เงื่อนงำในพงศาวดาร

กลิ่นอายอับชื้นของกระดาษโบราณและคราบไขมันเทียนไขที่สะสมมานานนับร้อยปีลอยอบอวลอยู่เต็มหอสมุดใต้ดินชั้นที่เจ็ด แสงไฟสีนวลจากเวทมนตร์ส่องสว่างเพียงน้อยนิดเพื่อป้องกันไม่ให้ความร้อนทำลายพงศาวดารฉบับจริงที่ถูกเก็บรักษาไว้ภายใต้เกราะป้องกันเวทมนตร์หนาแน่น บนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ กองตำราประวัติศาสตร์และแผนที่ยุทธศาสตร์โบราณวางซ้อนกันระเกะระกะ สะท้อนถึงความพยายามตลอดหลายชั่วโมงที่ยังไม่พบคำตอบ "ถ้าเรายังมัวแต่นั่งไล่อ่านรายชื่อขุนนางทีละคนแบบนี้ จนกว่าจะถึงสงครามชิงบัลลังก์ครั้งก่อน ศัตรูคงยกทัพมาดื่มชาหน้าประตูสถาบันเรียบร้อยแล้วล่ะครับ เอลิน่า" เรย์ถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้พนักสูงอย่างอ่อนล้า ดวงตาสีเข้มใต้กรอบแว่นกวาดมองกองกระดาษตรงหน้าด้วยความเบื่อหน่าย มือขวาเคาะนิ้วลงกับขอบโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอตามนิสัยเวลาใช้ความคิด แม้ท่าทางจะดูเกียจคร้านไร้พิษภัย แต่ประกายตาคมกริบนั้นกลับแสดงถึงความตื่นตัวระดับสูงสุดภายใต้ความนิ่งงบ เอลิน่าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นจากบันทึกภาคสนามของแม่ทัพผู้ล่วงลับ ดวงตาสีฟ้าครามคู่สวยฉายแววเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่ได้ต่อWคำหรือแสดงอาการหงุดหงิดใส่ความขี้เกียจของเขาเหมือนอย่างเคย เพราะสถานการณ์ในตอนนี้บีั้นคั้นเกินกว่าจะมาต่อปากต่อคำ "นายก็รู้ว่านี่ไม่ใช่สงครามธรรมดา เรย์" เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบของหญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง เธอขยับตัวเล็กน้อยจนชุดเครื่องแบบครูฝึกส่งเสียงเสียดสีกับพนักเก้าอี้เบาๆ "ตระกูลเงาโลหิตไม่ได้กลับมาเพื่อแก้แค้นเรื่องการเมือง แต่พวกมันกำลังตามหา 'กุญแจ' ที่สูญหายไปเมื่อสองร้อยปีก่อน และถ้าบันทึกของอดีตผู้นำตระกูลเวนเดลไม่โกหก จุดอ่อนเดียวที่จะหยุดพลังต้องห้ามของพวกมันได้ ก็ซ่อนอยู่สักแห่งในประวัติศาสตร์การกวาดล้างครั้งนั้น" เรย์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ทัน "คุณกำลังบอกว่า... ประวัติศาสตร์ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นโดยผู้ชนะเพียงอย่างเดียว แต่ยังมี 'ช่องโหว่' ที่ถูกจงใจลบเลือนทิ้งไว้ เพื่อปกปิดความอับอายบางอย่างของสถาบันด้วยสินะครับ" เอลิน่านิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาคู่คมมองตรงมาที่ชายหนุ่มราวกับจะประเมินความนั่นใจของเขา "ถูกต้อง..." เธอพยักหน้ารับช้าๆ "หอสมุดต้องห้ามแห่งนี้ถูกปิดตายตั้งแต่ยุคก่อตั้ง มีเพียงบันทึกของผู้นำรุ่นแรกเท่านั้นที่รู้ว่า ทำไมตระกูลผู้พิทักษ์ถึงต้องผนึกพลังของตัวเองครึ่งหนึ่งไว้ และนั่นคือสิ่งที่เราต้องหาให้เจอ... ร่องรอยความผิดพลาดของบรรพบุรุษเราเอง" เรย์ไม่ตอบรับในทันที เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินทอดน่องไปตามชั้นหนังสือที่เรียงรายสูงตระหงจรดเพดาน นิ้วเรียวไล่สัมผัสสันปกหนังเก่าคร่ำคร่าทีละเล่มอย่างพินิจพิเคราะห์ ระบบวิเคราะห์ในหัวของเขาเริ่มประมวลผลข้อมูล เศษเสี้ยวของเหตุการณ์ ร่องรอยการแก้ไขข้อความในเอกสารราชการ และความผิดปกติของตัวเลขจำนวนประหารชีวิตในยุคนั้นถูกนำมาเชื่อมโยงกันอย่างรวดเร็วราวกับจิ๊กซอว์ที่กำลังเข้าที่ "น่าสนใจจริงๆ..." เรย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ "คุณลองดูตราประทับบนหน้าปกสมุดบันทึกเล่มที่อยู่ขวามือของคุณสิครับ เอลิน่า" หญิงสาวก้มลงมองตามที่อีกฝ่ายบอก เธอหยิบสมุดปกหนังสีดำสนิทเล่มหนาขึ้นมาพลิกดู ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นสัญลักษณ์รูปกางเขนไขว้ที่มีรอยขูดขีดทับด้วยเวทมนตร์อำพราง "นี่มัน... ตราประจำพระองค์ของกษัตริย์องค์แรกนี่ ทำไมมันถึงมาอยู่ในบันทึกของหน่วยสืบสวนลับได้?" "เพราะกษัตริย์ไม่ได้เป็นคนกวาดล้างตระกูลเงาโลหิตด้วยตัวเองยังไงล่ะครับ" เรย์หันกลับมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาเป็นประกายคมปลาบ "และคนที่ลงมือสังหารผู้นำคนก่อน ก็ไม่ใช่ใครอื่น... แต่เป็นบรรพบุรุษสายตรงของคุณเอง" บรรยากาศในห้องใต้ดินพลنينเงียบกริบลงทันที เอลิน่าชะงักค้าง มือที่ถือสมุดสั่นน้อยๆ ใบหน้าสวยถอดสีลงชั่วขณะ ความจริงที่ถูกฝังกลบไว้ใต้กองพงศาวดารกำลังถูกเปิดเผยออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่เอลิน่าจะได้เอ่ยปากถามอะไรเพิ่มเติม เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงเกราะกระทบกันดังสะท้อนก้องมาจากบันไดเวียนด้านนอก ความผิดปกติของการสั่นสะเทือนทำให้ทั้งสองคนหันขวับไปมองที่ประตูทางเข้าทันที *แอ๊ด...* บานประตูเหล็กหนาที่ควรจะถูกผนึกด้วยเวทมนตร์แน่นหนา ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกช้าๆ ท่ามกลางความมืดมิดของทางเดินด้านนอก เงาร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีเงินยวงปรากฏขึ้น พร้อมกับไอหมอกสีดำประหลาดที่แผ่พุ่งออกมาจากตัวผู้มาเยือนอย่างน่ากลัว เรย์หรี่ตาลงทันที สัญชาตญาณนักสืบเตือนภัยวิกฤตขั้นสุดยอดเมื่อมองเห็นสัญลักษณ์บนเกราะนั้น ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานก็ดังขึ้นก้องในโสตประสาทของเรย์— *[แจ้งเตือนระบบภารกิจ: ตรวจพบตัวตนระดับภัยพิบัติ "ผู้บัญชาการเงา" เข้าสู่พื้นที่เขตหวงห้าม]* *[เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: ความลับของพงศาวดารถูกล่วงรู้ ระบบกำลังทำการปลดล็อก "เขตแดนปิดตาย" แบบถาวร]* *[คำเตือน: เป้าหมายมิใช่การเจรจา แต่เป็นการกำจัดพยานผู้รอดชีวิตทั้งหมดทันที]* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขคดีเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาโดยตลอดนะครับ!