ความผิดพลาดในคีย์เพลง

“หยุด!” เสียงตะโกนของผมดังแทรกผ่านเสียงกีตาร์ไฟฟ้าที่กำลังแผดร้องแหลมสูงจนบาดแก้วหู ผมกระชากสายแจ็กออกจากแอมป์จนเกิดเสียงสัญญาณรบกวนดัง ‘พรึ่บ’ ก่อนจะวางกีตาร์ลงบนขาตั้งด้วยท่าทีที่หงุดหงิดเกินความจำเป็น ภายในห้องซ้อมชมรมที่อบอ้าวด้วยกลิ่นอายของเหงื่อและฝุ่นผง บรรยากาศเงียบกริบลงทันตาเห็น กัปตันที่นั่งอยู่หลังกลองชะงักไม้กลองกลางอากาศ ส่วนเมโลดี้... เธอยืนนิ่งสนิท มือเรียวบางยังคงแตะอยู่ที่สายเบส ลมหายใจของเธอหอบถี่เล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องมองมาที่ผมด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก “มันผิดจังหวะตั้งแต่คีย์ที่สองแล้ว เมโลดี้” ผมเอ่ยขึ้น เสียงของผมแหบพร่าและเย็นชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “ฉันรู้...” เธอตอบสั้นๆ น้ำเสียงราบเรียบจนน่าใจหาย “รู้เหรอ? ถ้าเธอรู้ ทำไมถึงยังปล่อยให้มันพังแบบนั้นล่ะ นี่มันไม่ใช่การซ้อมเล่นๆ เพื่อความสนุกนะ แต่มันคือโชว์สำคัญของพวกเรา!” ผมเดินวนรอบห้อง พยายามระงับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก มันไม่ใช่แค่เรื่องเพลง แต่มันคือความรู้สึกที่อัดอั้นมาตลอดหลายวันที่เธอเอาแต่เหม่อลอย เมโลดี้วางเบสลงช้าๆ เธอเดินไปที่มุมห้อง หยิบขวดน้ำขึ้นมาดื่มโดยไม่สบตาผมแม้แต่น้อย ท่าทางนั้นทำให้ผมยิ่งรู้สึกหงุดหงิดกว่าเดิม “นายอยากจะพูดอะไรก็พูดมาเถอะ โซ่” เธอวางขวดน้ำลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ ดัง ‘ปึก’ “นายหงุดหงิดตั้งแต่นายเห็นรินรดาเดินเข้ามาในตึกเมื่อตอนบ่าย ไม่ใช่เพราะฉันเล่นเบสผิดคีย์หรอก” ประโยคนั้นเปรียบเสมือนหมัดฮุกที่เข้าเต็มใบหน้าผม ผมชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเค้นหัวเราะออกมา “อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาปนกับงานสิ เมโลดี้” “งั้นเหรอ?” เธอเดินเข้ามาใกล้ผม จนผมได้กลิ่นหอมจางๆ ประจำตัวที่ผสมกับกลิ่นโลหะของสายเบส “งั้นบอกฉันสิ ว่าทำไมสายตามองตรงของนายถึงสั่นคลอนทุกครั้งที่รินรดาเดินผ่านนายในมหาวิทยาลัย ทำไมคนที่เคยใจเย็นกับทุกคนอย่าง ‘โซ่’ ถึงกลายเป็นคนบ้าพลังที่ไล่ต้อนทุกคนในห้องซ้อมแบบนี้!” ผมกำหมัดแน่น จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นที่เคยอ่อนโยน แต่วันนี้มันกลับดูดื้อรั้นและเต็มไปด้วยคำถามที่ผมเองยังหาคำตอบไม่ได้ “เพราะผมอยากให้เธอเก่งขึ้นไง!” ผมตะคอกกลับ “ผมอยากให้ทุกอย่างมันออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด เพื่อที่เราจะไม่ต้องเสียใจทีหลังเหมือนกับ... คนอื่นที่ทิ้งสิ่งที่เขารักไปเพียงเพราะความไม่พร้อม!” ห้องซ้อมตกอยู่ในความเงียบงันที่น่าอึดอัด กัปตันค่อยๆ วางไม้กลองลงแล้วเดินออกไปเงียบๆ ทิ้งให้เราสองคนเผชิญหน้ากันท่ามกลางเสียงแอร์ที่พัดหึ่งๆ อยู่เบื้องหลัง เมโลดี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนแสงลงทันที เธอถอนหายใจยาว ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้พับ “ฉันไม่ได้ทิ้งสิ่งที่รักนะ โซ่... ฉันแค่กลัว” “กลัวอะไร?” ผมลดระดับเสียงลง ถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนขึ้น “กลัวว่าถ้าฉันทุ่มเททุกอย่างให้ดนตรี แล้ววันหนึ่งทุกอย่างมันพังลง... ฉันจะไม่มีอะไรเหลือให้ยึดเหนี่ยวเลย เหมือนกับที่นายกลัวรินรดาจะกลับมาทำลายความเชื่อมั่นที่นายสร้างขึ้นใหม่จนพังทลาย” ถ้อยคำนั้นจี้ใจดำผมอย่างจัง เธอไม่ได้แค่ซ้อมดนตรีกับผม แต่เธอกำลังอ่านใจผมออกจนหมดเปลือก “ฉันไม่ใช่คนเก่งเหมือนนาย โซ่ ฉันแค่คนขี้ขลาดที่แอบซ่อนความรู้สึกไว้หลังสายเบส” เธอเงยหน้ามองผมด้วยสายตาที่เจ็บปวด “ถ้านายอยากให้โชว์นี้ออกมาดี นายต้องหยุดกดดันตัวเองก่อน... แล้วค่อยมาสอนฉันให้เล่นเพลงที่ ‘มีชีวิต’ ไม่ใช่แค่เพลงที่ ‘แม่นจังหวะ’” ผมมองมือของเธอที่สั่นเทาเล็กน้อย ความรู้สึกผิดแล่นริ้วขึ้นมาในอก ผมเอื้อมมือไปกุมมือเธอไว้โดยสัญชาตญาณ ผิวสัมผัสของเธอเย็นเฉียบ แต่กลับทำให้หัวใจผมร้อนรุ่มอย่างประหลาด “ขอโทษนะ” ผมกระซิบ “ผมแค่อยากให้เธอรู้ว่า... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่าจะรินรดาหรือความผิดพลาดในคีย์ไหน ผมจะยืนอยู่ตรงนี้ ข้างๆ เธอเสมอ” เมโลดี้เงยหน้าขึ้นมองผม แววตาของเธอสั่นไหวราวกับน้ำในอ่างที่ถูกโยนก้อนหินลงไป ในจังหวะที่ผมกำลังจะพูดอะไรบางอย่างที่สำคัญกว่านั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ *ก๊อก ก๊อก ก๊อก* “ขอโทษทีนะที่ขัดจังหวะพวกคุณสองคน” เสียงหวานใสที่คุ้นเคยทำเอาหัวใจผมกระตุกวูบ รินรดายืนพิงกรอบประตูด้วยรอยยิ้มที่ดูไร้เดียงสาเกินควร ในมือของเธอถือแฟ้มเอกสารบางอย่าง “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาดูการซ้อมส่วนตัวหรอกนะ แต่พอดีว่าชมรมดนตรีได้รับจดหมายอนุมัติงบประมาณใหม่... และฉันได้รับหน้าที่เป็นตัวแทนจากสภานักศึกษามาแจ้งเรื่อง ‘การตัดชื่อสมาชิก’ ที่ไม่ผ่านการทดสอบรอบคัดเลือกน่ะค่ะ” รินรดาเดินตรงเข้ามาในห้อง สายตาของเธอจ้องมองที่มือของผมที่ยังคงจับมือเมโลดี้อยู่ รอยยิ้มของเธอยิ่งกว้างขึ้น แต่มันกลับดูเย็นเยียบจนผมรู้สึกหนาวสันหลัง “และดูเหมือนว่า... หนึ่งในคนที่อาจจะโดนคัดออก ก็คือคนที่เล่นเบสผิดคีย์เมื่อกี้สินะคะ?” เธอยื่นเอกสารใบหนึ่งมาตรงหน้าเรา พร้อมกับสายตาที่ท้าทายและเต็มไปด้วยแผนการร้ายที่ผมคาดไม่ถึง ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับท่วงทำนองแห่งความลับครั้งนี้ครับ คอร์ดรักกีตาร์โปร่ง