เปิดเผยหน้ากากผู้อยู่เบื้องหลัง

เสียงค้อนประมูลไม้เนื้อดีกระทบลงบนฐานหินอ่อนดัง *“ปัง!”* ก้องกังวานไปทั่วห้องโถงจัดเลี้ยงระดับวีไอพีของโรงแรมแกรนด์ฮอริซอน ทว่าเสียงนั้นกลับถูกกลืนหายไปกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังระเบิดขึ้นราวกับฝูงไฮยีน่ากำลังรุมทึ้งเหยื่อ “เจ็ดสิบล้านเครดิต! ครั้งที่หนึ่ง… ครั้งที่สอง…” ผู้จัดประมูลประกาศด้วยน้ำเสียงสั่นเทา เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับเมื่อต้องมองหน้าผู้ทรงอิทธิพลแห่งตระกูลโบราณ แบรดลีย์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพงระยับ แก้วคริสตัลบรรจุไวน์วินเทจปีลึกในมือสั่นไหวเล็กน้อยตามแรงอารมณ์สะใจ เขายกยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า สายตาคมกริบดั่งสัตว์นักล่าทอดมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่กลางห้อง ลีโอ… ผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแค่ฮันเตอร์ปลายแถวไร้ค่า และตอนนี้กำลังจนมุมอย่างไร้ทางหนี “ลีโอ แกยังจะหน้าด้านยืนอยู่ตรงนั้นอีกทำไมวะ?” แบรดลีย์แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ สายตากวาดมองสำรวจชุดสูทธรรมดาๆ ของลีโอด้วยความเวทนาปนสมเพช “หรือว่าสมองของแกมันฝ่อไปแล้ว หลังจากที่รู้ว่าทรัพย์สินทั้งหมดของบริษัทภรรยาแก ถูกฉันกว้านซื้อจนเกลี้ยงในพริบตาเดียว?” เสียงฮือฮาดังระงมขึ้นรอบห้อง บรรดาเศรษฐีและฮันเตอร์ระดับสูงต่างพากันซุบซิบและมองมาที่ลีโอกับรินด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับพวกเขากำลังมองดูเศษขยะที่ถูกพัดพามาติดอยู่กลางงานเลี้ยงหรูหรา รินที่ยืนเคียงข้างลีโอมาตลอดทาง มือเรียวบางของเธอสั่นเทาเล็กน้อย เธอกำชายเสื้อสูทของสามีไว้แน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด แม้ใบหน้าหวานจะซีดเผือดไร้สีเลือด แต่ดวงตากลมโตคู่นั้นกลับฉายแววเด็ดเดี่ยวและมั่นคง เธอไม่เคยเสียใจเลยสักวินาทีที่เลือกเดินเคียงข้างผู้ชายคนนี้ แม้ในยามที่ต้องกินข้าวคลุกเกลือด้วยกัน เธอก็ไม่เคยปล่อยมือเขา ลีโอยกมือขึ้นสัมผัสหลังมือของภรรยาเบาๆ ไออุ่นจากฝ่ามือของเขาถ่ายทอดความมั่น and ความสงบเยือกเย็นเข้าไปในใจของรินทันที รินเงยหน้าขึ้นสบตา เขาส่งยิ้มอบอุ่นและอ่อนโยนให้เธอ รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจราวกับโลกทั้งใบกำลังสยบอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา “ไม่ต้องกลัวนะที่รัก…” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยกระซิบเบาๆ แต่กลับทรงพลังจนก้องกังวานในความรู้สึกของริน “วันนี้เราจะมาทวงคืนทุกอย่างที่พวกมันเคยเหยียบย่ำเราไว้” ลีโอหันกลับไปเผชิญหน้ากับแบรดลีย์ รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของเขาหายวับไป แทนที่ด้วยแววตานิ่งสนิทดั่งห้วงมหาสมุทรลึกที่ยากจะหยั่งถึง ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขาโดยไม่รู้ตัว จนพวกการ์ดระดับแรงก์ A ที่ยืนคุ้มกันอยู่รอบห้องถึงกับผงถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยความตื่นตระหนก *ติ๊ง!