เสียงปรบมือแปะๆ ดังขึ้นในห้องทำงานที่เงียบสงัดราวกับป่าช้า มันไม่ใช่เสียงปรบมือเพื่อแสดงความยินดี แต่เป็นจังหวะการกระทบกันของฝ่ามือที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันและอำนาจเบ็ดเสร็จ
เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย สัญชาตญาณนักสืบในตัวกรีดร้องเตือนภัยทันทีเมื่อเงาร่างหนึ่งก้าวออกจากความมืดหลังม่านกำมะหยี่สีแดงเข้ม กลิ่นอายของเวทมนตร์โบราณผสมผสานกับกลิ่นชาเอิร์ลเกรย์ราคาแพงลอยอบอวล กลิ่นอายนี้... มันคือกลิ่นเดียวกับที่เขาพบในแฟ้มคดีลับที่ถูกปกปิดมานานกว่าสิบปี
"ยอดเยี่ยม... สมกับที่เป็นอดีตนักสืบมือฉกาจผู้หลงเข้ามาในโลกของเราจริงๆ ครับ คุณเรย์"
น้ำเสียงนั้นทุ้มนุ่มและสุภาพ ทว่าแฝงไว้ด้วยความเย็นชาจนน่าขนลุก ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทรarcanite ตัดเย็บอย่างประณีตปรากฏขึ้นภายใต้แสงสลัวของโคมไฟคริสตัล บนปกเสื้อเสื้อสูทประดับเข็มกลัดรูปตาชั่งไขว้กับดาบ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สูงสุดของคณะผู้บริหารระดับสูงแห่งสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้
เอลิน่าก้าวขึ้นมาขวางหน้าเรย์โดยสัญชาตญาณ มือเรียวสวยกำด้ามดาบข้างกายแน่นจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว ดวงตาคู่คมจ้องเขม็งไปยังบุคคลเบื้องหน้าด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกเก็บกดไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย
"ท่านผู้อำนวยการฝ่ายบริหาร... 'ลูเชี่ยน'!" เอลิน่าเค้นเสียงลอดไรฟัน "ทั้งหมดนี่... ฝีมือท่านสินะครับ... อ้อ ขออภัย... ฝีมือท่านสินะคะ... เอ๊ย ฝีมือท่านสินะครับ!" (เอลิน่าเผลอหลุดปากเกร็งสำนวน แต่สถานการณ์ตึงเครียดเกินกว่าจะมาสนใจเรื่องนั้น)
ลูเชี่ยนแย้มยิ้ม มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ส่งไปถึงดวงตา เขายกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างใจเย็น ราวกับว่าพวกเขากำลังพูดคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ ไม่ใช่การเปิดโปงแผนการชั่วร้ายที่สั่นคลอนรากฐานของสถาบัน
"อย่าใช้คำว่า 'แผนการชั่วร้าย' ให้มันดูเสื่อมเสียเลยครับ ผู้กองเอลิน่า" ลูเชี่ยนวางถ้วยแบล็กพอร์צלีนลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเสียงดัง *กริ๊ก* "โลกใบนี้ขับเคลื่อนด้วยระเบียบ และระเบียบที่ดี... ย่อมต้องมีการเสียสละเพื่อคัดกรองสิ่งเจือปน คุณเองก็เป็นถึงครูฝึกฝีมือดี น่าจะเข้าใจสัจธรรมข้อนี้ดีนี่ครับ"
เรย์ยกมือขึ้นลูบสันจมูกเบาๆ เป็นท่าทางประจำเวลาที่สมองของเขากำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาลด้วยความเร็วสูง สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้อง เพื่อคำนวณทางหนีทีไล่และกลไกป้องกันเวทมนตร์ที่ซ่อนอยู่
*ระบบเวทมนตร์ป้องกันระดับ 7... อักขระรูนบนพื้นห้องถูกกระตุ้นด้วยมานาขั้นสูง... แสดงว่าไอ้ตาแก่คนนี้ไม่ได้มาคนเดียว แต่เตรียมร่ายอาณาเขตปิดตายไว้ตั้งแต่แรกแล้วสินะครับ* เรย์คิดในใจอย่างรวดเร็ว
"คุณไม่ได้แค่ต้องการกำจัดพวกเราเพื่อปิดปากคดีการสลับร่างหรอกจริงไหมครับท่านลูเชี่ยน" เรย์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเขาเรียบเรื่อย เจือแววกวนประสาทเล็กน้อยตามนิสัย เพื่อดึงความสนใจและซื้อเวลาให้เอลิน่าฟื้นฟูมานาจากการปะทะในรอบก่อน "เป้าหมายที่แท้จริงของคุณ... คือการใช้ 'แก่นพลังงาน' ของสถาบันเพื่อหลอมรวมร่างเนื้อกับวิญญาณต่างมิติ ต่างหากเล่ะครับ"
