สมาคมฮันเตอร์ต้องตะลึง

"ยอดเงินสี่ร้อยล้านเหรียญ... หายไปจากระบบประเมินของกิลด์พยัคฆ์ทมิฬในเวลาไม่ถึงสามวินาที เป็นไปได้อย่างไร!" เสียงทุบโต๊ะกระจกนิรภัยหนาห้านิ้วดังสนั่นห้องประชุมลับชั้นบนสุดของสมาคมฮันเตอร์แห่งชาติ แรงกระแทกนั้นมากพอจะทำให้ถ้วยชาเซรามิกราคาแพงสั่นระริก ของเหลวสีอำพันกระฉอกลงบนพรมเปอร์เซียราคาแพง ใบหน้าของผู้อำนวยการสมาคม "วิกเตอร์" บิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนก เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่กำลังกะพริบเตือนรัวเร็ว ไม่มีใครในห้องประชุมกล้าหายใจแรง เหล่าผู้บริหารระดับสูงและบรรดามาสเตอร์กิลด์แถวหน้าต่างก้มหน้ามองพื้น สัญชาตญาณของฮันเตอร์แรงก์ S ต่างร้องเตือนภัยว่าพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับความผิดปกติระดับมหันภัยที่อยู่นอกเหนือการควบคุม ข้อมูลดิบจากดันเจี้ยนระดับ SSS 'ซากปรักหักพังแห่งความมืดมิด' ที่เพิ่งถูกเคลียร์เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ไม่ได้ส่งสัญญาณเตือนภัยการระเบิดของเกตตามปกติ แต่มันกลับส่งรหัสลับระดับสูงสุดที่สมาคมไม่ได้ใช้งานมานานกว่าสามสิบปี รหัสที่บ่งบอกว่า... มีสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียว สามารถกวาดล้างมอนสเตอร์นับแสนตัวภายในเวลาพริบตาเดียวโดยไร้ซึ่งรอยขีดข่วน "ท่านผู้อำนวยการครับ... ผลการตรวจสอบคลื่นพลังมานาจากจุดเกิดเหตุยืนยันแล้วครับ" เจ้าหน้าที่เทคนิคสาวผู้รับผิดชอบระบบเรดาร์ก้าวถอยหลังด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด "ไม่ใช่ฝีมือของกิลด์มหาอำนาจไหนเลยครับ... ค่าพลังงานมานาที่ถูกปลดปล่อยออกมา เป็นรูปแบบที่ไม่เคยบันทึกในฐานข้อมูล มันคือ... มันคือพลังของฮันเตอร์อิสระที่เพิ่งลงทะเบียนด้วยบัตรสีดำลึกลับเมื่อสัปดาห์ก่อนครับ" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดกลางห้องประชุม บรรดาฮันเตอร์ระดับ S ต่างพากันสูดปากด้วยความตกตะลึง บัตรดำลึกลับ? ฮันเตอร์อิสระไร้สังกัด? ภาพของ "แบรดลีย์" คุณชายแห่งตระกูลอภิมหาเศรษฐีผู้เย่อหยิ่ง ซึ่งนั่งอยู่มุมห้องในฐานะผู้สนับสนุนหลักของสมาคม พลันผุดขึ้นมาในหัวของทุกคน แบรดลีย์ที่เคยประกาศกร้าวไว้ทั่วทั้งสื่อออนไลน์ว่า จะเหยียบย่ำฮันเตอร์ไร้ชื่อเสียงคนนั้นให้จมดิน บัดนี้ใบหน้ากลับซีดเซียว เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มกรอบหน้า มือที่ถือปากกา Parker ด้ามหรูสั่นเทาจนเกือบหลุดมือ เขารู้ดีกว่าใคร... ว่าฮันเตอร์คนนั้นคือใคร "ลีโอ..." แบรดลีย์พึมพำชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ราวกับคนกำลังจะขาดใจตาย ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวที่กัดกินขั้วหัวใจ ภาพของชายหนุ่มผู้เคยถูกเหยียดหยาม ถือกระดาษใบเสร็จหนี้สินรุงรัง และเดินเคียงข้างภรรยาด้วยสภาพมอมแมมเมื่อหลายเดือนก่อน ซ้อนทับกับเงาดำมหึมาของปีศาจผู้สร้างสุสานมอนสเตอร์ในพริบตาเดียว ในขณะเดียวกัน ห่างจากตึกสมาคมออกไปหลายไมล์ ภายในเพนต์เฮาส์หรูหราราคาแปดหลักใจกลางมหานคร บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนโยน ริน หญิงสาวผู้มีใบ่างงดงามราวกับภาพวาด กำลังบรรจงจัดแจงเสื้อสูทเนื้อดีให้ชายหนุ่มผู้เป็นดั่งดวงใจ ดวงตากลมโตคู่นั้นสะท้อนความห่วงใยและภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด แม้ว่าในวันนี้ชื่อของสามีเธอกำลังสั่นสะเทือนวงการฮันเตอร์ทั่วโลกจนสมาคมแทบแตกตื่น แต่สำหรับเธอ ลีโอก็ยังคงเป็นเพียงชายหนุ่มคนเดิม ผู้เคยจับมือเธอฝ่าฟันความอดอยากในวันที่มืดมนที่สุดของชีวิต "คุณคะ... ทางสมาคมติดต่อมาสามรอบแล้วนะ" รินเอ่ยขึ้นเบาๆ พลางส่งรอยยิ้มละมุนที่ทำให้โลกทั้งใบของลีโออบอุ่นขึ้นมาทันที นิ้วเรียวเล็กจัดปกคอเสื้อให้เขาอย่างทะนุถนอม "ดูเหมือนว่าการเคลียร์ดันเจี้ยนเดี่ยวของคุณเมื่อเช้า จะทำให้พวกผู้ใหญ่หัวใจจะวายกันหมดแล้วล่ะค่ะ" ลีโอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและอำนาจล้นเหลือจากระบบผู้กล้าที่สถิตอยู่ในจิตวิญญาณ เขาเอื้อมมือไปโอบเอวบางของภรรชาเข้าหาตัวอย่างทะนุถนอม ฝังจูบเบาๆ บนหน้าผากมนด้วยความคลั่งรักที่ไม่มีวันลดน้อยลง "ปล่อยให้พวกเขาตกใจไปเถอะครับที่รัก..." ลีโอเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มทุบ แต่นัยน์ตากลับคมกริบราวดาบเพชร "โลกใบนี้มันโหดร้ายกับเรามามากเกินพอแล้ว... ถึงเวลาที่พวกมันต้องชดใช้ทีละคน เริ่มจากตึกสมาคมแห่งนั้น และจบด้วยพวกที่เคยเหยียบย่ามเธอ" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบผู้กล้าดังขึ้นในโสตประสาทของลีโอ พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจลับ 'ล้างบางสมาคมฮันเตอร์' เข้าสู่เฟสสุดท้าย] [ยอดเงินคงเหลือในบัตรดำอนันต์: $999,999,999,999.00 (ไม่จำกัดวงเงิน)] [เป้าหมายถัดไป: ผู้อำนวยการวิกเตอร์ และ แบรดลีย์ กำลังเดินทางมาคุกเข่าที่หน้าประตูปราสาทของคุณภายใน 10 นาที...] ลีโอหัวเราะในลำคอเบาๆ เขากุมมืออันอบอุ่นของรินไว้แน่น ก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ ที่ซึ่งเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวหุ้มเกราะไทเทเนียมกำลังร่อนลงจอดบนดาดฟ้าอย่างเงียบเชียบ ทว่า ในวินาทีที่ลีโอกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้อง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเร่งรีบ พร้อมกับเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของบอดี้การ์ดส่วนตัวที่ดังผ่านอินเตอร์คอม "นายท่านครับ! มีแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มใหญ่... กำลังพังประตูรั้วเข้ามา!" ลีโอหยุดชะงัก รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากทันที เขากดปุ่มรับสายอินเตอร์คอมด้วยมือข้างหนึ่ง ขณะที่อีกข้างยังคงกุมมือภรรยาไว้ไม่ปล่อย ดวงตาสสีนิลคู่นั้นฉายแวววาวโรจน์ด้วยความสนุกสนาน "ปล่อยให้พวกมันเข้ามา..." ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ทรงพลังอำนาจจนคนฟังต้องสะท้าน "วันนี้ผมจะสอนบทเรียนให้พวกสมาคมฮันเตอร์ได้รู้เองว่า... ใครคือเจ้าของบัตรดำที่แท้จริง" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" เสมอมาครับ