บอสตัวแรกปรากฏกาย

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของหินปูนโบราณลอยคละคลุ้งอยู่ในความมืดมิดเบื้องหน้า เรย์ใช้ปลายนิ้วเขี่ยกรอบแว่นสายตาให้เข้าที่อย่างใจเย็น แม้สถานการณ์เบื้องหลังของพวกเขากำลังส่งเสียงคำรามก้องราวกับแผ่นดินแยกออกจากกัน ระบบการวิเคราะห์ทางเวทมนตร์และตรรกะเชิงสืบสวนในหัวของเขากำลังประมวลผลอย่างหนักหน่วง เพื่อหาทางหนีทีไล่จากเขาวงกตใต้ดินแห่งสถาบันวิจัยเวทมนตร์ชั้นใน "อย่าแม้แต่จะคิดขยับไปไหนอีกก้าวเดียวนะครับ เจ้าพวกสวะที่บังอาจล่วงล้ำเข้ามาในเขตหวงห้าม" น้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงบดขยี้ของหินผาดังสะท้อนก้องมาจากความมืดเบื้องหน้า มันไม่ใช่เสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่มันคือความนิ่งสงบที่แฝงไปด้วยจิตสังหารอันเข้มข้นจนทำให้เส้นขนทั่วร่างลุกชันขึ้นมาพร้อมกัน เอลิน่าขยับตัวเข้ามาประชิดแผ่นหลังของเรย์โดยสัญชาตญาณ มือเรียวบางกระชับดาบยาวประจำตัวแน่นจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว ดวงตากลมโตคมกริบกวาดตามองผ่านความมืดเพื่อหาต้นตอของแรงกดดันมหาศาลนี้ "ระวังตัวด้วยนะเรย์... แรงกดดันเวทมนตร์ระดับนี้ มันไม่ใช่พวกทหารยามหรือผู้ใช้เวทย์ทั่วไปแน่นอน" เอลิน่ากระซิบเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง ร่างกายของเธอพร้อมปะทะทุกเมื่อหากมีสิ่งผิดปกติพุ่งเข้ามา เรย์ไม่ได้ตอบคำถามในทันที ดวงตาภายใต้กรอบแว่นสะท้อนแสงเรืองรองสีฟ้าจางๆ จากระบบสืบสวนที่ถูกกระตุ้นขึ้นมา เขาจ้องมองไปยังเงาทะมึนที่ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากความมืดมิดทีละน้อย เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่กระทบพื้นหินดัง *ก้อง... ก้อง...* ทุกย่างก้าวราwithกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตายที่นับถอยหลังเวลาชีวิตของพวกเขา ร่างที่ปรากฏกายขึ้นภายใต้แสงสลัวคือชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทลวดลายประหลาด ใบหน้าครึ่งซีกถูกปกกว้างด้วยหน้ากากโลหะเวทมนตร์ที่สDวประกายแสงสีแดงก่ำ แต่สิ่งที่ทำให้เรย์ต้องขมวดคิ้วมุ่น ไม่ใช่รูปลักษณ์ภายนอกอันน่าเกรงขามนั้น... แต่เป็น "ร่องรอยเวทมนตร์" ที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวของอีกฝ่ายต่างหาก "ระบบวิเคราะห์ทำงานผิดพลาดงั้นเหรอ?" เรย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อหน้าต่างสถานะโปร่งใสที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าแสดงผลเป็นสัญญาณเตือนสีแดงกระพริบถี่ ตัวอักษรระบุระดับอันตรายพุ่งสูงจนทะลุกรอบ— *[ บอสระดับบัญชาการ: ผู้คุมกฎแห่งเงา (Shadow Arbiter) - พลังเวทย์: S+ ]* "แกสินะ... ที่เป็นคนจัดการพวกหน่วยลาดตระเวนรอบนอกจนหมดสภาพ" ชายสวมหน้ากากเอ่ยขึ้น พร้อมกับสะบัดข้อมือเบาๆ สายลมสีดำสนิทก็ก่อตัวขึ้นเป็นเคียวขนาดยักษ์ในมือของเขา แรงลมมหาศาลพัดกระชากเส้นผมและเสื้อผ้าของเรย์กับเอลิน่าจนปลิวสะบัด "น่าสนใจดีนี่ ที่มนุษย์ธรรมดากับครูฝึกสาวตกอับ สามารถเจาะลึกเข้ามาถึงชั้นใต้ดินระดับห้าได้โดยที่ระบบป้องกันอัตโนมัติไม่ทันตั้งตัว" "ชมกันเกินไปแล้วครับท่านผู้คุมกฎ" เรย์ยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มกวนประสาทที่เป็นเอกลักษณ์ท่ามกลางสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน "พวกเราแค่เดินหลงทางมาหาห้องน้ำ... แต่บังเอิญว่าประตูมันเปิดต้อนรับพอดี ก็เลยถือวิสาสะเดินเข้ามาชมงานศิลปะใต้ดินของพวกท่านเสียหน่อย" เอลิน่าเกือบจะเผลอเอาศอกกระแทกสีข้างของคนข้างๆ หากสถานการณ์มันไม่ตึงเครียดเสียก่อน เธอรู้ดีว่าเรย์กำลังใช้คำพูดกวนประสาทเพื่อดึงดูดความสนใจและวิเคราะห์จุดอ่อนของศัตรู แต่มุกตลกหน้าตายแบบนี้มันช่างไม่ถูกเวลาร่ำเวลาเอาเสียเลย "ปากดีนักนะเจ้าหนู... เดี๋ยวข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ว่า ความตายที่แท้จริงมันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดหรอก แต่มันคือความว่างเปล่าต่างหากที่จะกลืนกินพวกแกไปตลอดกาล!" สิ้นเสียงคำราม ร่างของผู้คุมกฎแห่งเงาก็หายวับไปจากสายตาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าขีดจำกัดของมนุษย์ทั่วไป เรย์ตวัดสายตาไปทางซ้ายมือทันที สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องลั่น ประสบการณ์จากการไขคดีฆาตกรรมและการต่อสู้ในสถานการณ์คับขันนับครั้งไม่ถ้วนบอกเขาว่า การบล็อกการโจมตีตรงๆ มีแต่จะทำให้แขนหักเป็นเสี่ยงๆ *เคร้ง!* ประกายไฟสีส้มสว่างวาบขึ้นในความมืด เมื่อเอลิน่าตัดสินใจใช้ดาบรับคมเคียวสีดำที่ฟาดลงมาอย่างรุนแรง แรงปะทะทำให้ร่างเพรียวของเธอไถลถอยหลังไปกับพื้นหินเป็นทางยาว พื้นดินบริเวณนั้นปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ จากแรงกดดันมหาศาล เม็ดเหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผมของหญิงสาว เธอกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันนูน การรับการโจมตีเพียงครั้งเดียวทำให้เธอรู้ซึ้งทันทีว่าช่องว่างระหว่างพวกเขากับบอสตัวนี้มันกว้างใหญ่แค่ไหน "เรย์! ทางนี้ฉันยื้อไว้ได้ไม่นาน!" เอลิน่าตะโกนสุดเสียงขณะที่พยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายผลักคมเคียวออกไป เรย์ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า สายตาคมกวาดมองไปรอบห้องโถงใต้ดินอย่างรวดเร็ว สมองของเขาทำงานด้วยความเร็วสูงเพื่อเชื่อมโยงเบาะแสทั้งหมดที่พบเจอมาตั้งแต่ชั้นแรก เสาหินเวทมนตร์ วงเวทย์ผนึกที่พื้น และร่องรอยการทดลองที่ถูกทำลาย— ทุกอย่างประกอบกันเป็นภาพจิ๊กซอว์ที่สมบูรณ์ในหัว "เจอแล้ว..." เรย์พึมพำเบาๆ รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขายกมือขึ้นดีดนิ้วเสียงดัง *แปะ* พร้อมกับร่ายเวทย์ควบคุมกลไกขนาดเล็กที่แอบติดตั้งไว้ตามจุดต่างๆ ระหว่างทางทันที แสงสีฟ้าพุ่งวาบไปตามพื้นห้องโถงตรงไปยังเสาหินเวทมนตร์หลักทั้งสี่ต้น ผู้คุมกฎแห่งเงาชะงักฝีเท้าเมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างใต้ฝ่าเท้า "แกทำอะไรลงไป?!" "ก็แค่... ถอดปลั๊กเครื่องปรับอากาศของท่านหน่อยนึงครับ" เรย์หัวเราะในลำคอ ดวงตาเป็นประกายคมกริบ "เวทมนตร์ที่ทรงพลังขนาดนั้น