กลยุทธ์ป่าล้อมเมือง

เสียงตบโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสนั่นหวั่นไหว สะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานคับแคบของสหกรณ์การเกษตรประจำอำเภอ สีหน้าของเฒ่าจาง หัวหน้าแผนกจัดซื้อผู้ทรงอิทธิพล บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว ดวงตาคู่เล็กหรี่มองเอกสารราชการแผ่นหนาในมือสั่นเทา "เอกสารนี้... เจ้าได้มาอย่างไร!" เฒ่าจางคำราม เสียงแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันที่มุ่งหมายจะกดขี่คนหนุ่มตรงหน้าให้หมอบราบ เฉินเว่ยยังคงนั่งไขว่ห้างอย่างสุขุม รอยยิ้มบางเบาประดับอยู่บนมุมปาก ท่วงท่าของเขาเยือกเย็นดั่งขุนเขา ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นต่ออำนาจมืดที่สั่งสมมานานหลายปี สายตาคมกริบดั่งกระบี่กวาดมองคราบชาที่กระเซ็นอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะเงยขึ้นสบตาอีกฝ่ายตรงๆ "จะได้มาอย่างไรไม่สำคัญครับ เฒ่าจาง สิ่งสำคัญคือตอนนี้... บนแผ่นดินมณฑลตงเป่ยแห่งนี้ ไม่มีกฎหมายข้อใดระบุว่า เกษตรกรผู้หยาดเหงื่อแรงงานตกฟาก จะต้องขายผลผลิตผ่านพ่อค้าคนกลางผู้คอยรีดนาทาเร้นอีกต่อไป" น้ำเสียงของเฉินเว่ยราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนเฒ่าจางถึงกับสำลักน้ำลายตัวเอง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความคับแค้นใจ ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา พ่อค้าคนกลางอย่างเขากุมชะตากรรมของหมู่บ้านรอบนอกไว้ทั้งหมด กดราคาข้าวโพดและผักสดจนแทบไม่เหลือค่าครองชีพ แต่บัดนี้ ชายหนุ่มอายุยี่สิบเศษผู้มาจากครอบครัวยากจน กลับถือ "ใบเบิกทาง" จากรัฐมนตรีโดยตรง เข้ามาทุบหม้อข้าวของเขาจนแหลกละเอียด "แกอย่าลำพองใจให้มากนักนะ ไอ้หนุ่มเฉิน!" เฒ่าจางกัดฟันกรอด ยื่นมือสั่นเทาชี้หน้า "ต่อให้แกมีใบรับรองสิทธิ์เขตเศรษฐกิจพิเศษเสรีในมือ แต่โรงงานอุตสาหกรรมในเมืองหลวง เขามีสัญญาผูกขาดกับสหกรณ์ของเรามาเป็นสิบปี ไม่มีโรงงานไหนกล้าเสี่ยงซื้อผลผลิตจากแกหรอก ป่าล้อมเมืองอะไรนั่น... มันก็แค่นิทานหลอกเด็ก!" เฉินเว่ยหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่แฝงความเย้ยหยันไว้อย่างแนบเนียน เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อคลุมตัวนอกให้เข้ารูปอย่างใจเย็น ก่อนจะโน้มตัวลงไปกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อุณหภูมิในห้องลดฮวบ "ถ้าเช่นนั้น... เรามาคอยดูกกันครับว่า 'นิทาน' ของผม จะพลิกแผ่นดินนี้อย่างไร" รุ่งอรุณถัดมา ณ ชายขอบเขตอุตสาหกรรมหมายเลขสาม ภาพความวุ่นวายกำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้น รถบรรทุกคันใหญ่สามคันติดเครื่องยนต์ส่งเสียงคำรามกึกก้อง กลิ่นหอมกรุ่นของผักกาดขาวออร์แกนิกและข้าวโพดหวานคัดพิเศษลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ ผลผลิตทั้งหมดนี้ถูกเก็บเกี่ยวด้วยมือเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน และที่สำคัญที่สุด... มันสดใหม่และมีราคาต้นทุนต่ำกว่าที่พ่อค้าคนกลางเคยเสนอให้โรงงานถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ หลี่มู่ฮุ่ย ยืนอยู่ข้างรถบรรทุกคันนำ เธอกำลังตรวจสอบบัญชีสินค้าด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ แม้ใบหน้าจะฉายแววความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักหลายคืนติดกัน แต่ดวงตาของเางกลับเปล่งประกายด้วยความหวังอันแรงกล้า มือเรียวบางตบลงบนกระสอบข้าวโพดเบาๆ เพื่อเรียกความมั่นใจให้ตนเอง "พี่เว่ยครับ... ทางโรงงานสิ่งทอและโรงงานประกอบเครื่องจักรใหญ่ ส่งคนออกมาดูสินค้าแล้วครับ" เสียงของหลี่มู่ฮุ่ยกระซิบเบาๆ เมื่อเห็นกลุ่มชายในชุดสูทสากลเดินแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกขอบคุณมากครับ ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เฉินเว่ยสายลุย" มาโดยตลอดนะครับ