หมากเกมใหม่

กลิ่นกาแฟเอสเพรสโซ่คั่วเข้มผสมกับความตึงเครียดในห้องประชุมวีไอพีของโรงแรมหรูใจกลางเมือง แทบจะทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาทึบจนหายใจไม่ออก รินรดานั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะประชุมกระจกนิรภัย แผ่นหลังตั้งตรงสง่างามในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้ม ทว่าสิ่งที่ทรงพลังยิ่งกว่าเสื้อผ้าแบรนด์เนมราคาแพงระยับ ก็คือแววตาคู่คมที่นิ่งสนิทราวกับผืนน้ำในคืนไร้จันทร์ ตรงข้ามกับเธอคือธามินทร์ ชายหนุ่มผู้เคยถือไพ่เหนือกว่าในทุก S-Curve ของชีวิตคู่ แต่วันนี้... เขากลับเป็นฝ่ายต้องนั่งกำมือแน่นบนตัก เนื้อตัวเกร็งเครียดขณะมองอดีตภรรยาที่เขาเคยตีค่าให้เป็นเพียงดอกไม้ประดับบ้าน "คุณริน... ข้อเสนอโครงการพัฒนาที่ดินย่านริมน้ำนั่น ผมคิดว่าเราน่าจะทบทวนตัวเลขผลกำไรอีกสักรอบ" เสียงทุ้มต่ำของธามินทร์เอ่ยขึ้น เจือความระมัดระวังที่เขาไม่เคยต้องใช้กับใครมาก่อนในชีวิตนักธุรกิจ รินรดายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตาเลยสักนิด เธอกวาดสายตามองเอกสารข้อเสนอในมือ ก่อนจะปิดมันลงช้าๆ เสียงกระดาษกระทบโต๊ะดัง *ปึก* สะท้อนก้องในความเงียบราวกับเสียงค้อนพิพากษา "ทบทวนหรือคะคุณธามินทร์?" เธอทวนคำ น้ำเสียงราบเรียบแต่บาดลึกถึงกระดูกดำ "ดิฉันคิดว่าเราทบทวนกันมามากพอแล้วนะคะ ตั้งแต่สมัยที่คุณยังเห็นว่าโปรเจกต์เหล่านี้เป็นแค่เรื่องไร้สาระที่ฉันควรปล่อยผ่าน เพื่อไปนั่งจัดดอกไม้รอคุณกลับบ้านดึกๆ เสียด้วยซ้ำ" ธามินทร์ชะงักกรามขบเข้าหากันจนสันนูนขึ้นมา ความเจ็บปวดแปลบปลาบพุ่งชนหน้าอกเมื่อได้ยินคำพูดนั้น มันไม่ใช่การประชดประชัน แต่มันคือความจริงอันเยียบเย็นที่เขาไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ "เรื่องในอดีต... ผมยอมรับว่าผมโง่เขลาเอง ริน... แต่เรื่องธุรกิจปัจจุบัน เราไม่ควรเอาความรู้สึกส่วนตัวมาปะปนกัน" เขาพยายามดึงอำนาจต่อรองกลับมาด้วยน้ำเสียงที่แข็งขึ้นเล็กน้อย "ความรู้สึกส่วนตัวเหรอคะ?" รินรดาหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขันโดยสิ้นเชิง เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ช้าๆ ทว่าสง่างาม จนธามินทร์ต้องเงยหน้ามองตาม "คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่หรือคะ? ในโลกธุรกิจ ไม่มีหรอกค่ะคำว่าความรู้สึกส่วนตัว มีแต่ 'ผู้ชนะ' กับ 'ผู้แพ้' และที่ตรงนี้... บัลลังก์นี้ เป็นของดิฉันมาตั้งแต่ต้น แค่คุณเพิ่งจะมีตาหามีแววไม่... เพิ่งมองเห็นมันก็เท่านั้นเอง" คำพูดคมกริบดั่งใบมีดกรีดลงบนความทะนงตนของนักธุรกิจหนุ่มผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ ธามินทร์นิ่งอึ้ง พูดไม่ออก ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยร่องรอยของไฟนรกที่เธอเคยต้องเผชิญลำพัง ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ทำลายความเงียบงัน คีย์ ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มสุภาพแต่แฝงความเย้ยหยันในที มือหนาวางแท็บเล็ตลงตรงหน้ารินรดาพร้อมกระซิบเบาๆ "รินครับ เอกสารจากทางสוויสเซอร์แลนด์ส่งมาแล้วครับ... เรื่องกองทุนทรัสต์ส่วนตัวของ 'เด็กชายธาดา' เรียบร้อยดีทุกประการ" ธามินทร์หน้าถอดสีทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น หัวใจของเขาหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างสูงผุดลุกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกและคำถามนับร้อยที่อัดแน่นอยู่ในอก ละอองดาวเดือนเก้า ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ ดินแดนแห่งความเจ็บปวดและการเอาคืนนี้นะคะ