เงื่อนงำจากตระกูล

"หากท่านพ่อยังมีชีวิตอยู่ ป่านนี้ป้ายวิญญาณของท่านคงไม่ไร้ผู้คนกราบไหว้ในศาลาร้างท้ายจวนเช่นนี้กระมังเพคะ" น้ำเสียงของซูเหม่ยหลินราบเรียบจนน่าใจหาย ทว่าแววตาที่ทอดมองไปยังหีบไม้เก่าคร่ำครึตรงหน้ากลับสั่นไหวรุนแรง คราบฝุ่นหนาทึบบนฝาหีบถูกปัดออกด้วยปลายนิ้วเรียวที่สั่นเทาเล็กน้อย นางไม่ได้ร้องไห้ ความแค้นและความสงสัยตลอดหลายปีที่ผ่านมาหล่อหลอมให้นางกลายเป็นสตรีผู้ไร้น้ำตา เหลือเพียงเพลิงริษยาและแรงอาฆาตที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า ภายในห้องหนังสือลับใต้ดิน กลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณและกลิ่นหอมจางๆ ของชาผู่เอ่อร์คละคลุ้งผสมกัน หลี่จวินเหยา ฮ่องเต้หนุ่มผู้ซ่อนคมเขี้ยวไว้ภายใต้รอยยิ้มอ่อนโยน ย่างพระบาทเข้ามาเงียบเชียบ พระหัตถ์หนาวางลงบนบอบบางของนางเบาๆ เป็นการปลอบโยนที่ไร้ซึ่งคำพูดใดๆ แต่กลับหนักแน่นพอจะทำให้นางรู้สึกว่าตนเองไม่ได้โดดเดี่ยวท่ามกลางสงครามการเมืองที่พร้อมจะบดขยี้ทุกชีวิต "เจ้าแน่ใจแล้วหรือเหม่ยหลิน ว่าเอกสารในนี้จะนำพาเราไปสู่ความจริง ไม่ใช่หลุมพรางที่ตระกูลซูขุดรอไว้เพื่อฝังพวกเรา" สุเฟยเสียงทุ้มต่ำของหลี่จวินเหยาเอ่ยขึ้นอย่างระแวดระวัง พระเนตรคมกริบกวาดมองไปรอบห้องใต้ดินที่เต็มไปด้วยความลับมืดดำ "หม่อมฉันแน่ใจเพคะ ฝ่าบาท..." นางสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความสั่นเทาในอก "ตระกูลซูเหยียบย่ำเกียรติยศของมารดา และพรากบิดาไปจากหม่อมฉันด้วยข้อหากบฏที่ถูกกั้นกรองขึ้นอย่างแนบเนียน ถึงเวลาแล้วที่ความจริงอันเน่าเฟะนี้จะต้องถูกขุดคุ้ยขึ้นมาใต้แสงตะวันเสียที" นางตัดสินใจเปิดฝาหีบออก เสียงไม้เก่าลั่นเอี๊ยดอ๊าดบาดหูท่ามกลางความเงียบงัน สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือปึกจดหมายสีเหลืองกรอบและม้วนราชโองการลับที่ถูกผนึกด้วยครั่งประทับตราหยก ซึ่งเลือนรางตามกาลเวลา ซูเหม่ยหลินหยิบจดหมายฉบับบนสุดขึ้นมาอ่าน สายตาคมกวาดผ่านตัวอักษรพู่กันที่คุ้นเคย บิดาของนาง... ขุนนางผู้ซื่อสัตย์สุจริต แท้จริงแล้วไม่ได้กระทำความผิดฐานกบฏตามที่เสนาบดีซูผู้เป็นท่านปู่ประกาศกร้าว หากแต่ถูก "หักหลัง" จากคนในตระกูลเดียวกันเองเพื่อแลกกับความรุ่งโรจน์และอำนาจวาสนา มือบางกำกระดาษแผ่นนั้นแน่นจนยับยู่ยี่ หยาดน้ำตาที่กลั้นไว้ในที่สุดก็ไหลรินลงมาอาบแก้ม แต่มันไม่ใช่หยาดน้ำตาแห่งความอ่อนแอ มันคือหยาดน้ำตาแห่งความเดือดดาล "ฝ่าบาท..." นางเงยหน้าขึ้นสบพระเนตรของฮ่องเต้หนุ่ม "ท่านพ่อของหม่อมฉันไม่ได้ตายเพราะราชบัลลังก์... แต่เขาตายเพราะขัดขวางการค้าลับของตระกูลซูกับแคว้นทางเหนือ แคว้นที่พวกมันแอบสמוสคบคิดเพื่อขายข่าวกรองทางทหาร!" หลี่จวินเหยาชะงัก พระพักตร์ที่เคยเรียบเฉยพลเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วห้องใต้ดินขนาดเล็ก กลิ่นอายของอำนาจและอันตรายเข้าปกคลุมรอบตัวเขากับนางในชั่วพริบตา "ค้าขายกับแคว้นทางเหนือ... เช่นนั้นหมายความว่า ตระกูลซูไม่ได้มีแค่ความทะเยอทะยานในราชสำนัก แต่พวกมันกำลังคิดการใหญ่ถึงขั้นชักศึกเข้าบ้านเชียวหรือ" "เพคะ และหลักฐานทั้งหมดก็อยู่ในนี้" ซูเหม่ยหลินส่งสมุดบัญชีการเงินและจดหมายลับแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ให้ฮ่องเต้ทอดพระเนตร "เสนาบดีซูผู้เฒ่าใช้ชื่อของท่านพ่อเป็นแพะรับบาป เพื่อปกปิดความผิดที่ตนเองแอบติดต่อกับอ๋องฉีในอดีต หากเรานำหลักฐานชุดนี้ออกไปเปิดเผยในท้องพระโรง รับรองว่าตระกูลซูจะไม่เหลือแม้แต่ซากให้ฝังกลบแน่" รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมพระโอษฐ์ของหลี่จวินเหยา พระองค์ทรงกุมพระหัตถ์ของนางไว้แน่นขึ้น "ดี... ดีมาก ซูเหม่ยหลิน เจ้าทำให้เราเห็นแล้วว่า การเลือกเจ้าเข้ามาอยู่ในเกมนี้ คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด เสนาบดีซูคิดว่าตนเองคุมบังเหียนแผ่นดินนี้ได้ แต่สุดท้ายพวกมันกลับขุดหลุมฝังตัวเองด้วยมือของพวกมันเอง" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายแห่งชัยชนะที่อยู่แค่เอื้อม เสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ก็ดังแว่วมาจากบันไดหินด้านบน! *กริ๊ง...* เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ เล็ดลอดเข้ามาในความเงียบงัน ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบและใกล้เข้ามาทุกที ซูเหม่ยหลินสะดุ้งสุดตัว ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ตระกูลซูส่งคนมาตรวจสอบห้องหนังสือลับนี้เร็วกว่าที่นางคาดการณ์ไว้ หรือว่า... มีหนอนบ่อนไส้อยู่ในแผนการของพวกนางตั้งแต่แรกแล้วกันแน่? หลี่จวินเหยาตวัดพระเนตรมองประตูทางเข้าห้องใต้ดินอย่างรวดเร็ว พระหัตถ์ขวาแตะลงที่ด้ามกระบี่ข้างพระoreทันที บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นคมกริบราวกับใบมีดที่พร้อมจะปลิดชีพผู้มาเยือนได้ทุกเมื่อ "มีคนมา..." ซูเหม่ยหลินกระซิบ เสียงของนางแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความตื่นตัว สมองอันปราดเปรื่องเริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางหนีทีไล่ ก่อนที่ใครจะได้ทันขยับตัว เสียงเคาะประตูห้องลับด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งติดต่อกัน ตามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจของพ่อบ้านเฒ่าตระกูลซูที่ดังทะลุกำแพงเข้ามา "คุณชาย... หรือว่าใต้เท้าอยู่ในนั้น? นายท่านใหญ่มีคำสั่งให้มาตรวจสอบห้องลับ... เกรงว่าจะมี *แขกไม่ได้รับเชิญ* แอบลักลอบเข้ามาค้นหาบางสิ่งบางอย่างพ่ะย่ะค่ะ..." หัวใจของซูเหม่ยหลินกระตุกวูบ ความหนาวยะเยือกแล่นพล่านไปทั่วสันหลังเมื่อตระหนักได้ว่า... พวกมันรู้ตัวแล้ว และประตูทางออกเดียวของห้องใต้ดินแห่งนี้ กำลังถูกปิดตายโดยเงื้อมมือของศัตรู ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านม่านหมอกมากับหลิวเยี่ยนซีในตอนนี้ด้วยนะคะ