กวาดซื้ออสังหาฯ ทั้งย่าน

"ถอยไปซะ ถ้าไม่อยากให้ร้านนี้ต้องพังราบเป็นหน้ากลอง!" เสียงตวาดกร้าวของแบรดลีย์ดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงทางเดินย่านการค้าใจกลางเมือง สายตาของเขาจ้องมองรินด้วยความดูแคลน ราวกับเธอเป็นเพียงขยะที่ขวางทางเดินของสุนัขรับใช้ตระกูลดัง "คุณแบรดลีย์ครับ... ผมว่าเราคุยกันเรื่องสัญญาเช่าได้นะ ทำไมต้องใช้อำนาจบีบบังคับกันขนาดนี้" ลีโอก้าวออกมาขวางหน้าภรรยาสาวไว้ มือหนาโอบไหล่ของรินเบาๆ สัมผัสถึงไออุ่นที่สั่นเทาของเธอได้ชัดเจน แบรดลีย์หัวเราะร่าในลำคอ พลางควงกุญแจรถซูเปอร์คาร์ในมือ "คุยงั้นเหรอ? แกมันก็แค่ฮันเตอร์กระจอกที่โชคดีได้บัตรเครดิตใบนั้นมา แต่สำหรับย่านการค้า 'พาราไดซ์พลาซ่า' แห่งนี้... เจ้าของตัวจริงอย่างฉัน มีสิทธิ์ขาดที่จะไล่หนอนแมลงอย่างพวกแกออกไปเมื่อไหร่ก็ได้!" รินกำชายเสื้อของลีโอแน่น เธอเงยหน้ามองสามีด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกังวล "ลีโอ... เราไปที่อื่นกันเถอะค่ะ ที่นี่อาจจะไม่เหมาะกับเราแล้ว" ลีโอไม่ได้ตอบทันที แต่เขากลับยิ้ม มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทำให้แบรดลีย์รู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างประหลาด เขาหยิบบัตรดำใบดุจท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มีลวดลายอักขระเวทสีทองอร่ามออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แสงสะท้อนจากบัตรทำให้ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบข้างต่างพากันสูดปาก "ริน... จำได้ไหมที่ผมเคยบอกว่า จะไม่ให้ใครหน้าไหนมาทำให้คุณต้องลำบากอีก" ลีโอหันมาพูดกับภรรยาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนจะหันไปสบตาแบรดลีย์ด้วยแววตาที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็ง "แบรดลีย์ คุณบอกว่าคุณเป็นเจ้าของย่านนี้งั้นสินะ? แล้วถ้าผมบอกว่า... ผมไม่ได้มาเพื่อขอเช่า แต่ผมมาเพื่อ 'ซื้อ' ทั้งย่านนี้ล่ะ?" เสียงฮือฮาดังขึ้นระงม แบรดลีย์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่น "ซื้อเหรอ? ฮ่าๆๆ! แกบ้าไปแล้ว! ย่านการค้าที่นี่มูลค่าหลายหมื่นล้าน แกเอาเงินกงเต๊กที่ไหนมาพูด! ต่อให้ขายวิญญาณให้ปีศาจ แกก็ไม่มีทางหาเงินมาซื้อที่นี่ได้หรอก!" ลีโอไม่สนคำสบประมาท เขากดปุ่มเรียกหน้าต่างระบบที่มองเห็นได้เพียงผู้เดียว *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบอสังหาริมทรัพย์ระดับเกรด S 'พาราไดซ์พลาซ่า' ต้องการดำเนินการเข้าซื้อกิจการทันทีหรือไม่?]* *[สถานะ: ใช้บัตรดำระดับ SSS ทำการชำระเงินโดยอัตโนมัติพร้อมโอนกรรมสิทธิ์!]* "ดำเนินการครับ" ลีโอพึมพำเบาๆ ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของแบรดลีย์ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เขารับสายด้วยความหงุดหงิด แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งเป็นซีดเผือดราวกับศพ "ว่าไงนะ? ทนายใหญ่ของกลุ่มบริษัท... ถูกยกเลิกสัญญา? ทุกโฉนดที่ดินถูกโอนย้ายไปที่... ชื่อใครนะ!?" ลีโอก้าวเข้าไปใกล้แบรดลีย์จนอีกฝ่ายต้องถอยหลังกรูด "ไม่ต้องหาชื่อหรอกครับ เพราะตอนนี้ ทั้งที่ดิน ตึกแถว และสัญญาเช่าทุกฉบับในย่านนี้ กลายเป็นของผม... ลีโอ อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว" เขาหยิบเอกสารที่ถูกส่งผ่านระบบดิจิทัลขึ้นมาแสดงให้ดูบนหน้าจอสมาร์ตโฟน แบรดลีย์เข่าอ่อนทรุดลงกับพื้นทันที สายตาของเขาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก ความพ่ายแพ้ที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนกำลังกลืนกินความมั่นใจทั้งหมดที่มี "ทีนี้... ในฐานะเจ้าของใหม่" ลีโอโน้มตัวลงกระซิบข้างหูชายผู้เย่อหยิ่ง "คนแรกที่ต้องออกไปจากย่านนี้ ก็คือ 'คุณ' ครับ... และไม่ใช่แค่ร้านนี้ แต่รวมถึงทุกธุรกิจในเครือของตระกูลคุณที่ผมเพิ่งกวาดซื้อตามหลังมาติดๆ ด้วย" รินมองสามีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเทิดทูน เธอเห็นชายหนุ่มที่พร้อมจะปกป้องเธอด้วยทุกสิ่งที่เขามี ไม่ว่าศัตรูจะเป็นใครหรือมีอำนาจล้นฟ้ามาจากไหน ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่บินต่ำลงมาเหนืออาคารการค้าก็กลบเสียงทุกอย่างในย่านนั้น ลมพายุพัดกระโชกแรงจนผู้คนต้องหลบเข้ามุมตึก บันไดเชือกถูกหย่อนลงมาตรงหน้าลีโอและริน ชายชุดดำที่สวมเครื่องแบบฮันเตอร์ระดับสูงกระโดดลงมาคุกเข่าต่อหน้าลีโอ "ท่านลีโอครับ กองกำลังคุ้มกันมาถึงแล้ว พร้อมกับสัญญาการบริหารย่านการค้าใหม่ที่ท่านต้องลงนามด่วนที่สุดครับ!" แบรดลีย์ที่ยังคงนั่งกองอยู่กับพื้น เงยหน้าขึ้นมองภาพเหตุการณ์ที่เหนือความคาดหมายนั้นด้วยความช็อกตาค้าง ในขณะที่ลีโอจับมือรินไว้แน่น ก้าวเท้าขึ้นสู่ความสูงที่ไม่มีใครในที่นี้จะเอื้อมถึงได้อีกต่อไป ทว่าท่ามกลางความวุ่นวาย สายตาของลีโอก็เหลือบไปเห็นเงาปริศนาที่ยืนสังเกตการณ์อยู่บนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้าม เงาดำนั้นชูบัตรเครดิตสีดำสนิทลักษณะเดียวกับของเขาขึ้นมา... พร้อมกับรอยยิ้มที่ท้าทายผ่านหน้ากากสีเงิน! ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันมาจนถึงตอนนี้นะครับ "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" สัญญาว่าจะเขียนให้สะใจกว่านี้ในตอนต่อไปครับ!