แผนร้ายจากเงามืด

แฟ้มเอกสารสีชาสี่เล่มถูกกระแทกลงบนพื้นโต๊ะหินอ่อนราคาแพงในห้องทำงานส่วนตัวของมัทนา เสียงนั้นดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงันของยามค่ำคืนที่แสงไฟจากตึกสูงระฟ้าสาดส่องเข้ามา หญิงสาวไม่ได้สะดุ้งสะเทือน เธอเพียงแต่เงยหน้าขึ้นจากแปลนสถาปัตยกรรมสามมิติบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นสายตาคมปลาบกวาดมองผู้มาเยือนอย่างไม่เกรงกลัว คณินยืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าของนักลงทุนหนุ่มเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและร่องรอยของความโกรธเกรี้ยวที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้ "คุณมัท... คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นกับไฟกองใหญ่อยู่" คณินเปิดฉากด้วยน้ำเสียงที่ต่ำทุบและสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความกังวล "ข่าวฉาวเรื่องการอนุมัติแบบแปลนโครงการรีสอร์ทริมคลื่นกำลังจะถูกปล่อยออกไปพรุ่งนี้เช้า และเป้าหมายที่พวกมันต้องการทำลายไม่ใช่แค่ชื่อเสียงของบริษัทเรา... แต่มันคือตัวคุณ" มัทนากระตุกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันและทระงตน เธอประสานมือเรียวเข้าหากันบนตักแล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ "ปล่อยให้มันปล่อยไปสคะ... คณิน" เธอเอ่ยชื่อเขาด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าบาดลึก "คนที่ไม่มีอะไรจะเสียอย่างฉัน เคยตายทั้งเป็นมาครั้งหนึ่งแล้วในอดีต... เงาหัวของใครบางคนที่มีอำนาจล้นฟ้าในวันนั้น วันนี้มันก็แค่เศษกระดาษที่พร้อมจะเปียกฝน" "แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องของคุณคนเดียว!" คณินก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงาน มือหนาทั้งสองข้างทาบลงบนขอบโต๊ะ โน้มตัวลงมาสบตาเธออย่างกดดัน "ลีโอ ไพศาลภักดี... อดีตสามีของคุณกำลังเคลื่อนไหวเพื่อปกป้องคุณอย่างบ้าคลั่ง และนั่นแหละคือสิ่งที่ศัตรูของเราต้องการ! พวกมันต้องการให้คุณสองคนกลับมามีข่าวพัวพันกันในแง่ลบ เพื่อทำลายความน่าเชื่อถือของโครงการเมกะโปรเจกต์ที่เราถือร่วมกันอยู่" ชื่อของ *ลีโอ* ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศราวกับมีประจุไฟฟ้าสถิต มัทนาชะงักไปชั่ววินาที หัวใจที่เคยถูกแช่แข็งจนด้านชาพลันกระตุกวูบอย่างเจ็บแปลบ ภาพความทรงจำอันโหดร้ายในวันที่เธอต้องก้าวเดินออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลไพศาลภักดีพร้อมกับท้องโตๆ และน้ำตาที่แห้งผากไหลย้อนกลับเข้ามาในห้วงคำนึง เธอน่ะหรือจะยอมให้ผู้ชายใจร้ายคนนั้นเข้ามามีอิทธิพลเหนือชีวิตเธออีกครั้ง? ไม่มีวันเสียหรอก! "ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเขา..." มัทนาเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยไฟแค้นและศักดิ์ศรี "ลีโอ ไพศาลภักดีไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมาแตะต้องปลายเล็บของฉัน เขามันก็แค่คนเห็นแก่ตัวที่สมควรได้รับบทเรียนจากการกระทำของตัวเอง!" ประตูกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะขออนุญาต ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาด้วยก้าวเท้าที่มั่นคงและทรงพลัง