แกงเลียงหม้อนั้นมีพลังงานบางอย่าง

"ถ้าแกยังกล้าอ้างเรื่องบุญคุณเก่าแล้วแบมือขอเงินฉันอีกรอบ ฉันจะให้ผู้กองศรเอา‘สเปรย์ไล่หมาจรจัด’ มาฉีดไล่ส่งจริงๆ ด้วยนะป้า!" เสียงหวานใสแต่แฝงไว้ด้วยกระแสจิตสังหารดังลั่นห้องครัวปูนเปลือย รินในชุดผ้ากันเปื้อนลายแมวอ้วนกำลังยืนถือทัพพีสเตนเลสเคาะลงกับขอบหม้อแกงเลียงเดือดปุดๆ จนเสียงดังสนั่น สายตาของเراคมกปลาบมองร่างท้วมของป้าสมร—ญาติผู้พี่ฝั่งแม่ที่ถือวิสาสะเดินดุ่มๆ เข้าบ้านมาตั้งแต่ไก่โห่ โดยมีเป้าหมายเดียวในชีวิตคือการมา "ไถเงิน" ไปใช้หนี้หวยใต้ดิน ป้าสมรสะดุ้งเฮือก รีบหุบปากที่กำลังจะอ้าพ่นคำอ้างบุญคุณลงทันที นางเหลือบไปเห็นผู้กองศร สามีหนุ่มกล้ามโตของริน กำลังยืนลับมีดปังตอเล่มโตอยู่ตรงระเบียงบ้าน แสงสะท้อนจากคมมีดวาววับบาดตาจนป้าสมรกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ทหารหนุ่มผู้นี้ขึ้นชื่อเรื่องความคลั่งรักภรรยาชนิดเข้ากระดูกดำ ใครหน้าไหนกล้ารังแกหรือมาไถเงินริน มีหวังได้ไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลอำเภอแน่นอน "โถ... รินหลานรัก ป้าก็แค่... ช่วงนี้หมุนเงินไม่ทันจริงๆ นี่นา ลูกชายปมันดันไปซิ่งมอเตอร์ไซค์ชนท้ายรถกระบะเขา ป้าถึงต้องบากหน้ามาหาเนี่ย" ป้าสมรเปลี่ยนกลยุทธ์จากหน้ามือเป็นหลังมือ บีบน้ำตาปอมๆ ออกมาสองหยด พร้อมกับทำท่าทางน่าสงสาร รินแค่นหัวเราะในลำคอ "หมุนเงินไม่ทัน หรือหมุนเงินไปลงตู้สล็อตแถวท้ายหมู่บ้านกันแน่ครับป้า? แล้วอีกอย่าง... ตราสัญลักษณ์บนไม้เท้าที่ป้าถือมาด้วยเนี่ย ไปเอามาจากไหน?" ประโยคคำถามหลังพุ่งตรงราวกับลูกศรอาบยาพิษ รินชะงักไปชั่วครู่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน—รินเห็นตราสัญลักษณ์ประหลาดบนไม้เท้าของชายชราปริศนา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เดียวกับที่ถูกสลักอยู่บนกล่องเหล็กมรดก และมันไม่ใช่สิ่งที่ชาวบ้านตาสตาสีตาสาแถวนี้ควรจะครอบครองได้ และบังเอิญเหลือเกินที่ป้าสมรก็ถือไม้เท้าหัวกะโหลกแกะสลักลวดลายคุ้นตานี้ติดมือมาด้วย ป้าสมรชะงัก สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือกอย่างรวดเร็วโดยไม่ทราบสาเหตุ นางรีบเอาไม้เท้าซ่อนไว้ข้างหลังเก้าอี้ทันที พร้อมกับหัวเราะกลบเกลื่อน "อ... อะไรกันเล่า แกตาฝาดไปแล้วริน! ไม้เท้าเก่าๆ เก็บได้ข้างทางโน่น" "เก็บได้ข้างทางอย่างนั้นหรือครับ?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลัง ผู้กองศรเดินเข้ามาประชิดตัวภรรยา มือหนาวางลงบนไหล่บางของรินอย่างทะนุถนอม สายตาคมกริบราวกับพญาอินทรีจ้องมองป้าสมรจนนางแทบอยากจะมุดแผ่นดินหนี "ไม้เท้าสำนักวิญญาณทมิฬแบบนี้ เขาใช้ทำพิธีสะกดวิญญาณคนตายโหง... คนธรรมดาเขาไม่เก็บมาเดินถือเล่นกันหรอกนะครับป้า" บรรยากาศในห้องครัวอุณหภูมิลดฮวบลงทันทีราวกับเปิดแอร์ติดลบ กลิ่นหอมฉุนของใบแมงลักในหม้อแกงเลียงที่ควรจะหอมยวนใจ กลับเริ่มมีกลิ่นอายอับชื้นของดินป่าและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งเข้ามาแทนที่ ป้าสมรตัวสั่นเทิ้มด้วยความกลัว ไม่ใช่เพราะกลัวผู้กองศร แต่เพราะจู่ๆ อุณหภูมิรอบตัวก็เย็นเฉียบจนขนหัวลุกชัน เสียงฝีเท้าหนักๆ ลากถูไปมาดังมาจากชั้นสองของบ้าน ทั้งที่บ้านหลังนี้มีแค่เธอกับสามีอยู่กันสองคน และชั้นบนก็ถูกปิดตายไว้เป็นห้องเก็บสมุนไพรกับอุปกรณ์ไอที *แอ๊ด... โครม!