ขยายธุรกิจสู่ระดับประเทศ

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารหนาปึกบนโต๊ะประชุมหินอ่อนราคาแพงระยับดังขึ้นสนั่นห้อง ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบจะใช้มีดกรีดให้ขาดได้ "นายคิดว่าบริษัทกระจอกๆ ของนาย จะเอาอะไรมาสู้กับกลุ่มทุนระดับประเทศของฉันวะ คิน!" ธันวา ผู้บริหารหนุ่มทายาทมหาเศรษฐีตระกูลใหญ่ แผดเสียงลั่นด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาของเขาแดงก่ำเต็มไปด้วยความดูแคลนและริษยา รอบกายเขามีบรรดาคณะกรรมการบริษัทและผู้สื่อข้าราชการสายเศรษฐกิจนั่งจับตาดูการเปิดตัวศึกสายเลือดทางธุรกิจในครั้งนี้อย่างใจจดใจจ่อ ทุกสายตาต่างมองมาที่ชายหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน แต่ทว่า... คิน กลับไม่มีทีท่าสะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย เขายังคงยืนเอามือซ้ายล้วงกระเป๋ากางเกง ใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่แฝงไปด้วยความเยียบเย็น สายตาคมกริบมองตรงไปยังธันวา ราวกับกำลังมองดูเด็กน้อยที่กำลังดิ้นรนอย่างไร้เดียงสา ข้างกายของคิน ริน หญิงสาวคนรักในชุดสูทเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ ส่งยิ้มให้อย่างมั่นใจ เธอวางมือเรียวลงบนท่อนแขนแกร่งของเขาเบาๆ เพื่อส่งผ่านกำลังใจ แม้ภายนอกเธอจะดูอ่อนหวาน แต่แววตาของเธอยามนี้กลับฉายประกายความเด็ดเดี่ยวที่ไม่แพ้ชายชาตรี รินผ่านความยากลำบากเคียงบ่าเคียงไหล่กับคินมาตั้งแต่สมัยที่พวกเขายังไม่มีแม้แต่เงินซื้อข้าวสาร ดังนั้น ตัวเลขในบัญชีหรือคำขู่ของคนพวกนี้ จึงเป็นเพียงเรื่องตลกไร้สาระในสายตาของเธอ "คุณธันวาครับ..." คินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าก้องกังวานและทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องเงียบกริบ "การทำธุรกิจ เขาแข่งกันด้วยวิสัยทัศน์และมันสมอง ไม่ใช่การะดมทุนด้วยเสียงเห่าหอนขู่ขวัญคู่แข่ง... น่าเสียดายนะครับ ที่คุณมีดีแค่นามสกุล แต่สมองกลับว่างเปล่าเสียยิ่งกว่ากระดาษทราย" สิ้นเสียงของคิน เสียงฮือฮาก็ระเบิดขึ้นในห้องประชุมทันที บรรดานักข่าวต่างรัวชัตเตอร์กันรัวยิบ ธันวาหน้าซีดเผือดด้วยความอับอาย เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว เขาชี้หน้าคินด้วยมือที่สั่นเทา "สามหาว! แกมันก็แค่เศษสวะที่ฟลุ๊คจับพลัดจับผลูได้เงินมานิดๆ หน่อยๆ อย่าคิดนะว่าเปิดตัว 'บริษัทโกลบอล ไพโอเนียร์ กรุ๊ป' แล้วจะยิ่งใหญ่คับฟ้าได้ ทุนสำรองของฉันมีมากกว่าหมื่นล้าน แกเอาอะไรมาสู้ ห๊ะ!" คินไม่ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแค่ปรายตามองนาฬิกาข้อมือเรือนหรูราคาแปดหลัก ก่อนจะพยักหน้ารับสัญญาณบางอย่างจากสมาร์ทโฟนในมือ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบพิเศษดังขึ้นในโสตประสาทของคิน พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขา [ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามครอบงำตลาดจากกลุ่มทุนคู่แข่ง] [ระบบทำการเปิดใช้งานโปรโตคอล: 'กวาดล้างรากฐาน' (Foundation Wipeout)] [ทำการโอนเงินสดจำนวน 50,000 ล้านบาท เข้าสู่บัญชีบริษัท โกลบอล ไพโอเนียร์ กรุ๊ป สำเร็จ] [สิทธิ์ขาดในการซื้อหุ้น 