สืบสาวราวเรื่อง

“คุณกำลังพยายามจะบอกอะไรผมกันแน่?” ลีโอกระแทกแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินลงบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวหนา เสียงดังสนั่นจนเลขาส่วนตัวสะดุ้งสุดตัว เขาจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงภาพหลักฐานการโอนเงินจากบัญชีของมารดาตนเองไปยังนักสืบเอกชนคนหนึ่งเมื่อสามปีก่อน—ช่วงเวลาเดียวกับที่ชีวิตแต่งงานของเขากับมัทนากำลังพังทลายลงอย่างไม่เป็นท่า “ท่านผู้หญิงสั่งให้ติดตามความเคลื่อนไหวของคุณผู้หญิงมัทนาทุกฝีก้าวค่ะ... และจากข้อมูลที่เรากู้คืนมาจากระบบคลาวด์ส่วนตัวของพนักงานบัญชีคนเก่า มีการจัดเตรียม ‘หลักฐานเท็จ’ เรื่องชู้สาวที่คุณมัทนาไม่ได้ก่อไว้ด้วย” คำตอบนั้นเปรียบเสมือนหมัดหนักๆ ที่กระแทกเข้ากลางอกของลีโอจนเขาสัมผัสได้ถึงรสเลือดคาวในปาก หัวใจที่เคยเย่อหยิ่งและเย็นชาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เขาหลับตาลง ภาพของมัทนาในวันที่ถูกเขาตบหน้าและไล่ออกจากบ้านกลับมาฉายชัดในความทรงจำ วันนั้นเธอนิ่งเงียบ ไม่โต้ตอบ แม้แต่น้ำตาสักหยดก็ไม่ยอมให้เขาเห็น เธอเพียงแค่เชิดหน้าขึ้นด้วยแววตาที่แตกสลายแต่เด็ดเดี่ยว ก่อนจะเดินจากไปทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าที่เขาเพิ่งตระหนักได้ว่า... มันคือการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต “สืบต่อ... เอาให้ถึงที่สุด ใครเกี่ยวข้อง ใครเป็นคนต้นคิด ทุกคนต้องได้รับสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ” ลีโอเค้นเสียงลอดไรฟัน แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทดุจก้นเหวที่ไร้ก้นบึ้ง เขาเดินออกจากห้องทำงานด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่มเหมือนถูกไฟเผา เขาขับรถออกไปอย่างไร้จุดหมาย จนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าบริษัทสถาปนิกของมัทนาที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง เขาไม่ได้มาเพื่อบังคับหรือข่มขู่ แต่มาเพื่อ 'มองหา' เศษเสี้ยวของความจริงที่เขาสงสัย ในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวลงจากรถ สายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับร่างระหงของหญิงสาวที่เพิ่งเดินออกมาจากประตูอาคารข้างๆ มัทนาดูงดงามและทรงพลังในชุดเดรสเข้ารูปสีขาวสะอาดตา แต่สิ่งที่ทำให้ลมหายใจของลีโอสะดุดกึกไม่ใช่ตัวเธอ... หากแต่เป็นชายหนุ่มที่เดินเคียงข้างกัน คณิน... เขากำลังโอบเอวของมัทนาอย่างสนิทสนม รอยยิ้มที่มัทนาเคยมอบให้เขาเมื่อหลายปีก่อน บัดนี้ถูกส่งไปให้ชายอื่นอย่างเปิดเผย ลีโอเปิดประตูรถก้าวออกไปโดยไม่ลังเล เขาก้าวฉับๆ เข้าไปขวางหน้าทั้งสองคน ดวงตาคมกริบกวาดมองมือของคณินที่ยังคงวางอยู่บนเอวบางของอดีตภรรยาด้วยความรู้สึกเดือดพล่าน “คุณมัทนา ผมมีเรื่องต้องคุยกับคุณ” เสียงของลีโอทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยแรงกดดัน มัทนาหยุดชะงัก เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาอดีตสามี แววตาของเธอไม่ได้มีความหวาดกลัวหรือความโหยหาอย่างที่เขาเคยคาดหวัง มีเพียงความเย็นชาที่ทำให้อกซ้ายของเขาเจ็บแปลบ “ถ้าเป็นเรื่องไร้สาระ ฉันไม่มีเวลาค่ะคุณลีโอ” มัทนาตอบเสียงเรียบ ก่อนจะหันไปหาคณิน “ไปเถอะค่ะคณิน เรามีนัดทานมื้อค่ำกันต่อ” “เดี๋ยว!” ลีโอคว้าข้อมือของเธอไว้โดยสัญชาตญาณ แรงบีบที่ไม่ได้เบามือทำให้อีกฝ่ายนิ่วหน้า “ปล่อยมือคุณจากเธอ เดี๋ยวนี้” คณินก้าวเข้ามาขวาง ดวงตาทั้งสองคู่ปะทะกันด้วยประกายไฟแห่งความเกลียดชัง “ฉันจะปล่อย เมื่อเธอตอบคำถามฉัน...” ลีโอโน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างหูของมัทนา น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นสั่นเครืออย่างห้ามไม่ได้ “เรื่องที่แม่ทำกับเธอ... เรื่องที่เธอยอมจากไปทั้งที่ถูกใส่ร้าย... ทำไมเธอถึงไม่เคยบอกฉัน?” มัทนาแค่นยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่กรีดลึกถึงกระดูก “แล้วถ้าบอก... คุณจะเชื่อฉันหรือคะ? คุณเลือกที่จะเชื่อคนของครอบครัวคุณมากกว่าภรรยาตัวเองตั้งแต่วันแรกอยู่แล้ว วันนี้คุณมาถามหาความจริง... มันสายเกินไปแล้วค่ะ ลีโอ” เธอสะบัดข้อมือออกจากการกอบกุมอย่างแรง ก่อนจะเดินแทรกตัวผ่านหน้าเขาไป ทิ้งให้ชายหนุ่มยืนนิ่งค้างอยู่กลางฟุตบาท ท่ามกลางสายตาผู้คนที่เดินผ่านไปมา ลีโอไม่ได้ตามไป เขาทำได้เพียงยืนมองแผ่นหลังนั้นเดินห่างออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งโทรศัพท์ในมือเขาสั่นเตือนขึ้นมา เป็นข้อความจากนักสืบที่เขาจ้างวาน *‘คุณลีโอครับ ผมพบเบาะแสสำคัญเกี่ยวกับการหย่าร้างของฝ่ายหญิง... คุณมัทนาไม่ได้ไปตัวเปล่า เธอมีความลับบางอย่างที่ซ่อนไว้ที่บ้านพักตากอากาศจังหวัดเชียงราย และมีรูปถ่ายชุดนี้ที่ผมเพิ่งได้รับมา...’* รูปภาพในไฟล์ดิจิทัลถูกเปิดออก ลีโอเบิกตากว้างจนแทบหยุดหายใจ ในภาพคือมัทนาที่กำลังอุ้มเด็กน้อยคนหนึ่งที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากเขาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน ทั้งคิ้วที่เข้มดก ดวงตาที่ทรงพลัง และจมูกที่โด่งเป็นสัน ลีโอแทบจะยืนไม่อยู่เมื่อเห็นวันที่ที่ระบุอยู่มุมภาพ... มันคือช่วงเวลาไม่กี่เดือนหลังจากที่เธอเดินจากเขาไป มือหนาสั่นเทาขณะเลื่อนดูภาพถัดไป เป็นภาพของเอกสารทางการแพทย์ที่ระบุผลการตรวจเลือดและยืนยันสถานะความเป็นบิดาอย่างชัดเจน นี่ไม่ใช่เพียงการใส่ร้ายที่เขาต้องจัดการ... แต่มันคือครอบครัวที่เขาทำพังทลายลงไปกับมือ ลีโอกำโทรศัพท์แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ความรู้สึกผิดถาโถมเข้าใส่จนมวลอากาศรอบตัวราวกับจะหมดไป นี่คือบาปที่เขาต้องชดใช้... และดูเหมือนว่า 'ลูก' ของเขา จะเป็นกุญแจสำคัญที่จะดึงเธอกลับมา หรือทำลายเขาให้ย่อยยับไปตลอดกาล ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเป็นกำลังใจให้ชฎาพรายไวน์แดงเสมอมานะคะ