ซื้อกิจการคู่แข่งในหนึ่งวินาที

"คุณคิดว่าเงินสามสิบล้านเครดิตจะช่วยซื้อศักดิ์ศรีที่เน่าเฟะของตระกูลพวกคุณคืนมาได้งั้นหรือครับ... คุณแบรดลีย์" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นท่ามกลางห้องประชุมใหญ่ที่เงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ แบรดลีย์ ชายหนุ่มผู้เย่อหยิ่งแห่งตระกูลไฮโซชื่อดัง หน้าถอดสีในทันที เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนความอัปยศอดสู เมื่อร่างสูงสง่าของลีโอก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่มุมปาก ริน ภรรยาผู้เป็นที่รักของลีโอก้าวตามมาเคียงข้างด้วยท่าทีสง่างาม ชุดสูทเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ขับเน้นออร่าของราชินีผู้เคยผ่านความยากลำบากมาด้วยกันจนส่องประกายเจิดจ้า กลบรัศมีของเศรษฐีเก่าจนหมดสิ้น ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน เหตุการณ์และจุดทิ้งปมจากตอนที่แล้วยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท... *ดูเหมือนว่า... แขกผู้ไม่ได้รับเชิญตัวจริง จะมาเคาะประตูบ้านเราด้วยตัวเองแล้วล่ะครับ* และบัดนี้ ประตูบานนั้นไม่ได้แค่ถูกเคาะ แต่มันกำลังถูกพังทลายลงต่อหน้าต่อตาของพวกที่เคยเหยียดหยามลีโอยามตกอับ "แก... แกมันแค่ไอ้ฮันเตอร์กระจอกที่เคยมาขอเศษเงินก้อนโตจากบริษัทฉัน!" แบรดลีย์เค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความโกรธเกรี้ยว ศักดิ์ศรีจอมปลอมทำให้เขายังคงเชิดหน้าขึ้น แม้ว่ามือทั้งสองข้างจะสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวลึกๆ ที่เริ่มกัดกินหัวใจ "อย่าคิดว่าแค่มีเงินจากการล่ามอนสเตอร์แรงก์ SSS แล้วจะมาเหยียบย่ำฉันได้นะโว้ย!" ลีโอไม่ได้โกรธเคือง เขากลับหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงทันที เขาสDบสายตาคมกริบมองไปยังชายผู้เคยเหยียบย่ำเขาและภรรยาในอดีต ร่างกายของลีโอแผ่รังสีอำมหิตของฮันเตอร์ระดับสูงออกมาโดยไม่รู้ตัว จนคณะกรรมการบริหารบริษัทของแบรดลีย์ถึงกับต้องขยับถอยหลังกรูดด้วยความหวาดผวา "เหยียบย่ำงั้นหรือครับ?" ลีโอทวนคำ พลางก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะประชุมไม้มะฮอกกานีราคาแพงทีละก้าว "คุณเข้าใจผิดแล้วครับคุณแบรดลีย์ ผมไม่ได้มาเพื่อเหยียบย่ำพวกคุณ... แต่ผมมาเพื่อ 'ซื้อ' ต่างหากล่ะครับ" คำพูดนั้นสร้างความแตกตื่นไปทั่วห้องประชุม เสียงซุบซิบดังขึ้นระงม บรรดาผู้ถือหุ้นต่างหันมามองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก ทว่าแบรดลีย์กลับหัวเราะลั่นออกมาด้วยความเย้ยหยันราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในรอบปี "ซื้อ? ฮ่าๆๆ! ฝันกลางวันอยู่หรือเปล่าไอ้หนู! บริษัท 'แบรดลีย์ กรุ๊ป' ของเรามีมูลค่าทางตลาดนับหมื่นล้าน! ต่อให้แกเป็นฮันเตอร์แรงก์ SSS ที่กวาดลอยัลตี้พอยต์มาได้มหาศาลแค่ไหน ก็ไม่มีปัญญาซื้อหุ้นใหญ่ร้อยละห้าสิบเอ็ดของฉันได้หรอก เว้นแต่แกจะขายวิญญาณให้ปีศาจ—" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบผู้กล้าดังขึ้นในโสตประสาทของลีโอ ขัดจังหวะวาจาโอို้อวดของคุณชายตกอับได้อย่างทันท่วงที หน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามปรากฏขึ้นเบื้องสายตาของเขาเพียงผู้เดียว [ระบบผู้กล้าแจ้งเตือน: ตรวจพบเป้าหมายการเข้าซื้อกิจการ "Bradley Group" สำเร็จแล้ว] [ยอดเงินที่ต้องชำระ: 45,000,000,000 เครดิต (สหมื่นห้าพันล้านเครดิต)] [แหล่งเงินทุน: บัตรดำอภิสิทธิ์ไร้ขีดจำกัด (Infinite Black Card)] [ท่านต้องการดำเนินการต่อหรือไม่? (ใช่ / ไม่ใช่)] ลีโอยกยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า เขาไม่ได้กดปุ่มทันที แต่กลับหันไปมองริน ภรรยาที่ส่งยิ้มให้กำลังใจและกุมมือเขาไว้แน่น มือเรียวบางคู่นั้นเคยหยาบกร้านจากการทำงานหนักในวันที่เขายังไม่มีอะไร แต่วันนี้ มือคู่นี้กำลังจะร่วมสร้างอาณาจักรใหม่เคียงข้างเขา "ดำเนินการเลยครับระบบ" ลีโอกระซิบลึกลงไปในจิตสำนึก *แปะ...