ป้าสมรจัดหนัก อยากได้ที่ดิน

"กูบอกให้มึงเคาะกะโหลกสามทีแล้วท่องคาถาปลุกผีป่า ไม่ใช่มานั่งเคี้ยวหมากทำหน้าเหมือนปวดขี้แบบนี้ไอ้โล้น!" เสียงแหบแห้งราดด้วยความเกรี้ยวกราดของป้าสมรดังแหวกรัตติกาลเข้ามาถึงในเรือนครัวของไร่ผีบอก รินที่กำลังงละมุนอยู่กับการตำน้ำพริกกระปิหอมกรุ่นกลิ่นกุ้งแห้งคั่วใหม่ๆ ชะงักมือเล็กน้อย เธอปรายตามองผ่านมุ้งลวดออกไปเบื้องนอกด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก ดวงตากลมโตฉายแวววาววับด้วยความรู้เท่าทัน เทคโนโลยีการตรวจจับพลังงานความร้อนหรือ Thermal Imaging ที่เธอติดตั้งเชื่อมต่อกับสมาร์ตโฟนเอาไว้เมื่อตอนหัวค่ำ กำลังโชว์จุดสีแดงฉานสามจุดบริเวณแนวรั้วทิศตะวันตก... ชัดเจนยิ่งกว่าดูพยากรณ์อากาศ หมอผีเถื่อนรับจ้างราคาถูก กับป้าสมรผู้โลภโมโทสัน สองคู่หูดูโอ้แห่งความหายนะกำลังเปิดฉากละครลิงรอบดึก "โยม... ใจเย็นๆ อาตมา... เอ๊ย ข้าหมายถึงอาจารย์... มันต้องมีขั้นตอน เดี๋ยวกลิ่นธูปดับมันจะเสียฤกษ์นะโยมนะ" เสียงห้าวทุ้มแต่สั่นพร่าของชายวัยกลางคนในชุดผ้าดิบเก่าๆ สีตุ่นดังตอบกลับมา พร้อมเสียงก๊อกแก๊กของการจุดธูปกำใหญ่จนควันโขมงคลุ้งไปทั่วบริเวณ ในห้องโถงใหญ่ ผู้กองศร สามีหนุ่มนายทหารผู้มีร่างสูงใหญ่กำยำ กำลังนั่งขัดปืนชนิดที่เรียกว่าเงาวับด้วยผ้าสะอาด ดวงตาคมกริบดุดันไม่ได้มีความหวาดกลัวต่อสิ่งเร้นลับแม้แต่น้อย เขาวางกระบอกปืนลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งอย่างนุ่มนวล ก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้ามาหารินที่หน้าเตาไฟ กลิ่นไอความเป็นชายชาตรีผสมกับกลิ่นแดดจางๆ จากเสื้อสนามทำให้บรรยากาศรอบตัวอบอุ่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "ให้พี่ออกไปจัดการไหมครับริน เจ้าพวกนี้ชักจะเอาใหญ่แล้ว มากวนใจเราตอนดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้ เดี๋ยวพี่เอาสายยางฉีดน้ำไล่ให้กระเจิงเลยดีไหม" ผู้กองศรเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือความห่วงใยและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย ยามที่เขายื่นมือมาโอบเอวบางของภรรยาเข้าหาตัวอย่างแนบแน่น "อย่าเพิ่งเลยครับพี่ศร ปล่อยให้พวกเขาสสนุกกันไปก่อน รินอยากรู้เหมือนกันว่าหมอผีสำนักไหนจะแน่สักแค่ไหน เอาเงินค่าจ้างมาละลายเล่นกลางดึกแบบนี้ เดี๋ยวพอเจอของจริงเข้าไป จะหาว่ารินไม่เตือน" รินหัวเราะในลำคอเบาๆ พลางตักน้ำพริกสีสวยใส่ถ้วยเคลือบ ลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ใกล้ๆ ไหล่หนาของสามี เคมีที่เข้ากันได้อย่างลงตัวระหว่างหมอผีสาวสายไอทีกับนายทหารสายเปย์ทำให้ความน่ากลัวของพิธีกรรมนอกรีตข้างนอกกลายเป็นเรื่องตลกขบขันไปเสียสนิท ภายนอกรั้วไร่ ควันธูปสีเทาทึบเริ่มลอยต่ำลงเพราะความชื้นยามดึก ป้าสมรยืนเท้าสะเอวหน้าบูดบึ้ง ชุดผ้าถุงลายดอกสีสดดูขัดตาชะมัดกับบรรยากาศวังเวง นางจ้องมองแผ่นดินผืนใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชผลนานาชนิดในไร่ผีบอกด้วยความริษยาแผดเผา ที่ดินตรงนี้ควรจะเป็นของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของนาง ไม่ใช่ของอีเด็กปากจัดกับไอ้ทหารหน้าเลือดคู่นี้! "จัดการเลยท่านอาจารย์ เอาให้มันกระอักเลือดตายคาที่ไปเลย เอาให้ผีในไร่นี้ลากไส้พวกมันออกมากินให้หมด!" ป้าสมรส่งเสียงกระซิบกระซาบอย่างบ้าคลั่ง มือเหี่ยวย่นสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น หมอผีเถื่อนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มือสั่นระริกหยิบหุ่นพยนต์ฟางมัดด้วยด้ายสายสิญจน์เปื้อนเลือดไก่ปลอมขึ้นมาท่องคาถาภาษาบาลีคำผีบอกที่จำมา2บรรทัดครึ่ง ทันใดนั้นเอง... ลมพัดกรรโชกแรงผิดฤดูกาลก็พัดวูบเข้าใส่จนเปลวไฟในกระถางธูปดับวูบลงสนิท ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ *ปิ๊ป! เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันสมาร์ตโฟนในมือรินดังขึ้นเบื้องหลัง* รินหันไปยิ้มกริ่มให้สามี "พี่ศรครับ... ได้เวลาเปิดระบบรักษาความปลอดภัยอัจฉริยะ 'ยันต์ยันต์' เวอร์ชั่น 4.0 แล้วครับ" ผู้กองศรยิ้มมุมปาก นัยน์ตาดุดันเป็นประกายวาววับ เขาหยิบคันโยกสับสะพานไฟดึงขึ้นสุดแรง เสียงกระแสไฟฟ้าแรงดันต่ำแต่ทรงพลังวิ่งผ่านสายไฟที่รินเดินซ่อนไว้ใต้ดินรอบไร่ ส่งผลให้ระบบสปริงเกอร์อัตโนมัติและลำโพงบลูทูธกำลังขับสูงที่ติดตั้งตามต้นไม้ใหญ่ทำงานพร้อมเพรียงกัน! *โครมคราม! แว้กกกกกกกกกก!* สายน้ำเย็นเฉียบพุ่งเข้าใส่ป้าสมรและหมอผีเถื่อนแบบไม่ทันตั้งตัว แรงดันน้ำมหาศาลทำให้ร่างของทั้งสองกระเด็นกระดอนคนละทิศคนละทาง พร้อมกันนั้น เสียงสวดมนต์ไล่ผีด้วยคลื่นความถี่ต่ำผสมเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของผีเปรตจากลำโพงรอบทิศทางก็ดังสนั่นหวั่นไหวจนป้าสมรกรีดร้องลั่นทุ่งด้วยความตกใจกลัวสุดขีด วิ่งป่าราบไม่คิดชีวิตจนผ้าถุงหลุดร่นไปกองที่ข้อเท้า ในขณะที่ความชุลมุนวุ่นวายกำลังถึงขีดสุด รินและผู้กองศรก็ก้าวเดินออกมาจากตัวเรือน รินถือถ้วยน้ำพริกกระปิหอมฉุยในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างถือแท็บเล็ตควบคุมระบบ เธอมองดูภาพป้าสมรที่ล้มลุกคลุกคลานวิ่งหนีตายออกนอกเขตไร่ผ่านจอภาพด้วยรอยยิ้มสะใจ "อ้าว ป้าครับ! ดึกดื่นตื่นมาอาบน้ำมนต์ฟรีเหรอครับเนี่ย เสียดายจัง น้ำพริกรินเพิ่งตำเสร็จใหม่ๆ รสชาติจัดจ้านสะใจไม่แพ้พิธีกรรมเมื่อกี้เลยนะสนใจจะชิมสักคำไหมครับ" รินตะโกนไล่หลังด้วยน้ำเสียงใสซื่อแต่แสบสันถึงทรวง ป้าสมรหันกลับมามองด้วยสภาพเปียกปอนเหมือนลูกหมาตกน้ำ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความแค้นเคืองปนความหวาดผวา นางชี้หน้ายัยหลานสาวตัวแสบด้วยความสั่นเทา ก่อนจะตะโกนลั่นด้วยเสียงแหบเครือ "Eริน! อี... อีลูกอัปมงคล มึงจำไว้เลยนะ กูไม่ยอมแพ้แค่นี้แน่! กูจะไปฟ้อง..." ยังไม่ทันที่ป้าสมรจะพูดจบประโยค เสียงรถกระบะติดไซเรนสีแดงฉานก็แล่นเข้ามาจอดสนิทขวางหน้าป้าสมรเอาไว้พอดี ประตูรถฝั่งคนขับเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของกำนันตำบลและสารวัตรกำนันในชุดเครื่องแบบเต็มยศ พร้อมด้วยเอกสารแผ่นใหญ่ในมือที่ทำให้สีหน้าของป้าสมรซีดเผือดลงทันตาเห็น "ป้าสมรครับ... ดึกดื่นแบบนี้มายืนโวยวายอะไรแถวไร่คนอื่น แล้วก็นี่... หมายศาลข้อหาบุกรุกยามวิกาลและจ้างวานทำลายทรัพย์สิน มาเซ็นรับทราบด้วยครับ!" **ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "หมอผีไอทีกับคุณทหารสายเปย์ในไร่ผีบอก" มาจนถึงตอนนี้นะครับ!**