แชตหลุดในกลุ่มคณะ

"บอกมาก่อนครับว่าเข้ามาในห้องคนอื่นโดยไม่เคาะเนี่ย ไปฝึกมารยาทมาจากกองขยะคณะไหน" ผมเอ่ยเสียงแข็ง พยายามซ่อนอาการหัวใจที่เต้นรัวผิดจังหวะไว้ภายใต้ใบหน้าบึ้งตึงสุดฤทธิ์ ให้ตายเถอะ... นี่มันห้องนอนผมนะ! แล้วผู้ชายตัวโตเป็นหมีควายอย่างไทม์จะถือวิสาสะผลักประตูเข้ามาหน้าตาเฉยแบบนี้ไม่ได้ ปลายจوดโด่งเป็นสันของเขาลอยอยู่ห่างจากหน้าผมไม่ถึงคืบ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยมาเตะจมูกจนเผลอสูดหายใจลึกโดยไม่ตั้งใจ ไวเท่าความคิด มือบางของผมก็ดันแผงอกกว้างภายใต้เสื้อช็อปสีกรมท่าของอีกฝ่ายเต็มแรง แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือมันแทบไม่ขยับเลยสักนิดแถมยังรู้สึกเหมือนผลักกำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กเสียด้วยซ้ำ ไทม์ไม่ตอบคำถามของผมทันที ดวงตาคมกริบกึ่งดุอมยิ้มพินิจพิเคราะห์ใบหน้าผมตั้งแต่หน้าผากจรดปลายคาง รอยยิ้มมุมปากที่จุดประกายขึ้นมานั่นชวนให้รู้สึกหมั่นไส้จนอยากจะหยิกเนื้อแน่น ๆ สักทีให้หายแค้น "ห้องก็ห้องกู รูมเมทก็กู ค่าหอก็หารกันครึ่ง ๆ ทำไม... กลัวกูปล้ำเหรอครับตัวเล็ก" ไทม์ลากเสียงกวนประสาทพร้อมกับก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวอีกหนึ่งก้าว บีบให้แผ่นหลังผมต้องแนบชิดติดกับบานประตูไม้โดยปริยาย "ใครตัวเล็กวะ! ถอยออกไปเลยนะไทม์ เหม็นหน้า!" ผมโวยวายเสียงหลง พยายามเบี่ยงหน้าหนีสายตากรุ้มกริมที่ส่งตรงมาแบบไม่เกรงใจ "เหม็นหน้าแต่หน้าแดงแปลก ๆ นะครับเนี่ย หูด้วย... แดงแจ๋เลย เป็นไข้เหรอเรา" นิ้วเรียวยาวของรุ่นพี่วิศวะจอมกวนคนนั้นถือวิสาสะยื่นมาแตะเบา ๆ ที่ใบหูของผมจริง ๆ ด้วย! สัมผัสอุ่นจัดจากปลายนิ้วของเขาทำให้กระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ แล่นพล่านไปทั่วสันหลังจนผมต้องสะดุ้งเฮือก ปัดมือเขาทิ้งอย่างไม่ไยดี "ไม่ต้องมาแตะ! มีอะไรก็พูดมาเร็ว ๆ กูจะนอน!" "กูแค่อยจะมาบอกว่า... ข้าวเย็นที่ซื้อมาวางไว้บนโต๊ะน่ะ ไปกินซะ ไม่งั้นกูจะป้อน" ไทม์กระซิบชิดริมใบหู เสียงทุ้มต่ำที่จงใจลดระดับเสียงลงทำให้บรรยากาศรอบตัวมันชวนขนลุกแปลก ๆ ก่อนที่เขาจะยอมถอยหลังออกไปสองก้าวอย่างอารมณ์ดี "แล้วก็เลิกทำหน้าเป็นตูดสักที ยิ้มเยอะ ๆ ดิ หน้าตาออกจะน่ารัก เสียดายของหมด" ปึง! ประตูปิดลงพร้อมกับร่างสูงที่เดินฮัมเพลงออกไปจากห้อง ทิ้งให้ผมนั่งทรุดฮวบลงกับพื้นห้องอย่างไร้เรี่ยวแรง มือบางยกขึ้นกุมขมับตัวเองแน่น พลางนึกเคืองความใจง่ายของหัวใจตัวเองที่ดันเต้นโครมครามกับคำพูดกำกวมพวกนั้น ให้ตายเถอะไทม์! นายมันอันตรายต่อสุขภาพจิตชะมัด! ความหงุดหงิดปนความเขินอายที่ระบายออกไปไหนไม่ได้ ทำให้ผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอย่างไร้จุดหมาย ตั้งใจจะเข้าไปบ่นระบายความอัปยศอดสูนี้ให้เพื่อนสนิทในกลุ่มไลน์ฟังเพื่อเรียกความเห็นใจสักหน่อย แต่นิสัยมือไวใจเร็วดันทำงานเร็วกว่าสมอง เมื่อผมเผลอแคปหน้าจอแชตส่วนตัวที่ไทม์เพิ่งส่งข้อความมากวนประสาทเรื่องข้าวเย็นเมื่อครู่ โพสต์ลงไปในกลุ่มไลน์ **"บัญชีปีสองมีแต่คนสวย (และคนโสด)"** ทันทีโดยไม่ได้เช็กสติ *จิน:* [ส่งรูปภาพ] *จิน:* เพื่อน ๆ ช่วยด้วย รูมเมทประสาทแดก ทำไงดีวะ จะแจ้งตำรวจจับข้อหาลักทรัพย์ทางใจได้ยังไง กริ๊บ... กลุ่มไลน์ที่ปกติจะมีข้อความเด้งรัวเป็นร้อยข้อความภายในสามวินาที กลับเงียบกริบลงอย่างน่าประหลาด ไร้ซึ่งสติ๊กเกอร์หรือข้อความโต้ตอบใด ๆ นานร่วมสิบวินาที จนผมเริ่มขมวดคิ้วด้วยความสงสัย หรือว่าพวกมันจะหลับกันหมดแล้ววะ? แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้กดเข้าไปเช็กรายชื่อสมาชิกในกลุ่ม ข้อความแจ้งเตือนรัวกระหน่ำราวกับพายุเข้าก็ดังขึ้นจนเครื่องสั่นสะเทือนในมือ *ไอ้พาย (เพื่อนรักตัวดี):* เห้ยยยยยยยยยยยย! อะไรวะเนี่ย! *ไอ้โบ๊ท (ตัวชงประจำแก๊ง):* กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด! ตาฝาดปะเนี่ย *ไอ้พาย:* มึงแคปแชตผิดกลุ่มปะเนี่ยอีจิน! หรือตั้งใจโชว์หวาน! *ไอ้โบ๊ท:* "ลักทรัพย์ทางใจ" พ่อคุณเอ๊ยยยยย คำนี้มันลิเกพระเอกลิเกคณะไหนเนี่ย ไทม์วิศวะปีสามคนโหดคนนั้นกลายร่างเป็นหมาเด็กคลั่งรักตั้งแต่เมื่อไหร่ *ไอ้พาย:* กูแคปทันเว้ย! อันนี้คือหลักฐานสำคัญ ห้ามลบเด็ดขาด อีจิน มึงอธิบายมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่ามึงกับผัว... เอ๊ย รูมเมทคนนี้มันพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว! ซวยแล้ว... ผมเบิกตากว้าง สมองขาวโพลนในพริบตา นิ้วมือสั่นระริกด้วยความตกใจ รีบกดเข้าไปดูหน้าจอแชตกลุ่มให้ชัดเจนอีกครั้ง ภาพที่ปรากฏทิ่มแทงตาเต็ม ๆ ไม่ใช่กลุ่มเพื่อนสนิทกลุ่มเดิม แต่เป็นกลุ่มไลน์รวมรุ่นของคณะบัญชีปี 2 ที่มีสมาชิกกว่าร้อยคน! รวมไปถึง... รุ่นพี่ อาจารย์ และ... ติ๊ง! ข้อความแจ้งเตือนอีกอันเด้งขึ้นมาจากแชตส่วนตัวที่ไม่คุ้นเคย แต่ชื่อและโปรไฟล์รูปภาพนั้นชัดเจนเสียจนผมแทบอยากจะมุดดินหนี *Time_V.:* "ลักทรัพย์ทางใจเหรอครับตัวเล็ก... งั้นคืนนี้ต้องให้กูตรวจค้นตัวอย่างละเอียดหน่อยแล้วมั้ง ว่าขโมยอะไรไปบ้าง" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของไทม์ลอยเข้ามาในหัว พร้อมกับเสียงลูกบิดประตูห้องนอนที่กำลังหมุนช้า ๆ อีกครั้ง... ขอร้องล่ะ... ใครก็ได้ช่วยส่งผมไปดาวอังคารทีครับ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาอมยิ้มและเอ็นดูความซุ่มซ่ามของน้องจินกับความร้ายกาจของพี่ไทม์ด้วยนะครับ!