* เสียงประตูห้องไม้เก่าแก่บนชั้นสองเปิดออกเอง พร้อมกับแรงกระแทกที่ทำให้ฝุ่นละอองร่วงกราวลงมาตามรอยแตกของเพดาน ป้าสมรกรีดร้องออกมาเสียงหลง ล้มพับลงไปกองกับพื้นบ้าน มือสั่นเทาชี้ขึ้นไปข้างบน รินถอนหายใจเฮือกใหญ่ หญิงสาวหยิบแท็บเล็ตไอแพดคู่ใจขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันตรวจจับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและพลังงานวิญญาณ หน้าจอปรากฏกราฟพุ่งทะยานเป็นเส้นสีแดงฉาน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนดัง *ติ๊ดๆๆ* ถี่รัว "ให้ตายเถอะ... กะว่าจะทำแกงเลียงกินกันเงียบๆ สักมื้อเชียว" รินบ่นอุบ หยิบสเปรย์น้ำมนต์ผสมโคਡลับสำนักไสยศาสตร์ไอทีขึ้นมาถือไว้ในมือซ้าย ส่วนมือขวาควงทัพพีสเตนเลสอย่างคล่องแคล่ว "ผู้กองครับ ช่วยเฝ้าป้าแกไว้ อย่าให้หนีไปไหนเด็ดขาด เดี๋ยวยัยแม่ครัวหัวป่าก์ชั้นบนคงลงมาทวงส่วนแบ่งแกงเลียงหม้อนี้แน่ๆ" "ระวังตัวด้วยนะที่รัก" ผู้กองศรเอ่ยเสียงนุ่ม แม้จะพูดด้วยความห่วงใย แต่สายตากลับกวาดมองไปรอบห้องเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ไม่คาดฝัน ทันใดนั้น ควันสีเทาหนาทึบก็พวยพุ่งทะลักออกมาจากช่องลมเหนือเตาไฟ กลิ่นหอมของแกงเลียงกุ้งสดเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นเหม็นเน่ารุนแรง ร่างโปร่งแสงของหญิงชราในชุดแม่ครัวโบราณ สวมผ้าซิ่นเก่าๆ และมีรอยแผลเหวอะหวะที่ลำคอ ปรากฏตัวขึ้นกลางห้องครัว ดวงตาสีขาวขุ่นจ้องเขม็งมาที่ป้าสมรที่กำลังนั่งตัวสั่นงنอยู่บนพื้น "มึง... เอาไม้เท้ากูมาคืน..." เสียงแหบพร่าบาดลึกดังสะท้อนก้องอยู่ในหัวของทุกคน ป้าสมรสติหลุดกรีดร้องลั่นบ้านด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ขณะที่รินกลับยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย ดวงตาฉายแวววาววับของนักล่าวิญญาณยุคดิจิทัล "อยากได้ไม้เท้าคืนเหรอครับคุณผี? งั้นมาตกลงกันก่อน... ว่าสูตรแกงเลียงหม้อนี้ ใครเป็นคนปรุง!" รินกดปุ่มบนแท็บเล็ต หน้าจอโปร่งแสงฉายยันต์ดิจิทัลสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ เตรียมพร้อมเปิดฉากปราบผีแม่ครัวจอมเฮี้ยน ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเคาะประตูรั้วหน้าบ้านก็ดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันอย่างหนักแน่น พร้อมกับเสียงตะโกนเรียกชื่อรินจากบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด... บุคคลที่ควรจะตายไปพร้อมกับความลับเรื่องกล่องเหล็กเมื่อสิบปีก่อน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอผีวัยรุ่น" เสมอมานะครับ