แผนการณ์ทำลายล้าง

"ถ้ามันคิดว่าเงินหมื่นล้านจะซื้อความยิ่งใหญ่ของตระกูลพิทักษ์ไพศาลได้ มันก็คงตาบอดสนิทแล้วล่ะครับท่านประธาน" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของห้องประชุมลับชั้นบนสุดของโรงแรมหรูใจกลางเมือง แสงไฟนีออนสลัวๆ สะท้อนใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นของธันวา ทายาทผู้เคยเย่อหยิ่งและอยู่เหนือกว่าใคร แต่ในเวลานี้ ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยแดงก่ำ ความอัปยศอดสูจากเหตุการณ์ถูกหักหน้ากลางงานประมูลเมื่อวานยังคงร้อนผ่าวอยู่ในอก ราวกับรอยแผลเป็นที่ถูกกรีดซ้ำด้วยคมมีด รอบโต๊ะประชุมวงรีตัวใหญ่ มีร่างของผู้นำตระกูลผู้ทรงอิทธิพลอีกสามคนนั่งอยู่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พวกเขาคือกลุ่มคนที่กุมเศรษฐกิจในเงาของเมืองนี้ แต่วันนี้ อำนาจและบารมีที่สะสมมาหลายสิบปีกลับกำลังสั่นคลอนด้วยฝีมือของชายหนุ่มไร้หัวนอนปลายเท้าคนหนึ่ง... คิน "แกมั่นใจแค่ไหนว่าข้อมูลการเงินของมันไม่ได้มาจากกองทุนต่างชาติ?" เสียงแหบพร่าของผู้เฒ่าตระกูลบูรพาเอ่ยขึ้น สายตาคมกริบมองตรงไปยังธันวาที่กำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "ตรวจสอบจนพลิกแผ่นดินแล้วครับท่าน" ธันวากัดฟันกรอด น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความแค้นเคือง "ไอ้คินมันไม่มีหัวนอนปลายเท้า ไม่มีเส้นสายทางการเมือง และไม่มีแม้กระทั่งบริษัทบังหน้า... เงินจำนวนมหาศาลระดับที่สามารถกว้านซื้อหุ้นของเราได้ในชั่วโมงเดียว มันถูกโอนผ่านระบบปริศนาที่แม้แต่แฮกเกอร์ระดับโลกก็ยังแกะรอยไม่ได้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ... ประเด็นคือ ถ้าเราปล่อยให้มันเดินเกมต่ออีกแค่สามวัน ตระกูลของเราทั้งหมดจะกลายเป็นแค่ลูกจ้างในบริษัทของมัน!" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหยุดหายใจ กลิ่นอายของความพินาศลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงที่ถูกจุดสูบติดต่อกันหลายมวน ความโลภและความหวาดกลัวผสมปนเปกันอยู่ในแววตาของทุกท่านที่นั่งอยู่ที่นี่ การรวมตัวกันของเหล่าเสือเฒ่าผู้กระหายอำนาจไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อเจรจา แต่เพื่อวางแผน "กำจัด" เสี้ยนหนามชิ้นใหญ่ที่บังอาจมาท้าทายบัลลังก์ของพวกเขาก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป "ถ้ามันไม่ยอมก้มหัวให้เงิน... เราก็ใช้กฎของป่าจัดการซะ" ธันวายิ้มเหี้ยมเกรียม มือหนาหยิบแฟ้มเอกสารสีดำโยนลงกลางโต๊ะ "ฮันเตอร์ระดับ S-Rank สามคนที่ถูกเนรเทศออกจากสมาคม... ผมใช้เงินก้อนโตซื้อตัวพวกมันมาแล้ว คืนนี้ ตอนที่ไอ้คินกำลังออกจากคอนโดมิเนียมหรูพร้อมกับผู้หญิงของมัน พวกมันจะไม่มีวันได้เห็นดวงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้อีก" ในขณะเดียวกัน ที่ห้องพักเพนต์เฮาส์สุดหรูซึ่งมองเห็นวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันระยิบระยับของเมืองใหญ่ คินกำลังยืนทอดสายตาออกไปเบื้องนอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาของเขาลุ่มลึกและเต็มไปด้วยอำนาจที่ยากจะหยั่งถึง รัศมีรอบตัวแผ่ขยายความเย็นชาออกมาอย่างเงียบเชียบ ราวกับพายุก่อนฟ้าคะนอง "คิดอะไรอยู่หรือคะคุณคิน... สีหน้าดูเคร่งเครียดจังเลยค่ะ" เสียงหวานละมุนดังขึ้นพร้อมกับสัมผัสอบอุ่นที่โอบกอดรอบเอวสอบจากด้านหลัง รินเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มด้วยแววตาเป็นห่วง