การคุกคามรูปแบบใหม่

กลิ่นอายจางๆ ของชาเขียวมัทฉะเกรดพรีเมียมยังลอยวนอยู่ในห้องทำงานสถาปัตยกรรมสุดหรูของมัทนา ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับคุกกรุ่นจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อร่างสูงสง่าของลีโอ ไพศาลภักดี ก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเธอโดยไม่ได้รับอนุญาต ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปปظบังคับให้เธอนึกถึงวันที่เคยอยู่ใต้ร่มเงาความเย็นชาของเขา แต่วันนี้... แววตาคู่นั้นไม่ได้มีไว้เพื่อกดขี่อีกต่อไปแล้ว แต่มันกลับเต็มไปด้วยความหิวกระหายที่จะครอบครองและไถ่ถอนความผิด "คุณเข้ามาในห้องทำงานฉันได้ยังไง ลีโอ?" มัทนาวางปากกาในมือลง ช้อนสายตาขึ้นสบกับอดีตสามีด้วยความนิ่งสนิท แม้หัวใจในอกจะเต้นรัวด้วยแรงปะทะทางอารมณ์ที่ยากจะควบคุม "ถ้าผมจะเข้าหาภรรยา... เอ่อ ขอโทษทีครับ อดีตภรรยาที่ผมกำลังจะจีบใหม่ มันต้องมีวิธีที่ล้ำเส้นกว่าการเคาะประตูอยู่แล้ว มัท" ลีโอย่างสามขุมเข้ามาใกล้ โต๊ะทำงานตัวใหญ่กลายเป็นเพียงเส้นกั้นบางๆ ระหว่างคนทั้งสอง สันจมูกโด่งคมและริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันเล็กน้อยบ่งบอกถึงความอดทนที่ใกล้ขาดผึ่ง "โดยเฉพาะเมื่อมีแมลงวันตัวผู้ชื่อคณินคอยวนเวียนอยู่ใกล้คุณไม่ห่าง" มัทนากระตุกยิ้มมุมปาก ความเย่อหยิ่งและดื้อรั้นในตัวฉายชัดผ่านแววตาคู่สวย "คุณคณินเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจที่ให้เกียรติฉัน ต่างจากใครบางคนที่เคยเห็นฉันเป็นแค่เฟอร์นิเจอร์ประดับบ้าน... อ้อ แล้วก็กรุณาเรียกฉันว่าคุณวงศ์สุริยะด้วยค่ะ เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น" คำพูดที่เชือดเฉือนนั้นไม่ได้ทำให้ลีโอกลัวเกรง ตรงกันข้าม เขากลับโน้มตัวลงมาใช้มือทั้งสองข้างท้าวขอบโต๊ะ กักขังร่างบางไว้ในอาณัติ กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานกับน้ำหอมแบรนด์ดังยี่หร่าและไม้หอมของผู้ชายทรงอำนาจแผ่ซ่านเข้ามาในโสตประสาท จนมัทนาต้องเผลอกลั้นหายใจ "โกรธผมได้เลย มัท... เกลียดผมได้เลย" เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่ากระซิบชิดริมหูจนขนลุกเกรียว "แต่คุณไม่มีทางปฏิเสธได้หรอกว่า ตอนที่เราอยู่บนเตียงด้วยกัน คุณไม่เคยรู้สึกอะไรเลย... ร่างกายของคุณมันตอบสนองผมเสมอ และคืนนี้ ผมจะไม่ยอมให้คณินหรือใครหน้าไหนได้แตะต้องแม้แต่ปลายเส้นผมของคุณ" "คุณมันบ้าไปแล้ว ลีโอ!" มัทนาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเพื่อหนีสัมผัสคุกคาม แต่ลีโอกลับไวกว่า เขาคว้าเอวบางเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แรงดึงกระชากทำให้ร่างของเธอแนบชิดติดกับแผงอกกว้างจนสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวไม่เป็นส่ำของเขา "ใช่ ผมมันบ้า... บ้าเพราะรอวันที่คุณจะกลับมามองผมด้วยสายตาแบบเดิม" ลีโอก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากอิบอิ่มที่เม้มแน่นด้วยความโกรธ "คุณคิดเหรอว่าคณินจะปกป้องคุณจากตระกูลใหญ่ๆ ที่จ้องจะฮุบโปรเจกต์รีสอร์ทของคุณได้? มีแต่ผม... มีแค่ลีโอคนนี้คนเดียวเท่านั้นที่คู่ควรกับคุณ" ขณะที่บรรยากาศกำลังระอุถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับการปรากฏตัวของคณินที่ถือวิสาสะผลักประตูเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแต่แววตากลับคมกริบดั่งใบมีด "ขอโทษทีครับ ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะการ 'เจรจาธุรกิจ' ของพวกคุณหรือเปล่า?" คณินก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสบายๆ แต่แผ่รังสีความเป็นศัตรูออกมาอย่างไม่ปิดบัง สายตาคมกวาดมองมือของลีโอที่ยังคงโอบเอวบางของมัทนาไว้อย่างถือสิทธิ์ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มสุภาพให้หญิงสาว "มัทครับ พอดีผมเอาแบบแปลนเฟสใหม่มาให้คุณดู... ถ้าคุณไม่สะดวก ผมรอข้างนอกก่อนก็ได้นะครับ" มัทนาใช้จังหวะนั้นผลักอกลีโอออกสุดแรง เธอกระชับเสื้อสูทให้เข้ารูป พยายามปรับลมหายใจให้เป็นปกติแม้หัวใจจะยังเต้นโครมครามด้วยความโกรธและแรงปรารถนาที่อีกฝ่ายเพิ่งจุดขึ้นมา "ไม่ต้องค่ะคุณคณิน เชิญเข้ามาเลยค่ะ ฉันกำลังจะเคลียร์ธุระกับ... แขกที่ไม่ได้รับเชิญคนนี้พอดี" มัทนาเน้นเสียงหนักแน่น พลางปรายตามองลีโอด้วยแววตาเย็นชา ลีโอแค่นหัวเราะในลำคอ นัยน์ตาคมกริบหันไปจ้องมองคู่แข่งหัวใจด้วยประกายไฟแห่งความเกลียดชัง สงครามประสาทครั้งใหม่ระหว่างอดีตสามีผู้เย่อหยิ่งและนักลงทุนหนุ่มผู้เพียบพร้อมกำลังปะทุขึ้นอย่างไม่มีใครยอมใคร ทุกย่างก้าว ทุกคำพูด และทุกการเคลื่อนไหว ล้วนเต็มไปด้วยเกมชิงรักหักเหลี่ยมที่เดิมพันด้วยหัวใจของสถาปนิกสาวผู้ไม่ยอมก้มหัวให้ใครหน้าไหนทั้งสิ้น ทว่า... ในขณะที่ทั้งสองหนุ่มกำลังปะทะคารมกันด้วยสายตา มัทนากลับไม่รู้เลยว่า เอกสารลับสุดยอดที่ถูกซ่อนไว้ในลิ้นชักชั้นล่างสุดของโต๊ะทำงาน ซึ่งบรรจุประวัติการย้ายถิ่นฐานและข้อมูลสำคัญบางอย่างเกี่ยวกับเด็กชายวัยห้าขวบคนหนึ่งกำลังจะถูกเปิดออกโดยใครบางคนที่แอบลอบเข้ามาในห้องนี้ทางประตูลับด้านหลัง... และหลักฐานชิ้นนั้นกำลังจะเปลี่ยนเกมกระดานทั้งหมดไปตลอดกาล! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเป็นกำลังใจให้ชฎาพรายไวน์แดงเสมอมานะคะ