เลเวลอัปด้วยเงินตรา

"ศูนย์เครดิตคงเหลือ: ห้าร้อยล้านบาทถ้วน... ยืนยันการทำธุรกรรมเสร็จสิ้น" เสียงสังเคราะห์จากระบบดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของคิน ราวกับเสียงกระซิบจากเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งที่กำลังประกาศศักดา บนโต๊ะกระจกนิรภัยราคาแพงลิบลิ่วในร้านขายอุปกรณ์ฮันเตอร์ระดับ S-Class บัตรสีดำสนิทไร้รอยต่อสะท้อนแสงไฟนีออนสีขาวนวลจนแสบตา ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมบรรยากาศรอบตัวราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น พนักงานขายหนุ่มผู้เคยเชิดหน้าชูตาและมองคินด้วยหางตาเมื่อสิบนาตรีก่อน บัดนี้ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ มือไม้สั่นเทาจนเกือบทำเครื่องรูดบัตรหลุดมือ ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองหน้าจอแสดงผลยอดเงินที่ยาวเป็นหางว่าวด้วยความหวาดผวา เขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับชายหนุ่มที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า "คุณ... คุณลูกค้าครับ ยืนยัน... ยืนยันการชำระเงินผ่านแล้วครับ" เสียงของพนักงานสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ คินไม่ได้ตอบรับคำนั้นในทันที เขายกมือขึ้นจัดปกเสื้อสูทเนื้อดีที่เพิ่งซื้อมาด้วยเงินจากระบบอย่างใจเย็น สายตาสีดำสนิทกวาดมองไปรอบร้านที่เต็มไปด้วยอาวุธและชุดเกราะเวทมนตร์ราคาแพงระยับ ซึ่งในอดีตสำหรับเขาแล้ว มันเป็นได้แค่ภาพฝันที่ไม่มีวันเอื้อมถึง แต่วันนี้... ทุกอย่างในร้านนี้ กำลังจะกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของเขาแต่เพียงผู้เดียว "ดีมาก" คินเอ่ยสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ แต่กลับทรงพลังจนทำให้พนักงานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ร่างบางของรินที่ยืนเคียงข้างมาตลอดกว้างดวงตาขึ้นเล็กน้อย เธอมองหน้าแฟนหนุ่มด้วยความรู้สึกที่ผสม The Mixed Emotions ระหว่างความตกตะลึงและความกังวล แม้เธอจะรู้ว่าช่วงนี้คินเปลี่ยนไปและมีเงินมากขึ้น แต่การใช้เงินระดับหลายร้อยล้านเพื่อซื้ออุปกรณ์ฮันเตอร์ในคราวเดียวนั้น มันเกินกว่าขอบเขตของคำว่า 'รวยปานกลาง' ไปไกลลิบลับแล้ว มือเรียวเล็กเอื้อมไปจับชายเสื้อของคินไว้เบาๆ เป็นเชิงถามว่านี่ไม่ใช่เรื่องผิดกฎหมายใช่ไหม คินหันมาสบตากริยาอันอ่อนหวานนั้น รอยยิ้มอบอุ่นที่ไม่เคยปรากฏให้คนอื่นเห็นถูกส่งให้รินทันที เขายื่นมือไปกุมมืออันเย็นเฉียบของเธอไว้ พร้อมบีบเบาๆ เพื่อส่งผ่านความมั่นใจ "ไม่ต้องห่วงครับริน ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของผม..." คินกระซิบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ทว่าหนักแน่น "ผมบอกแล้วไงครับว่า ต่อไปนี้จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาเหยียบย่ำพวกเราอีกเด็ดขาด" รินพยักหน้ารับช้าๆ ความอบอุ่นจากฝ่ามือของคินช่วยบรรเทาความหวาดหวั่นในใจเธอลงได้บ้าง แม้ในใจจะยังเต็มไปด้วยคำถามมากมาย แต่ความเชื่อใจที่มีให้ชายหนุ่มคนนี้มาตลอดหลายปี ทำให้เธือก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวและปล่อยให้เขาเป็นผู้จัดการทุกอย่างตามอำเภอใจ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของคินอีกครั้ง พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขาเท่านั้น [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการใช้จ่ายทะลุเป้าหมายระดับภูมิภาค] [เงื่อนไขการปลดล็อก: สำเร็จการซื้ออุปกรณ์ฮันเตอร์มูลค่ารวมเกิน 500 ล้านบาท] [กำลังอัปเดตสถานะผู้ใช้...] [ระดับพลังฮันเตอร์: เลเวล 1 ➔ เลเวล 50 (ก้าวกระโดดแบบก้าวกระโดด)] [ปลดล็อกทักษะติดตัวใหม่: 'เนตรมหาเศรษฐี' (สามารถมองเห็นจุดอ่อนและมูลค่าตลาดของเป้าหมายได้ทันที)] [ปลดล็อกคลังสมบัติลับ: อาวุธระดับตำนาน 'ดาบเพลิงสุริยันอมตะ' ถูกส่งเข้าสู่ช่องเก็บของมิติเรียบร้อย] กระแสพลังงานมหาศาลพรั่งพรูเข้าสู่ร่างกายของคินในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างกายที่เคยเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่ผ่านการทำงานหนักมาค่อนชีวิต บัดนี้กลับอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อที่ทรงพลังและเส้นโลหิตที่ไหลเวียนด้วยพลังปราณอันร้อนแรงราวกับลาวา อากาศรอบตัวสั่นไหวเล็กน้อยด้วยแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขาโดยไม่รู้ตัว พนักงานขายทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นทันทีด้วยความหวาดกลัว เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ อุณหภูมิในร้านก็สูงขึ้น และความกดอากาศรอบตัวก็ทำให้เขาราวกับแบกภูเขาไว้ทั้งลูก คินสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับสมดุลพลังใหม่ในร่างกาย ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบร้านอีกครั้ง คราวนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป ในสายตาของเขา สิ่งของและผู้คนล้วนมีตัวเลขสีทองปรากฏขึ้นเหนือหัว บ่งบอกถึงมูลค่าและจุดอ่อนอย่างชัดเจน นี่คือพลังของ 'เนตรมหาเศรษฐี' ทักษะโกงที่ระบบมอบให้จากการช้อปปิ้งอย่างไร้ขีดจำกัด "คุณคินครับ... ทางเราทำการแพ็คสินค้าทั้งหมดใส่ 'แหวนมิติ' ให้เรียบร้อยแล้วครับ" เสียงของผู้จัดการร้านสาขาที่วิ่งหน้าตั้งออกมาจากห้องทำงานด้านหลังดังขึ้น เขาโค้งตัวลงต่ำจนหน้าผากเกือบชิดพื้น หลังจากได้รับรายงานจากพนักงานว่ามีลูกค้ารายใหญ่กวาดสินค้าเกือบทั้งร้านด้วยบัตรไร้ขีดจำกัด คินปรายตามองผู้จัดการหนุ่มวัยกลางคนที่มีสีหน้าหวาดหวั่นปนโลภในเวลาเดียวกัน บนหัวของผู้จัดการมีตัวเลขสีแดงปรากฏขึ้น พร้อมข้อความเตือนจากระบบว่า *'บุคคลนี้เคยร่วมมือกับตระกูลธันวาในการฮุบกิจการร้านค้าแห่งนี้'* มุมปากของคินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นและอันตราย "ดีมาก... เก็บของพวกนั้นไว้ก่อน" คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "เพราะอีกสักครู่ จะมีคนมาช่วยจ่ายค่าบริการขน องให้อีกทอดหนึ่ง" ผู้จัดการร้านขมวดคิ้วด้วยความงุนงง "หมายความว่าอย่างไรหรือครับคุณคิน?" ยังไม่ทันที่ผู้จัดการจะได้คำตอบ เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงโวยวายดังลั่นก็แว่วมาจากทางหน้าร้าน ประตูอัตโนมัติกระจกใสถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท กลิ่นน้ำหอมราคาแพงและออร่าแห่งความเย่อหยิ่งลอยนำมาก่อนตัว "เฮ้ย! ร้านนี้มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะ ทำไมพนักงานถึงบอกว่าสินค้าเกือบทั้งหมดถูกเหมาซื้อไปแล้ว!" เสียงทุ้มที่เต็มไปด้วยความถือดีและคุ้นเคยเป็นอย่างดีดังขึ้น ธันวา ทายาทมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของเมือง ก้าวเข้ามาในร้านพร้อมกับบอดี้ガードร่างยักษ์อีกสองคน ใบหน้าหล่อเหลาแต่เต็มไปด้วยความหยิ่งยโสบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจ ดวงตาคมกวาดมองไปรอบร้านก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างของคินและรินที่ยืนอยู่เคียงคู่กัน รินสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าธันวา สัญชาตญาณการป้องกันตัวทำให้เธอยกมือขึ้นกำชายเสื้อของคินแน่นขึ้นอีกครั้ง ความทรงจำอันเลวร้ายสมัยที่ธันวาพยายามใช้เงินซื้อเธอและดูถูกเหยียดหยามคินผุดขึ้นมาในหัว ธันวาหรี่ตามองคินตั้งแต่หัวจรดเท้า รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นบนมุมปากทันทีเมื่อเห็นว่าชุดสูทที่คินใส่นั้นดูแปลกตาแต่ไม่ใช่แบรนด์เนมที่เขาคุ้นเคย "อ้าว... นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้หนอนหนังสือไส้แห้งกับผู้หญิงขายตัวคนนี้นี่เอง" ธันวาหัวเราะในลำคอด้วยความดูถูก "แกเอาเงินที่ไหนมาเหยียบย่างเข้าร้าน S-Class แบบนี้วะ? หรือว่าแอบขโมยบัตรเครดิตใครมา? ระวังคุกจะถามหานะไอ้สวะ" บรรยากาศในร้านตึงเครียดขึ้นในทันที พนักงานและบอดี้การ์ดต่างกั้นหายใจรอชมฉากการกลั่นแกล้งที่พวกคุ้นเคยกันดี คินยังคงยืนนิ่ง ใบหน้าไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว เขามองธันวาด้วยสายตาเวทมนตร์ ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนอยู่บนฝ่ามือ เหนือหัวของธันวามีตัวเลขมูลค่าทรัพย์สินทั้งหมดปรากฏชัดเจน พร้อมกับจุดอ่อนที่ระบบคำนวณออกมาให้เสร็จสรรพ คินยกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนไหล่เสื้ออย่างเชื่องช้า ก่อนจะเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ธันวา... นายยังคงปากเสียและไร้รสนิยมเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ" คินเว้นจังหวะเล็กน้อย ปรายตามองบอดี้การ์ดร่างยักษ์ด้านหลังธันวา "และที่สำคัญ... นายคิดผิดมหันต์เลยล่ะ ที่คิดว่าคนอย่างฉันจะ 'ขโมย' ของคนอื่น" ธันวาหน้าตึงขึ้นทันทีเมื่อถูกย้อนศร เขาแค่นเสียงหัวเราะออกมาอย่างเกรี้ยวกราด "ปากดีนักนะมึง! แค่เสื้อผ้าที่ใส่ยังดูราคาถูกอยู่เลย กล้าดียังไงมาทำเป็นอวดดีต่อหน้าฉัน! รู้ไหมว่าบริษัทตระกูลฉันเพิ่งเซ็นสัญญามูลค่าพันล้านไปเมื่อเช้า? มึงมันก็แค่ขยะเปียกที่บังเอิญเดินหลงเข้ามาในที่ของคนรวยเท่านั้นแหละ!" คินยิ้ม... รอยยิ้มที่ทำให้ธันวาถึงกับรู้สึกหนสันหลังวาบโดยไม่มีสาเหตุ มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่เพิ่งใช้รูดเงินห้าร้อยล้านออกมาคีบไว้ระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลาง แสงไฟในร้านสะท้อนกับพื้นผิวบัตรจนเกิดประกายระยิบระยับ "พันล้านงั้นเหรอ?" คินเอ่ยเบาๆ น้ำเสียงเจือความเย้ยหยัน "น่าเสียดายจัง... พอดีว่าบัตรในมือผมนี่ มีวงเงินมากกว่าบริษัทของครอบครัวนายทั้งบริษัทรวมกันเสียอีก" ธันวาเบิกตากว้าง จ้องมองบัตรในมือคินด้วยความตกตะลึง ทว่าในเสี้ยววินาทีก่อนที่ธันวาจะทันได้เอ่ยปากถากถางต่อ ประตูร้านด้านนอกก็ถูกเปิดออกอีกครั้งด้วยแรงลมกรรโชกแรง พร้อมกับเสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่ดังกระหึ่มสะเทือนเลื่อนลั่นลงจอดบนลานจอดรถหน้ากระจกของร้าน ร่างของชายชราในชุดสูทภูมิฐาน ผู้เป็นประธานธนาคารกลางและเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดในตระกูลของธันวา ก้าวลงจากเฮลิคอปเตอร์ด้วยใบหน้าซีดเผือดราวกับศพ วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในร้านโดยไม่สนใจภาพลักษณ์ใดๆ ทั้งสิ้น และตรงดิ่งมาคุกเข่าลงต่อหน้าคินทันทีท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในที่นั้น! "ท่านประธาน... ทะ... ท่านประธานมาทำอะไรที่นี่ครับ?!" ธันวาหวีดร้องด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเห็นผู้มีอำนาจสูงสุดของตระกูลกำลังหมอบกราบอยู่แทบเท้าของศัตรูหัวใจ คินก้มมองชายชราที่ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะหันมามองธันวาที่หน้าซีดเผือดไร้สีเลือด แล้วเอ่ยประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบที่ดังก้องไปทั่วทั้งร้าน "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของตระกูลนายครับ... ธันวา" --- ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับผมในเส้นทางแห่งอำนาจนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — *เงาฮันเตอร์ไร้เงา*