ย่อมต้องแลกมาด้วยแหล่งพลังงานมหาศาล และเสาหินพวกนั้นก็คือเครื่องกำเนิดพลังงานหลักของท่าน... จริงไหมครับ?" วงเวทย์สีฟ้าสว่างวาบขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้องโถง แรงกดดันมหาศาลที่กดทับร่างของเอลิน่าและเรย์อยู่เมื่อครู่พล Lมลายหายไปในพริบตา บอสระดับ S+ แสดงสีหน้าตื่นตระหนกเป็นครั้งแรกเมื่อพลังเวทย์ในร่างกายของตนเองเกิดอาการติดขัดและลดฮวบลงอย่างน่าใจหาย "บ้าน่า! เด็กเหลือขออย่างแก... รู้จักระบบวงเวทย์โบราณนี่ได้ยังไง!" ผู้คุมกฎแห่งเงากัดฟันกรอด พยายามจะรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อพุ่งเข้าโจมตีเรย์ให้จบในดาบเดียว แต่เรย์เร็วกว่า เขาก้าวเท้าถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างสง่างาม พร้อมกับประสานสายตากับศัตรูเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มสุภาพแบบนักสืบ ทันใดนั้นเอง พื้นดินเบื้องล่างของผู้คุมกฎแห่งเงาก็ทรุดตัวลงกลายเป็นหลุมพรางเวทมนตร์ขนาดใหญ่ที่เอลิน่าแอบเตรียมไว้ตามแผนการที่ส่งสัญญาณผ่านรหัสลับเมื่อครู่ แรงดึงดูดมหาศาลกระชากร่างของบอสตัวฉกาจให้ร่วงหล่นลงไปในความมืดมิดเบื้องล่าง ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความโกรธแค้นที่ค่อยๆ เบาลงเรื่อยๆ จนเงียบหายไป ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องโถงใต้ดินอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจเบาๆ ของเอลิน่าที่ทรุดตัวลงพิงเสาหินด้วยความเหนื่อยอ่อน เรย์เดินเข้าไปใกล้ พร้อมยื่นมือออกไปเบื้องหน้าเพื่อฉุดคู่หูสาวให้ลุกขึ้นยืน "ทำได้ไม่เลนานี่ครับ ครูฝึกเอลิน่า จังหวะการรับมือเมื่อครู่นับว่ายอดเยี่ยมมาก" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงชื่นชม เอลิน่าปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเรย์ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่ความสงสัยหรือระแวงอีกต่อไปแล้ว แต่คือความเชื่อใจอย่างสนิทใจ "นายเนี่ย... ซ่อนไพ่ตายไว้เยอะจริงๆ นะเรย์ ทำให้ฉันคาดเดาไม่ได้เลยสักครั้ง" เรย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ แต่ก่อนที่เขาจะได้กล่าวตอบอะไรเพิ่มเติม หน้าต่างระบบสีดำสนิทก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของเขากะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในหัวอย่างเยือกเย็น— *[ แจ้งเตือนจากระบบหลัก: ตรวจพบการปลุกพลังงานระดับ SSS เบื้องล่างเขตสถาบัน ]* *[ ภารกิจลับพิเศษ: "ผู้สร้างแห่งความมืด" ได้ลืมตาตื่นขึ้นแล้วจากการหลับใหล ]* *[ คำเตือน: เป้าหมายที่แท้จริงไม่ใช่การหลบหนี แต่คือการเผชิญหน้ากับ... "ตัวตนที่แท้จริง" ของผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด ]* แสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องโถงใต้ดิน พร้อมกับเสียงฝีเท้าจำนวนมากที่กำลังก้าวเข้ามาล้อมรอบพวกเขาจากทุกทิศทุกทาง... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมไขปริศนาและเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาจนถึงบทนี้นะครับ!