ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น

"คุณแม่พูดจาให้เกียรติฟางเซียนหน่อยครับ เธอไม่ใช่คนรับใช้ในบ้าน และเงินทุกหยาดหยดที่ผมส่งมา ก็เป็นน้ำพักน้ำแรงของพวกเราสองคน ไม่ใช่สมบัติที่จะให้ใครมาหยิบฉวยตามอำเภอใจ!" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังของพันจ่าเว่ยหลางดังลั่นห้องรับแขก ก้องกังวานจนแม่เฒ่าจางที่กำลังอ้าปากเตรียมจะด่าทอสะใภ้ต่อ ถึงกับสะดุ้งเฮือก ใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยฉายแววตกตะลึงอย่างปิดไม่มิด นางไม่เคยเห็นบุตรชายคนโตแสดงท่าทีแข็งกร้าวและปกป้องภรรยาถึงเพียงนี้มาก่อน หลินฟางเซียนยืนนิ่งอยู่เบื้องหลังร่างสูงใหญ่ของสามี ดวงตาคู่คมกริบที่ผ่านการคำนวณกราฟหุ้นมูลค่าพันล้านมาแล้วในชาติก่อน หรี่ลงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความเยือกเย็นชาที่นางใช้สร้างกำแพงป้องกันหัวใจ คล้ายจะถูกไออุ่นจากแผ่นหลังกว้างของเว่ยหลางหลอมละลายลงทีละน้อย ความเข้าใจผิดที่สะสมมานานนับแรมเดือน ความระแวงแคลงใจที่แม่เฒ่าจางคอยเสี้ยมสอน บัดนี้ถูกพังทลายลงด้วยการกระทำอันเด็ดเดี่ยวและจริงใจของชายผู้ได้ชื่อว่าเป็นสามี "แก... แกกล้าขึ้นเสียงใส่แม่รึ เจ้าลูกอกตัญญู!" แม่เฒ่าจางตบโต๊ะเสียงดังลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว "นังเด็กนี่มันร่ายมนต์ดำอะไรใส่แก ถึงทำให้แกกล้าแข็งข้อกับผู้ให้กำเนิด! ดูซิ มันซื้อของฟุ่มเฟือยเข้าบ้าน เอาเงินไปละลายเล่นในตลาดโดยไม่ปรึกษาใคร แกยังจะเข้าข้างมันอีกหรือ!" ฟางเซียนสูดลมหายใจเข้าลึก 1 ครั้ง ก่อนจะก้าวเท้าออกมาจากเงาสامี รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและเหนือกว่าในเชิงธุรกิจ "คุณแม่เจ้าคะ เงินที่ดิฉันนำไปลงทุนในตลาดหลักทรัพย์และกว้านซื้อหุ้นล็อตแรกเมื่อสัปดาห์ก่อน บัดนี้ออกดอกออกผลเป็นกำไรถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วค่ะ" ฟางเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น นางหยิบสมุดบัญชีเล่มเล็กที่บันทึกตัวเลขการซื้อขายอย่างเป็นระบบวางลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ "นี่คือหลักฐาน ดิฉันไม่ได้เอาเงินของตระกูลเว่ยไปละลายเล่น แต่กำลังใช้มันสร้างรากฐานที่มั่นคงให้ครอบครัวของเราต่างหาก หากคุณแม่ไม่เชื่อ จะลองตรวจสอบตัวเลขเหล่านี้ดูก็ได้นะคะ" แม่เฒ่าจางชะงัก นางเหลือบมองสมุดบัญชีสลับกับใบหน้าของสะใภ้ แม้จะอ่านหนังสือไม่ออกทั้งหมด แต่ตัวเลขที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบและลายมืออันประณีตก็ฟ้องชัดเจนว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดโกหก บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที ความตึงเครียดเปลี่ยนรูปเป็นความอึดอัดที่เข้ามาเกาะกุมจิตใจของผู้อาวุโส เว่ยหลางหันกลับมามองภรรยา ดวงตาคมเข้มทอประกายความภาคภูมิใจและอ่อนโยน เขายื่นมือหนาออกมาสัมผัสฝ่ามือบางของฟางเซียนอย่างแผ่วเบา เป็นการส่งผ่านความเชื่อใจที่ไร้เงื่อนไข "ผมเชื่อใจคุณเสมือนหนึ่งเชื่อใจตัวเองครับ ฟางเซียน" เว่ยหลางกระซิบเสียงนุ่ม ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของแม่เฒ่าจาง "ต่อจากนี้ไป ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาดูถูกหรือบังคับบัญชาคุณในบ้านหลังนี้อีก" เพื่อเป็นการผ่อนคลายบรรยากาศที่ตึงเครียด และฉลองให้กับความเข้าใจอันดีที่เกิดขึ้น ฟางเซียนจึงขอตัวเดินเข้าห้องครัว นางตั้งใจจะลงมือปรุงอาหารจานเด็ดเพื่อมื้อค่ำนี้ด้วยตนเอง กลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศชั้นดีและเนื้อตุ๋นยาจีนเริ่มโชยขจรขจายไปทั่วบริเวณบ้าน ปลุกเร้าประสาทสัมผัสของทุกคนให้ตื่นตัว ทว่า ในขณะที่ฟางเซียนกำลังเคี่ยวซุปกระดูกหมูตุ๋นรากบัวในหม้อดินเผาใบโปรดอย่างเพลิดเพลิน เสียงเคาะประตูก็ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงจากภายนอก ตามด้วยเสียงตะโกนโกลาหลของเพื่อนบ้านที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาในรั้วบ้าน "ผู้กองเว่ย! รีบออกมาเร็วเข้า! ทางการกำลังส่งคนมาตรึงกำลังหน้าหมู่บ้านแล้ว แจ้งว่าพบ 'ผู้ต้องสงสัยคดีเศรษฐกิจรายใหญ่' กำลังหลบหนีเข้ามาซ่อนตัวอยู่ในละแวกนี้ และเป้าหมาย... คือบ้านของคุณ!" ฟางเซียนชะงักมือที่กำลังถือทัพพีตักซุป ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อคำนวณถึงความเชื่อมโยงของเหตุการณ์ในอดีตชาติที่ถูกบิดเบือน ขณะที่เว่ยหลางพุ่งตัวไปคว้าปืนพกประจำกายทันทีด้วยสัญชาตญาณนักรบ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางสายหุ้นและการล้างแค้นนี้กับ "เซียนหุ้นย้อนเวลา" นะครับ