ความจริงเปิดเผย

"ตราสัญลักษณ์นั่น... คุณคิดจะใช้มันอ้างความชอบธรรมในการปิดคดีนี้จริงๆ งั้นหรือครับท่านรองผู้อำนวยการ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือด้วยรอยยิ้มเยาะดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงใต้ดิน เรย์ยืนไขว้หลัง สายตาคมกริบกวาดมองร่างในชุดคลุมสีดำสนิทที่ยืนอยู่เบื้องหน้า แสงไฟจากคบเพลิงเวทมนตร์วับแวมสะท้อนเข้ากับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากของอีกฝ่าย กุญแจห้องนิรภัยลับของสถาบันที่สะท้อนแสงโลหะสีเงินยวงในมือของบุคคลปริศนา คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ตะโกนบอกความจริงทั้งหมดออกมาโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด เอลิน่ายืนนิ่งอยู่เคียงข้าง มือเรียวของเธอวางอยู่บนด้ามดาบคาตานะประจำตัว กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งแน่นพร้อมปะทะ สัญชาตญาณของครูฝึกกองกำลังพิทักษ์สถาบันบอกเธอว่า บุคคลที่ยืนอยู่ตรงนี้ไม่ใช่แค่พวกนอกคอกกระจอกๆ แต่เป็นเฟืองจักรตัวสำคัญในกลไกสกปรกที่กัดกินสถาบันแห่งนี้มานาน ร่างในชุดคลุมค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ฮู้ดสีดำที่ปกปิดใบหน้าถูกเลิกขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าคุ้นเคย รอยยิ้มเหยียดยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของรองผู้อำนวยการแบร์นาร์ด ผู้ซึ่งทำตัวเป็นผู้ใหญ่ใจดีมาตลอดหลายปี "เรย์... เธอช่างเป็นเด็กที่รู้งานเร็วกว่าที่ฉันคิดนะ" แบร์นาร์ดหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองในอำนาจ "น่าเสียดายจริงๆ ถ้าเธอทำเป็นมองไม่เห็นและใช้ชีวิตสงบสุขในสถาบันแห่งนี้ต่อไป เธอก็คงจะจบการศึกษาอย่างสวยงาม แต่ในเมื่อรู้อะไรมากเกินไป... หน้าที่การงานและลมหายใจของเธอก็คงต้องจบลงตรงนี้เช่นกัน" "อำนาจจากสภาสูงไม่ได้มีไว้ให้คนระดับคุณเอามาใช้เป็นโล่กำบังความโลภหรอกนะครับ" เรย์ถอนหายใจเบาๆ สีหน้าของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ราวกับกำลังยืนดูละครสัตว์ฉากหนึ่งมากกว่าการเผชิญหน้ากับอาชญากรระดับสูง "กุญแจดอกนั้น ไขได้ทั้งห้องนิรภัยและเส้นทางลับที่ใช้ขนถ่ายศิลามานาเถื่อนออกนอกเขตอาณาจักร... ผมพูดถูกไหมครับ" แบร์นาร์ดหรี่ตาลง รังสีเวทมนตร์สีม่วงเข้มแผ่พุ่งออกมาจากร่างของชายวัยกลางคน แรงกดดันระดับจอมเวทขั้นสูงแผ่กระจายจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "จับกุมพวกเขาซะ!" แบร์นาร์ดสะบัดมือ เงาร่างนับสิบพุ่งออกมาจากความมืดรอบด้าน พวกมันคือหน่วยเงาทมิฬที่ขึ้นตรงต่อสภาสูง บรรยากาศในห้องโถงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก "ระวังตัวด้วยนะเอลิน่า" เรย์กระซิบเสียงเบาโดยไม่หันไปมอง "ฉันดูแลตัวเองได้ เจ้าตัวแสบ" เอลิน่าตอบกลับด้วยเสียงเรียบ นัยน์ตาคมกริบเปล่งประกายความดุดัน ดาบในมือถูกชักออกจากฝักจนเกิดเสียงกริ๊งก้องกังวาน การต่อสู้ระเบิดขึ้นในเสี้ยววินาที เอลิน่าพุ่งทะยานออกไปราวกับสายลมคมดาบสะท้อนแสงไฟเป็นประกายระยิบระยับ ฟันฝ่าแนวป้องกันของหน่วยเงาทมิฬด้วยกระบวนท่าที่เฉียบคมและแม่นยำ ทุกย่างก้าวของเธอมั่นคงและดุดัน สมกับที่เป็นครูฝึกผู้คร่ำหวอดในสนามรบ ในขณะเดียวกัน เรย์ไม่ได้ขยับเขยื้อนจากจุดเดิม เขายืนกอดอก หลบหลีกการโจมตีของศัตรูที่พุ่งเข้ามาหาด้วยการเอี้ยวตัวเพียงเล็กน้อย ราวกับเขาสามารถอ่านวิถีการเคลื่อนไหวล่วงหน้าได้นับวินาที สายตาของอดีตนักสืบกวาดมองไปรอบห้อง คำนวณโครงสร้างทางสถาปัตยกรรม วงจรเวทมนตร์ที่ซ่อนอยู่ใต้พื้น และจุดอ่อนของระบบป้องกันสถาบันที่เชื่อมโยงกับห้องนิรภัย *เจอแล้ว... จุดเชื่อมต่อพลังงานหลัก* เรย์ยิ้มมุมปาก เขาดีดนิ้วเสียงดังเบาๆ แผ่นศิลาเวทมนตร์ที่ฝังอยู่ใต้พื้นห้องส่งเสียงสั่นสะเทือน ก่อนที่กลไกการป้องกันฉุกเฉินของสถาบันจะถูกกระตุ้นจากรหัสลับที่เขาแอบถอดรหัสได้ตั้งแต่ตอนที่สำรวจห้องทำงานของแบร์นาร์ดเมื่อสองวันก่อน *คลิก!* แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นจากพื้นห้อง พันธนาการเวทมนตร์สีทองอร่ามพุ่งขึ้นจากพื้น ล้อมรอบร่างของหน่วยเงาทมิฬและตัวของรองผู้อำนวยการแบร์นาร์ดไว้ภายในเสี้ยววินาที แรงกดดันมหาศาลกดทับจนพวกมันทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้น "บ้าน่า! นี่มันระบบป้องกันระดับสูงสุดของสถาบัน... แกเข้าไปแตะต้องมันตั้งแต่เมื่อไหร่!" แบร์นาร์ดกัดฟันกรอด พยายามฝืนพลังเวทเพื่อลุกขึ้นยืน แต่ยิ่งขัดขืน พันธนาการเวทก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น เรย์ก้าวเข้าไปใกล้ร่างที่ไร้ทางสู้ของรองผู้อำนวยการ ชายหนุ่มก้มลงมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียเฉย "ความลับของการสืบสวนก็คือ... การสังเกตรายละเอียดที่คนอื่นมองข้ามยังไงล่ะครับ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรื่อยเปื่อย "รอยเปื้อนหมึกเวทมนตร์บนกระดาษรายงานงบประมาณ ลายเซ็นที่ถูกปลอมแปลง และกลิ่นอายมานาเฉพาะตัวของสภาสูงที่ติดอยู่บนกุญแจ... ทุกอย่างมันบอกเล่าเรื่องราวของมันเองหมดแล้ว" แบร์นาร์ดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น แม้จะถูกพันธนาการไว้ ใบหน้าของเขากลับบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มที่ชวนขนหัวลุก "แกคิดว่าจับฉันได้แล้วสินะ... เรย์... แกคิดจริงๆ หรือว่าองค์กรเบื้องบนอย่างสภาสูงจะมีแค่ฉันที่เป็นหมากตัวนี้?" เรย์ชะงักฝีเท้าเล็กน้อย คิ้วขมวดเข้าหากัน "แกหมายความว่ายังไง..." "ในขณะที่พวกแกกำลังดีใจกับการเปิดโปงปลาซิวปลาสร้อยอย่างฉัน..." แบร์นาร์ดเงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกโพ้าด้วยความคลุ้มคลั่ง "พิธีกรรม 'ชำระล้าง' ที่แท้จริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้วที่หอคอยกลาง... และคนที่จะปิดผนึกประตูมิติ ไม่ใช่พวกแก... แต่คือ 'ท่านผู้นั้น' ที่กำลังเดินทางมาถึงในตอนนี้!" สิ้นเสียงคำประกาศกร้าวของแบร์นาร์ด ท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือน่านฟ้าสถาบันก็พลันเปลี่ยนเป็นสีเลือด เมฆหมอกสีดำทมิฬม้วนตัวเข้าหากันอย่างรวดเร็วจนเกิดเป็นพายุหมุนขนาดยักษ์ตรงยอดหหอคอยกลาง แรงสั่นสะเทือนรุนแรงจนพื้นดินใต้เท้าสั่นไหว ราวกับมีบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวกำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหล แผงควบคุมระบบแจ้งเตือนภัยในสถาบันส่งเสียงร้องเตือนดังสนั่นหวั่นไหว หน้าจอเวทมนตร์ฉายภาพกระแสพลังงานระดับหายนะที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าเรย์และเอลิน่า *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลุก "ผู้บงการระดับสูง" — ภัยคุกคามระดับ SSS กำลังเข้าสู่เขตพื้นที่สถาบัน]* *ครืนนนม—!* ประตูห้องโถงใต้ดินเบื้องหลังพวกเขาพังทลายลงเป็นจุล แรงระเบิดของคลื่นมานาสีดำมืดพัดพาฝุ่นควันตลบอบอวล พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามาทีละก้าว... ท่ามกลางความมืดมิดที่แผ่ขยายเข้ามา เงาร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะโบราณสลักลวดลายประหลาดก็ปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับดาบยักษ์ที่หยดเลือดสดๆ ลงบนพื้นทีละหยด เรย์หรี่ตามองผู้มาเยือนใหม่ รอยยิ้มกวนประสาทบนใบหน้าจางหายไป เหลือเพียงความจริงจังและเหงื่อกาฬที่ผุดขึ้นตามไรผมเป็นครั้งแรก ...เกมนี้ มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เท่านั้น ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและลุ้นระทึกไปกับความลับอันดำมืดนี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!