* นิ้วเรียวของลีโอแตะลงบนอากาศเบื้องหน้า เสียงระบบขานรับดังขึ้นก้องกังวานในหัว [หักเงินจำนวน 45,000,000,000 เครดิตเรียบร้อยแล้ว] [การทำธุรกรรมเสร็จสิ้นสมบูรณ์] [ท่านคือผู้ถือหุ้นใหญ่และประธานกรรมการบริหารคนใหม่ของ Bradley Group อย่างเป็นทางการ] ทันใดนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง เลขานุการส่วนตัวของลีโอในชุดสูทสีดำสนิทก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ในมือถือแท็บเล็ตเครื่องหรูยื่นตรงมายังลีโอด้วยความเคารพสูงสุด "เรียนท่านประธานลีโอ เอกสารการโอนถ่ายอำนาจและคำสั่งตัดท่อน้ำเลี้ยงทุกบัญชีของตระกูลแบรดลีย์เสร็จสมบูรณ์แล้วครับ" เลขานุการหนุ่มรายงานเสียงดังฟังชัด ใบหน้าของแบรดลีย์เปลี่ยนจากสีแดงก่ำด้วยความโกรธ กลายเป็นสีซีดเผือดราวกระดาษสา ดวงตาเบิกกว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า เขาโผเข้าคว้าแท็บเล็ตจากมือเลขามาดูด้วยความตกใจสุดขีด ตัวเลขและชื่อผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่ปรากฏหราอยู่บนหน้าจอทำเอาเข่าของเขาอ่อนยวบลงทันที "ทะ... เป็นไปไม่ได้! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! หุ้นของฉัน... ทำไมชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่ถึงกลายเป็นของแกไปได้!" แบรดลีย์แผดเสียงตะโกนลั่นอย่างคนเสียสติ เขาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นห้องประชุมอย่างไร้ซึ่งศักดิ์ศรี รินก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างลีโอ ก้มมองอดีตคุณชายผู้เย่อหยิ่งด้วยแววตานิ่ง5สงบ เธอไม่ได้กล่าวคำเยาะเย้ยถากถางใดๆ ออกมา เพราะความนิ่งเงียบของเธอนั้นทรงพลังและบาดลึกยิ่งกว่าคำด่าทอนับพันคำ ลีโอก้มตัวลงเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเชยคางของแบรดลีย์ให้เงยขึ้นสบตากับเขา แววตาของลีโอว่างเปล่าไร้ซึ่งความปรานี ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่ง "คุณแบรดลีย์ครับ... ท่อน้ำเลี้ยงที่พ่อของคุณใช้หล่อเลี้ยงอำนาจจอมปลอมนี้ ถูกผมตัดขาดไปตั้งแต่วินาทีที่คุณเริ่มเอ่ยปากดูถูกภรรยาของผมแล้วล่ะครับ" ลีโอกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบถึงขั้วหัวใจ "นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป บริษัทแห่งนี้... แม้แต่ตึกที่คุณยืนอยู่ ก็เป็นของผม" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง ทว่าในวินาทีที่แบรดลีย์กำลังจะอ้าปากร้องขอความเมตตา เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทราคาแพงของเขาก็แผדเสียงแหลมสูงดังขึ้นติดต่อกันไม่ขาดสาย มันคือสัญญาณเตือนจากธนาคารและผู้ร่วมธุรกิจรายอื่นๆ ที่พร้อมใจกันถอนตัวและฟ้องร้องล้มละลาย แบรดลีย์หน้าซีดเผือดสนิท ลมหายใจติดขัด ร่างกายสั่นเทาราวกับลูกนกตกน้ำ เขารู้ตัวแล้วว่าชีวิตที่สุขสบายมาตลอดได้พังทลายลงในพริบตาเดียวด้วยน้ำมือของชายหนุ่มที่เขาเคยเหยียดหยาม ลีโอหันหลังให้ภาพอันน่าสมเพชนั้น ก่อนจะโอบเอวบางของรินไว้ด้วยความทะนุถนอม ทั้งสองเตรียมก้าวเดินออกจากห้องประชุมท่ามกลางสายตาหวาดหวั่นของทุกคน ทว่า... ก่อนที่ก้าวเท้าของลีโอจะพ้นขอบประตูห้องประชุม เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตจากระบบผู้กล้าก็ดังแทรกขึ้นมาอีกครั้งอย่างกะทันหัน พร้อมกับข้อความสีเลือดที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของลีโอต้องชะงักงันในทันที! [ระบบผู้กล้าแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบคลื่นพลังงานปริศนาจาก "องค์กรเงาสวรรค์" กำลังพุ่งตรงมายังตำแหน่งของเป้าหมาย... และบุคคลที่กำลังก้าวเข้ามาในอาคารขณะนี้ คือ "ผู้บริหารสูงสุด" ที่แท้จริงผู้เป็นเบื้องหลังการหักหลังท่านในอดีต!] เงาร่างหนึ่งกำลังก้าวออกจากลิฟต์ส่วนตัวตรงมายังหน้าห้องประชุม พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วทางเดิน... ขอบคุณที่ติดตามอ่านตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