เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวบุก

"แกคิดว่าเงินห้าหมื่นล้านดอลลาร์มันจะซื้อศักดิ์ศรีของตระกูลธันวาได้งั้นรึไอ้สวะ!" เสียงตะคอกของธันวาดังลั่นห้องโถงกว้างของคฤหาสน์ตระกูลธันวา ซึ่งบัดนี้รินถูกล้อมไว้ด้วยชายชุดดำนับสิบคน สายตาของเขาเต็มไปด้วยความแค้นเคืองที่ถูกลูบคม รินยืนตัวตรง แม้ใบหน้าจะซีดเผือดจากการถูกข่มขู่ แต่ดวงตาของเธอยังคงฉายแววเด็ดเดี่ยว เธอรู้ดีว่าคินต้องมา... เขาไม่เคยปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับพายุเพียงลำพัง "ศักดิ์ศรี?" รินแค่นยิ้มออกมาเล็กน้อย "คุณต่างหากที่ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของมันตั้งแต่พยายามใช้คนหมู่มากมารังแกผู้หญิงคนเดียว" ธันวาก้าวยาวเข้ามาใกล้ เขาง้างมือขึ้นหมายจะตบหน้าหญิงสาว ทว่าในวินาทีที่อากาศในห้องดูเหมือนจะหยุดนิ่ง เสียงคำรามต่ำๆ จากท้องฟ้าเบื้องบนก็ดังสนั่นหวั่นไหวจนกระจกบานใหญ่สั่นสะเทือน เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ที่ดังกระหึ่มตัดผ่านความเงียบงัน มันไม่ใช่แค่เครื่องเดียว แต่เป็นเสียงของฝูงบินที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าหาเป้าหมายด้วยความเร็วสูง *ตึง!* ประตูหน้าต่างกระจกนิรภัยถูกแรงลมจากเฮลิคอปเตอร์อัดกระแทกจนแตกกระจาย ธันวาและลูกสมุนต่างเซถลาไปคนละทิศละทาง ฝุ่นผงฟุ้งกระจายไปทั่วห้องโถง แสงไฟสปอร์ตไลท์จากเครื่องบินลำยักษ์สีดำสนิทกราดส่องลงมาจับที่จุดที่รินยืนอยู่ มันเป็นเฮลิคอปเตอร์รุ่นพิเศษที่ไม่มีใครในเมืองนี้เคยเห็นมาก่อน ร่างหนึ่งกระโดดลงมาจากเครื่องบินที่ยังลดระดับไม่สุดด้วยท่วงท่าสง่างามและหนักแน่นดุจราชสีห์ คินเดินฝ่าม่านฝุ่นเข้ามา ใบหน้าของเขาเรียบเฉย ทว่าดวงตาที่จ้องมองธันวานั้นดุจคมดาบที่พร้อมจะปลิดชีวิตผู้ที่บังอาจแตะต้องคนของเขา "แก..." ธันวาพยายามลุกขึ้นยืนด้วยความสั่นเทา "แกมันไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งเรื่องนี้!" คินไม่เสียเวลาตอบโต้ด้วยคำพูด เขาเดินตรงไปหาริน ประคองใบหน้าของเธอด้วยความอ่อนโยนที่สุดก่อนจะหันกลับมาหาธันวาด้วยสายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งที่ถูกฝังอยู่ในนรก "สิทธิ์งั้นหรือ? เมื่อกี้ระบบเพิ่งแจ้งเตือนผมว่า ผมเป็นเจ้าของโฉนดที่ดินผืนที่แกยืนอยู่นี้ทั้งหมด รวมถึงตึกทุกหลังที่แกใช้บริหารงานตระกูลธันวาด้วย" คินหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่มีลวดลายของอัญมณีหายากขึ้นมาเคาะเบาๆ ที่ฝ่ามือ "แกไม่ใช่เจ้าของที่นี่อีกต่อไป ธันวา... ตอนนี้แกเป็นแค่ 'ผู้อาศัยที่กำลังจะถูกไล่ออก' ต่างหาก" เสียงฮือฮาดังมาจากบรรดาลูกสมุนที่เริ่มก้าวถอยหลัง พวกเขาเริ่มตระหนักว่าอำนาจที่เคยยึดเหนี่ยวพังทลายลงในพริบตา คินหันไปสั่งการด้วยน้ำเสียงทรงพลัง "เคลียร์พื้นที่ ผมไม่อยากให้ขยะเหล่านี้อยู่ในสายตารินอีกต่อไป" ทันใดนั้น ชายชุดสูทสากลนับร้อยคนที่ถูกฝึกมาอย่างดีก็กรูเข้ามาจากทุกทิศทาง พวกเขาไม่ใช่แค่การ์ดธรรมดา แต่เป็นทีมบริหารจัดการสินทรัพย์ระดับโลกที่คินเพิ่งซื้อตัวมาในราคาแพงลิ่ว ธันวาหน้าถอดสี เขาพยายามจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาติดต่อใครบางคน แต่ทุกสายที่โทรออกล้วนถูกตัดขาดด้วยระบบแทรกแซงสัญญาณระดับสูง "ไม่ได้ยินที่ผมพูดหรือไง?" คินถามเสียงเรียบ ทว่าแรงกดดันมหาศาลกลับแผ่ซ่านไปทั่วห้อง "ผมบอกให้แกไสหัวไปก่อนที่ผมจะฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากแกจนไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อขนมปังประทังชีวิตในวันพรุ่งนี้" ธันวาเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น เงินห้าหมื่นล้านดอลลาร์ที่เขาเคยเยาะเย้ย กลายเป็นตราบาปที่ย้อนกลับมาทุบหัวเขาเอง คินเดินเข้าไปใกล้ธันวาอีกก้าว ค้อมตัวลงต่ำเล็กน้อยราวกับสุภาพบุรุษที่กำลังจะแจ้งข่าวดีให้กับศัตรู "อ้อ... แล้วอย่าลืมขอบคุณผมด้วยนะ" คินกระซิบเบาๆ "ที่ผมเมตตาซื้อกิจการที่กำลังจะล้มละลายของแกทิ้งไว้ในราคาที่ทำให้แกยังเหลือเศษเงินพอไปตั้งตัวใหม่ได้ในฐานะคนล้างจาน" รินมองแผ่นหลังของคินด้วยความภูมิใจ เธอรู้ดีว่าชายคนนี้ไม่ได้ต้องการแค่ความรวย แต่เขาต้องการประกาศให้โลกใบนี้รู้ว่า 'ความรัก' ที่เขามีให้เธอนั้น มีค่ามากกว่าทรัพย์สินทั้งหมดที่เขากำลังใช้ฟาดฟันศัตรู คินหันมามองเธออีกครั้ง สายตาที่เยือกเย็นกับธันวาเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นประกายแห่งความรักที่ไม่มีใครมาเทียบได้ "เรากลับกันเถอะครับ" คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม "ที่นี่อากาศไม่ค่อยดี ผมเตรียมอาหารค่ำไว้ที่ดาดฟ้าของตึกที่สูงที่สุดในเมืองแล้ว... วิวตรงนั้นเห็นธันวากำลังโดนไล่ออกได้ชัดที่สุดเลยล่ะครับ" รินพยักหน้าและยื่นมือให้เขา แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินออกจากวงล้อม เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของคินก็ดังขึ้นพร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏบนหน้าจอระบบ: *[ ภารกิจลับ: ปิดตำนานตระกูลธันวา (ระดับ S) - เหลือเวลาอีก 5 นาที ก่อนที่การทำลายล้างทรัพย์สินทั้งหมดจะถูกบันทึกในประวัติศาสตร์เศรษฐกิจโลก ท่านต้องการดำเนินการขั้นสุดท้ายเลยหรือไม่? ]* คินกดปุ่มตกลงเบาๆ โดยไม่ลังเล สายตาทอดมองไปที่ธันวาที่กำลังสิ้นสติจากความตระหนก ก่อนจะกระซิบกับตัวเองเบาๆ ว่า "จบกันเสียที" เพียงแค่คำพูดเดียว อุปกรณ์สื่อสารของคนทั้งตระกูลธันวาก็ส่งเสียงร้องระงมพร้อมกัน ทุกบัญชีธนาคาร ทุกหุ้น ทุกสิทธิครอบครองทรัพย์สิน ถูกโอนถ่ายเข้าสู่ชื่อของ 'คิน' จนหมดสิ้นโดยไม่เหลือแม้แต่เศษเหรียญเดียวให้คนตระกูลธันวาได้ใช้ชีวิตต่อ ทว่า... ในจังหวะที่คินกำลังจะพารินก้าวขึ้นเฮลิคอปเตอร์ เสียงปรบมือที่ดังมาจากมุมมืดของโถงทางเดินกลับหยุดยั้งการเคลื่อนไหวของเขาไว้ บุคคลลึกลับในชุดสูทสีขาวสะอาดตาเดินออกมา พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้คินต้องขมวดคิ้ว "คุณคินครับ... ความรวยของคุณน่ะของจริง แต่คุณลืมไปหรือเปล่าว่ายังมี 'หนี้สินที่ไม่ได้เป็นตัวเงิน' ที่คุณยังต้องชดใช้ให้แก่ผม?" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงทันที รินกระชับมือของคินแน่นขึ้น ขณะที่คินหันกลับไปเผชิญหน้ากับศัตรูคนใหม่ที่ดูเหมือนจะเป็น 'ผู้เล่น' อีกคนที่ระบบไม่ได้เตือนเขาไว้ตั้งแต่ต้น... ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของคินและรินมาจนถึงตอนนี้นะครับ "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" สัญญาว่าจะพาไปพบกับความสะใจในตอนถัดไปครับ!