กลิ่นอายความเย่อหยิ่งและดุดันแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันที ลีโอ ไพศาลภักดี... มาปรากฏตัวอยู่ตรงนี้ ในยามวิกาลที่ไม่มีใครคาดคิด ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีของเขาชำเลืองมองคณินเพียงแวบเดียว ก่อนจะพุ่งเป้าไปที่อดีตภรรยาด้วยประกายตาที่อ่านไม่ออก มันมีความเจ็บปวด ความโหยหา และความดุดันผสมผสานกันจนน่ากลัว "เธอไม่มีทางเลือกอื่นหรอก มัท..." เสียงทุบต่ำกังวานเอ่ยขึ้น ร่างสูงเดินตรงเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานของเธอ โดยไม่สนใจสายตาไม่เป็นมิตรของคณินที่ยืนขวางอยู่เลยแม้แต่น้อย "ศัตรูที่เล่นงานเธอในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่คู่แข่งทางธุรกิจธรรมดา แต่เป็นคนที่ต้องการเหยียบย่ำตระกูลไพศาลภักดีให้จมดิน... และพวกมันกำลังใช้เธอเป็นเครื่องมือ" มัทนากัดริมฝีปากแน่น เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเพื่อสบตาเขาอย่างไม่ลดละ แม้ว่าส่วนสูงของเธอจะอยู่เพียงแค่ระดับอกของเขา แต่วิถีการยืนและการเชิดหน้าขึ้นนั้นกลับเต็มไปด้วยความสง่างามที่ยากจะละสายตา "แล้วมันกงการ gì ของคุณล่ะคะ คุณลีโอ?" เธอเน้นเสียงประชดประชันอย่างเจ็บแสบ "เราหย่าขาดจากกันตามกฎหมายมานานพอสมควรแล้ว ชีวิตฉัน ชื่อเสียงของฉัน จะพังทลายลงเพราะใคร มันก็เรื่องของฉัน ไม่ใช่ภาระของอดีตสามีใจร้ายอย่างคุณที่ต้องมาแสร้งทำเป็นห่วงใย!" ลีโอขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน ความอดทนที่เขามีต่ออดีตภรรยาถูกทดลองจนถึงขีดสุด เขาไม่อาจทนฟังคำพูดที่ผลักไสไล่ส่งและเต็มไปด้วยหนามแหลมคมเหล่านี้ได้อีกต่อไป ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ก่อนที่คณินจะทันได้ก้าวเข้ามาขวาง ร่างสูงก็พุ่งเข้าประชิดตัวมัทนาราวกับเสือชีตาร์ตะครุบเหยื่อ มือหนาเอื้อมไปคว้าเอวบางของเธอไว้แน่นแล้วดึงเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แรงปะทะทำให้ลมหายใจของหญิงสาวติดขัด ร่างกายแนบชิดติดกับแผงอกกว้างที่กำยำจนรับรู้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมครามของอีกฝ่าย "ปล่อยนะ! คุณทำบ้าอะไรของคุณ!" มัทนาตื่นตระหนก เธอยกมือขึ้นทุบลงบนลาดไหล่กว้างของเขาเต็มแรง แต่แรงแค่นั้นกลับไม่ระคายผิวอดีตสามีเลยแม้แต่น้อย "ฉันบอกให้เธอเงียบ แล้วฟังให้ดี..." ลีโอก้มหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม ลมหายใจอุ่นร้อนระอุเป่ารดแก้มเนียน กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่จางๆ และน้ำหอมราคาแพงพุ่งเข้าโจมตีประสาทสัมผัสของเธอจนสมองขาวโพลน "คุณไม่มีสิทธิ์..." มัทนาพยายามเบือนหน้าหนี แต่คางมนกลับถูกนิ้วแกร่งของเขาเชยขึ้นบังคับให้สบตา ดวงตาคมกริบของลีโอดำมืดและลึกล้ำราวกับหุบเหวที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง "ฉันมีสิทธิ์..." น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความอัดอั้นตันใจ "สิทธิ์ในฐานะสามี... และสิทธิ์ในฐานะพ่อของลูกที่เธอพยายามซ่อนไว้จากฉัน!" ราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางห้องทำงานอันเงียบสงบ มัทนาตัวแข็งทื่อ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด ความลับที่เธอเฝ้าปกป้องด้วยชีวิตตลอดหลายปีที่ผ่านมา... ถูกเขาขุดคุ้ยขึ้นมาพูดต่อหน้าต่อตาอย่างไม่ทันตั้งตัวได้อย่างไร?! "คุณ... คุณพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ..." เสียงของเธอสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่ ลีโอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยชัยชนะและความเจ็บปวดระคนกัน เขาโน้มใบลงมาประทับริมฝีปากร้อนผ่าวลงบนกลีบปากนุ่มของเธอทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธหรือเปล่งวาจาใดๆ ออกมาอีก สัมผัสแรกนั้นหนักหน่วงและดุดัน ราวกับการลงทัณฑ์ที่รอคอยมาแสนนาน แต่มันกลับแฝงไว้ด้วยความโหยหาและรุ่มร้อนจนน่ากลัว มัทนาพยายามจะผลักไสและเบือนหนี แต่เรียวปากที่เคยแข็งกร้าวกลับเริ่มอ่อนระทวยลงภายใต้รสจูบอันเชี่ยวชาญและเปี่ยมด้วยเสน่ห์อันตรายที่เธอไม่เคยลืมเลือน ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวพันกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มือหนาที่โอบเอวเธออยู่เลื่อนขึ้นไปสอดสuyệnเข้ากับกลุ่มผมยาวสลวย บังคับให้เงยหน้ารับสัมผัสที่ลึกซึ้งและวาบหวามยิ่งขึ้น เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดดังประสานกันท่ามกลางความเงียบ เคมีอันร้อนแรงที่ระเบิดออกมาระหว่างคนทั้งสองทำให้คณินที่ยืนมองอยู่ถึงกับหน้าถอดสีและกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น มัทนารู้สึกราวกับร่างกายกำลังหลอมละลาย ความเกลียดชังในอดีตกำลังถูกเผาไหม้ด้วยเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่เขาจงใจจุดขึ้นมาใหม่ เธอพยายามจะต้านทานศักดิ์ศรีของตัวเอง แต่สัมผัสจากเรียวลิ้นและอ้อมกอดที่แน่นหนาของเขากลับทำให้หัวทรยศดวงนี้เต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เมื่อลีโอผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ดวงตาของเขาก็จ้องลึกเข้ามาในดวงตาที่ฉ่ำน้ำด้วยความปรารถนาและตื่นตระหนกของเธอ นิ้วหัวแม่มือหยาบกร้านไล่เกลี่ยริมฝีปากบวมเจ่อของเธอเบาๆ อย่างทะนุถนอมราวกับเผลอตัว "พรุ่งนี้เช้า... ข่าวฉาวพวกนั้นจะถูกกำจัดให้สิ้นซาก" ลีโอกระซิบชิดริมฝีปากเธอ เสียงทุบต่ำนั้นแหบพร่าและสั่นเครือเล็กน้อย "และหลังจากนั้น... เราต้องเคลียร์เรื่องระหว่างเราให้จบ มัทนา... ลูกของเราอยู่ที่ไหน?" ยังไม่ทันที่มัทนาจะได้ตอบคำถามที่สั่นคลอนหัวใจที่สุดในชีวิต ประตูห้องทำงานด้านนอกก็ถูกเปิดผางขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับการปรากฏตัวของเลขาคนสนิทของลีโอที่มีสีหน้าตื่นตระหนกจนหน้าซีดเผือด "ท่านประธานครับ! แย่แล้วครับ... ภาพถ่ายและเอกสารลับของโครงการถูกส่งต่อไปยังสำนักข่าวออนไลน์ทุกช่องแล้วครับ!" ลีโอผละออกจากร่างบางทันที ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองหน้าเลขาในเสี้ยววินาทีที่ทุกอย่างกำลังจะพลิกผัน มัทนาทรุดตัวลงพิงขอบโต๊ะอย่างหมดแรง หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อตระหนักว่า... สงครามเกมนี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง --- *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของชฎาพรายไวน์แดงมาโดยตลอดนะคะ)*