ขยายอาณาจักรไร่ผีบอก

"ขุดลึกลงไปอีกสองศอกตรงนั้น แล้วฝังแผงวงจรเซิร์ฟเวอร์เก่าที่ลงอาคมกันผีพรายเร่ร่อนไว้ มิฉะนั้นรากทุเรียนแปลงนี้จะโดนสัมภเวสีสูบสารอาหารจนใบเหลืองเหี่ยวเฉาหมดนะครับคุณผู้กอง" รินตวัดปลายปากกาหมอจีนลงบนสมุดบัญชีหนังไก่ พร้อมกับออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม ดวงตาคู่สวยภายใต้กรอบแว่นทรงหยดน้ำกวาดมองผ่านหน้าจอแท็บเล็ตที่เชื่อมต่อกับระบบเซนเซอร์ตรวจจับความชื้นในดินและพลังงานหยินหยางรอบไร่ ผู้กองศรในชุดกล้ามสีเขียวเข้มเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการยกกระสอบปุ๋ยหมักชีวภาพ หนุ่มทหารร่างกำยำไม่ได้แสดงท่าทีเหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย เขากลับยิ้มกว้างจนเห็นไรฟันขาวสะอาด ดวงตาคมกริบมองภรรยาด้วยความคลั่งรักและชื่นชมระคนกัน มือใหญ่หนาวางจอบลงแล้วเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับส่งผ้าเย็นให้รินซับเหงื่อที่หน้าผาก "รับทราบครับผม เมียสั่งมีหรือที่ศรจะกล้าขัด แต่ว่านะ... งานหนักขนาดนี้ เสร็จแล้วเราต้องมีรางวัลปลอบใจกันหน่อยนะครับ" ผู้กองหนุ่มกระซิบเสียงทุ้มต่ำชิดใบหูขาวผ่อง ทำเอารินต้องค้อนควักให้วงใหญ่แต่ก็แอบอมยิ้มที่มุมปาก "รางวัลอะไรของคุณช่วงนี้ ผลผลิตล็อตแรกยังไม่ได้ขายสักบาท มีแต่จะหมดเงินไปกับค่าเซิร์ฟเวอร์ไสยศาสตร์กับพันธุ์กล้าไม้เรارิตี้สูงที่คุณอยากได้นั่นแหละครับ" รินบ่นกระimกระพือแต่ก็ยอมหยิบกระป๋องน้ำเกลือแร่ยื่นให้สามีดื่มแก้กระหาย บรรยากาศใน "ไร่ผีบอก" ยามบ่ายคล้อยหาได้มีความน่ากลัวอย่างที่ชื่อโหลๆ ของมันบอกเล่า ตรงกันข้าม พื้นดินรกร้างที่เคยมีอาถรรพ์และผีสางชุกชุม บัดนี้กลับถูกเนรมิตให้กลายเป็นแปลงเกษตรกรรมอัจฉริยะผสมผสานศาสตร์มืดและเทคโนโลยีไอทีได้อย่างลงตัว แปลงพืชเศรษฐกิจมูลค่าสูง ไม่ว่าจะเป็นกัญชาทางการแพทย์สายพันธุ์โบราณ ทุเรียนหมอนทองเกรดพรีเมียม และสมุนไพรหายาก เรียงแถวเป็นระเบียบโดยมีเสาปล่อยสัญญาณ Wi-Fi พลังงานยันต์แปดทิศปักอยู่ทุกมุมแปลง ความลับเบื้องหลังความสำเร็จที่ทำให้พืชผลเติบโตเร็วกว่าปกติถึงสามเท่า หาใช่เพียงแค่ปุ๋ยหมักสูตรพิเศษเท่านั้น แต่เป็นเพราะ "แรงงาน" พิเศษที่รินเกณฑ์มาจากมิติลับต่างหาก "เฮ้ย แกน่ะ ขุดหลุมตรงนั้นให้มันตรงแถวหน่อยสิฟะ! เก้งก้างชะมัด พวกผีไม่มีรากฐานอย่างพวกแกเนี่ย ทำงานช้ากว่าโคโปรเซสเซอร์ยุค 80 ซะอีก!" เสียงตะโกนแว้ดๆ ของป้าสมรดังขึ้นจากชายทุ่ง ป้าสมรญาติจอมสูบผู้เคยมาตามรังควานขอส่วนแบ่งมรดกและทรัพย์สิน บัดนี้ถูกริน "ดัดนิสัย" ด้วยการบรรจุแต่งตั้งให้กลายเป็น "ผู้จัดการฝ่ายควบคุมแรงงานสัมภเวสี" ประจำไร่ เนื่องจากความโลภและปากจัดของปแกดันไปเข้าตาดวงวิญญาณเร่ร่อน ป้าสมรจึงต้องมาใช้กรรมด้วยการคุมบรรดาผีป่าผีเปรตขุดดินปลูกผักแลกกับข้าวสามมื้อและสิทธิ์ในการไม่โดนยันต์สายฟ้าฟาดกบาล "คุณสมรครับ อย่าไปยืนสั่งเฉยๆ ครับ ตรงแปลงคะน้าฮ่องกง