คนคลั่งรักโหมดจริงจัง

"ถอยไป!" เสียงตวาดกร้าวของคีย์ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงร้างของตึกเก่า เผยให้เห็นรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมบนใบหน้าของศัตรูตัวฉกาจที่กำลังถือมีดสั้นวาววับจ่อเข้าที่ลำคอระหงของร่างบางที่ถูกมัดมือไผล่หลัง ในวินาทีนั้นเอง ประตูลิฟท์ตัวเก่าที่ใช้งานไม่ได้มานานนับปี ก็เกิดส่งเสียงดังเอี๊ยดอาดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย พร้อมกับร่างของใครบางคนก้าวออกมาจากความมืด—บุคคลที่ทำให้รอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าของธันวาต้องชะงักค้างไปชั่วขณะ! "มินนี่..." ธันวาพึมพำชื่อนั้นออกมาเบาหวิว แว่นตากรอบทองที่มักจะสะท้อนแสงแห่งความสุขุมเยือกเย็นเสมอในยามนี้กลับขึ้นฝ้าด้วยหยดเหงื่อ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอของซีอีโอหนุ่มผู้ไม่เคยเกรงกลัวใคร กลับกระตุกวูบราวกับถูกกระชากลงไปในเหวลึก ภาพหญิงสาวสายปั่นที่เคยต่อปากต่อคำกับเขาด้วยรอยยิ้มกวนประสาท บัดนี้กลับมีรอยฟกช้ำที่มุมปากและเนื้อตัวมอมแมม แต่นัยน์ตาคู่สวยยังคงฉายแววพยศท้าทายไม่เปลี่ยน "แหมๆ นึกว่าใคร ที่แท้ก็คุณชายเนิร์ดผู้คลั่งรักนี่เอง..." คีย์หัวเราะเยาะในลำคอ พร้อมกับออกแรงกดปลายมีดลงบนผิวเนื้อนวลจนปรากฏรอยแดงเรื่อ "เก่งนักไม่ใช่เหรอ? แฮ็กระบบบริษัทฉันจนย่อยยับ คิดเหรอว่าจะตามมาช่วยยัยนี่ทัน?" ธันวากลืนก้อนความโกรธลงคอ ดวงตาหลังเลนส์แว่นเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำโดยไม่รู้ตัว รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงจนบรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบทันที ความเนิร์ดและมาดสุขุมหายวับไปกับตา เหลือเพียง "นักล่า" ผู้พร้อมจะฉีกกระชากศัตรูให้เป็นชิ้นๆ หากใครกล้าแตะต้องของสำคัญชิ้นนี้ "ปล่อยเธอซะ" ธันวาเอ่ยเสียงเรียบ แต่เต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนคีย์ถึงกับชะงัก "แกอยากได้โปรเจกต์ร้อยล้านใช่ไหม? ฉันโอนให้ตอนนี้เลย หุ้นทั้งหมดของฉันในเครือ... เอาไปให้หมด แต่อย่าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายนิ้วเดียว" "ธันวา! นายบ้าไปแล้วเหรอ!" มินนี่ตบะแตก เผลอหลุดเสียงด่าออกมาทั้งที่ถูกมัดอยู่ "อีตาโง่! นายยอมมันทำไม! ยัยนี่มันตบต... อุ๊บ!" คีย์ฟาดสันมือใส่แก้มเนียนของมินนี่จนหน้าหัน เลือดสีสดไหลซึม1มุมปาก ทำให้ธันวาระเบิดความอดทนขั้นสุดท้าย! "แกตาย!" ร่างสูงพุ่งเข้าหาคีย์ด้วยความเร็วที่ไม่อาจคาดเดา ทักษะการต่อสู้ที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้มาดผู้บริหารระดับสูงถูกงัดออกมาใช้จนหมดสิ้น หมัดหนักๆ ซัดเข้าที่ใบหน้าของคีย์เต็มแรงจนเซถลาล้มลงไปกองกับพื้น มีดสั้นในมือกระเด็นหลุดออกไกล ธันวาไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาย่างสามขุมเข้าไปกระชากคอเสื้อของคู่แข่งธุรกิจจอมเจ้าเล่ห์ขึ้นมา