85% ของตระกูลธันวาถูกโอนมาเป็นของท่านเรียบร้อยแล้ว] คินยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้ธันวาถึงกับสันหลังวาบและรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจอย่างไร้เหตุผล "คุณบอกว่าผมเอาอะไรมาสู้สินะครับ..." คินก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้ธันวาช้าๆ แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากร่างของชายหนุ่ม จนธันวาต้องถอยหลังกรูดโดยไม่รู้ตัว "ผมไม่ได้เอาเงินหมื่นล้านมาสู้กับคุณหรอกครับ... แต่ผมเอา 'ทั้งกระดาน' มาซื้อคุณต่างหาก" ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็เปิดผางออกอย่างไร้พิธีรีตอง เลขานุการส่วนตัวของธันวาพุ่งเข้ามาด้วยสภาพเหงื่อท่วมตัว ใบหน้าซีดขาวราวกับคนใกล้ตาย เธอถือแท็บเล็ตสั่นเทาเข้ามาหาเจ้านาย "คะ... คุณธันวาค่ะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!" เธอร้องเสียงหลง "บริษัทแม่ของเรา... ถูกกว้านซื้อหุ้นจนเกลี้ยงโดยบริษัทไม่ทราบฝ่ายในเวลาไม่ถึงสามวินาที! ตอนนี้... ตอนนี้ผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่สั่งปลดคุณจากการเป็น CEO ทันทีค่ะ!" ธันวาเบิกตากว้างจนแทบถลอกจากเบ้า เขารีบแย่งแท็บเล็ตมาดูด้วยมือที่สั่นเทรา ภาพกราฟฟิกแสดงสถานะบริษัทที่เคยยิ่งใหญ่ ดิ่งพสุธาลดลงเหลือศูนย์ในพริบตา ชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด ปรากฏตัวอักษรภาษาอังกฤษสามตัวที่สลักไว้บนความพินาศของเขา... *K.I.N.* "มะ... เป็นไปไม่ได้! เป็นไปได้ยังไง! แกทำอะไรกับบริษัทฉัน!" ธันวาสติหลุด เขากรีดร้องอย่างคนบ้าคลั่ง พุ่งตัวหมายจะเข้าไปทำร้ายคิน แต่ยังไม่ทันจะได้แตะชายเสื้อ ร่างของเขาก็ถูกบอดี้การ์ดร่างยักษ์สองคนลากตัวกดลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ความปรานี รินมองภาพนั้นด้วยแววตาที่สงบเยือกเย็น เธอโน้มตัวลงกระซิบข้างหูธันวาที่กำลังดิ้นรนอยู่บนพื้นด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เชือดเฉือน "ยินดีต้อนรับสู่โลกความเป็นจริงนะครับ... คุณธันวา" คินปัดเสื้อสูทของตนเองเบาๆ เดินไปยืนเคียงข้างริน พร้อมกับตบมือเป็นจังหวะสามครั้งเพื่อเรียกสติของทุกคนในห้องให้หันกลับมา "การเปิดตัวบริษัทใหม่วันนี้ คงจะน่าเบื่อเกินไปถ้าไม่มีการแสดงปาินิหาริย์ให้ดู" คินกวาดสายตามองไปรอบห้องประชุมด้วยรัศมีแห่งผู้กุมชะตาชีวิตของทุกคน "นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ทุกตารางเมตรในเมืองนี้... อยู่ภายใต้การควบคุมของผมแล้ว" ท่ามกลางความเงียบงันที่ปกคลุมไปทั่วห้อง จู่ๆ เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ก็ดังกระหึ่มขึ้นจากด้านนอกหน้าต่างกระจกใสบานยักษ์ ทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียว และพบกับฝูงเฮลิคอปเตอร์หรูหรานับสิบลำกำลังลอยลำอยู่เหนือตึก พร้อมกับสัญลักษณ์รูปมงกุฎทองคำอันเป็นเอกลักษณ์ขององค์กรลับระดับโลกที่แม้แต่นายกรัฐมนตรียังต้องก้มหัวให้ และในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงจนพูดไม่ออก สมาร์ทโฟนในมือของคินก็สั่นขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับข้อความปริศนาจากบุคคลที่เขาเฝ้ารอคอยมานาน... *ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ*