คาบเรียนแรกของศาสตราจารย์ไอรีล

กลิ่นอายของฝุ่นผงโบราณและละอองมานาที่อัดแน่นจนเกือบกลายเป็นของเหลว ลอยเคคว้างอยู่ในห้องเรียนทรงกลมขนาดมหึมา ศิลาผนังห้องสลักด้วยอักษรรูนยุคปฐมกาลที่ยังคงเรืองแสงสีครามจางๆ ทุกย่างก้าวที่กดลงบนพื้นหินอ่อนจะสะท้อนเสียงก้องกังวาน ราวกับเวทมนตร์ในสถานที่แห่งนี้กำลังหายใจร่วมกับผู้คน "วิชาอาคมโบราณ... ไม่ใช่การท่องจำคาถาเพื่อเรียกเปลวไฟหรือสายฟ้าเหมือนที่พวกเธอเล่นขายของกันในชั้นปีที่ผ่านมา" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านหน้าห้อง ศาสตราจารย์ไอรีลยืนกอดอกพิงโต๊ะบรรยาย 3 มิติ ดวงตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นทรง Morden เลนส์ใสสะท้อนแสงไฟจากวงแหวนเวท เธอกวาดสายตามองเหล่านักเรียนปีสองที่นั่งเกร็งตัวตรงแน่วราวกับรูปปั้น ไร้ซึ่งเสียงกระซิบกระซาบใดๆ ทั้งสิ้นในรัศมีสิบเมตร คิรอส (Kiros) หรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะไม้เบาๆ เป็นจังหวะสามช่าเพื่อคำนวณอัตราการไหลเวียนของมานาในห้องนี้ ดวงตาของเขาสะท้อนหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าอ่อนของระบบที่ลอยอยู่กลางอากาศ—ตัวเลขและสมการเวทมนตร์นับร้อยกำลังวิ่งพล่านด้วยความเร็วสูงเพื่อวิเคราะห์โครงสร้างบาตรอาคมที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นห้อง *(ให้ตายสิ... อาจารย์ไอรีลเล่นของหนักตั้งแต่คาบแรกเลยหรือนี่ โครงสร้างมานาชั้นที่สี่ซ้อนทับกันอยู่ถึงหชั้น ถ้าตอบคำถามพลาดแม้แต่ตัวแปรเดียว แรงสะท้อนคงพอทำให้สมองส่วนหน้าช็อกไปสามวันได้เลย)* คิรอสคิดในใจ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยด้วยความท้าทายตามประสาคนชอบหาเรื่องใส่ตัว "คนที่มักจะนั่งไขว่ห้างทำหน้าเหมือนตัวเองรู้ดีกว่าตำรา... ดูท่าทางคงจะพร้อมมากสินะครับ คิรอส" เสียงหวานเยียบเย็นแต่แฝงความขี้เล่นอยู่ในทีดังขึ้นแทรกความคิดของเขา ไอรีลละสายตาจากกระดานดำเวทมนตร์ หันมาจ้องตรงมาที่ชายหนุ่มผู้สวมชุดเครื่องแบบนักเรียนเวทมนตร์สีเทาเข้ม เธอจงใจเน้นเสียงคำว่า *'คุณชายนักคำนวณ'* ในใจอย่างหมั่นไส้เล็กน้อย นักเรียนทั้งห้องหันขวับมามองคิรอสเป็นตาเดียว บรรยากาศรอบตัวเขาเย็นเยียบลงทันตาเห็น [แจ้งเตือนระบบ: ท่านเผชิญหน้ากับสถานการณ์ 'บททดสอบเฉพาะหน้าของศาสตราจารย์ไอรีล' (ระดับความยาก: A)] [เงื่อนไข: ตอบคำถามเชิงทฤษฎีและปฏิบัติเกี่ยวกับ 'อาคมสะท้อนโลหิตยุคราชวงศ์ที่ศูนย์' ภายใน 30 วินาที] [บทลงโทษหากตอบผิด: สูญเสียพลังมานา 50% เป็นเวลา 24 ชั่วโมง และถูกหักคะแนนประพฤติ] คิรอสสูดหายใจเข้าลึก 1 วินาที ปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยเป็นสุภาพบุรุษผู้เพียบพร้อม เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอย่างสง่างาม ไม่มีความตื่นตระหนกหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย "ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ ศาสตราจารย์" คิรอสตอบรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มมุมปากมีความเจ้าเล่ห์เจืออยู่จางๆ ชนิดที่ถ้าคนไม่สนิทกันคงมองไม่ออก ไอรีลหรี่ตามองเด็กหนุ่มผู้ไม่เคยแสดงอาการหวาดกลัวต่อหน้าเธอเลยสักครั้ง "ถ้าเช่นนั้น จงอธิบายกลไกการสลายตัวของอักขระ 'วาลคิรี' เมื่อถูกกระตุ้นด้วยมานาธาตุความมืดบริสุทธิ์ และระบุสูตรคำนวณการหักเหของพลังงานที่สูญเสียไป... เชิญครับ" คำถามยากมหาโหดถูกโยนออกมากลางห้อง ความเงียบงันเข้าปกคลุมทันที นักเรียนคนอื่นต่างพากันกลืนน้ำลายเหนียวคอ เพราะลำ แค่อ่านชื่ออักขระพวกนั้นให้ออกเสียงถูกยังเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขา แต่สำหรับคิรอส... มันคือขนมหวานชิ้นโปรด รอยยิ้มของเด็กหนุ่มกว้างขึ้นเล็กน้อย สมองของเขาประมวลผลข้อมูลในคลังความจำผสานกับข้อมูลที่ระบบวิเคราะห์ให้เสร็จสิ้นภายในพริบตา เขาก้าวเท้าออกมาด้านข้างโต๊ะเรียนเพื่อให้เห็นกระดานชัดเจนขึ้น "เป็นคำถามที่งดงามมากครับศาสตราจารย์..." คิรอสเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ความติดขัด "อักขระวาลคิรีแท้จริงแล้วไม่ได้สลายตัวเมื่อเจอมานาธาตุความมืด แต่เกิดกระบวนการ 'ดูดซับแล้วพลิกกลับขั้ว' (Inversion Reaction) ต่างหากครับ หากเราคำนวณตามกฎสมดุลมานากลุ่มที่สาม ค่าสัมประสิทธิ์การหักเห ($\alpha$) จะมีค่าเท่ากับรากที่สองของ..." น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยอธิบายทฤษฎีอันซับซ้อนออกมาเป็นฉากๆ ทุกถ้อยคำเต็มไปด้วยความมั่นใจและเหตุผลที่หนักแน่นราวกับศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญกำลังบรรยายในงานสัมมนาวิชาการระดับชาติ มือขวาของเขายกขึ้นวาดกลางอากาศ วงแหวนเวทจำลองสีฟ้าถูกสร้างขึ้นด้วยการควบคุมมานาที่แม่นยำระดับไมครอน เพื่อแสดงสมการคำนวณให้เห็นกันจะๆ ไอรีลยืนฟังเงียบๆ ดวงตาสีไพลินภายใต้กรอบแว่นจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่วางตา ลึกๆ แล้วมีความประหลาดใจฉายชัดอยู่ในแววตาคู่นั้น *(เจ้าเด็กนี่... มองทะลุโครงสร้างระดับแก่นแท้ของอาคมโบราณได้ตั้งแต่แรกเห็นเลยอย่างนั้นหรือ? แถมยังใช้การคำนวณเชิงตัวเลขมาแก้โจทย์เวทมนตร์ได้อย่างไร้ที่ติ... น่าสนใจเกินไปแล้ว)* เมื่อคิรอสกล่าวจบประโยคสุดท้าย พร้อมกับวงแหวนเวทจำลองที่สลายตัวอย่างงดงามไร้รอยต่อ ห้องเรียนทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันสนิท ไม่มีใครกล้าหายใจดัง ศาสตราจารย์ไอรีลนิ่งงันไปอึดใจใหญ่ ก่อนที่มุมปากข้างหนึ่งของเธอจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดา ซึ่งเป็นรอยยิ้มแบบเดียวกับที่ทำให้หัวใจของเหล่านักเรียนชายในห้องกระตุกวูบ "คำตอบสมบูรณ์แบบมากครับ... คิรอส" ไอรีลเอ่ยเสียงเรียบ แต่แววตาเป็นประกายวับวาว "แต่ทฤษฎีบนกระดาษกับของจริงมักจะมีช่องว่างเสมอ... หวังว่าตอนลงภาคสนามจริง เธอจะยังปากเก่งได้อย่างนี้อยู่นะครับ" [ติ๊ง! ระบบตรวจพบเจตนาท้าทายระดับสูงจากเป้าหมาย 'ศาสตราจารย์ไอรีล'] [ปลดล็อกภารกิจลับซ้อน: 'บทเรียนเฉพาะกิจหลังเลิกเรียน' (ระดับ SSS)] [รายละเอียด: ท่านต้องเข้าไปพบอาจารย์ไอรีลที่ห้องทำงานส่วนตัวหลังคาบเรียนนี้ เพื่อรับ 'บททดสอบพิเศษ' ที่ไม่มีในหลักสูตร] [คำเตือนจากระบบ: หากปฏิเสธ ค่าความสัมพันธ์จะลดลงสู่จุดติดลบถาวร] เสียงแจ้งเตือนเฉียบคมดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าต่างระบบสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นขวางหน้า คิรอสชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าแข็งค้างไปชั่ววินาทีเมื่ออ่านรายละเอียดภารกิจระดับ SSS นั้นจบ เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเป็นครั้งแรกของวัน ก่อนที่สายตาคมกริบของศาสตราจารย์ไอรีลจะหันกลับมามองเขาพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ลึกล้ำกว่าเดิม ราวกับกำลังรอคอยให้เหยื่อเดินเข้ากรงด้วยความเต็มใจ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ไมโลกับภูตน้อย" เสมอมานะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!