แม้ว่าในตอนนี้พวกเขาจะใช้ชีวิตอยู่บนกองเงินกองทองที่สามารถซื้อเกาะส่วนตัวได้ทั้งเกาะ แต่เธอก็ยังคงเป็นผู้หญิงคนเดิมที่คอยเคียงข้างเขาในวันที่พวกเขากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยเดียวกัน คินหันกลับมา รอยยิ้มอ่อนโยนที่อบอุ่นที่สุดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา มือหนาลูบกลุ่มผมนุ่มของหญิงสาวอย่างทะนุถนอม ความคลั่งรักและปณิธานที่จะปกป้องเธอให้ปลอดภัยจากโลกอันโสมมนี้คือเหตุผลเดียวที่ทำให้ระบบมหาศาลเลือกเขา "ผมไม่ได้เครียดหรอกครับที่รัก..." คินกระซิบเสียงนุ่ม ริมฝีปากหยักยิ้มเยาะเล็กน้อย "แค่กำลังคิดว่า... พวกหมาบ้าที่เห่าหอนอยู่ข้างถนน กำลังจะวิ่งเข้ามาหาความตายด้วยตัวเองต่างหาก" ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งตามด้วยสัญญาณเตือนจากหน้าจอโฮโลแกรมของระบบที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ตัวอักษรสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจักรกลที่ดังขึ้นในหัวของคิน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเป้าหมายอันตรายระดับ S-Rank จำนวน 3 ราย กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้พื้นที่เป้าหมายในระยะ 500 เมตร] [สถานะ: ฮันเตอร์รับจ้างถูกว่าจ้างโดยตระกูลพิทักษ์ไพศาลเพื่อทำการลอบสังหาร] [คำสั่งพิเศษจากระบบ: เปิดใช้งานโหมด 'ผู้พิพากษา' - อนุญาตให้กวาดล้างศัตรูได้ตามความเหมาะสม วงเงินสำหรับการชำระแค้น: ไม่จำกัด] คินเหลือบมองหน้าจอระบบแวบหนึ่ง ก่อนจะมุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก เขาหันไปจูบหน้าผากของรินเบาๆ "รอผมตรงนี้นะครับ... คนส่งของน่าจะมาถึงแล้ว เดี๋ยวผมลงไปรับของขวัญต้อนรับสักหน่อย" ที่ชั้นล่างของอาคาร ร่างของฮันเตอร์รับจ้างระดับ S-Rank ทั้งสามคนปรากฏตัวขึ้นจากความมืดมิดในชุดเกราะเวทมนตร์สีดำสนิท ดาบและอาวุธในมือเปล่งประกายแสงสีฟ้าเยือกเย็น พวกมันยิ้มเยาะด้วยความมั่นใจในฝีมือการลอบสังหารที่ไม่เคยพลาดเป้าหมายมาตลอดชีวิตการเป็นฮันเตอร์ "เป้าหมายอยู่ชั้นบนสุด เตรียมตัวแยกย้ายและจัดการให้จบภายในสามสิบวินาที!" หัวหน้าทีมฮันเตอร์ส่งสัญญาณผ่านจิตวิญญาณ ทว่า... ก่อนที่พวกมันจะได้ก้าวเท้าเข้าสู่ตัวอาคาร แสงไฟรอบบริเวณทั้งหมดก็ดับวูบลงในพริบตา ความมืดสนิทปกคลุมไปทั่วบริเวณราวกับโลกถูกกลืนกิน ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนสั้นๆ ดังขึ้นจากสมาร์ทโฟนของหัวหน้าฮันเตอร์ เขาก้มลงมองหน้าจอที่สว่างวาบขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ ปรากฏภาพบัญชีเงินฝากธนาคารที่มีตัวเลขศูนย์ต่อท้ายยาวเหยียด พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงมาจากบุคคลนิรนาม [เงินจำนวน 100 ล้านบาท ได้ถูกโอนเข้าบัญชีของพวกคุณเรียบร้อยแล้ว... เพื่อแลกกับลมหายใจของพวกแกเอง] ฮันเตอร์ทั้งสามคนชะงักกึก ความเย็นวาบแล่นพล่านตั้งแต่สันหลังไปจนถึงขั้วหัวใจ เมื่อเงาร่างหนึ่งก้าวเดินออกมาจากความมืดเบื้องหน้าอย่างเชื่องช้า เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นปูนดัง ก้องกังวาน ราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย คินยืนกอดอกมองพวกมันด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเวทนาและเหยียดหยาม ในมือของเขามีบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากโลหิตมังกรเปล่งประกายแสงสีทองจางๆ "รับเงินแล้ว... ก็เตรียมตัวลงไปนอนใต้ดินได้เลยครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ - เงาฮันเตอร์ไร้เงา