รูดบัตรฟาดหน้า

"ถ้าคิดว่าเงินล้านเศษ ๆ จะซื้อศักดิ์ศรีของตระกูลธนkโชติได้ ก็เชิญฝันกลางวันต่อไปเถอะครับคุณคิน... อ้อ เกือบลืมไป คนไม่มีแม้แต่ป้ายทะเบียนรถอย่างคุณ คงไม่รู้จักคำว่า 'ชนชั้น' สินะครับ" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของธันวาดังก้องขึ้นท่าลานจอดรถวีไอพีของศูนย์การค้าใจกลางเมือง สายตากร้าวรังและรอยยิ้มมุมปากของทายาทมหาเศรษฐีหนุ่มกำลังดูแคลนชายหนุ่มตรงหน้าอย่างถึงที่สุด รอบข้างมีกลุ่มนักท่องเที่ยวและพนักงานห้างยืนมุงดูเหตุการณ์ด้วยความสนใจ ริน ซึ่งยืนอยู่เคียงข้างคิน กำลังกำมือแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวด้วยความโกรธ เธอกำลังจะก้าวออกไปปกป้องชายคนรัก แต่คินกลับยกมือขึ้นแตะไหล่เธอเบา ๆ สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงนั้นส่งผ่านความสงบเยือกเย็นมาถึงหัวใจของริน ดวงตาของคินที่มองไปยังธันวามีเพียงความว่างเปล่าราวกับกำลังมองดูมดปลวกตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนบนฝ่ามือ "พูดจบแล้วใช่ไหมครับธันวา" คินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ามีแรงกดดันบางอย่างแฝงอยู่จนธันวาชะงักไปชั่วขณะ "แก...!" ธันวากัดฟันกรอด รู้สึกเสียหน้าที่อีกฝ่ายไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย คินไม่สนใจท่าทีเกรี้ยวกราดนั้น เขากวาดสายตามองรถสปอร์ตซูเปอร์คาร์สีดำด้านรุ่น Limited Edition มูลค่ากว่าแปด رقم ที่จอดขวางช่องจอดรถประจำของรินไว้อย่างจงใจ ป้ายทะเบียนประมูลเลขตองคือหลักฐานชัดเจนว่ามันเป็นของธันวา ผู้ชายที่เคยเหยียบย่ำความยากลำบากของเขาและรินในอดีต "รถคันนี้สวยดีนี่ครับ นำเข้าจากอิตาลี เครื่องยนต์ V12 เทอร์โบคู่ แต่ก็น่าเสียดาย..." คินเว้นจังหวะเล็กน้อย เดินเข้าไปใกล้ตัวรถช้า ๆ มือเรียวยาวลูบไล้ไปตามตัวถังรถสีดำเงางามอย่างพินิจพพิเคราะห์ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาธันวาตรง ๆ "...ที่เจ้าของมันมารยาททรามเกินกว่าจะจอดถูกที่" "ปากดีนักนะ! แน่จริงก็ซื้อรถแบบนี้มาจอดเทียบสิเว้ย! อย่าดีแต่เห่า!" ธันวาตบะแตกตะโกนลั่นลานจอดรถ เสียงฮือฮาจากฝูงชนดังขึ้นระลอกใหญ่ ทุกคนต่างพากันส่ายหน้าและซุบซิบว่าชายหนุ่มแต่งตัวธรรมดาคนนี้คงสติหลุดไปแล้วที่จะไปท้าทายทายาทมหาเศรษฐี รินใจเต้นระทึก เธอรู้ว่าคินเปลี่ยนไปหลังจากเหตุการณ์ประหลาดครั้งนั้น แต่การเผชิญหน้ากับอำนาจเงินตราของตระกูลธนโชติยังคงเป็นเรื่องที่น่ากลัวในความรู้สึกของเธอ คินไม่ได้โกรธ เขากลับแย้มรอยยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ธันวาถึงกับขนหัวลุกโดยไร้สาเหตุ มือขวาควักกระเป๋าเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษเนื้อดีหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ปรากฏลวดลายมังกรทองสลักนูนต่ำออกมา มันคือ 'Black Obsidian Infinite Card' บัตรเครดิตระดับตำนานที่จำกัดสิทธิ์ถือครองทั่วโลกเพียงแค่สิบใบ และหนึ่งในนั้นอยู่ปลายนิ้วของคินในตอนนี้ [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบความพยายามในการกดขี่ทางสังคมโดยบุคคลระดับล่าง (ธันวา ธนโชติ) ระบบทำการปลดล็อกโหมด 'ฟาดหน้าด้วยทรัพย์สิน' วงเงินในบัตรถูกยกระดับเป็น 'อนันต์' ชั่วคราว ดอกเบี้ยศูนย์เปอร์เซ็นต์ ความสะใจระดับ S+] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในห้วงความคิดของคิน พร้อมกับรอยยิ้มเยارที่ฉาบบนใบหน้าคมคาย "คุณอยากเห็นรถที่เหนือกว่านี้ใช่ไหมครับ?" คินหันไปพูดกับพนักงานขายโชว์รูมซูเปอร์คาร์ชื่อดังที่ยืนหน้าซีดอยู่ใกล้ ๆ เพราะจำได้ว่าคินเพิ่งโทรศัพท์สั่งการระดับผู้บริหารเมื่อสิบนาทีที่แล้ว พนักงานขายคนนั้นกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รีบวิ่งโค้งคำนับให้คินทันทีด้วยความเคารพสูงสุดจนคนรอบข้างอ้าปากค้าง "ทะ... ท่านคินครับ! รถไฮเปอร์คาร์รุ่น 'Phantom Eclipse' คันแรกและคันเดียวในเอเชียที่ท่านสั่งซื้อ มาจอดรออยู่ตรงลานจอดพิเศษฝั่งโน้นเรียบร้อยแล้วครับ!" สิ้นเสียงรายงาน ทันใดนั้น เสียงคำรามของเครื่องยนต์เจ็ทผสมซูเปอร์คาร์ระดับพันแรงม้าก็ดังกระหึ่มสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากทางลาดลงลานจอดรถวีไอพี ทุกสายตาหันขวับไปมองเป็นตาเดียว รถไฮเปอร์คาร์ดีไซน์ล้ำอนาคต ตัวถังเคลือบสารพิเศษสะท้อนประกายแสงสีรุ้งยามกระทบกับแสงไฟในอาคาร ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาอย่างสง่างามราวกับราชสีห์ย่างก้าวเข้าสู่อาณาจักรของมัน รถคันนั้นแล่นผ่านรถของธันวาไปอย่างช้า ๆ ก่อนจะหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้ามาจอด 'ทับ' และ 'ปิดตาย' ช่องจอดของธันวาราวกับจะประกาศศักดาว่าพื้นที่ตรงนี้เป็นของผู้ใดอย่างแท้จริง ธันวาหน้าถอดสี ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง รถคันนั้น... แค่มูลค่าเริ่มต้นก็ทะยานไปถึงสามร้อยล้านบาทแล้ว ต่อให้เป็นตระกูลธนโชติของเขาก็ยังต้องจองคิวข้ามปีและผ่านการตรวจสอบสถานะทางการเงินอย่างเข้มงวด แล้วไอ้บ้านนอกที่เขาเพิ่งดูถูกไปเมื่อครู่ เอาปัญญาที่ไหนมาซื้อ?! "แก... แกเป็นใครกันแน่! ทำไมถึงมี..." ธันวาเสียงสั่นเครือ ชี้หน้าคินด้วยความตกใจกลัว คินไม่ตอบ เขาก้าวเดินไปหยุดตรงหน้าประตูปีกนกของไฮเปอร์คาร์คันงาม หันกลับมามองธันวาด้วยสายตาคมกริบดั่งใบมีดโกนที่เคลือบด้วยความสุภาพอันเย็นชา "เงินซื้อศักดิ์ศรีไม่ได้หรอกครับธันวา..." คินเอ่ยเสียงนุ่ม ทว่าก้องกังวานไปทั่วลานจอดรถที่เงียบสงบลงฉับพลัน พร้อมกับยื่นบัตรสีดำในมือให้พนักงานรูดผ่านเครื่อง EDC ไร้สายที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว "แต่เงินของผม... ซื้อหัวหัวหน้าครอบครัวของคุณให้มาคุกเข่าต่อหน้ารินได้... และตอนนี้..." *ติ๊ด!* เสียงสัญญาณอนุมัติวงเงินดังขึ้นอย่างกังวานใส พร้อมกับข้อความอนุมัติวงเงินมหาศาลที่สว่างวาบบนหน้าจอ "...ผมกำลังจะซื้อพื้นที่ทั้งหมดของห้างนี้ เพื่อไล่คุณออกไปให้พ้นสายตาครับ" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางแห่งอำนาจนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