รอยยิ้มบนใบหน้าของลูเชี่ยนชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที ดวงตาคมกริบฉายแววประหลาดใจก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความชื่นชม
"สมคำร่ำลือจริงๆ ครับ คุณเรย์... การที่คุณสามารถปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด จากเศษเสี้ยวหลักฐานที่ผมจงใจทิ้งไว้ ช่างน่าทึ่งเสียจริง แต่น่าเสียดาย... คนฉลาดมักจะอายุสั้น เพราะรู้อะไรมากเกินไปในเวลาที่ไม่ควร"
ลูเชี่ยนสะบัดมือเบาๆ อากาศรอบตัวพล Luminesce สั่นไหว วงเวทย์สีม่วงเข้มขนาดมหึมาปรากฏขึ้นที่เบื้องล่างของเรย์และเอลิน่า แรงกดดันมหาศาลพุ่งเข้ากดทับร่างของทั้งคู่จนเข่าแทบทรุด
"เรย์!" เอลิน่าอุทานเสียงหลง พยายามดึงดาบออกมาเพื่อต้านทานแรงกดดัน แต่มานาของเธอกลับถูกดูดกลืนหายไปกับวงเวทย์อย่างรวดเร็ว
เรย์กัดฟันแน่น เหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผม แม้เขาจะเกียจคร้านและชอบทำตัวเรื่อยเปื่อย แต่เมื่อสถานการณ์บังคับ ความสามารถในการสังเกตระดับปรมาจารย์ก็ทำงานเต็มพิกัด เขากวาดสายตามองจุดเชื่อมต่อของวงเวทย์ และสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างที่ตรงมุมห้อง
*จุดอ่อนของอาณาเขตนี้... อยู่ที่ผลึกมานาสำรองด้านซ้ายมือใต้โต๊ะทำงานนั่น!*
เรย์ไม่รอช้า เขาแสร้งทำเป็นล้มลงไปกองกับพื้นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ก่อนจะดีดตัวสุดแรงเกิด พุ่งทะยานไปคว้าแจกันโบราณบนโต๊ะแล้วปาใส่ผลึกมานาเป้าหมายอย่างแม่นยำราวกับจับวาง!
*เพล้ง!*
เสียงผลึกมานาร้าวแตกกระจายดังสนั่น อาณาเขตเวทมนตร์ที่กำลังกดทับพวกเขากะُกะกะกระชากหายไปในพริบตา ลูเชี่ยนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะมองทะลุจุดอ่อนของอาณาเขตระดับ S ในเวลาเสี้ยววินาที
"หนอย... แกแมลงเม่าตัวนี้นี่!" ลูเชี่ยนสะบัดมือเตรียมร่ายเวทย์โจมตีขั้นเด็ดขาด
ทว่า ในวินาทีที่ความเป็นความตายแขวนอยู่บนเส้นด้ายนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์ พร้อมกับหน้าต่างระบบโปร่งใสสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ
[ระบบตรวจสอบเงื่อนไขลับสำเร็จ: ปลดล็อก 'เนตรสืบสวนทลายมายา' ระดับสูงสุด]
[คำเตือน: ตรวจพบพลังงานภายนอกขนาดมหกำลังพยายามเชื่อมต่อผ่านมิติ... บอสลับระดับ SSS 'ผู้ดูแลประตูแห่งจุดเริ่มต้น' กำลังลืมตาตื่น!]
พื้นห้องใต้ดินเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือหัวของลูเชี่ยน แรงดึงดูดมหาศาลฉีกกระชากทุกสิ่งทุกอย่างเข้าหาใจกลางความมืด และก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไร ร่างเงาดำทมิฬขนาดมหึมาที่มีดวงตาสีแดงฉานนับร้อยคู่ก็ก้าวทะลุกำแพงมิติออกมา... พร้อมกับเสียงหัวoหัวเราะก้องกังวานที่ทำให้วิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง!
ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาจนถึงบทนี้นะครับ!
คดีลับสลับร่าง: คุณชายตัวร้ายกับคุณครูฝึกสุดแสบ•ตอนที่ 30
รุ่งอรุณแห่งความจริง
ผลงานโดย นักสืบแว่นขยาย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (นักสืบแว่นขยาย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คดีลับสลับร่าง: คุณชายตัวร้ายกับคุณครูฝึกสุดแสบ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!