กลยุทธ์การขายแบบเซียนหุ้น

"ถ้าพวกมันคิดจะเปิดสงครามราคา ฉันก็จะสอนให้พวกมันรู้จักคำว่า 'ล้มละลาย' ด้วยกลยุทธ์ชอร์ตเซลในตลาดสด" หลินฟางเซียนวางปากกาหมึกซึมลงบนกระดาษคำนวณต้นทุน ดวงตากลมโตคมกริบสะท้อนแสงตะเกียงน้ำมันวับวาว ราวกับเซียนหุ้นผู้กำลังมองกราฟดัชนีที่กำลังจะพุ่งทะยานสวนทางกับความพินาศของคู่แข่ง เบื้องหน้าของนางคือแผนการตลาดระดับปรมาจารย์ที่ผสมผสานความรู้ด้านเศรษฐศาสตร์มหภาคเข้ากับจิตวิทยาฝูงชนในยุคสาธารณรัฐ กลิ่นหอมกรุ่นของตุ๋นเนื้อตุ๋นยาจีนโชยมาจากหม้อดินเผาบนเตาถ่าน เป็นจังหวะเดียวกับที่ร่างสูงใหญ่ของพันจ่าเว่ยหลางก้าวเข้ามาในห้องครัว ไหล่กว้างของสามีหนุ่มยังมีหยาดเหงื่อจากการฝึกซ้อมทหาร แต่ดวงตาคมเข้มกลับทอประกายอ่อนโยนยามมองภรรยา "ดึกดื่นค่ำคืนเช่นนี้แล้ว ใยเจ้ายังไม่นอนอีกเล่า ฟางเซียน" เว่ยหลางเอ่ยพลางสวมกอดนางจากด้านหลังอย่างถือวิสาสะ ใบหน้าคร่ำเคร่งเมื่อครู่พลันผ่อนคลายลงเมื่อสูดดมกลิ่นกายหอมละมุนของภรรยา "แผนการจัดการร้านค้าของป้าชาไปถึงไหนแล้ว ให้พี่ช่วยอะไรอีกหรือไม่ บอกมาคำเดียว พี่พร้อมกวาดล้างพวกมันให้ราบคาบ" ฟางเซียนอมยิ้ม นางเอี้ยวตัวไปหยิกแก้มสากระคายของสามีเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว "ท่านพี่นี่นะ พูดจาเป็นแม่ทัพออกศึกไปได้ นี่คือการค้าขาย ไม่ใช่สนามรบ... แต่อันที่จริง กลยุทธ์ที่ข้ากำลังจะใช้ ก็โหดเหี้ยมไม่แพ้การปิดล้อมตีเมืองหรอกนะครับ" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของนาง เช้าวันรุ่งขึ้น ตลาดสดประจำตำบลพลุกพล่านไปด้วยผู้คนตามปกติ แต่สิ่งที่ผิดแปลกไปคือหน้าร้านขายวัตถุดิบประกอบอาหารของแม่เฒ่าจางและตระกูลสะใภ้รอง ที่เคยเนืองแน่นไปด้วยลูกค้า กลับเงียบเหงาเป็นป่าช้า ไร้เงาผู้คนเดินเฉียดใกล้ ป้ายราคาที่เคยติดไว้สูงลิ่วถูกลดลงครึ่งหนึ่งเพื่อตัดราคา แต่กลับไม่มีใครชายตาแล เหตุผลง่ายดายยิ่งนัก... เพราะเยื้องไปทางฝั่งตรงข้าม หลินฟางเซียนได้เปิด "มหกรรมลดแลกแจกแถมฉบับเซียนหุ้น" ขึ้นแล้ว! "เรียนเชิญทุกท่านทางนี้ครับ! ซื้อแป้งสาลีชั้นดีหนึ่งชิ้น แถมฟรีน้ำมันพืชบริสุทธิ์ขวดเล็กทันที! สำหรับท่านที่ซื้อครบสามชิ้น รับสิทธิ์จับฉลากลุ้นรับหม้อตุ๋นเคลือบเซรามิกมูลค่าสูงกลับบ้านไปเลยฟรีๆ ไม่มีเงื่อนไข!" เสียงประกาศเชิญชวนของลูกจ้างหนุ่มที่จ้างมาด้วยค่าแรงงามดังทะลุฟ้า ดึงดูดฝูงชนนับร้อยชีวิตให้แห่แหนกันเข้ามามุงหน้าร้านของฟางเซียนราวกับผึ้งรังแตก สินค้าในมิติลับที่นางคัดสรรมาอย่างดี ทั้งคุณภาพเยี่ยมและราคาต้นทุนต่ำเตี้ยเรี่ยดินจากการซื้อล็อตใหญ่ ทำให้กลยุทธ์ "ขาดทุนเพื่อกินรวบตลาด" (Loss Leader Strategy) นี้ทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ ลูกค้าต่างแย่งกันซื้อจนสินค้าแทบไม่พอเติม ทางด้านแม่เฒ่าจางที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่หน้าร้านของตน ใบเหี่ยวย่นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นจนแทบกระียกเลือด นางถือไม้เท้าเดินกระแทกกระทั้นเข้ามาหมายจะอาละวาด "นังตัวดี! แกกล้าดียังไงมาตัดหน้าแย่งลูกค้าของฉัน! แกมันนางปีศาจสูบเลือดสูบเนื้อตระกูลตัวเอง!" แม่เฒ่าจางแผדเสียงแหลมสูงจนคนทั้งตลาดหันมามอง ฟางเซียนวางตะหลิวในมือลงอย่างใจเย็น นางหันมาสบตากับแม่สามีด้วยแววตานิ่งสงบไร้ความเกรงกลัว รอยยิ้มเยาะหยันถูกจุดขึ้นที่มุมปากอย่างงดงาม "คุณแม่พูดจาให้เกียรติกันด้วยนะครับ การค้าขายก็เหมือนตลาดหุ้น มีขึ้นมีลง ผู้ชนะคือผู้ที่มีสินค้าคุณภาพและกลยุทธ์ที่ดีกว่า หากท่านอยากต่อกรกับข้า เหตุใดไม่ลองงัดกลยุทธ์ที่ดีกว่าออกมาสู้เล่าครับ มัวแต่มายืนเห่าหอนกลางตลาดเช่นนี้ รังแต่จะทำให้ชาวบ้านเขาหัวเราะเยาะเอาความโง่เขลาของตระกูลเรา" คำพูดที่เจ็บแสบและเชือดเฉือนนิ่มๆ ทำให้แม่เฒ่าจางหน้าชาดล สำลักความโกรธจนพูดไม่ออก ได้แต่ชี้หน้าสั่นเทาด้วยความแค้นเคือง ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของชาวบ้านและลูกค้าที่ต่อแถวซื้อสินค้าอย่างเนืองแน่น เว่ยหลางที่ยืนอารักขาอยู่ไม่ห่างแอบส่งยิ้มภูมิใจให้ภรรยา สายตาของนายทหารหนุ่มเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ในความเฉลียวฉลาดของหญิงสาวตรงหน้า ทว่า ในขณะที่เกมการคือกำลังดำเนินไปฝ่ายเดียวและชัยชนะอยู่แค่เอื้อม จู่ๆ เสียงฝีเท้าหนักแน่นของกลุ่มคนในเครื่องแบบกองปราบปรามการค้าก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างของชายแปลกหน้าผู้หนึ่งที่ก้าวแหวกฝูงชนเข้ามา ใบหน้าของเขาราบเรียบไร้อารมณ์ แต่สายตาคมกลาบกวาดมองไปทั่วร้านของฟางเซียน ก่อนจะหยุดนิ่งที่ลังสินค้าปริศนาด้านหลังร้าน "เรียนคุณหลินฟางเซียน... เราได้รับรายงานว่าสินค้าล๊อตใหญ่เหล่านี้ มีที่มาที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายควบคุมสินค้า..." เซียนหุ้นย้อนเวลาชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างลงทันทีเมื่อตระหนักได้ว่า มี "มือที่มองไม่เห็น" กำลังเล่นตุกติกตลบหลังนางในตลาดหุ้นแห่งนี้แล้ว! ขอบพระคุณที่ติดตามอ่าน ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการลงทุนและอ่านนิยายนะครับ