แผนซ้อนแผน

“ถ้าคุณลีโอคิดว่าอำนาจเงินสามารถซื้อทุกอย่างได้ แม้แต่การบีบให้สถาปนิกเปลี่ยนแบบแปลนตามใจชอบ... คุณคงประเมินค่าของมัทนาต่ำเกินไปค่ะ” เสียงหวานราบเรียบแต่ทว่าเฉียบคมดุจใบมีดโกนเคลือบกำมะหยี่ดังขึ้นกลางห้องประชุมที่เงียบกริบ มัทนายืนตัวตรง สง่างามในชุดสูทเข้ารูปสีเบจที่ขับเน้นสัดส่วนบอบบางแต่ทรงพลัง ดวงตาคู่สวยสบประสานกับนัยน์ตาสีเข้มที่กำลังวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะของอดีตสามีอย่างไม่ยอมหลบ ลีโอ ไพศาลภักดี ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังราคาแพง แรงอัดจากร่างกายกำยำบดบังแสงไฟจนเกิดเป็นเงาทะมึนเหนือร่างของหญิงสาว เขาก้าวเข้าประชิดมัทนาจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนกายที่คุ้นเคย กลิ่นหอมที่เคยทำให้เขาคลั่งไคล้... กลิ่นของภรรยาที่เขาเคยทอดทิ้งอย่างไม่ใยดี “คุณไม่ได้กำลังเดิมพันกับผมคนเดียวมัทนา แต่คุณกำลังเดิมพันกับโครงการที่ใหญ่ที่สุดของไพศาลภักดี” เขาขู่เสียงต่ำ กดดันผ่านแววตาที่เต็มไปด้วยความโหยหาซ่อนเร้น “และถ้าคุณยังดื้อรั้นที่จะเลือกใช้ดีไซน์ที่ ‘คณิน’ เสนอให้... ผมบอกไว้เลยว่า คุณจะไม่ได้เห็นแม้แต่โอกาสที่จะได้เริ่มต้นงานนี้” คณินซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามยกยิ้มมุมปาก เขาขยับแว่นสายตาพลางเลื่อนแฟ้มเอกสารไปตรงหน้ามัทนาอย่างท้าทาย “มัท... อย่าไปฟังคำขู่ของคนที่ไม่มีวิสัยทัศน์เลยครับ ผมสนับสนุนแบบแปลนของคุณเต็มที่ และถ้าโปรเจกต์นี้ผ่าน ผมมีข้อเสนอที่คุ้มค่ากว่าการร่วมงานกับคนเอาแต่ใจแบบนี้รอคุณอยู่” มัทนาแย้มยิ้ม เย็นเยียบจนน่าขนลุก เธอรู้ดีว่านี่คือ ‘หมาก’ ที่เธอวางไว้ เธอไม่ได้เลือกข้างเพื่อความรัก แต่นี่คือธุรกิจ... และในธุรกิจนี้ คนที่เจ็บที่สุดต้องไม่ใช่เธอ “คณินคะ... การลงทุนของคุณคือเม็ดเงิน แต่สิ่งที่ลีโอมีคืออำนาจสั่งการ” มัทนาโน้มตัวไปข้างหน้า ปลายนิ้วเรียวสัมผัสบนโต๊ะไม้ขัดเงาอย่างแผ่วเบา “ถ้าคุณสองคนอยากจะแย่งชิงกันนัก ก็เชิญค่ะ แต่ดิฉันมีเงื่อนไขเดียว คือใครที่ยอมเซ็นอนุมัติแบบแปลนฉบับสมบูรณ์ที่ไม่มีการแก้ไขแม้แต่นิดเดียว... คนนั้นจะได้เป็น ‘พาร์ทเนอร์หลัก’ ของโปรเจกต์นี้โดยที่ดิฉันจะไม่ตั้งกำแพงใดๆ อีก” คำว่า ‘ไม่มีกำแพง’ ของมัทนาส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของชายหนุ่มทั้งสองคนอย่างรุนแรง ลีโอขบกรามแน่น ความหึงหวงพุ่งพล่านจนแทบจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้ เขาไม่ยอมให้คณินเข้าใกล้เธอไปมากกว่านี้ “ตกลง” ลีโอประกาศก้อง “ผมจะเซ็นให้คุณตอนนี้... แต่หลังจากนี้ คุณต้องไปทานมื้อค่ำกับผม เพื่อคุยรายละเอียดของสัญญาใหม่ที่ผมจะยื่นให้” มัทนาแค่นยิ้มในใจ แผนการของเธอสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว เธอได้รับสิ่งที่ต้องการ และทำให้ชายผู้เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอต้องยอมสยบแทบเท้าด้วยความเต็มใจ ในคืนนั้น บรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์หรูของลีโออบอวลไปด้วยความอึดอัดที่แฝงไปด้วยความปรารถนา มัทนาเดินสำรวจห้องที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเรือนหอ ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าชายหนุ่มที่ยืนรอเธออยู่พร้อมแก้วไวน์ในมือ “คุณต้องการอะไรกันแน่ มัทนา? การกลับมาคราวนี้ เพื่อมาล้างแค้นผม หรือเพื่อจะดึงผมกลับไปอยู่ในจุดที่ผมไม่มีทางได้ครอบครองคุณอีกครั้ง?” ลีโอถามพลางก้าวเข้ามาใกล้ เขาคว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ ทว่าหนักแน่นด้วยความหมาย แววตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความกระหายที่ปิดไม่มิด มัทนาเชิดหน้าขึ้น ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารดรินใบหน้าเธอ “ดิฉันแค่ต้องการพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า สถาปนิกที่ไม่มีค่าในสายตาคุณวันนั้น... คือคนที่คุณจะไม่มีวันขาดได้ในวันนี้ยังไงล่ะคะ” ลีโอไม่รอช้า เขาโอบเอวบางเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แรงปะทะทำให้มัทนาสูดหายใจเข้าลึก รสจูบที่เขาประทับลงมาไม่ได้นุ่มนวล แต่เต็มไปด้วยความโหยหาที่ถูกเก็บกดมานานนับปี มันเป็นจูบที่เร่าร้อน ดุดัน และบังคับให้เธอต้องโอนอ่อนตาม ความรู้สึกที่แปรปรวนในใจของมัทนาตีรวน เธอเกลียดเขา แต่ร่างกายกลับทรยศความรู้สึกนั้นทุกครั้งที่เขาสัมผัส “คุณเป็นของผม... มัทนา” เขากระซิบเสียงพร่าพลางซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น “ไม่ว่าจะในอดีต หรือตอนนี้” ขณะที่ความสัมพันธ์กำลังถลำลึกไปสู่ฉากรักที่เร่าร้อนและวาบหวามท่ามกลางความมืดสลัว สายตาของลีโอเหลือบไปเห็นซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของมัทนาที่เธอนำติดตัวมาด้วย มันเป็นเอกสาร ‘ผลตรวจสุขภาพและประวัติผู้ปกครอง’ ของเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งที่เธอเพิ่งได้รับมาเมื่อช่วงบ่าย เขารู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง จึงคว้ามันขึ้นมาดูขณะที่มัทนายังคงหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดเขา เมื่อเปิดซองออก ภาพใบหน้าของเด็กชายในรูปถ่ายใบเล็กที่แนบมากับเอกสารทำเอาลมหายใจของลีโอแทบหยุดกึก มันไม่ใช่แค่ความน่ารัก แต่มันคือถอดแบบใบหน้าของเขามาเกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ทั้งดวงตา จมูก และคิ้วที่ดุดันแม้จะเป็นเพียงเด็กน้อย มัทนาลืมตาขึ้นเมื่อเห็นความเงียบงันที่ผิดปกติ เธอขยับตัวออกห่างและเห็นเอกสารในมือเขา ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงทันที แผนการทั้งหมดที่วางไว้กำลังจะพังทลายลงตรงหน้า เพราะความจริงที่เธอซ่อนไว้มาตลอดกำลังถูกเปิดเผยด้วยมือของเขาเอง ชฎาพรายไวน์แดงขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะคะ