อาจารย์สาวผู้ไม่รับเชิญ

กลิ่นคาวเลือดที่ผสมผสานเข้ากับกลิ่นไหม้เกรียมของกำแพงหินศิลาแลงในชั้นที่ 13 ของดันเจี้ยนอาณาจักรใต้พิภพไม่ได้ทำให้เรย์รู้สึกตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน ชายหนุ่มในชุดผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดปราศจากรอยเปื้อนกำลังใช้ด้ามไม้พายเคาะกระทะเหล็กหล่อเบาๆ เป็นจังหวะสามช่า เพื่อทดสอบความร้อนของผิวเตาเวทมนตร์ที่เพิ่งติดตั้งใหม่ "แรงกดดันระดับ SSS งั้นเหรอครับ..." เรย์พึมพำกับตัวเองขณะเหลือบมองหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ หน้าต่างระบบ 'Chef Hunter' กำลังกระพริบเตือนรัวด้วยแสงสีแดงฉาน [คำเตือน: ตรวจพบคลื่นพลังงานความมืดมหาศาลกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่รัศมี 50 เมตร] [คำเตือน: สภาพแวดล้อมไม่เสถียร โครงสร้างดันเจี้ยนชั้นที่ 13 กำลังปรับเปลี่ยนรูปแบบ] [คำแนะนำจากระบบ: กรุณาเตรียมกระทะและไข่ไก่สดให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานขั้นสูงสุด] "ระบบนี่ก็ขยขันเสียจริง ไข่ไก่สดระดับพรีเมียมในดันเจี้ยนลึกขนาดนี้ จะไปหามาจากไหนกันถ้าไม่ใช่ในช่องเก็บของของผมน่ะครับ" เรย์แย้มยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาคมกวาดมองไปเบื้องหน้าซึ่งเป็นจุดที่ไอหมอกสีเลือดกำลังม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่น บรึ้ม! เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวทำให้ผนังดันเจี้ยนสั่นสะเทือน เศษหินและฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน ทว่าพื้นที่รอบๆ เคาน์เตอร์ 'เซฟเฮาส์' ของเรย์กลับมีบาตรอาคมสีทองอ่อนๆ คลุมไว้เนื่องจากสิทธิพิเศษของร้านค้า ทำให้อาหารและวัตถุดิบไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย "เจ้าสามหาว!" เสียงหวานกังวานแต่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลกดังทะลุกลุ่มควันสีเลือดออกมา ร่างระหงในชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายดาราศาสตร์สีเงินยววงก้าวเท้าออกมาจากม่านหมอก เส้นผมสีเงินยวงยาวสลวยสะท้อนกับแสงไฟเวทมนตร์ มือเรียวบางข้างหนึ่งถือไม้เท้าหัวกะโหลกคริสตัลที่กำลังส่องประกายแสงสีม่วงเข้ม แผ่ไอสังหารรุนแรงจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เซร่า... จอมเวทอัจฉริยะแห่งหอคอยทมิฬและอาจารย์ผู้กุมความลับของดันเจี้ยนแห่งนี้ ปรากฏตัวขึ้นแล้ว พร้อมกับดวงตาสีมรกตที่จ้องมองมายังเรย์ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนระหว่างความโกรธเกรี้ยวและความสงสัย "อาจารย์เซร่าครับ มาพอดีเลย" เรย์โค้งศีรษะทักทายอย่างสุภาพ ราวกับกำลังต้อนรับลูกค้าคนสำคัญในภัตตาคารหรู แทนที่จะเป็นจอมเวทผู้ทรงพลังที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้เป็นจุล "ผมกำลังกังวลอยู่พอดีว่า ข้าวผัดไข่สูตรพิเศษที่เพิ่งคิดค้นขึ้นมาใหม่จะขาดคนช่วยชิมรสชาติความเค็มและมันพอดีคำ" เซร่าหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม้เท้าในมือขยับเข้าใกล้พื้นหินมากขึ้น ไอเวทมนตร์สีดำทะมึนแผ่ขยายออกไปรอบตัวจนเกิดเสียงดังจี๊ดๆ ราวกับอากาศกำลังถูกแผดเผา "เจ้ามนุษย์สามหาว... เจ้ากล้าดียังไงถึงมาตั้งร้านขายอาหารไร้สาระขวางทางขึ้นสู่ชั้นที่ 14 ของข้า แถมยัง..." เซร่าชะوู่คำพูดไปชั่วขณะ จมูกเรียวเล็กสูดดมกลิ่นหอมบางเบาที่ลอยล่องออกมาจากกระทะของเรย์โดยไม่รู้ตัว กลิ่นหอมของเนยแท้ที่ละลายผสมกับกระเทียมเจียวหอมกรุ่นและข้าวสวยที่เม็ดเรียงตัวสวยงามกำลังรบกวนสมาธิอันแน่วแน่ของเธอ "แถมยังทำไมหรือครับ?" เรย์เอียงคอเล็กน้อยอย่างอารมณ์ดี มือขวาตอกไข่ไก่ใส่ลงในชามเซรามิกด้วยความคล่องแคล่ว เสียงเปลือกไข่กระทบขอบชามดังกรุ๊ป ก่อนที่ไข่แดงสีส้มสดจะกลิ้งวนอยู่ในไข่ขาวใสแจ๋ว "เชิญนั่งก่อนสครับ เก้าอี้ไม้ตัวนี้ทำจากไม้ยูคาลิปตัสโบราณในดันเจี้ยนชั้นที่ 3 นั่งสบายไม่แพ้โซฟาในหอคอยทมิฬแน่นอนครับ" "ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อกินข้าว! ข้ามาเพื่อ..." เซร่าสะบัดมือขวา แรงกดดันระดับ SSS พวยพุ่งออกไปเป็นคลื่นกระแทกหวังจะพังเคาน์เตอร์ไม้ของเรย์ให้ราบเป็นหน้ากลอง ทว่าทันทีที่คลื่นเวทมนตร์เข้าใกล้รัศมีหนึ่งเมตร หน้าต่างระบบสีฟ้าก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือน [ระบบป้องกันร้านค้าทำงาน: ปฏิเสธการใช้ความรุนแรงภายในพื้นที่เซฟเฮาส์] [บทลงโทษผู้บุกรุก: สูญเสียมานา 30% และถูกบังคับให้รับประทานอาหาร 1 จาน] ฟุบ! คลื่นเวทมนตร์สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหยดน้ำที่ตกลงบนกองไฟ ดึงเอาสีหน้าตกตะลึงแกแกมฉุนเฉียวมาประดับบนใบหน้าสวยคมของเซร่า เธอกัดริมฝีปากแน่น รู้สึกได้ทันทีว่าพลังเวทในร่างกายส่วนหนึ่งหายวับไปกับตา "เจ้า... ทำอะไรกับเขตอาคมของข้า!" เซร่าก้าวเท้าเข้ามาประชิดเคาน์เตอร์ มือเรียวยื่นไปหมายจะกระชากคอเสื้อผ้ากันเปื้อนของเรย์เพื่อระบายความหงุดหงิด แต่เรย์ไวกว่า ชายหนุ่มตักข้าวสวยที่ผัดคลุกเคล้ากับไข่ไก่จนเป็นสีทองอร่ามทั่วทั้งเมล็ดขึ้นมาจากกระทะ ควันร้อนกรุ่นพร้อมกลิ่นหอมเย้ายวนพวยพุ่งเข้าปะทะปลายจมูกของจอมเวทสาวเต็มแรง ทัพพีไม้ในมือของเรย์ถูกยกขึ้นมากันข้อมือของเธอไว้อย่างนิ่มนวล "ใจเย็นๆ ก่อนครับอาจารย์ ความโกรธทำให้ต่อมรับรสทำงานด้อยลงนะฃรับ" เรย์ส่งยิ้มละมุนที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ "ลองชิมดูก่อนสักคำเถอะครับ ถ้าท่านกินแล้วยังคิดจะทำลายร้านของผมอยู่... ผมยินดีจะรื้อเคาน์เตอร์นี้ทิ้งด้วยมือตัวเองเลย" เซร่าชะงักไป ดวงตาสีมรกตมองจานข้าวผัดไข่ตรงหน้าสลับกับใบหน้าของพ่อค้าหนุ่มผู้ไม่สะทกสะท้านต่อภัยอันตรายใดๆ ท้องของเธอก็ก세เสียงร้องเบาๆ ออกมาอย่างทรยศท่ามกลางความเงียบ ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างระบบสีทองคำก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเรย์ พร้อมกับเสียงประกาศเตือนที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นด้วยความตื่นเต้น [ภารกิจลับระดับ SSS: 'สยบจอมเวทผู้เย่อหยิ่งด้วยข้าวผัดไข่แห่งปฐพี'] [เงื่อนไข: ทำให้เซร่าทานข้าวผัดไข่จนหมดจานภายใน 3 นาที] [รางวัลหากสำเร็จ: ปลดล็อกสูตรลับ 'ซุปกระดูกมังกรเพลิง' และเพิ่มเลเวลร้านค้าสู่ระดับ 2] [บทลงโทษหากล้มเหลว: ร้านค้าจะถูกเคลื่อนย้ายไปยังดันเจี้ยนชั้นที่ 100 ทันที] เรย์หรี่ตามองตัวเลขเวลาถอยหลังที่ปรากฏขึ้นมุมขวาบนของหน้าต่างระบบ 03:00... 02:59... เซร่ามองหน้าเรย์ด้วยสายตาระแวงสงสัย ก่อนที่มือเรียวจะยอมรับช้อนเงินที่เรย์ยื่นให้อย่างจำยอม... -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความอร่อยในดันเจี้ยนแห่งนี้นะครับ