เสียงตบโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานส่วนตัวของประธานสภานักเรียน มันไม่ใช่เสียงที่เกิดจากความโกรธเกรี้ยวไร้เหตุผล แต่เป็นจังหวะที่คำนวณมาอย่างแม่นยำเพื่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนทางจิตวิทยา เอกสารรายงานผลการประเมินภาคปฏิบัติประจำสัปดาห์ถูกเลื่อนมาหยุดตรงหน้าชายหนุ่มผู้มีเรือนผมสีเงินสลวย ดวงตาสีไพลินคมกริบกวาดมองตัวเลขและสถิติด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความฉงนและความระแวง
"เด็กปีหนึ่งที่ชื่อคิรอสคนนี้... ทำคะแนนทะลุเพดานของสนามฝึกจำลองระดับสามได้อย่างไรโดยที่วงจรมานาส่วนกลางไม่0บันทึกความผิดปกติ?"
เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น วาเลนไทน์ ประธานสภานักเรียนผู้ไม่เคยพลาดเป้าหมายตลอดสามปีซ้อน ปลดปล่อยแรงกดดันระดับชนชั้นสูงออกมาโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนแผ่นกระดาษซ้ำๆ เป็นจังหวะ ขณะที่รองประธานสาวผู้ถือแฟ้มข้อมูลยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหลัง
"รายงานระบุว่าเขาใช้ช่องว่างของระบบคำนวณพื้นที่ทับซ้อนครับท่านประธาน... หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือ เขาจงใจเหนี่ยวนำให้มอน스터ระดับบอสทำลายข้อจำกัดของสนามประลองด้วยตัวเอง เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้มานาของตนเอง" ผู้ช่วยหนุ่มรายงานด้วยน้ำเสียงเจือความไม่มั่นใจเล็กน้อย "ไม่มีใครเคยคิดจะทำแบบนั้นมาก่อน เพราะมันเสี่ยงต่อการถูกระบบลงโทษขั้นเด็ดขาด"
วาเลนไทน์แค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่มันไม่ได้ไปถึงดวงตาเลยแม้แต่น้อย "ความเสี่ยงงั้นหรือ? สำหรับเด็กคนนั้น มันคือความคำนวณที่ไร้ซึ่งความปรานีต่างหาก... ส่งคนไปจับตาดูเขาทุกฝีก้าว ผมต้องการรู้ว่าเบื้องหลังของคิรอสมีใครหนุนหลังอยู่ หรือว่าเขาเป็นแค่ตัวแปรอันตรายที่บังเอิญตื่นขึ้นมากันแน่"
ในเวลาเดียวกันนั้น ห่างออกไปอีกฟากหนึ่งของอาคารเรียนเวทมนตร์โบราณ คิรอสกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีชาในห้องพักส่วนตัวของศาสตราจารย์ไอรีล บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจางๆ ของชาสมุนไพรและไอน้ำจากกาต้มน้ำเวทมนตร์ แต่อุณหภูมิความตึงเครียดระหว่างเขากับอาจารย์สาวเจ้าของห้องกลับสวนทางกับความผ่อนคลายโดยสิ้นเชิง
ไอรีลวางถ้วยมาชาลงบนโต๊ะไม้ด้วยท่าทีเชื่องช้า ดวงตาสีอำพันภายใต้กรอบแว่นใสจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เธอนั่งพิงพนักเก้าอี้ ท่าทางสบายๆ แต่กลับสร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับผู้พบเห็น
"เธอเล่นสนุกเกินไปแล้วนะ คิรอส" เสียงหวานใสแต่เย็นชาเอ่ยขึ้น ทว่าแฝงความขบขันไว้ลึกๆ "การทำให้ระบบประเมินผลรวนจนเกือบต้องรีเซิร์ฟเซิร์ฟเวอร์ใหม่ทั้งหอสมุดกลาง ไม่ใช่สิ่งที่นักเรียนตัวอย่างเขาทำกันหรอกนะ... หรือว่าช่วงนี้ตำราอาคมโบราณที่ฉันให้ไปอ่าน มันทำให้น้ำในสมองเธอระเหยจนหมดแล้ว?"
