แฟ้มบัญชีหนังกระัวว์เล่มหนาถูกกระแทกลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งเสียงดังสนั่น ลวดลายตัวเลขต้นทุนและกำไรที่หลินฟางเซียนตอกย้ำลงไปในตลาดค้าส่งเมื่อวานนี้ กำลังทำให้ใครบางคนนอนไม่หลับจนขอบตาดำคล้ำ
"เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงตัดราคาสินค้าของข้าครึ่งต่อครึ่ง!"
เสียงตวาดด้วยความเกรี้ยวกราดดังลั่นร้านโชห่วยตระกูลเฉิน เจ้าของร้านร่างท้วมสวมแหวนหยกวงโตที่นิ้วชี้ กำลังชี้หน้าด่ากราดหญิงสาวผู้ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า ดวงตาเรียวรีของเขาเต็มไปด้วยความริษยาและเคียดแค้น
หลินฟางเซียนไม่แม้แต่จะกะพริบตา นางเพียงแค่ยกถ้วยชาเซรามิกเคลือบขาวขึ้นจิบช้าๆ กลิ่นหอมกรุ่นของชาอู่หลงชั้นดีลอยกรุ่นตัดกับบรรยากาศตึงเครียดภายในร้าน การเคลื่อนไหวของนางเปี่ยมด้วยความสง่างามราวกับเซียนผู้หยั่งรู้ ที่มองเห็นความพินาศของคู่แข่งล่วงหน้ามาแล้วนับร้อยปี
"การค้าขายก็เหมือนกับการลงทุนในตลาดหุ้นนะครับเถ้าแก่เฉิน มีขึ้นมีลง มีคนได้มีคนเสีย หากท่านบริหารต้นทุนไม่เป็นแล้วปล่อยให้สินค้าค้างสต็อกจนขึ้นรา นั่นเป็นปัญหาที่วิสัยทัศน์ของท่านเอง มิใช่ความผิดของข้าที่นำเสนอสินค้าคุณภาพดีในราคาที่เข้าถึงได้" ฟางเซียนตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนทุกคำ
เฉินไห่หน้าดำคร่ำเครียด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธ สินค้าตระกูลเฉินทั้งเกลือ น้ำตาล และผ้าดิบกองพะเนินอยู่ที่โกดังเพราะสู้ราคาและคุณภาพของนางไม่ได้ หากปล่อยไว้เช่นนี้อีกไม่กี่วันร้านของเขาคงต้องประกาศล้มละลายเป็นแน่
"นังตัวดี แกอย่าลำพองใจให้มากนัก! คิดว่ามีดีแค่หัวการค้าอย่างเดียวรึไง สัญญาเช่าที่ดินตลาดของแกใกล้หมดอายุเต็มทีแล้ว... ข้าได้ยินมาว่าเจ้าหน้าที่เขตเป็นคนสนิทของข้าเอง ถึงเวลานั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน!" เถ้าแก่เฉินขู่ตะคอกพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม หวังจะใช้เส้นสายบีบให้คู่แข่งรายนี้กระอักเลือด
บรรยากาศในร้านกดดันจนแทบหยุดหายใจ ลูกค้าที่กำลังเลือกซื้อสินค้าต่างพากันถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว ทว่าฟางเซียนกลับคลี่ยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่ทำให้เฉินไห่รู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด
"ท่านคิดว่าเจ้าหน้าที่เขตคนนั้นจะช่วยท่านได้จริงๆ หรือครับ..." นางวางถ้วยชาลงกระทบจานรองเบาๆ เสียงนั้นก้องกังวานในความเงียบ "ก่อนที่ท่านจะไปวิ่งเต้นติดสินสินบนใคร ข้าแนะนำให้ท่านตรวจสอบบัญชีภาษีย้อนหลังสามปีของร้านท่านเสียก่อนนะ325 ว่ามีรายการไหนที่ 'ตกหล่น' ไปจากบันทึกทางการของรัฐหรือเปล่า"
สีหน้าของเฉินไห่เปลี่ยนจากสีแดงก่ำเป็นซีดเผือดในทันที ร่างท้วมสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก ข้อมูลลับทางการค้าและภาษีที่เขาเก็บซ่อนไว้อย่างดี เหตุใดนังเด็กบ้านนอกคนนี้ถึงล่วงรู้ได้
"แก... แกพูดเรื่องอะไร!" เถ้าแก่เฉินเสียงสั่นระรัว
"ข้าก็แค่พูดคุยตามประสาคนชอบศึกษาตัวเลขครับ" ฟางเซียนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย สายตาดุจพญานครที่มองเหยื่อทำให้เฉินไห่ต้องถอยหลังกรูด "จำไว้เถอะครับเถ้าแก่เฉิน สงครามการค้าน่ะ เขาตัดสินกันที่มันสมองและหลักฐาน ไม่ใช่ใช้อำนาจบาทใหญ่โตข่มเหงคนอื่น วันนี้ข้าแวะมาเตือนเท่านี้... หวังว่าพรุ่งนี้ท่านจะยังนอนหลับสบายดีนะ3ครับ"
นางหันหลังเดินออกจากร้านโชห่วยท่ามกลางสายตาทึ่งแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกนแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกแกแกะแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกนแกดแกนแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกนแกแกนแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกะแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกแกนแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกแกแกแกแกแกแกแแก่นแกตาแก้วไขว้แกนแกนตู้แแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกะแกีแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกนได้แกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแกแก แกนกยู่หรอเนี่ยแก้มป่องหมดแล้วนะ!"
คำชมเจือเสียงหัวเราะของสามีทำให้ใบหน้าของฟางเซียนร้อนผ่าวขึ้นมาทันที นางรีบหันไปค้อนใส่ร่างสูงที่ขยับเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากแผ่นอกหนาที่แนบชิด
"ท่านพี่... ท่านนี่นะ! นี่ข้ากำลังจริงจังกับการคำนวณเงินปันผลและแผนลงทุนล่วงหน้าของปีหน้าอยู่เชียวนา ไหนจะเรื่องซื้อที่ดินแปลงใหม่ที่เชิงเขาเพื่อทำแปลงปลูกสมุนไพรหายากอีก ท่านอย่ามาทำเป็นเล่นนะเจ้าคะ"
เว่ยหลางหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายื่นมือหนาออกไปหยิกแก้วเนียนนุ่มของภรรยาเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว "ข้าไม่ได้เล่นเสียหน่อย ฟางเอ๋อร์... เจ้าทำงานหนักมาทั้งวันแล้ว ตั้งแต่จัดการกับยัยป้าบ้านนั้นจนยอมถอยร่นกลับไปไม่เป็นท่า เจ้าควรจะพักผ่อนเสียบ้าง ปล่อยให้สมองน้อยๆ นี้ได้หยุดคิดเรื่องตัวเลขและเงินทองสักหนึ่งชั่วยามเถอะนะ"
ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองชายหนุ่ม แม้ปากจะบ่นอุบอิบว่าตนเองยังไหว แต่นางปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสัมผัสอบอุ่นและสายตาที่เปี่ยมด้วยความรักความเข้าใจของสามีคนนี้ คือยาชูกำลังชั้นดีที่ทำให้ความเหนื่อยล้าทั้งมวลพลันมลายหายไปจนสิ้น
"ถ้าข้าพัก แล้วใครจะหาเงินซื้อชุดสวยๆ ให้ข้าใส่ล่ะเจ้าคะ?" นางแกล้งเอ่ยหยอกล้อแกมค้อน
"เรื่องเงินและความสบาย ให้เป็นหน้าที่ของสามีผู้นี้เถอะ" เว่ยหลางก้มลงกระซิบข้างหู น้ำเสียงทุ้มนุ่มทว่าหนักแน่นจริงจัง "ต่อให้เจ้าอยากได้ดวงดาวบนฟ้า ข้าก็พร้อมจะหาทางปีนขึ้นไปคว้ามาให้เจ้า... ขอเพียงแค่ภรรยาคนเก่งของข้ามีความสุขและปลอดภัย ข้าก็พอใจแล้ว"
หัวใจของฟางเซียนกระตุกวูบ ความรู้สึกหวานล้ำแผ่ซ่านไปทั่วอก
ในชาติก่อน นางใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและเหน็ดเหนื่อย ทุ่มเททุกอย่างให้กับคนที่เห็นแก่วัตถุและไม่เคยเห็นคุณค่า จนกระทั่งได้ย้อนเวลากลับมาพร้อมมิติลับและโอกาสครั้งใหม่ นอกจากการได้แก้แค้นคนทรยศให้สาสมแล้ว สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดคือการได้พบกับสามีผู้เคียงข้างที่ไม่เพียงแต่สนับสนุนทุกก้าวเดินของนาง แต่ยังพร้อมปกป้องนางด้วยชีวิต
"ข้าเชื่อท่านค่ะ... เออ หมายถึง ข้าเชื่อท่านนะเจ้าคะ" ฟางเซียนรีบแก้คำพูดเมื่อเผลอใช้สรรพนามหลุดปากตามความคุ้นเคย แต่นั่นกลับทำให้เว่ยหลางหัวเราะร่วนยิ่งกว่าเดิม
บรรยากาศในห้องนอนอันอบอุ่นคุกรุ่นไปด้วยความรักและความเข้าใจ ทว่าความสงบสุขนี้กลับดำเนินอยู่ได้ไม่นาน...