แล้วประเคนหมัดชุดใหญ่ใส่ไม่ยั้งจนคีย์หมดสภาพ ร้องขอชีวิตแทบไม่ทัน "หยุด... หยุดเถอะครับคุณธันวา ผมยอมแล้ว!" คีย์สำลักเลือดออกมาคำโต ธันวายืนหอบหายใจจนอกกระเพื่อม แว่นตากรอบทองเอียงกระثือ แต่สายตาคมกริบไม่ได้มองที่ศัตรูที่นอนหมอบกระ교เบาเลยแม้แต่น้อย เขารีบหันขวับไปหาร่างบางที่ถูกมัดอยู่กับเสาคอนกรีตทันที "มินนี่!" ธันวาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นฝุ่นเขรอะ มือเรียวสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่แกะเชือกมัดให้อย่างลนลาน ความเยือกเย็นทั้งหมดที่มีมลายหาย Sุบเหลือเพียงความตื่นตระหนกและหวาดกลัวที่จะสูญเสียเธอไป มินนี่มองใบหน้าของซีอีโอหนุ่มผู้แสนเย่อหยิ่งในยามปกติ ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยหยดเหงื่อและร่องรอยความกังวลจนน่าเอ็นดู เธอเม้มปากแน่น พยายามกลั้นน้ำตาที่เอ่อคลอเบ้า แต่รอยยิ้มกวนๆ ก็ยังอุตส่าห์ผุดขึ้นมาที่มุมปากที่แตกช้ำ "ยิ้มอะไรเล่า เจ็บตัวขนาดนี้ยังจะมาทำหน้าทะเล้นอีกนะยายตัวแสบ!" ธันวาเอ็ดเสียงดุ แต่ดวงตากลับแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้าอย่างสุดจะกลั้น เขาดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แนบอกแน่น ราวกับกลัวว่าเธอจะเป็นเพียงภาพลวงตาและจะสลายหายไปในอากาศ "ก็... ก็นายทำหน้าเหมือนหมาถูกทิ้งเลยนี่นา..." มินนี่ซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง สูดกลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยที่สุดในโลก "นึกว่าจะไม่ได้เจอกันซะแล้วไอ้คุณชายเนิร์ด..." "ฉันไม่มีวันยอมให้เธอเป็นอะไรไปเด็ดขาด... ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหา ฉันก็จะหาเธอให้เจอ" ธันวาซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ เสียงทุ้มสั่นเครือเล็กน้อยบ่งบอกว่าเขาหวาดกลัวแค่ไหนกับเหตุการณ์ในวันนี้ บรรยากาศรอบตัวอบอุ่นและเงียบงันลง ท่ามกลางซากตึกปรักหักพังและความมืดมิด มีเพียงอ้อมกอดแน่นหนาที่ถ่ายทอดความรู้สึกทั้งหมดออกมาแทนคำพูด ทว่า ในขณะที่ธันวากำลังจะก้มลงมอบจุมพิตปลอบขวัญบนหน้าผากเนียน เสียงปรบมือเบาๆ จากมุมมืดของห้องโถงก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ! *แปะ... แปะ... แปะ...* ทั้งสองสะดุ้งสุดตัวผละออกจากกัน ธันวาตวัดสายตาดุดันมองไปยังต้นเสียงทันที พร้อมกับที่ไฟฉุกเฉินสีแดงฉานในตึกเก่ากะพริบวาบขึ้นอัตโนมัติ เผยให้เห็นร่างสูงโปรดของใครอีกคนก้าวออกมาจากเสาต้นใหญ่ รอยยิ้มปริศนาบนใบหน้านั้นทำให้ธันวารู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างบอกไม่ถูก "ซึ้งกินใจมากครับท่านซีอีโอ..." น้ำเสียงเยียบเย็นเอ่ยขึ้น "แต่ดูเหมือนว่า... เกมนี้จะยังไม่จบง่ายๆ หรอกนะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับความคลั่งรักของท่านซีอีโอในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!