ผีปู่โสมเฝ้าทรัพย์เขาเริ่มบ่นแล้วว่าพวกสัมภเวสีขี้เกียจเดินเหยียบแปลงผีเสื้อสมุทรของเขานะครับ" รินตะโกนเสียงใสแซقข้ามแปลงนา ป้าสมรสะดุ้งโหยง รีบถือไม้เรียววิ่งแจ้นไปไล่เหล่าผีไม่มีญาติที่กำลังอู้งานทันที ใบหน้ายับย่นเต็มไปด้วยความแค้นเคืองแต่ก็ไม่กล้าหือ เพราะฤทธิ์เดชของหมอผีสาวไอทีคนนี้ทำเอาแกเข็ดขยำจนไม่กล้าแม้แต่จะคิดตุกติก ผู้กองศรหัวเราะร่วนในลำคอขณะมองภาพนั้น "เมียผมนี่เก่งจริงๆ เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส เปลี่ยนสัมภเวสีให้เป็นแรงงานฟรีแถมยังไม่ต้องจ่ายค่าแรงขั้นต่ำด้วย" "อย่ามาประจบครับผู้กอง ไปช่วยทางโน้นเลย วิญญาณบรรพบุรุษตระกูลไหนไม่รู้มาป้วนเปี้ยนแถлโรงเรือนเพาะเห็ดอัจฉริยะ ไปเคลียร์ให้เรียบร้อย ไม่งั้นคืนนี้คุณได้นอนนอกมุ้งแน่" รินเอ่ยตัดบทแต่ใบหูทั้งสองข้างกลับขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธอหันกลับมาสนใจหน้าจอคอนโซลควบคุมระบบน้ำหยดที่เชื่อมต่อกับพลังจิตและอักขระคาถา ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็กระพริบวาบขึ้นบนหน้าจอ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังติ๊ดๆ ถี่รัว *Warning: Detected high-level Yin energy approaching from the northern boundary. (ตรวจพบพลังงานหยินระดับสูงกำลังเคลื่อนตัวเข้าทางเขตแดนทิศเหนือ)* รินขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาคมกวาดมองผ่านกล้องวงจรปิดที่ซ่อนอยู่ตามต้นไม้ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามาในอากาศจนบรรดาผีไร่ที่กำลังก้มหน้าก้มตาขุดดินถึงกับหยุดชะงักและหมอบกราบลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ผู้กองศรที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ไหวตัวทันที เขาวางอุปกรณ์ในมือ คว้าปืนลูกซองยาวที่ลงอาคมกระสุนอาคมยันต์เกราะเพชรขึ้นมาประทับบ่าอย่างรวดเร็ว สัญชาตญาณทหารรบพิเศษตื่นตัวเต็มที่ กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งแน่นพร้อมปะทะ "ริน... แขกไม่速เชิญมาแล้วสินะครับ" ศรเอ่ยเสียงต่ำ ดวงตาคมกวาดมองไปที่หมอกหนาทึบที่ลอยปกคลุมเข้ามาอย่างผิดธรรมชาติ รินแค่นยิ้มเย็นชาที่มุมปาก นิ้วเรียวเคาะแป้นพิมพ์มินิในมือรัวเร็วเพื่อเปิดระบบป้องกันขั้นสูงสุดของไร่ผีบอก ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายความท้าทาย "ไม่ใช่แค่แขกหรอกครับผู้กอง... แต่ดูท่าทางเขาจะพา 'เจ้าหนี้เก่า' มาทวงคืนพื้นที่ซะด้วย" และในวินาทีนั้นเอง เสียงเคาะประตูกลางไร่สามครั้งก็ดังสนั่นหวั่นไหว ท่ามกลางความเงียบงัดที่น่าสะพรึงกลัว ร่างเงาสูงใหญ่สวมชุดสูทโบราณยุคอาณานิคมก็ก้าวทะลุผ่านม่านหมอกเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มฉีกกว้างถึงใบหูที่จ้องมองตรงมาที่ทั้งคู่... โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "หมอผีไอทีกับคุณทหารสายเปย์ในไร่ผีบอก" มาจนถึงตอนนี้ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้หมอผีวัยรุ่นคนนี้ด้วยนะครับ!