สูตรลับหมักไวน์ผลไม้

"ถ้าพวกมันกล้าก้าวเข้ามาในเขตบ้านข้าแม้แต่ก้าวเดียว หัวของพวกมันย่อมต้องหลุดออกจากบ่าเป็นสิ่งแรกค่ะ ท่านพี่" เสียงหวานใสแต่ทว่าเยียบเย็นจนน่าขนลุกของหลินฟางเซียนดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก เว่ยอิงหันกลับมามองภรรยาตัวน้อยแวบหนึ่ง ดวงตาคมกริบของแม่ทัพหนุ่มฉายแววระคนทึ่งและเป็นห่วงในคราเดียวกัน ร่างระหงของนางไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหวาดกลัวแม้แต่น้อย มือเรียวบางกำลังตักน้ำหมักผลไม้รสเลิศใส่ไหกระเบื้องเคลือบสีนิลอย่างใจเย็น ราวกับภายนอกรั้วบ้านไม่ได้กำลังถูกคุกคามด้วยกลุ่มโจรหรือพวกอันธพาลท้องถิ่นที่หวังมาฮุบกิจการฟาร์มของพวกเขา เงาทะึมของคนกลุ่มใหญ่ทาบทับลงบนบานประตูไม้เก่าคร่ำคร่า เสียงทุบกระแทกโครมครามดังสนั่นหวั่นไหวตามมาติดๆ "เปิดประตูเดี๋ยวนี้! นังตัวดีกับไอ้แม่ทัพพิการ! พวกแกซ่อนเสบียงและเงินทองไว้ที่ไหน เอาออกมาให้หมด ไม่อย่างนั้นพวกข้าจะเผาเรือนหลังนี้ให้เป็นจุล!" เสียงตวาดกร้าวของ 'จางเฉียง' อันธพาลประจำหมู่บ้านผู้มีศักดิ์เป็นญาติห่างๆ ที่คอยตามรังควานครอบครัวนางไม่เว้นแต่ละวันดังทะลุเข้ามา หลินฟางเซียนยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นงดงามแต่กลับซ่อนความอำมหิตเอาไว้ลึกซึ้ง นางหันไปสบตากับสามีผู้พร้อมจะสังหารล้างบางศัตรูได้ทุกเมื่อด้วยสัญชาตญาณนักรบ "ท่านพี่... อย่าเพิ่งใช้กำลังรุนแรงเลยค่ะ ให้ของขวัญต้อนรับแขกชิ้นแรกของข้าได้ออกโรงเสียก่อน เผื่อว่าพวกเขาจะได้ลิ้มรสความหวานชื่นจนไม่อยากกลับบ้านไปชั่วชีวิต" เว่ยอิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มตามความต้องการของภรรยา มือใหญ่ที่กุมด้ามดาบคลายออกเบาๆ เขาย่อมรู้ดีว่าหญิงสาวในดวงใจผู้นี้มีความลับและแผนการร้ายกาจซ่อนอยู่ใต้ความงดงามเสมอ ตั้งแต่นางกลับตัวกลับใจมาเป็นแม่บ้านแม่เรือนและนักธุรกิจหญิงผู้เฉียบ ฐานะความเป็นอยู่ของพวกเขาก็พลิกฟื้นจากหน้ามือเป็นหลังมือ อาหารการกินอุดมสมบูรณ์ พื้นที่เพาะปลูกเขียวขจี และที่สำคัญคือ 'น้ำหมักผลไม้' ล็อตแรกที่เพิ่งหมักบ่มเสร็จสิ้นในมิติลับของนางเมื่อคืนนี้ คร2น... เสียงพังประตูไม้ซีกสุดท้ายหักสะบั้นลง! จางเฉียงพร้อมด้วยสมุนอีกสิบกว่าคนพากันพรูเข้ามาในลานบ้านอย่างฮึกเหิม ใบหน้าหยาบกร้านเต็มไปด้วยความโลภและรอยยิ้มชั่วร้าย แต่ทว่า... กลิ่นหอมหวานละมุนลไมคล้ายผลไม้สุกงอมผสมผสานกับกลิ่นอายแอลกอฮอล์จางๆ ที่ลอยอบอวลอยู่ทั่วบริเวณ กลับหยุดฝีเท้าของพวกมันไว้โดยฉับพลัน "กลิ่นอะไรวะหอมชะมัด..." สมุนคนหนึ่งสูดจมูกฟุดฟิด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความมึนงง หลินฟางเซียนก้าวเท้าออกมาจากห้องครัว ร่างระหงอยู่ในชุดผ้าฝ้ายเรียบง่ายแต่สะอาดสะอ้าน ใบหน้างดงามประดับด้วยรอยยิ้มการค้าที่สมบูรณ์แบบ นางไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับกวาดสายตามองกลุ่มชายฉกรรจ์ด้วยแววตาราวกับกำลังมองสินค้าชั้นดีที่เดินเข้ามาหาถึงที่ "มากันยามวิกาลเสียงดังเอะอะโครมครามเช่นนี้ รังแต่จะทำให้ไวน์ผลไม้ชั้นดีของข้าเสียรสชาติหมดนะคะ ท่านจางเฉียง" จางเฉียงกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเห็นความงามของหลินฟางเซียนที่เปล่งประกายยิ่งกว่าเดิม แววตาโลภมากฉายชัดขึ้นอีกเท่าตัว มันหัวเราะลั่นอย่างลำพองใจ "ฮ่าๆๆ นังสารเลว ปากเก่งนักนะ! ไหนล่ะเงินทองและเสบียงที่แกซ่อนไว้ ส่งมาให้หมดไม่อย่างนั้นข้าจะ..." "ท่านอยากได้สิ่งนี้หรือเปล่าคะ?" หลินฟางเซียนตัดบทอย่างไม่เกรงกลัว นางผายมือไปยังไหกระเบื้องเคลือบสิบใบที่ตั้งเรียงรายส่งกลิ่นหอมหวลยวนใจ "นี่คือ 'สุราทิพย์วสันต์' เครื่องดื่มหมักจากผลไม้ป่าชั้นเลิศที่ข้าเพิ่งคิดค้นขึ้น รสชาติหวานนุ่ม ล้ำลึก ดื่มเพียงจอกเดียวก็ทำให้ลืมความเหนื่อยล้าไปชั่วชีวิต... ถ้าพวกท่านอยากได้นัก ข้าใจดีพอที่จะแบ่งให้ชิมฟรีก่อนคนละหนึ่งไหค่ะ" คำพูดของนางทำให้กลุ่มอันธพาลชะงักงองด้วยความแปลกใจ จางเฉียงขมวดคิ้วสงสัย "แกคิดจะเล่นตลกอะไร นังนี่?" "ข้าไม่ได้ล้อเล่นค่ะ" หลินฟางเซียนแย้มยิ้มหวานหยด "เพียงแต่... สุราล้ำค่าเช่นนี้ หากดื่มโดยไม่มีข้อแลกเปลี่ยน เกรงว่าจะเสียเกียรติของตระกูลเว่ยเกินไป ข้าขอท้าพวกท่าน... ถ้าใครกล้าดื่มรวดเดียวหมดไหโดยไม่ล้มพับไปเสียก่อน ข้าจะไม่เพียงแต่ยกเสบียงให้ฟรีๆ แต่จะมอบสูตรลับการทำเงินนี้ให้พวกท่านไปทำกำไรต่อด้วยดีไหมคะ?" ข้อเสนอที่เย้ายวนใจประกอบกับกลิ่นหอมของสุราที่เตะจมูกจนยั้งใจไม่อยู่ ทำให้ความระแวงของพวกอันธพาลมลายหายไปสิ้น จางเฉียงหัวเราะร่าด้วยความฮึกเหิม "ฮร่าๆๆ ดี! นังนี่ฉลาดเป็นกรด แต่วันนี้แกเสร็จข้าแน่! ส่งไหมาให้ข้า!" เว่ยอิงยืนกอดอกพิงกรอบประตู มองดูภรรยาด้วยแววตาพึงพอใจระคนขันระคนเอ็นดู เขารู้จักฤทธิ์เดชของสุราผลไม้ที่ภรรยาหมักในมิติลับดี ยิ่งเป็นสูตรเร่งรัดที่นางใช้เวลาหมักด้วยเทคโนโลยีลึกลับนั้น ความเข้มข้นและดีกรีของมันสูงเสียจนแม้แต่นักดื่มคอทองแดงยังต้องซเซรามาแล้ว นับประสาอะไรกับพวกอันธพาลกระจอกงอกง่อยเหล่านี้ จางเฉียงคว้าไหสุราขึ้นมาเปิดจุก แล้วกระดกเทเข้าปากอย่างรวดเร็วด้วยความกระหาย สมุนคนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็ไม่ยอมน้อยหน้า ต่างพากันแย่งชิงไหสุราที่เหลือมากระดกพรวดๆ จนหมดเกลี้ยงในเวลาไม่ถึงพริบตา เวลาผ่านไปเพียงชั่วก้านธูปเดียว บรรยากาศรอบลานบ้านก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "อึก... ทำไม... ทำไมหัวข้ามันหมุนติ้วเช่นนี้..." จางเฉียงกะพริบตาปริบๆ ใบหน้าหยาบกร้านแดงก่ำ ร่างกายโคลงเคลงไปมาเหมือนคนเมาเรือ สมุนคนอื่นๆ เริ่มทิ้งไหในมือลงพื้น ส่งเสียงอ้อแอ้ฟังไม่ได้ศัพท์ บางคนทรุดฮวบนั่งพับเพียรออยู่กับพื้นดิน บางคนนอนแผ่หลาหมดสติคาที่ กลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งปะปนไปกับเสียงกรนสนั่น หลินฟางเซียนเดินเข้าไปใกล้ร่างของจางเฉียงที่กำลังพยายามใช้มือยันพื้นเพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้ม นางโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานราวกับเสียงกระซิบของปีศาจสาว "สุราทิพย์วสันต์... รสชาติดีถูกใจท่านไหมคะ? น่าเสียดายที่มันแรงเกินไปสำหรับคนใจแคบเช่นพวกท่าน..." นางเหยียดยิ้มพลحหันไปสั่งสามี "ท่านพี่คะ ช่วยมัดพวกสุนัขรับใช้ที่ไร้ประโยชน์เหล่านี้ให้แน่นหนา รุ่งเช้าเราจะนำพวกมันไปส่งให้ทางการข้อหาบุกรุกและพยายามชิงทรัพย์... อ้อ ส่วนไหสุราที่เหลือ พรุ่งนี้เช้าเราจะเปิดตลาดประมูลสินค้าล็อตแรกกัน รับรองว่าเศรษฐีในเมืองหลวงจะต้องแย่งกันซื้อจนเงินทองไหลมาเทมาแน่นอนค่ะ" เว่ยอิงพยักหน้ารับอย่างตามใจภรรยา เขาก้าวเข้ามาโอบเอวบางของนางเข้าหาตัวอย่างแนบชิด สายตาคมกริบมองผลงานของภรรยาด้วยความรักและหลงใหลอย่างที่สุด ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบสงบกำลังจะกลับคืนสู่เรือนพัก เสียงฝีเท้าม้าจำนวนมากและเสียงเกราะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังแว่วมาจากปากทางเข้าหมู่บ้าน ท้องฟ้ายามดึกถูกแสงคบเพลิงสว่างจ้าสาดส่องจนสว่างวาบราวกับเวลากลางวัน เงาร่างของกองทหารเกราะดำสนิทนับร้อยนายควบม้าตรงเข้ามาล้อมรอบบ้านพักของพวกเขาไว้อย่างแน่นหนา! ผู้นำขบวนคือนายกองใหญ่ผู้มีใบหน้าบึ้งตึงและแววตาถมึงทึง เขากระโดดลงจากหลังม้า กวาดสายตามองภาพอันธพาลนอนสลบไสลเกลื่อนพื้น ก่อนจะหยุดสายตาคมกริบมาที่เว่ยอิงและหลินฟางเซียน "แม่ทัพเว่ยอิง! และภรรยาของเจ้า... พวกเจ้ามีความผิดฐานลักลอบผลิตและค้าขายสุราเถื่อนต้องห้ามของราชสำนัก จงยอมจำนนแต่โดยดี มิฉะนั้นอย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ!" หลินฟางเซียนชะงักไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตหรี่ลงอย่างใช้ความคิด ความลับเรื่องสูตรลับหมักไวน์ผลไม้ในมิติลับของนางรั่วไหลไปถึงหูของเบื้องสูงได้อย่างไรในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้? (โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ) ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ดัชเชสโพดำ" มาโดยตลอดนะคะ!