ข่าวลือในคณะ

"เฮ้ย โซ่! ตกลงมึงจะบอกกูได้หรือยังวะ ว่า 'คู่ซ้อมเงา' ที่มึงแอบไปขลุกอยู่ด้วยที่ห้องซ้อมดนตรีหลังตึกมนุษย์ฯ ทุกเย็นเนี่ย คือใคร? อย่าบอกนะว่าเป็นรุ่นน้องปีหนึ่งคนนั้น... หรือว่าจริงๆ แล้วคือ 'รินรดา'?" กัปตันกระแทกไม้กลองลงบนโต๊ะไม้ในโรงอาหารจนเกิดเสียงดังสนั่น เพื่อนร่วมโต๊ะคนอื่นๆ ที่กำลังนั่งทานมื้อเที่ยงต่างพากันชะงัก สายตาหลายคู่เริ่มจับจ้องมาที่ผมราวกับกำลังรอฟังคำพิพากษาคดีสำคัญประจำคณะนิเทศศาสตร์ ผมวางตะเกียบลงช้าๆ พยายามรักษาจังหวะการหายใจให้ปกติที่สุด ทั้งที่ในใจเริ่มเต้นผิดจังหวะเหมือนโน้ตดนตรีที่เล่นพลาด "มึงจะเสียงดังทำไมกัปตัน คนเขามองกันหมดแล้ว" "ก็คนเขาอยากรู้ไงครับคุณชาย!" กัปตันหรี่ตาลง จ้องมองมาที่ผมด้วยแววตารู้ทัน "ข่าวลือในคณะตอนนี้มันไปไกลถึงขั้นที่ว่ามึงกำลังซุ่มซ้อมเพื่อจะทำโปรเจกต์ลับกับใครสักคน แล้วคนที่ลือกันหนาหูที่สุดก็คือรินรดา... มึงก็รู้ว่ายัยนั่นเพิ่งเลิกกับแฟนเก่ามา แล้วจู่ๆ ก็วนเวียนมาหาที่คณะเราบ่อยผิดปกติ" ชื่อของรินรดาทำให้ผมรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที ผมไม่ได้เกลียดเธอหรอกครับ แต่เราต่างรู้ดีว่าความสัมพันธ์ที่ผ่านมามันจบลงด้วยความไม่เข้าใจ และผมไม่ได้ต้องการให้ 'เมโลดี้' ต้องเข้ามาพัวพันกับเรื่องยุ่งเหยิงพวกนี้ โดยเฉพาะกับภาพลักษณ์ของเธอที่ดูเปราะบางและรักความสงบ "ไม่ใช่รินรดาครับ" ผมตอบสั้นๆ พลางหยิบน้ำขึ้นมาดื่มเพื่อหลบสายตาเพื่อน "ไม่ใช่รินรดา แล้วเป็นใครล่ะ?" เสียงหวานที่คุ้นเคยดังแทรกขึ้นมาจากด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมกลิ่นดอกไม้จางๆ ที่คุ้นจมูก รินรดายืนอยู่ตรงนั้น เธออยู่ในชุดนักศึกษาเข้ารูปที่ดูมั่นใจ ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีต ดวงตาของเธอมีประกายที่ยากจะอ่านออก เธอวางมือเรียวบางลงบนไหล่ของผมเบาๆ เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของที่ทำเอาคนรอบข้างเริ่มซุบซิบกันมากขึ้น "โซ่... ทำไมช่วงนี้ถึงหายไปเลยล่ะครับ รินไปหาที่ชมรมก็ไม่เจอ ถามใครก็ไม่มีใครบอกว่าช่วงเย็นโซ่ไปที่ไหน" เธอเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะโน้มตัวลงมาใกล้ข้างหูผม "หรือว่ามีเรื่องอะไรที่อยากเก็บไว้เป็นความลับจริงๆ?" บรรยากาศรอบข้างที่เคยเฮฮากลับกลายเป็นความตึงเครียดที่สัมผัสได้ ผมรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล เมโลดี้ไม่ใช่คนประเภทที่จะชอบเป็นข่าวซุบซิบ และถ้าเธอรู้ว่าข่าวลือนี้ไปโยงกับรินรดาเข้า เธออาจจะปิดประตูกั้นกำแพงในใจใส่ผมแน่นหนากว่าเดิม ผมขยับตัวออกห่างจากรินรดาเล็กน้อยอย่างสุภาพที่สุด "ขอโทษทีนะครับริน ช่วงนี้ผมมีโปรเจกต์ส่วนตัวที่ต้องโฟกัสเป็นพิเศษ เลยไม่ค่อยได้อยู่หน้าชมรม" "โปรเจกต์ส่วนตัว... หรือ 'ใครบางคน' กันแน่ครับ?" รินรดาแค่นยิ้ม สายตาเธอมองข้ามไหล่ผมไปที่ทางเข้าโรงอาหาร ผมหันไปตามสายตาของเธอ และหัวใจของผมก็กระตุกวูบ เมโลดี้กำลังยืนถือเคสกีตาร์โปร่งคู่ใจ เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตากลมโตคู่นั้นมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความว่างเปล่า ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เบือนหน้าหนีและหันหลังเตรียมจะเดินออกไปทันที "เมโลดี้! เดี๋ยวก่อนครับ!" ผมลุกขึ้นพรวดจนเก้าอี้ล้มลงกับพื้น เสียงดังโครมครามดึงดูดสายตาทุกคนให้หันมามองที่ผมเป็นจุดเดียว รินรดาชะงักไปเล็กน้อย เธอหันไปมองเมโลดี้ด้วยสายตาที่วิเคราะห์ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "อ๋อ... คนนี้นี่เองที่ทุกคนพูดถึง มินตรา จากคณะมนุษย์ฯ คนที่เล่นกีตาร์โปร่งเก่งจนลือกันทั้งคณะว่าฝีมือระดับมืออาชีพ" เมโลดี้หยุดเดิน แต่ไม่ได้หันกลับมา แผ่นหลังของเธอดูบอบบางแต่แข็งแกร่งในเวลาเดียวกัน "โซ่ ผมว่ามึงควรจะจัดการกับ 'ปัญหา' ตรงหน้าให้ดีนะ ก่อนที่ชื่อเสียงที่มึงสร้างมากับมือจะพังเพราะข่าวลือพวกนี้" กัปตันกระซิบเตือนด้วยความหวังดี ผมไม่รอช้า รีบสาวเท้าตามเมโลดี้ออกไปจากโรงอาหาร ทิ้งให้รินรดายืนอยู่เบื้องหลังพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเหมือนผู้ชนะในเกมที่ผมยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังเล่นอยู่ ผมวิ่งไปดักหน้าเธอตรงระเบียงทางเดินเชื่อมตึก "เมโลดี้ ฟังผมก่อนครับ เรื่องเมื่อกี้... มันไม่ใช่แบบที่เธอคิดนะ" เมโลดี้เงยหน้าขึ้นมองผม แววตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเรียบเฉยเหมือนเดิม เธอขยับเคสกีตาร์ในมือแน่น "ฉันไม่ได้คิดอะไรนี่คะ เราแค่เป็นคู่ซ้อมกัน เรื่องส่วนตัวของคุณฉันไม่เกี่ยว... และฉันก็ไม่ชอบที่จะต้องเป็นข่าวแบบนี้ด้วย" "มันไม่ใช่แค่เรื่องซ้อมครับเมโลดี้..." ผมพยายามจะพูด แต่เธอกลับเดินเลี่ยงผ่านหน้าผมไป ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะเดินผ่านผมไปนั้น เสียงข้อความจากโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เธอหยุดชะงักและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนที่สีหน้าของเธอจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่ความโกรธ แต่มันคือความตื่นตระหนก มือของเธอสั่นจนเกือบทำโทรศัพท์ร่วงลงพื้น "เมโลดี้? เป็นอะไรไปครับ?" ผมถามด้วยความเป็นห่วง เธอหันมามองผม ดวงตาที่เคยสงบนิ่งกลับเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา เธอชูหน้าจอโทรศัพท์ให้ผมเห็น มันเป็นข้อความนิรนามที่ส่งมาจากเบอร์ที่ไม่มีตัวตน ข้อความนั้นสั้นๆ แต่ทำเอาผมชาไปทั้งร่าง: *'เลิกยุ่งกับโซ่ซะ ถ้าไม่อยากให้คลิปการเล่นกีตาร์ในอดีตของเธอถูกแฉ... มินตรา'* ทุกจังหวะดนตรีที่ผมเคยบรรเลงดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปในชั่วพริบตา เมื่อผมตระหนักได้ว่า มีคนบางคนกำลังจ้องจะทำลายเมโลดี้ โดยใช้ผมเป็นเครื่องมือ ขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงร่วมเดินทางและสัมผัสจังหวะรักไปพร้อมกับผมในตอนนี้นะครับ คอร์ดรักกีตาร์โปร่ง