* [ระบบผู้กล้าตรวจพบสถานการณ์วิกฤตสูงสุด!] [เงื่อนไขการปลุกพลังขั้นที่สอง: 'อำนาจแห่งราชันการเงิน' สำเร็จลุล่วง!] [ท่านได้รับสิทธิ์การเข้าถึง 'บัตรเครดิตดำมหาโลกันตร์' วงเงิน: อนันต์ (Infinity) ไร้ขีดจำกัด!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของลีโอ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม เขาค่อยๆ ควักมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทด้านในอย่างใจเย็น ท่ามกลางสายตานับร้อยที่จับจ้องมาเป็นตาเดียว “แกจะทำอะไรวะ? ควักกระเป๋าตังค์ออกมาโชว์เศษเหรียญกษาปณ์รึไง?” แบรดลีย์หัวเราะลั่นอย่างได้ใจ ยืดอกขึ้นเชิดหน้าชูตา “บอกไว้ก่อนนะว่างานประมูลระดับนี้ เขารับแต่เช็คเงินสดหรือตั๋วแลกเงินระดับร้อยล้านขึ้นไป ไอ้จนตรอกอย่างแก ต่อให้ขายไตส้าฃข้างก็ไม่มีปัญญาจ่ายค่าธรรมเนียมแรกเข้าหรอก!” ลีโอไม่ได้ตอบคำถามโง่ๆ นั้น เขาก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดัง *“ก๊อก… ก๊อก…”* เป็นจังหวะ ราวกับเสียงนาฬิกาแห่งความตายที่กำลังนับถอยหลังให้กับความเย่อหยิ่งของแบรดลีย์ บรรยากาศในห้องโถงพลันทัศนียภาพเปลี่ยนไป ความเงียบงันเริ่มโรยตัวเข้าปกคลุม ทุกสายตาจับจ้องการเคลื่อนไหวของฮันเตอร์หนุ่มที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็นไอ้เกาะเมวกิน ลีโอหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าโต๊ะของผู้จัดประมูล เขายื่นมือหยิบบัตรพลาสติกสีดำสนิทที่สะท้อนประกายแสงสีทองเรืองรองจางๆ ออกมาวางลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดึงดูดสายตาทุกคู่ให้พากันชะโงกมอง ตัวบัตรทำจากวัสดุประหลาดที่ไม่ใช่ทั้งพลาสติกหรือโลหะธรรมดา ลวดลายสลักนูนรูปมังกรทมิฬดูมีชีวิตชีวาและแผ่ไอเย็นเยือกออกมาจางๆ ผู้จัดประมูลขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เขาหยิบบัตรใบนั้นขึ้นมาพิจารณาใกล้ๆ ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างเท่าไข่ห่าน มือที่ถือบัตรเริ่มสั่นเทารุนแรงยิ่งกว่าเดิมเมื่อเครื่องรูดบัตรอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับระบบเครือข่ายการเงินโลกทำการสแกนชิปบนบัตร *ปี๊บ!* แสงไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่กลางห้องโถง: [บัญชี: มหาเศรษฐีลีโอ (เจ้าของระบบผู้กล้า)] [สถานะ: ผ่านการตรวจสอบระดับสูงสุด (Supreme Black Card)] [วงเงินคงเหลือ: อนันต์ (ไม่จำกัดวงเงิน)] พรึบ! ทั่วทั้งห้องโถงตกอยู่ในความเงียบกริบชนิดที่เรียกว่าเข็มตกสักเล่มก็คงจะได้ยินเสียง ทุกคนอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความช็อกตาค้างจนแทบถลอกจากเบ้า แบรดลีย์ที่เคยหัวเราะเยาะเมื่อครู่ รอยยิ้มแข็งค้างอยู่บนใบหน้า สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งเป็นความซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย “เป็น… เป็นไปไม่ได้!” แบรดลีย์หวีดร้องออกมาเสียงหลง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความไม่อยากเชื่อ “บัตรวงเงินอนันต์… นั่นมันมีแค่บุคคลระดับตำนานสามคนบนโลกนี้เท่านั้นที่ถือครอง! แก… แกเป็นใครกันแน่?!” ลีโอหันกลับมามองศัตรูตัวฉกาจด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง เขาก้าวเข้าไปใกล้แบรดลีย์ทีละก้าว จนกระทั่งยืนประจันหน้ากันในระยะประชิด แรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารระดับ SSS กดทับจนแบรดลีย์รู้สึกหายใจไม่ออก เข่าทั้งสองข้างอ่อนแรงลงไปถนัดตา “แกถามว่าฉันเป็นใครอย่างนั้นเหรอ…” ลีโอกระซิบเสียงต่ำลอดไรฟัน น้ำเสียงราบเรียบแต่น่าสะพรึงกลัว “คนเดิมที่แกเคยเหยียบย่ำเมื่อปีก่อนไงล่ะ แบรดลีย์… แต่ตอนนี้ ฉันคือคนที่สามารถซื้อตระกูลโบราณของแกได้ด้วยการรูดบัตรแค่ครั้งเดียว!” สิ้นคำพูดนั้น ลีโอก็เอื้อมมือออกไปกระชากหน้ากากพลาสติกสีเงินที่แบรดลีย์สวมอำพรางตัวตนในกลุ่มลับออกอย่างรุนแรง! *แควก!* หน้ากากหลุดออกจากใบหน้า เผยให้เห็นใบหน้าที่ตื่นตระหนกและหวาดกลัวสุดขีดของทายาทตระกูลดัง ความจริงถูกเปิดเผยกลางงานประมูลท่ามกลางสักขีพยานนับร้อย ความอับขายขี้หน้าและชื่อเสียงที่สั่งสมมานานพังทลายลงในพริบตา แบรดลีย์ทรุดฮวบคุกเข่าลงแทบเท้าของลีโอ ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด ขาที่เคยแข็งแรงไร้เรี่ยวแรงจะพยุงตัว ปากอ้าพะงาบๆ เหมือนปลาขาดน้ำ เขาเงยหน้ามองลีโอด้วยแววตาเวทนาขอความปรานี “ได้โปรด… ลีโอ… เมตตาฉันด้วย… ฉันยอมแล้ว…” แบรดลีย์ละล่ำละลักเอ่ยเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลพรากด้วยความสิ้นหวัง ลีโอก้มมองคนที่เคยเหยียดหยามตนด้วยหางตา เขายกยิ้มเย็นชา ก้มลงกระซิบข้างหูของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายหัวใจวายตายได้ทันที “ความเมตตา… แกเก็บไว้ใช้ตอนที่ครอบครัวฉันไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อข้าวกินเถอะ” ลีโอยืดตัวขึ้นเต็มความสูง เขาหันไปพยักหน้าให้ผู้จัดประมูลที่ยืนตัวสั่นด้วยความเกรงกลัว “จัดการรูดเงินซื้อทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลแบรดลีย์ซะ… แล้วไล่พวกมันออกไปจากที่นี่ให้พ้นสายตาฉัน” “รับ… รับทราบครับท่าน!” ผู้จัดประมูลก้มหัวคำนับลีโอจนหน้าผากเกือบชิดพื้น รีบเร่งมือทำตามคำสั่งทันที ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่กำลังจะพลิกโฉมหน้าประวัติศาสตร์โลกฮันเตอร์ไปตลอดกาล [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบสัญญาณชีพของ 'บุคคลปริศนา' ผู้อยู่เบื้องหลังการหักหลังเมื่อสามปีก่อน กำลังมุ่งหน้ามายังสถานที่แห่งนี้ด้วยเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว และกำลังจะลงจอดบนดาดฟ้าในอีกสามนาทีข้างหน้า!] ลีโอหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง… สงครามที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันที่สำคัญที่สุดนี้ด้วยกันนะครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา