมเดินทางต่อ ทั้งสองคนหันหลังให้กับทุ่งหญ้าสีทองเพื่อมุ่งหน้าสู่เส้นทางเบื้องหน้า โดยไม่รู้เลยว่า... ในขณะเดียวกัน ณ ใจกลางหอคอยสูงระฟ้าของเมืองหลวงอาเทอร์เลีย หน้าต่างระบบควบคุมหลักของเกมที่ควรจะถูกปิดตาย กลับปรากฏข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานขึ้นมาบรรทัดหนึ่ง... *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงไอดีผู้ใช้งานภายนอกด้วยโค้ดต้นแบบ 'โปรเจกต์ไอริส' - พิกัดปัจจุบันกำลังเคลื่อนที่เข้าสู่เขตกิลด์อันดับหนึ่ง]* *[ระบบกำลังเริ่มกระบวนการ... อนุมัติให้ผู้เล่นรินทร์และผู้ติดตามเข้าสู่ 'บททดสอบลับระดับ SSS' โดยอัตโนมัติเมื่อก้าวข้ามประตูเมือง...]* ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความลับอันน่าตื่นเต้นนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!