การท้าทายในลานประลอง

"ถ้านายคิดว่าตัวเองมีดีแค่หน้าตา และโชคที่ได้เมียสวยแบบนี้ละก็... วันนี้บนลานประลอง นายจะได้รู้ซึ้งถึงคำว่า 'ความตายที่แท้จริง' มันเป็นยังไง" เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารของ 'คาร์ล' ฮันเตอร์รับจ้างระดับ A ที่ขึ้นชื่อเรื่องการสังหารโหดกลางสนามประลอง ดังขึ้นท่ามกลางเสียงโห่ร้องกึกก้องของฝูงชน ลีโอยืนนิ่งอยู่กลางวงล้อม ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของฝุ่นดินและเหงื่อของผู้คนที่เบียดเสียดกันเพื่อรอดูความพินาศของเขา แบรดลีย์นั่งไขว่ห้างอยู่บนอัฒจันทร์วีไอพี ใบหน้าฉาบด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ปิดไม่มิด มือถือแก้วไวน์ราคาแพงหมุนวนไปมาพลางกระซิบกับลูกน้องข้างกาย "คอยดูให้ดี วันนี้ลีโอจะไม่ได้เดินออกจากสนามด้วยขาของตัวเองแน่ ใครที่มันริอาจจะปีนเกลียวกับตระกูลฉัน ต้องจบลงแบบนี้ทุกคน" รินที่ยืนอยู่ข้างขอบสนามประลองกำมือแน่นจนสั่น เธอสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของบรรยากาศ ลีโอหันกลับมามองเธอเพียงเสี้ยววินาที สายตาที่เขามอบให้ไม่ใช่ความกังวล แต่มันคือความมั่นคงและอ่อนโยนดั่งมหาสมุทร เขายิ้มบางๆ ให้ภรรยาสุดที่รัก ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปเป็นความเย็นชาดุจน้ำแข็ง "พูดมากเกินไปแล้วครับ" ลีโอเอ่ยขึ้น เสียงของเขาเรียบเฉยแต่กลับทรงพลังจนคนรอบข้างต้องเงียบกริบ "ถ้าอยากจะทดสอบผมนัก ก็ลงมือให้เร็วกว่าปากหน่อยเป็นไง" คาร์ลคำรามในลำคอ พร้อมกระชากดาบยักษ์ที่เปรอะเปื้อนคราบเลือดเก่ากรังออกมาจากฝัก พลังเวทสีม่วงเข้มปะทุขึ้นรอบกายจนอากาศสั่นสะเทือน เขาพุ่งตัวเข้าหาลีโอด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ ดาบยักษ์ฟาดฟันลงมาดุจสายฟ้าฟาด หวังจะผ่าร่างของลีโอออกเป็นสองซีกในการโจมตีเดียว! *เคร้ง!* เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนามประลอง แต่สิ่งที่ทุกคนเห็นกลับไม่ใช่ร่างของลีโอที่ล้มลง แต่เป็นเพียงนิ้วชี้ข้างเดียวของเขาที่ยื่นออกมารับคมดาบยักษ์นั้นไว้ พลังเวทสีทองอร่ามที่ไหลเวียนผ่านผิวหนังของลีโอเปลี่ยนดาบเวทมนตร์ระดับ A ของคาร์ลให้กลายเป็นเพียงเศษเหล็กไร้ค่าที่เริ่มแตกร้าว "นี่น่ะหรือ... ระดับ A ที่แบรดลีย์จ้างมา?" ลีโอถามพลางมองผ่านดวงตาของคาร์ลที่เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "น่าผิดหวังจังเลยนะครับ" คาร์ลหน้าถอดสี รีบถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัว เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมาจนเข่าแทบทรุด นี่ไม่ใช่พลังของฮันเตอร์ทั่วไป นี่คือพลังที่กดขี่เหนือระดับห่วงโซ่อาหารของเหล่านักล่าอย่างสิ้นเชิง ทันใดนั้น ระบบในหัวของลีโอก็ส่งเสียงเตือนดังกังวานขึ้นมา [แจ้งเตือน: ตรวจพบไอเทมชิ้นสำคัญในกระเป๋าของคู่ต่อสู้ – 'บัตรดำแห่งหอคอยทมิฬ' (ของที่ถูกขโมยมา)] ลีโอหรี่ตาลง จิตสังหารของเขาพุ่งสูงขึ้นจนแม้แต่ผู้ชมบนอัฒจันทร์ยังสัมผัสได้ถึงความหายนะที่กำลังจะมาเยือน เขาเดินตรงเข้าไปหาคาร์ลอย่างช้าๆ โดยไม่สนใจคมดาบที่เหลืออยู่ คาร์ลพยายามจะใช้อาวุธลับซัดใส่ แต่ลีโอกลับคว้าข้อมือของอีกฝ่ายไว้แน่นจนกระดูกลั่นเปรี๊ยะ "แก... แกเป็นใครกันแน่!" คาร์ลเค้นเสียงถามด้วยความทรมาน "ผมก็แค่สามีที่มาทวงของคืนให้ภรรยา... และมาสั่งสอนพวกสุนัขรับใช้ที่ชอบเห่าหอนน่ะครับ" ลีโอเอ่ยพร้อมกับดึงกระเป๋าของคาร์ลออกมา แล้วหยิบบัตรสีดำสนิทที่แผ่ไอเย็นเยือกออกมา ทันทีที่บัตรนั้นปรากฏแก่สายตา ความโกลาหลก็เกิดขึ้นบนอัฒจันทร์วีไอพี แบรดลีย์ลุกพรวดขึ้นจนแก้วไวน์หลุดมือแตกกระจาย ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งบัดนี้ซีดเผือดราวกับศพ ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อรู้ว่าความลับที่เขาซ่อนไว้ถูกเปิดโปงกลางที่สาธารณะ ขณะที่ความวุ่นวายกำลังพุ่งถึงขีดสุด เสียงเครื่องยนต์ไอพ่นอันทรงพลังก็คำรามก้องอยู่เหนือหลังคาโดมของสนามประลอง ลมแรงพัดกระโชกจนผู้คนต้องยกมือขึ้นบังหน้า เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวสีดำด้านที่มีตราสัญลักษณ์ของ 'สมาพันธ์การเงินสูงสุด' ร่อนลงจอดกลางสนามประลองอย่างอุกอาจ แรงลมทำให้เหล่าฮันเตอร์ที่เฝ้าสนามต้องถอยร่น ประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออก หญิงสาวในชุดสูทสีขาวสะอาดตาเดินลงมาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ เธอเดินตรงเข้ามาหาลีโอท่ามกลางความเงียบงันของฝูงชนนับหมื่นชีวิต ก่อนจะคุกเข่าลงต่อหน้าเขาอย่างให้เกียรติ "ท่านลีโอครับ... ประธานสมาพันธ์รอการอนุมัติการยึดทรัพย์ตระกูลแบรดลีย์ที่ค้างชำระอยู่ทั้งหมดในนาทีนี้ครับ จะให้เริ่มกระบวนการกดปุ่ม 'ล้างบาง' เลยไหมครับ?" ลีโอยกยิ้มที่มุมปาก สายตาของเขาเหลือบมองไปยังแบรดลีย์ที่ทรุดลงกองกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง แล้วเขาก็หยิบบัตรดำคู่ใจออกมาแตะลงบนแท็บเล็ตของหญิงสาวคนนั้นอย่างใจเย็น "จัดไปครับ... เริ่มการล่มสลายได้เลย" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามร่วมลุ้นไปกับก้าวสำคัญของลีโอในวันนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ - เงาฮันเตอร์ไร้เงา