คิรอสยิ้มรับด้วยสีหน้ากวนประสาทตามเคย เขายกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆ ก่อนจะวางลงอย่างใจเย็น "อาจารย์ก็พูดเกินไปครับ ผมแค่วิเคราะห์แล้วพบว่า... การประหยัดพลังงานเวทมนตร์เป็นคุณธรรมสูงสุดของจอมเวทต่างหาก อีกอย่าง ถ้าผมไม่ทำแบบนั้น บันทึกการวิจัยเรื่องวงแหวนเวทมนตร์กลับด้านของอาจารย์ก็คงไม่ได้รับการพิสูจน์ในสนามจริงหรอครับ"
ไอรีลชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีอำพันหรี่ลงครู่หนึ่งก่อนจะหลบสายตาไปทางหน้าต่าง เธอยกมือขึ้นทัดปอยผมสีดำสนิทที่ตกลงมาปรกใบหน้าเพื่อซ่อนรอยยิ้มที่หลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ เด็กหนุ่มคนนี้มักจะมองทะลุผ่านความตั้งใจจริงของเธอเสมอ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เธอทั้งปวดหัวและรู้สึกสนุกในเวลาเดียวกัน
"ปากเก่งขึ้นเรื่อยๆ นะ... ระวังตัวไว้เถอะ" ไอรีลหันกลับมามองด้วยแววตาจริงจังขึ้น "สภานักเรียนเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว วาเลนไทน์ไม่ใช่คนที่จะมองข้ามความผิดปกติแบบนี้ไปได้ง่ายๆ เขาฉลาด รอบคอบ และที่สำคัญ... เขาเกลียดสิ่งที่อยู่นอกเหนือการควบคุมที่สุด"
"สภานักเรียนเหรอครับ?" คิรอสทวนคำ ดวงตาสีดำสนิทพินิจพิเคราะห์อย่างใช้ความคิด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง "ก็นับว่าน่าสนใจดีเหมือนกันครับ ผมกำลังเบื่อการทำโจทย์รูทีนเดิมๆ อยู่พอดี... ถ้ามีคนมาช่วยเพิ่มความท้าทายให้ ก็นับว่าเป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือครับ อาจารย์?"
"ระวังความมั่นใจจะพาเธอไปตายก่อนจะเรียนจบปีสามก็แล้วกัน" ไอรีลถอนหายใจยาวเหยียด เธอยื่นแฟ้มเอกสารปกหนังสีดำเล่มหนึ่งให้เขา "นี่คือรายชื่อกรรมการสภานักเรียนชุดปัจจุบัน รวมถึงจุดอ่อนของแต่ละคน... ถือซะว่าเป็นการช่วยเหลือจากอาจารย์ที่ไม่อยากให้นักเรียนคนโปรดต้องถูกพักการเรียนกลางคันก็แล้วกัน"
คิรอสรับแฟ้มนั้นมาเปิดดูอย่างรวดเร็ว สายตาคมกวาดผ่านข้อมูลภายในด้วยความเร็วสูง สมองของเขาเริ่มประมวลผลความสัมพันธ์และโครงสร้างอำนาจภายในโรงเรียนแห่งนี้ทันที ทุกชื่อ ทุกตระกูล และทุกความขัดแย้งถูกจัดระเบียบในหัวอย่างเป็นระบบ
แต่ก่อนที่คิรอสจะได้เอ่ยปากขอบคุณ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังขึ้นก้องไปทั่วทั้งตึกเรียน อาคมป้องกันรอบห้องพักสะท้อนแสงวาบเป็นระลอกคลื่น หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของระบบปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยตัวอักษรสีแดงกระพริบถี่รัว พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของคิรอสแข็งค้างไปในทันที
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการบุกรุกพื้นที่เขตหวงห้ามระดับสูงสุด]
[เป้าหมาย: ห้องใต้ดินโบราณ (Crypt of Origin)]
[สถานะ: ผนึกที่สามถูกทำลายโดยบุคคลไม่ทราบฝ่าย - ความเสี่ยงระดับ SSS]
ไอรีลผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที สีหน้าเย็นชาของเธอแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เธอกำหมัดแน่นจนข้อต่อสีขาวโพลน ขณะที่หันมามองคิรอสด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดไม่ถึง
"ไม่ใช่ฝีมือของสภานักเรียน..." ศาสตราจารย์สาวเอ่ยเสียงเครียด "มีใครบางคนกำลังปลุก 'บางสิ่ง' ที่หลับใหลอยู่ใต้โรงเรียนนี้ขึ้นมาจริงๆ"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับผมในตอนนี้นะครับ
รุ่นพี่ครับ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น•ตอนที่ 22
สภานักเรียนเริ่มเคลื่อนไหว
ผลงานโดย ไมโลกับภูตน้อย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไมโลกับภูตน้อย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง รุ่นพี่ครับ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!