ปฏิบัติการนอกสถานที่

"รอยเลือดหยดที่สาม... ไม่ใช่รอยเท้าของสัตว์เวทระดับสามอย่างที่พวกมันรายงานมาในเอกสารแน่ครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือแววกวนประสาทเล็กน้อยดังขึ้นทำลายความเงียบงันภายในโพรงถ้ำอับชื้น กลิ่นอับของดินชื้นแฉะและกลิ่นคาวสนิมจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก เรย์ย่อตัวลงต่ำ ปลายนิ้วเรียวยาวสวมถุงมือเวทมนตร์สีดำสนิทแตะลงบนพื้นหินปูนที่มีคราบของเหลวสีดำคล้ำเกรอะกรัง ดวงตาภายใต้กรอบแว่นทรงเหลี่ยมหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อคำนวณทิศทางการกระเซ็นและแรงโน้มถ่วงที่กระทำต่อหยดเลือดนั้น เอลิน่าที่ยืนกอดอกพิงผนังถ้ำอยู่ไม่ไกล ปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอภายใต้ชุดเกราะเบาสำหรับปฏิบัติภารกิจพิเศษ ดวงตาสีฟ้าคมกริบกวาดตามองรอบกายด้วยความระแวกระวัง เธอไม่ได้เอ่ยปากขัดจังหวะการวิเคราะห์ของชายหนุ่ม เพราะตลอดการเดินทางสามชั่วโมงเต็มในเขตอันตรายระดับเขตแดนวิบัติแห่งนี้ ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าสัญชาตญาณและความละเอียดรอบคอบของอดีตนักสืบโลกเบื้องหลังคนนี้แม่นยำกว่ารายงานการลาดตระเวนของกองกำลังพิทักษ์สถาบันเสียอีก "นายกำลังจะบอกว่า... ข้อมูลในแผนที่ยุทธศาสตร์ที่หน่วยข่าวกรองส่งมอบให้เราถูกบิดเบือนอย่างนั้นหรือ?" เอลิน่าเอ่ยถามเสียงเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความตึงเครียดที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ มือเรียวขยับเข้าใกล้ด้ามดาบคาตานะเวทมนตร์ที่เหน็บอยู่ข้างเอวโดยสัญชาตญาณ "ไม่ใช่แค่ถูกบิดเบือนหรอกครับคุณครูฝึกคนสวย... แต่มันเหมือนกับว่ามีใครบางคนจงใจ ‘จัดฉาก’ ต้อนรับพวกเราอย่างอบอุ่นต่างหาก" เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นตามข้อศอกออกเบาๆ ก่อนจะดันกรอบแว่นขึ้นด้วยนิ้วกลางอย่างเป็นเอกลักษณ์ "ลองดูรอยขูดขีดบนผนังหินฝั่งซ้ายมือสิครับ รอยเล็บเหล่านั้นลึกสี่เซนติเมตร ขนานกันห้าแฉก และไม่มีร่องรอยของการตะกุยเพื่อหนีตาย มีแต่ร่องรอยของการ ‘รอคอย’ สัตว์เวทตามธรรมชาติที่ไหนจะมีความอดทนรอเหยื่อในมุมอับสายตาได้นานถึงสี่ชั่วโมงโดยไม่ขยับเขยื้อน แถมยังทิ้งร่องรอยไว้ให้เราแกะรอยมาเจอแบบพพอดีคำขนาดนี้" คำพูดของเรย์ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดอุณหภูมิลดลงทันที เอลิน่าย่นคิ้วเล็กน้อย ความสงสัยที่เธอเคยมีต่อตัวตนของเรย์ตั้งแต่แรกเริ่มกลับมาเด่นชัดขึ้นในหัว สมองของเธอกำลังประมวลผลข้อเท็จจริงทั้งหมด หากนี่ไม่ใช่การลาดตระเวนตามปกติ แต่เป็นกับดัก... ใครคือผู้ชักใยอยู่เบื้องหลัง และพวกมันรู้ได้อย่างไรว่าเธอและเรย์จะเลือกใช้เส้นทางนี้ในการลงพื้นที่จริงครั้งแรก? "ถ้ามันคือกับดัก ทำไมพวกเราถึงยังเดินเข้ามาตามแผนของมันล่ะเรย์?" เอลิน่าหันมาสบตาเขา แววตานิ่งสงบแต่จริงจัง เรย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่มักจะทำให้คนมองรู้สึกหมั่นไส้ระคนทึ่งในเวลาเดียวกัน