*ก๊อกๆๆ!*
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งรีบและไร้มารยาท ตามด้วยเสียงทุบประตูปึงปังที่ทำเอาความเงียบสงบในยามราตรีแตกกระเจิงในพริบตา
เว่ยหลางหุบยิ้มทันที แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความเย็นชาดุจคมดาบในฝัก เขาขยับตัวบังร่างของภรรยาไว้ด้านหลังโดยสัญชาตญาณ
"ใครกัน มาเคาะยามวิกาลเสียมารยาทเช่นนี้" เว่ยหลางเอ่ยเสียงต่ำ
"เปิดประตูเดี๋ยวนี้! นายท่านเว่ย และนังตัวดีหลอนฟางเซียน! พวกแกกล้าดีนักนะที่ไปหักหน้าท่านตระกูลเฉิน วันนี้พวกฉันมารับตัวพวกแกไปเคลียร์บัญชีให้รู้เรื่อง!"
เสียงแหลมสูงที่แสนคุ้นเคยตะโกนแผดลั่นมาจากนอกประตู น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความริษยาและคราบความเจ้าเล่ห์ที่ฟางเซียนจำได้ไม่เคยลืม—เสียงของ *ป้าสะใภ้ใหญ่* ผู้เคยร่วมมือกับแม่เฒ่าจางสูบเลือดสูบเนื้อนางในชาติก่อน!
ไม่เพียงเท่านั้น ด้านนอกยังมีเสียงฝีเท้าหนักหน่วงของคนกลุ่มหนึ่งดังล้อมรอบเรือนพัก แสดงว่าพวกมันไม่ได้มาแค่คนสองคน แต่พากันยกพวกมาหวังจะปิดบัญชีแค้นในคืนนี้
ฟางเซียนก้าวเท้าออกมาจากด้านหลังของสามี ดวงตาคู่สวยพินิจพิจารณาไปยังบานประตูก่อนจะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ
*หึ... คิดไว้ไม่มีผิด ว่าคนพวกนั้นไม่มีทางรามือไปง่ายๆ*
"ดูท่าทางค่ำคืนนี้ จะไม่ได้มีแค่เราสองคนที่นอนไม่หลับเสียแล้วสิคะท่านพี่" ฟางเซียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม แววตากลับเปล่งประกายความตื่นเต้นเร้าใจ ราวกับนักล่าที่กำลังรอให้เหยื่อเดินเข้ามาในกับดักที่วางไว้เอง
เว่ยหลางก้มมองภรรยา เห็นประกายตานั้นแล้วเขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก มือหนายื่นไปกุมมือเรียวนุ่มของนางไว้แน่น ราจะบอกว่าต่อให้เบื้องนอกจะมีอุปสรรคหรือศัตรูหน้าไหน เขาก็พร้อมจะกวาดล้างให้สิ้นซากเพื่อความสุขของนาง
"อยากให้ข้าออกไปจัดการพวกมันให้เรียบร้อยเลยไหม หรือว่าเจ้ามีแผนสนุกๆ อะไรในใจอีกแล้วล่ะ หืม... ภรรยาตัวแสบของข้า?"
ฟางเซียนหันมาสบตาคมกริบของสามี รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของนาง ก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมไปเปิดกล่องไม้โบราณในมิติลับ หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่ระบุรายการ 'หลักฐานการโกงภาษีและสัญญากู้ยืมเงินนอกระบบ' ของตระกูลเฉินออกมาถือไว้ในมือ
"ปล่อยให้พวกมันเคาะเรียกไปก่อนเถอะเจ้าค่ะ..." ฟางเซียนกระซิบเสียงหวานข้างหูสามีด้วยแววตาเป็นประกายระยิบระยับ "ในเมื่อพวกมันอุตส่าห์แห่กันมาส่งสะพานให้ถึงที่... คืนนี้ เรามาเปิดฉากต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญด้วย 'บัญชีเลือด' ที่พวกมันไม่มีวันลืมกันดีกว่าเจ้าคะ!"
---
[ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!]
พลิกวิกฤตหุ้นพันล้าน ขยี้ญาติทรยศให้จมดิน•ตอนที่ 14
เมื่อศัตรูเริ่มเคลื่อนไหว
ผลงานโดย เซียนหุ้นย้อนเวลา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เซียนหุ้นย้อนเวลา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พลิกวิกฤตหุ้นพันล้าน ขยี้ญาติทรยศให้จมดิน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!