ข้อตกลงลับฉบับพี่ว้าก

"พี่ทัพพ์คะ... หนูว่าเรามาตกลงเรื่องงานกิจกรรมที่จะต้องทำร่วมกันให้ชัดเจนดีกว่าค่ะ" เสียงของรินรดาที่เอ่ยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมภายในห้องสโมสรนักศึกษาไม่ได้สั่นเครืออย่างที่ใครหลายคนคิด ในทางกลับกัน มันกลับนิ่งสนิทและทรงพลังจนคนฟังอย่าง 'ทัพพ์' ต้องวางปากกาในมือลงช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองคนตรงข้ามด้วยสายตาคมกริบ ห้องทำงานเงียบกริบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน ทัพพ์ในชุดช็อปสีน้ำเงินเข้มขัดกับผิวขาวจัด ดูดุดันและน่าเกรงขามสมฉายา 'พี่ว้ากตัวท็อป' เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนัง ดวงตาคู่คมจับจ้องมาที่ใบหน้าของรินรดาเหมือนสัตว์ป่าที่กำลังมองเหยื่อที่พยายามจะต่อรองกับความตาย "เธอมีสิทธิ์อะไรมาต่อรองกับฉัน... รินรดา" น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความกวนประสาทที่คุ้นเคย "สิทธิ์ในฐานะคนที่ต้องรับผิดชอบโปรเจกต์นี้ร่วมกับพี่ค่ะ" รินรดาแค่นยิ้มมุมปาก เธอวางแฟ้มงานลงบนโต๊ะไม้ตัวใหญ่ด้วยท่าทีสงบนิ่ง แม้ในใจจะแอบสั่นที่ต้องปะทะกับสายตาคู่นั้น "หนูมีเรียน มีกิจกรรมอื่นที่สำคัญไม่แพ้กัน ดังนั้นการที่พี่จะเรียกใช้งานหนูแบบกะทันหันทุกเวลา มันไม่ใช่เรื่องที่สมเหตุสมผลค่ะ เราควรมีตารางงานที่ชัดเจน... หรือถ้าพี่ทำไม่ได้ ก็บอกมาตรงๆ ว่าพี่แค่ต้องการจะแกล้งหนู" ทัพพ์หัวเราะหึในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นยะเยือกจนน่าขนลุก เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงโปร่งก้าวเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหาคนร่างเล็กที่ยืนปักหลักอยู่ตรงข้าม แรงกดดันจากเขาส่งผลให้รินรดาต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ "แกล้ง?" ทัพพ์ทวนคำ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นประกายแปลกประหลาด "เธอมั่นใจในตัวเองเกินไปหรือเปล่าที่คิดว่าฉันมีเวลาว่างมากพอจะเอาเวลามาแกล้งเด็กดื้ออย่างเธอ" "ถ้างั้นก็แปลว่าพี่ไม่ได้ตั้งใจ" รินรดาเชิดหน้าขึ้นสู้ "งั้นเราก็ตกลงกันได้ใช่ไหมคะว่าจะบริหารจัดการเวลากันยังไง" ทัพพ์ยิ้มร้าย มุมปากหยักลึกยกขึ้นน้อยๆ เขาโน้มใบหน้าลงมาจนระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่ลดน้อยลงจนแทบจะไม่มีอากาศแทรกผ่าน กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นอายความแมนแบบวิศวะโชยมาแตะจมูกรินรดาจนใจสั่นรัว "ได้สิ... ฉันตกลง" ทัพพ์ลดเสียงลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ "แต่ฉันมีเงื่อนไขของฉันเหมือนกัน" "เงื่อนไขอะไรคะ" รินรดาถามด้วยความระแวง "ทุกครั้งที่เธอต้องการลดเวลาทำงาน หรืออยากต่อรองเรื่องตารางงาน... เธอต้องแลกด้วยบางอย่าง" นิ้วเรียวยาวของเขายกขึ้นมาเชยคางมนของรินรดาให้แหงนรับสายตาบังคับกลายๆ "เป็นข้อตกลงลับๆ ระหว่างเธอกับฉัน... แค่สองคน" "พี่หมายความว่ายังไง" รินรดาเบี่ยงหน้าหนีแต่ก็ถูกมือหนาตรึงไว้แน่น "หมายความว่า ถ้าเธออยากให้ฉันยอมตามใจเรื่องงาน เธอก็ต้องยอม... ทำตามใจฉันในเรื่องอื่นบ้าง" แววตาของเขาวาวโรจน์ด้วยความปรารถนาที่ยากจะอ่านออก "ไม่อย่างนั้น โปรเจกต์นี้... จะไม่มีวันจบสิ้น จนกว่าเธอจะร้องขอให้ฉันหยุดเอง" รินรดาหน้าชา ความรู้สึกโกรธปนเขินพุ่งพล่านอยู่ในอก เธอรู้ดีว่าคำว่า 'ตามใจ' ของทัพพ์มันมีความหมายกำกวมที่น่าอันตรายแค่ไหน แต่ในเมื่อเขาใช้อำนาจเหนือกว่าบีบเธอขนาดนี้ เธอจะถอยไม่ได้! "ถ้าพี่คิดจะเล่นเกมนี้..." รินรดาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นจนหน้าอกแทบชิดกับอกแกร่งของเขา แววตาท้าทายของเธอไม่หลบหนีอีกต่อไป "หนูก็จะเล่นด้วยค่ะ แต่ระวังไว้นะคะ... ระวังจะติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นเอง" ทัพพ์ชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองดวงตากลมโตคู่สวยที่ไร้ความกลัวนั้นด้วยความแปลกใจ ก่อนที่รอยยิ้มพึงพอใจจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมสัน "งั้นก็เริ่มตั้งแต่วินาทีนี้เลยเป็นไง?" ยังไม่ทันที่รินรดาจะได้โต้ตอบ มือหนาของทัพพ์ก็คว้าเอวบางเข้าหาตัวจนร่างกายปะทะกันเต็มแรง ในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองคนเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก เสียงประตูห้องสโมสรก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น "เฮ้ย! ทัพพ์! ฉันเอาเอกสาร..." แทนคุณที่เดินก้าวเข้ามาในห้องชะงักกึก สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความมั่นใจเป็นความตกตะลึงเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ภาพพี่ว้ากหน้าขรึมกำลังกอดรัดเฟรชชี่ตัวแสบไว้ในอ้อมแขนแนบชิดขนาดนั้นทำเอาคนมาใหม่ถึงกับไปไม่เป็น รินรดาเบิกตากว้าง พยายามผลักทัพพ์ออก แต่คนตัวสูงกลับยิ่งกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม พร้อมกับปรายตามองเพื่อนสนิทด้วยสายตาเรียบเฉย "มาได้จังหวะดีนี่..." ทัพพ์แค่นยิ้มทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ก่อนจะกระซิบข้างหูรินรดาที่กำลังตัวแข็งทื่อว่า "ข้อตกลงของเรา... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ต่อจากนี้ต่างหาก" อย่าลืมกดใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ "เกียร์เปื้อนกาวใจ" คนนี้ด้วยนะคะ!