เขายักไหล่เบาๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาว ลดเสียงลงกระซิบกระซาบเพื่อให้ได้ยินกันแค่สองคน "ก็เพราะว่า... ถ้าเราไม่เดินเข้ามาในถ้ำนี้ เราก็คงไม่ได้เห็นรอยเท้าชุดใหม่ที่เพิ่งเดินผ่านหลังพวกเราไปเมื่อห้านาทีก่อนไงล่ะครับ" ฉับพลัน! อากาศรอบตัวก็แปรเปลี่ยนเป็นความหนบหนับและอึดอัด แรงกดดันจากมานานาเวทมนตร์ปริศนากระจายตัวพุ่งเข้าใส่โสตประสาท เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสคู่ดังสะท้อนก้องมาจากปากอุโมงค์ทางเข้าที่พวกเขาเพิ่งเดินผ่านมา ประตูกลไกหินยักษ์น้ำหนักนับตันหล่นกระแทกปิดตายเส้นทางถอยร่นทันทีอย่างไร้เสียงเตือน! ความมืดมิดโรยตัวลงปกคลุมทั่วทั้งบริเวณ มีเพียงแสงเรืองรองสีฟ้าจางๆ จากวงแหวนเวทป้องกันรอบตัวของเอลิน่าที่ส่องให้เห็นเงาร่างมหึมานับสิบตัวกำลังก้าวออกมาจากความมืดมิด ดวงตาสีแดงฉานนับคู่จ้องมองมาที่พวกเขาด้วยความกระหายเลือด เงาร่างของอสูรเวทกลายพันธุ์ระดับสูงปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามต่ำในลำคอที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เรย์ต้องหรี่ตาลงมองด้วยความสนใจสูงสุด... ที่ใจกลางกลุ่มอสูรเวทเหล่านั้น มีร่างของชายสวมผ้าคลุมสีเทาเข้มยืนไขว้หลังถือคถาผลึกสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ด แต่รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่มุมปากนั้นชัดเจนเสียจนเรย์จำได้แม่นยำว่าเป็นใคร—บุคคลที่ควรจะถูกคุมขังอยู่ในคุกใต้ดินระดับสูงสุดของสถาบันเวทมนตร์เมื่อสามสัปดาห์ก่อน! *[ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: เผชิญหน้า "ผู้บงการเงา" (Shadow Puppeteer) นอกเขตปลอดภัย]* *[ระบบภารกิจระดับ SSS: เปิดใช้งาน "ทางเลือกแห่งความเป็นตาย"* *ตัวเลือกที่ 1: เข้าปะทะตรงๆ และเปิดเผยไพ่ตายทั้งหมดของพลังวิเคราะห์ (ความเสี่ยงในการสูญเสียพลังเวท 85%)* *ตัวเลือกที่ 2: ใช้กลไกสภาพแวดล้อมเพื่อทำลายโครงสร้างถ้ำและหลบหนี (ความสำเร็จ 60%)* *ตัวเลือกที่ 3: ใช้จิตวิทยาตลบหลังศัตรูเพื่อดึงเวลาและเจาะหาจุดอ่อนของคถาผลึก (ความสำเร็จ 95% - ปลดล็อกความลับเบื้องหลังตัวตนของเรย์)]* หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีแดงฉานกะพริบวาบขึ้นตรงหน้าเรย์ ท่ามกลางเสียงคำรามก้องของอสูรเวทที่กำลังพุ่งทะยานเข้ามาประชิดตัว เรย์หันไปสบตากับเอลิน่าที่ชักดาบออกจากฝักพร้อมรับมืออย่างเด็ดเดี่ยว ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับแว่นตาอีกครั้ง รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้า "คุณเอลิน่าครับ... ดูเหมือนว่าผมต้องรบกวนคุณช่วยซื้อเวลาให้อีกสสักสองนาทีเต็มๆ แล้วล่ะครับ" -------------------------------------------------- ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและลุ้นระทึกไปกับความลับเบื้องหลังเขตอันตรายนี้นะครับ!