การหักมุมครั้งแรก

กลิ่นสาบของดินชื้นและไอความตายที่โชยมาจากซากศพในศาลาร้างริมลำธารป่าลึก ไม่ใช่สิ่งที่น่ารื่นรมย์นัก แต่สำหรับนายแพทย์ศตวรรษ มันคือความจริงเพียงหนึ่งเดียวที่เขายึดเหนี่ยวไว้ ท่ามกลางบรรยากาศที่หมอไตรภพพยายามจะทำให้มันกลายเป็นเรื่องของไสยศาสตร์มนต์ดำ “คุณหมอครับ... แผลฉกรรจ์ที่หน้าอกนั่น ไม่ใช่รอยของมีคมทั่วไป แต่มันคือสัญลักษณ์ของ ‘รอยแยกมิติ’ ที่อาคมทำไว้” ไตรภพเอ่ยขึ้น เสียงของเขาทุ้มต่ำและราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความกดดันที่ทำให้บรรยากาศในศาลาเย็นเยือกขึ้นอีกหลายองศา ศตวรรษชะงักมือที่กำลังถือมีดผ่าตัดขนาดเล็ก แววตาของเขาสะท้อนความเหนื่อยล้าแต่ยังคงไว้ซึ่งความมั่นคง “หมอไตรครับ ผมนับถือในวิชาความรู้ของคุณ แต่ศพนี้ถูกของแข็งไม่มีคมและแรงบีบมหาศาลทำให้กระดูกซี่โครงหักจากภายในออกสู่ภายนอก นี่คือกลไกของฟิสิกส์ ไม่ใช่เวทมนตร์ อย่าพยายามเอาความเชื่อมากลบเกลื่อนหลักฐานที่ผมกำลังพิสูจน์อยู่เลยครับ” ไตรภพแค่นยิ้มที่มุมปาก สายตาที่ดูเหมือนอ่านยากคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของศตวรรษ “ฟิสิกส์เหรอครับ? แล้วฟิสิกส์ข้อไหนล่ะครับ ที่จะอธิบายได้ว่า ทำไมรอยนิ้วมือของ ‘คนที่ตายไปแล้วเมื่อสามวันก่อน’ ถึงไปปรากฏอยู่บนด้ามมีดเล่มที่สิบสามในถุงอุปกรณ์ของคุณ” ศตวรรษชะงักกึก เขาหันกลับมามองเพื่อนร่วมทางที่นั่งอยู่มุมห้อง—สมชาย ชายร่างท้วมผู้เป็นไกด์ท้องถิ่นที่ร่วมเดินทางมาด้วยตั้งแต่วันแรก สมชายกำลังนั่งก้มหน้า มือสั่นเทาอยู่ข้างตัว ในขณะที่ใบหน้าของเขาซีดเผือดผิดปกติ “หมอไตร... คุณพูดอะไรนะ” ศตวรรษถามพลางวางมีดผ่าตัดลง “ผมหมายความว่า” ไตรภพเดินย่างสามขุมไปหาทางสมชาย “คนที่มีหน้าที่คอยดูต้นทางคนนี้ ไม่ได้แค่หลงทาง หรือกลัวผีอย่างที่เขาแสดงออกหรอกครับ แต่เขาคือ ‘หูเป็นตา’ ของไอ้ฆาตกรคนนั้น... คนที่ไม่ได้ต้องการแค่ขุมทรัพย์ แต่ต้องการลบประวัติศาสตร์ด้วยการฆ่าล้างโคตรคนที่มีสายเลือดโบราณ” สมชายเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาแดงก่ำ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความเคียดแค้นที่ถูกเปิดเผย เขาคว้ามีดสั้นที่ซ่อนไว้ใต้เข็มขัดพุ่งเข้าหาศตวรรษด้วยความเร็วที่เหนือกว่าคนธรรมดา! ศตวรรษเบี่ยงตัวหลบตามสัญชาตญาณมืออาชีพ เขาคว้าเก้าอี้ไม้เก่าข้างตัวฟาดเข้าที่แขนของสมชายจนมีดหลุดมือ ทว่าสมชายไม่ได้หยุดแค่นั้น เขากระโจนเข้าหาศตวรรษพร้อมกับตะโกนเสียงหลง “พวกแกมันก็แค่เครื่องมือ! นายท่านรออยู่ข้างล่างนั่น... ในนรกที่แกไม่มีวันได้เห็น!” ไตรภพไม่รอช้า เขาดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว เสียงดังเหมือนสายธนูขาดกระตุกอากาศ สมชายตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหินกลางอากาศ ศตวรรษใช้จังหวะนี้กดสมชายลงกับพื้นแล้วพันธนาการด้วยเชือกที่เตรียมมา “บอกมา... ใครคือคนบงการ?” ศตวรรษกดเสียงต่ำ จ่อมีดผ่าตัดไปที่ลำคอของอีกฝ่าย สมชายหัวเราะร่วนออกมา ทั้งที่ตัวสั่นเทา “หมอศตวรรษ... คุณเชื่อในวิทยาศาสตร์ใช่ไหม? งั้นคุณคงไม่รู้หรอกว่า ‘วิทยาศาสตร์ของคนตาย’ มันโหดร้ายแค่ไหน... คนที่ส่งผมมา ไม่ใช่คนอื่นไกล แต่มันคือคนที่คุณ ‘เชื่อใจ’ ที่สุดในทีมนี้!” ศตวรรษและไตรภพหันมาสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย บรรยากาศเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นกระหึ่ม ความสงสัยแล่นผ่านเข้าสู่โสตประสาทของทั้งคู่ ทีมที่ร่วมเดินทางมามีเพียงสี่คน: เขา, หมอไตรภพ, สมชาย และ ‘ริน’ ผู้ช่วยสาวที่เป็นลูกศิษย์คนสนิทของศตวรรษเอง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นจากทางเข้าถ้ำด้านหลังศาลา พร้อมกับแสงไฟฉายที่สาดเข้ามาจนแสบตา “นั่นใคร!” ศตวรรษตะโกนถามพลางเตรียมหยิบอาวุธขึ้นมา ทว่าแทนที่จะเป็นศัตรู เสียงที่ตอบกลับมากลับเป็นเสียงที่คุ้นเคยที่สุด... เสียงที่ควรจะอยู่ที่ค่ายพักแรมห่างออกไปสามกิโลเมตร “คุณหมอคะ... ทางนี้ค่ะ” รินเดินก้าวเข้ามาในแสงไฟ ใบหน้าของเธอเรียบเฉย ไร้ความรู้สึก แต่ในมือของเธอไม่ได้ถืออุปกรณ์การแพทย์ เธอถือ ‘จดหมายเก่า’ ฉบับที่ศตวรรษเคยพบในหลุมศพแรก และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... บนไหล่ของเธอมีรอยสักประหลาดที่ดูเหมือนจะกำลัง ‘เคลื่อนไหว’ ได้จริงเหมือนรอยสักต้องสาป ศตวรรษจ้องมองลูกศิษย์ตัวเองด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก “ริน... นี่มันเรื่องอะไรกัน?” รินยิ้มบางๆ เป็นยิ้มที่ดูเยือกเย็นและห่างเหิน “ขอโทษทีนะคะหมอ... แต่สิ่งที่หมอตามหาอยู่ มันไม่ใช่ความรู้ทางการแพทย์ แต่มันคือ ‘กุญแจ’ ที่จะปลดปล่อยท่านผู้นั้น และหนู... คือทายาทเพียงหนึ่งเดียวที่ต้องทำหน้าที่นี้ให้สำเร็จ” ก่อนที่ศตวรรษจะได้เอ่ยถามต่อ รินก็ชักปืนกระบอกเล็กออกมาจากกระเป๋าพยาบาล ไม่ใช่เพื่อยิงศตวรรษ แต่เธอกลับหันกระบอกปืนนั้นเข้าหา ‘หน้าอกของตัวเอง’ แล้วเหนี่ยวไกทันที! เสียงปืนกัมปนาทสนั่นหวั่นไหว แต่สิ่งที่โผล่ออกมาแทนเลือด กลับเป็นกลุ่มควันสีดำสนิทที่พวยพุ่งออกมาจากแผลที่เธอยิงตัวเอง และกลุ่มควันนั้นกำลังเริ่ม ‘รวมตัว’ เป็นรูปร่างของบุคคลที่ศตวรรษจำได้ดีที่สุดจากแฟ้มคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเมื่อสิบปีก่อน... คนที่ควรจะตายไปตั้งนานแล้ว! หวังว่าความเข้มข้นในวินาทีที่ทุกอย่างพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือนี้ จะทำให้ท่านผู้อ่านทุกท่านวางไม่ลงจนต้องไปต่อในตอนหน้ากันนะครับ เพชรตาเสือโบราณ