หวงหนักมาก

เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนรุ่นเรือธงดังระรัวติดต่อกันจนหน้าจอสีดำสนิทสว่างวาบเป็นจังหวะ ราวกับพายุลูกใหญ่ที่กำลังก่อตัวขึ้นกลางโลกไซเบอร์ มินนี่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีเขียวมรกตภายในห้องรับรอง VIP ของสตูดิโอดัง ดวงตากลมโตภายใต้ขนตางอนงามกะพริบปริบๆ ก่อนจะหลุบมองข้อความนับร้อยที่เด้งขึ้นบนหน้าจออินสตาแกรมและทวิตเตอร์ *‘เฮ้ย! นั่นมันบัญชีส่วนตัวของท่านประธานธันวาจริงดิ?’* *‘ช็อกตาค้างค่ะคุณน้า จู่ๆ พ่อรูปหล่อสายเนิร์ดผู้ไม่เคยแม้แต่จะกดไลก์ใคร ก็โพสต์ภาพเปิดตัวโปรเจกต์พร้อมแท็กIGยัยมินนี่แบบสับ!’* *‘กรี๊ดดด! ไม่ใช่แค่แท็กค่ะแม่ เขาลงรูปคู่ตอนมินนี่เผลอหลับคาโต๊ะทำงาน แล้วเขียนแคปชันว่า “ของหวง ห้ามแตะ” ตายๆๆๆ แบบนี้ยัยคีย์กับพวกปากดีในฟอรัมมีหน้ามุดแผ่นดินหนีไหมคะ!’* มินนี่หลุดหัวเราะคิกออกมาเบาๆ พลางเลื่อนดูคอมเมนต์ที่ไหลเลื่อนดั่งสายน้ำท่วมทุ่ง มือเรียวบางปัดหน้าจอเพื่อกดเข้าไปดูต้นตอของกระแสไวรัลที่กำลังแผดเผาทุกแพลตฟอร์มในเวลานี้ ภาพที่ธันวาโพสต์ไม่ใช่ภาพทางการของบริษัท แต่มันคือภาพเคลื่อนไหวความยาวสามวินาทีที่ถูกบันทึกด้วยกล้องแอบถ่ายคุณภาพสูง เป็นจังหวะที่เธอกำลังเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยแววตาเอาเรื่อง ขณะที่มือหนาของซีอีโอหนุ่มกำลังเอื้อมมาจัดปอยผมที่ปรกหน้าให้อย่างเบามือ แววตาหลังกรอบแว่นทรง The Row ของเขาเต็มไปด้วยความคลั่งรักแบบไม่คิดจะปิดบัง ให้ตายเถอะ... ผู้ชายคนนี้เวลาเอาคืนใคร เขาไม่ได้ใช้มีดสั้น แต่เขาใช้รถบรรทุกพ่วงสิบล้อพุ่งชนตรงๆ เลยต่างหาก! "ยิ้มอะไรอยู่คนเดียวคะคุณอินฟลูเอนเซอร์คนดัง หน้าบานจนจะถึงใบหูอยู่แล้วนะ" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงโปร่งของธันวาที่ก้าวเข้ามาในห้อง เขายังคงสวมชุดสูทสีเทาเข้มเข้ารูป เนคไทถูกคลายออกหลวมๆ เล็กน้อยพอดูมีเสน่ห์แบบชายหนุ่มวัยทำงาน แว่นตากรอบเงินถูกดันขึ้นสันจมูกคมสันด้วยนิ้วเรียวยาว ท่าทางดูสุขุมเยือกเย็นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่ามุมปากหยักกลับยกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่คนสนิทเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้เห็น มินนี่วางโทรศัพท์คว่ำลงบนโต๊ะ เธอหรี่ตามองชายหนุ่มที่เดินเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวข้างๆ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์โปรดปะปนกับกลิ่นไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศลอยแตะจมูก "คุณธันวาคะ นี่คุณเล่นใหญ่เกินไปแล้วนะรู้ตัวไหม? จู่ๆ ไปโพสต์แบบนั้น ทีมประชาสัมพันธ์ของบริษัทคุณคงกำลังวิ่งวุ่นหัวหมุนกันเป็นแถวแล้วมั้งเนี่ย" ธันวาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขายื่นมือหนามาคว้าข้อมือบางของเธอเบาๆ ก่อนจะออกแรงดึง2-3 ครั้งจนร่างบางเซไปซบลงกับอกแกร่งโดยไม่ทันตั้งตัว ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดอยู่ข้างใบหูขณะที่กระซิบเสียงพร่า "ปล่อยให้พวกมันวิ่งวุ่นไปสิครับ ผมไม่ได้สนใจเสียงเห่าหอนของใครหน้าไหนอยู่แล้ว... สิ่งเดียวที่ผมสนใจตอนนี้ คือการประกาศให้โลกรู้อย่างชัดเจนว่า ใครคือเจ้าของหัวใจ และใครคือเจ้าของโปรเจกต์ตัวจริงที่พวกมันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเอื้อมมือมาแตะ" คำพูดนิ่มนวลแต่เด็ดขาดทำเอาหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ มินนี่ซ่อนรอยยิ้มเขินอายไว้ภายใต้ใบหน้าบึ้งตึง เธอแกล้งยกศอกขึ้นดันแผงอกเขาเบาๆ "ใครเป็นของหวงของคุณกัน พูดเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย ปล่อยเลยนะ เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้าจะ "เห็นก็ดีสิครับ ผมจะได้ประกาศให้ดังขึ้นไปอีกรอบว่าคุณกำลังจะขึ้นแท่นเป็น ‘คุณนายธันวา’ ในอนาคตอันใกล้นี้" ธันวาตอบหน้าตาย ไร้ความเขินอายใดๆ ผิดวิสัยหนุ่มเนิร์ดผู้รักสันโดษในอดีตอย่างสิ้นเชิง ตั้งแต่ที่เธอร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ฝ่าฟันวิกฤตการโจมตีระบบเซิร์ฟเวอร์ครั้งใหญ่มาด้วยกัน ดูเหมือนว่าภูعةน้ำแข็งขั้วโลกของท่านซีอีโอจะละลายกลายเป็นเตาผิงไฟขนาดยักษ์ที่พร้อมแผดเผาทุกคนที่กล้าเข้ามาใกล้เธอเสียแล้ว ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็รัวขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งร้อน ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างของคีย์ คู่แข่งทางธุรกิจผู้เคยประกาศกร้าวว่าจะเขี่ยโปรเจกต์ของพวกเขาให้พ้นทาง ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว รอยยิ้มเยาะเย้ยที่เคยประดับอยู่บนริมฝีปากในวันวานมลายหาย Sไปสิ้น เหลือเพียงความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนสั่นเทา "ธันวา! นี่แกหมายความว่ายังไง!" เสียงแหลมสูงตวาดลั่นห้องรับรอง "แกถึงกับยอมเอาชื่อเสียงบริษัทและหุ้นส่วนมารองรับยัยผู้หญิงขายหน้าตาคนนี้เนี่ยนะ! โปรเจกต์นี้มันควรจะเป็นของฉัน! แกเอาอำนาจอะไรมาประกาศแต่งตั้งมันเป็นหัวหน้าทีมหลักแบบข้ามหน้าข้ามตา!" บรรยากาศในห้องลดอุณหภูมิลดฮวบทันที ธันวาค่อยๆ คลายมือออกจากข้อมือของมินนี่ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงใหญ่แผ่รังสีความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจนคีย์ถึงกับชะงัก ถอยหลังกรูดไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ดวงตาหลังกรอบแว่นคมกริบราวกับใบมีดโกน ธันวากวาดตามองคู่แข่งตัวฉกาจด้วยความสมเพชเวทนา ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวเล็กๆ ที่กำลังดิ้นรนอยู่ใต้ฝ่าเท้า "อำนาจเหรอครับ?" ธันวาแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำกังวานก้องไปทั่วห้อง "ก็อำนาจทั้งหมดในบริษัทนี้เป็นของผมไงครับคุณคีย์... และต่อให้ผมจะยกหุ้นครึ่งหนึ่งให้เธอ หรือยกทั้งบริษัทให้เธอดูแล มันก็เรื่องของผม มีปัญหาอะไรไหมครับ?" "แก... แกมันเสียสติไปแล้ว!" คีย์หน้าดำคร่ำเครียด ชี้หน้าชายหนุ่มด้วยความคับแค้นใจ "แกกำลังเอาอนาคตของบริษัทไปทิ้งน้ำเพราะผู้หญิงคนเดียว! จำไว้เลยนะธันวา ว่าเกมนี้ยังไม่จบ! ฉันจะฟ้องคณะกรรมการบริหาร และแฉความสัมพันธ์ฉาวโฉ่ของพวกแกให้สื่อมวลชนขุดคุ้ยจนพวกแกไม่มีที่ยืนในสังคม!" มินนี่ที่นั่งเงียบมานานค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นยืน เธอปัดกระโปรงเบาๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน ใบหน้าสวยเฉี่ยวยกยิ้มมุมปากนิดๆ ส่งสายตาพินิจพิเคราะห์ไปยังผู้หญิงที่กำลังสติแตกตรงหน้า "จะฟ้องเหรอคะคุณคีย์?" เสียงหวานใสดังขึ้นแทรกกลางความตึงเครียด เธอก้าวเข้าไปใกล้ชิดกับธันวา มือเรียวเอื้อมไปจัดปกเสื้อให้สามี (ในอนาคต) อย่างเบามือ ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองคู่กรณีด้วยแววตาท้าทาย "ก่อนจะไปฟ้องใคร ช่วยเช็คยอดปฏิสัมพันธ์ในโซเชียลตอนนี้หน่อยไหมคะว่าแฮชแท็ก #ทีมธันวามินนี่ มันพุ่งทะยานไปกี่ล้านวิวแล้ว การตลาดแบบที่คุณพยายามทำมันล้าสมัยไปแล้วค่ะคุณพี่ ขอบคุณนะคะที่ช่วยโปรโมทโปรเจกต์ให้พวกเราฟรีๆ แบบไม่ต้องจ้างอินฟลูฯ มาไลฟ์สดให้เปลืองงบ" คำพูดแทงใจดำทำเอาคีย์กรีดร้องออกมาด้วยความคลุ้มคลั่ง เธอเงื้อมือขึ้นสุดแขนหมายจะพุ่งเข้ามาตบหน้ามินนี่ให้หายแค้น ทว่า... *หมับ!* ข้อมือเรียวของคีย์ถูกมือหนาของธันวาคว้าเอาไว้กลางอากาศได้อย่างแม่นยำ แรงบีบมหาศาลทำให้ใบหน้าของเธอเหเกด้วยความเจ็บปวด ดวงตาสีเข้มของซีอีโอหนุ่มฉายแววดุดันไร้ความปรานีอย่างน่ากลัว "ถ้าไม่อยากให้ตระกูลของคุณต้องล้มละลายภายในสามวินาทีข้างหน้า..." ธันวาโน้มใบหน้ากระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "ก็ไสหัวออกไปจากห้องของผมซะ ก่อนที่ผมจะกดปุ่มส่งหลักฐานทุจริตทั้งหมดที่คุณทำไว้ให้ตำรวจกองปราบปราม!" คีย์เบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด ความโกรธเกรี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวจนตัวสั่นเทา เมื่อตระหนักได้ว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ได้ขู่ และเขามีหลักฐานทุจริตทั้งหมดอยู่ในมือจริงๆ หล่อนสะบัดมือออกจากการเกาะกุมอย่างแรง ก่อนจะวิ่งหนีเตลิดออกจากห้องไปราวกับคนเสียสติ เสียงประตูปิดลงตามหลังความวุ่นวาย ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องรับรองอีกครั้ง มินนี่ถอนหายใจยาวเหยียดก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มข้างกายที่ยังคงตีหน้าขรึม "โหดร้ายจังนะคะท่านประธาน เล่นขู่ซะจนเขาขวัญกระเจิงขนาดนั้น" มินนี่แกล้งเอ่ยแซح ธันวาถอดแว่นสายตาออกแล้ววางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะรวบเอวบางเข้าหาตัวจนแนบชิด ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนคลอเคลียอยู่ริมฝีปาก "ผมใจดีกับแค่คุณคนเดียวเท่านั้นแหละครับ..." ธันวาเอ่ยเสียงกระซิบพร่า ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะโน้มลงมาประทับจູບกลีบปากนุ่มอย่างแผ่วเบาเพื่อตีตราจอง ทว่าในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองกำลังเต้นระรัว เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอสมาร์ทโฟนของธันวาที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นอีกครั้งด้วยเสียงแจ้งเตือนระบบรักษาความปลอดภัยระดับวิกฤต หน้าจอสีแดงฉานปรากฏข้อความตัวอักษรสีขาวสว่างวาบขึ้นมากลางดึก: *“WARNING: มีการพยายามเจาะระบบฐานข้อมูลลับของบริษัทจาก IP Address ปริศนา... และเป้าหมายการเจาะครั้งนี้ คือโฟลเดอร์ข้อมูลลับส่วนตัวของคุณมินนี่!”* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับความคลั่งรักของท่านซีอีโอในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!