ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่

"นี่พวกเธอ... กล้าดียังไงมาเคาะประตูห้องซ้อมคนอื่นแบบนี้!" เสียงของโต้งตวาดลั่นทันทีที่บานประตูถูกผลักเปิดออกด้วยฝีมือของกลุ่มนักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ที่นำโดยมีน แต่ทว่าเสียงหัวเราะคิกคักที่ตามมานั้นไม่ได้มีความเกรงใจอยู่เลยแม้แต่น้อย สายตาของมีนไม่ได้มองที่โต้งแม้แต่นิดเดียว เธอจ้องเขม็งไปที่โซ่ที่เพิ่งวางกีตาร์ลงบนตักด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะเบนสายตาไปที่พาย ซึ่งยืนนิ่งอยู่มุมห้องราวกับถูกแช่แข็ง "แค่จะมาแจ้งข่าวสารสำคัญน่ะค่ะโซ่" มีนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานเลี่ยน แต่นัยน์ตาซ่อนความร้ายกาจ "ว่าตอนนี้เรื่องที่พาย 'ใช้เส้น' เพื่อให้ได้เล่นคู่กับโซ่ในงานมหาลัยน่ะ มันกลายเป็นเรื่องทอล์กออฟเดอะทาวน์ไปแล้วนะ ไม่เชื่อลองเช็กโซเชียลคณะดูสิคะ" พายตัวชาวาบ ความรู้สึกเหมือนถูกกระชากลงจากที่สูงแล่นเข้าสู่หัวใจ เธอเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มมีนที่ชูขึ้นมา บนหน้าจอนั้นคือโพสต์ในเพจของคณะที่มีรูปเธอกับโซ่ตอนซ้อมดนตรี พร้อมข้อความวิพากษ์วิจารณ์ที่รุนแรงจนน่าใจหาย ทั้งคำว่า 'เด็กฝาก' 'ใช้เต้าไต่' และ 'ไร้ความสามารถ' ถูกรัวพิมพ์ลงไปอย่างไม่ไว้หน้า "ฉันไม่ได้ทำ..." พายพึมพำ เสียงของเธอสั่นเครือจนแทบไม่ได้ยิน "ความจริงใครจะสนล่ะคะพาย" มีนเดินเข้าไปใกล้พาย ก่อนจะกระซิบเบาๆ แต่บาดลึกพอที่คนในห้องจะได้ยิน "โลกนี้เขาก็เชื่อในสิ่งที่อยากเชื่อ ยิ่งเธอเป็นแค่เด็กบัญชีที่บังเอิญร้องเพลงได้ แต่อยากโดดเด่นข้างกายโซ่... คนเขาก็มองออกทั้งนั้นแหละว่าเธอมีจุดประสงค์อะไร" บรรยากาศในห้องซ้อมอึดอัดเสียจนหายใจไม่ออก โซ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือของเขากำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน "หยุดพูดจาสกปรกแบบนั้นเดี๋ยวนี้นะมีน! พายมีความสามารถ และที่ผมเลือกเขา เพราะเขาคือคู่หูที่สมบูรณ์แบบที่สุด ไม่ใช่เพราะเรื่องไร้สาระแบบที่เธอปั่นหัวคนอื่น!" "สมบูรณ์แบบงั้นเหรอ?" มีนหัวเราะร่า แล้วหันไปทางพายที่ยืนนิ่งน้ำตาคลอเบ้า "ถ้าสมบูรณ์แบบจริง พาย... เธอคิดว่าโซ่จะปกป้องเธอได้ตลอดรอดฝั่งเหรอ? ชื่อเสียงของเขาจะพังพินาศเพราะความดื้อรั้นของเธอนะ" คำพูดนั้นเหมือนลูกดอกอาบยาพิษที่พุ่งตรงเข้าสู่ใจกลางความรู้สึกของพาย เธอหันไปมองโซ่ เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นของเขา ความโกรธที่โซ่พยายามปกป้องเธอ แต่มันกลับยิ่งทำร้ายสถานะของเขาในสายตาคนรอบข้างมากขึ้นทุกที "พอเถอะโซ่..." พายเอ่ยขัดขึ้น เสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความร้าวราน "พาย เธออย่าไปฟังมันนะ!" โซ่พยายามจะคว้ามือเธอไว้ แต่พายถอยหลังหลบ "ฉันว่าเรา... หยุดซ้อมแค่นี้เถอะ" พายสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นก้อนสะอื้น "ที่คนเขาพูด มันก็อาจจะจริงก็ได้... ฉันอาจจะพยายามมากเกินไปจนทำให้โซ่เดือดร้อน" "พาย! นี่เธอฟังฉันนะ!" "ไม่... ฉันขอถอนตัว" พายพูดประโยคนั้นออกมาด้วยความยากลำบากที่สุดในชีวิต เธอหันหลังให้โซ่ แล้วก้าวเดินผ่านกลุ่มของมีนไปโดยไม่แม้แต่จะสบตาใคร ความเงียบงันปกคลุมห้องซ้อมทันที เหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความเจ็บปวดของโซ่ โต้งที่ยืนเงียบมาตลอดเดินเข้าไปตบไหล่เพื่อนสนิทเบาๆ แต่โซ่กลับสะบัดตัวออก ก่อนจะเดินตรงไปที่มุมห้อง คว้ากีตาร์โปร่งตัวเก่งขึ้นมาแล้วฟาดลงบนพื้นจนเสียงไม้ลั่นดังสนั่นหวั่นไหว เศษไม้กระจายเกลื่อนพื้น ห้องซ้อมที่เคยเต็มไปด้วยเสียงดนตรีบัดนี้กลับเหลือเพียงความแตกร้าวที่ไม่มีวันประสาน โซ่ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น สายตาของเขาเหม่อลอย ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์ เขาไม่ได้สูญเสียแค่คู่หูทางดนตรี แต่เขากำลังจะสูญเสียคนที่เขารู้สึกดีด้วยไปจริงๆ เพราะคำโกหกเพียงไม่กี่คำที่คนจ้องทำลายสร้างขึ้นมา ในขณะที่โซ่กำลังจมดิ่งอยู่ในความมืดมิดของอารมณ์ เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตูอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่ฝีเท้าของพาย ไม่ใช่มีน และไม่ใช่เพื่อนในคณะ "นึกไม่ถึงเลยนะว่าไอ้มือกีตาร์อัจฉริยะ จะมานั่งคอตกเพราะเรื่องผู้หญิงแค่นี้" เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาดังขึ้นจากหน้าประตู โซ่เงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาวาวโรจน์ พ่อของเขายืนอยู่ที่นั่น ในชุดสูทเนี้ยบกริบที่ดูแปลกแยกจากบรรยากาศห้องซ้อมดนตรีที่พังยับเยิน พ่อมองเศษกีตาร์ที่แตกกระจายบนพื้นด้วยสายตาที่ดูแคลน ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้แล้ววางนามบัตรใบหนึ่งลงบนโต๊ะข้างตัวโซ่ "เลิกเล่นละครบทคนแพ้ได้แล้วธนภัทร" พ่อเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "ถ้าอยากจะพิสูจน์ตัวเองว่าไม่ใช่คนไร้น้ำยา ก็ลุกขึ้นมาเตรียมตัวให้พร้อม... เพราะฉันได้ตัดสินใจรับงานแสดงที่งานการกุศลใหญ่ของมหาวิทยาลัยแทนที่วงเดิมของเธอแล้ว และเงื่อนไขเดียวคือ... เธอต้องเล่นเดี่ยวต่อหน้าคนทั้งหอประชุม โดยไม่มีผู้หญิงคนนั้น" โซ่เบิกตากว้าง ความโกรธแล่นริ้วไปทั่วร่าง เขาคว้าปกเสื้อของชายตรงหน้าไว้ แต่พ่อของเขากลับนิ่งเฉยเสียจนน่ากลัว "เธอไม่มีทางเลือกหรอกโซ่... เพราะถ้าเธอไม่ยอมเล่น พายจะถูกไล่ออกจากโครงการทุนที่เธออุตส่าห์ดิ้นรนรักษามาตลอดสามปี... ทันทีที่จบงานนี้" หวังว่าทุกท่านจะยังคงเป็นกำลังใจให้ตัวละครที่กำลังเผชิญหน้ากับพายุลูกใหญ่นี้นะครับ ขอบคุณที่ติดตามกันมาจนถึงตอนนี้ครับ!