รุ่นพี่ครับ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น•ตอนที่ 8

ภารกิจลับหลังเที่ยงคืน

ผลงานโดย ไมโลกับภูตน้อย
กลิ่นอายของกระดาษโบราณผสมผสานกับฝุ่นผงเวทมนตร์ที่ตกตะกอนมานานนับร้อยปีไม่ได้ชวนให้รู้สึกอึดอัดเท่ากับเสียงฝีเท้าของยามลาดตระเวนที่ดังสะท้อนก้องมาจากระเบียงหินอ่อนด้านนอก คิรอสแนบแผ่นหลังเข้ากับชั้นหนังสือสูงท่วมหัว ดวงตาคมกริบกวาดตามองความมืดสลัวเบื้องหน้าอย่างเงียบเชียบ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนสันปกหนังสือเพื่อเรียกหน้าต่างสถานะโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเฉพาะในสายตาของเขาเท่านั้น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเขตแดนเวتมนตร์ระดับสูง – "หอสมุดต้องห้าม (The Forbidden Archive)"] [เงื่อนไขภารกิจ: ค้นหา "คัมภีร์ดาราศาสตร์บรรพกาล" ภายในเวลา 02.00 น.] [รางวัล: แต้มทักษะ x500, ปลดล็อกผังเวทมนตร์บทที่ 4, และสิทธิ์เข้าถึงห้องวิจัยส่วนตัวของศาสตราจารย์ไอรีล] เด็กหนุ่มมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้ายามที่สายตาอ่านเจอเงื่อนไขข้อสุดท้าย ระบบของเขานี่ช่างสรรหาวิธีสร้างงานให้ทำในเวลาที่ชาวบ้านชาวช่องเขานอนหลับกันเสียจริง แต่เมื่อแลกมาด้วยสิทธิ์ในการเข้าถึงห้องวิจัยของอาจารย์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยวและลึกลับที่สุดใน academy แล้ว การเสี่ยงลักลอบเข้ามาในยามวิกาลก็ถือว่าคุ้มค่าความเสี่ยงอยู่ไม่น้อย "รอบคอบเสียเปล่า แต่ดันมาตกม้าตายเพราะอยากได้ของเล่นใหม่เหรอครับ คิรอส" เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังขึ้นติดริมหูทำเอาเส้นประสาททั่วร่างของคิรอสกระตุกวาบ สัญชาตญาณการเอาตัวรอดร้องเตือนภัยดังลั่นจนเขาเกือบจะซัดเวทมนตร์ธาตุไฟสวนออกไปตามสัญชาตญาณ ทว่ากลิ่นอายอันคุ้นเคยของชาสมุนไพรกลิ่นดอกลาเวนเดอร์ผสมยูคาลิปตัสกลับหยุดยั้งการกระทำนั้นไว้ได้ทันท่วงที คิรอสค่อยๆ หันกลับไปช้าๆ ท่ามกลางความมืดมิดที่มีเพียงแสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกสี ร่างเพรียวบางในชุดคลุมสีดำสนิทของศาสตราจารย์ไอรีลกำลังยืนพิงชั้นหนังสือฝั่งตรงข้ามอย่างผ่อนคลาย ดวงตาสองสีคู่สวยคู่นั้นมองตรงมาที่เขา แฝงแววตาท1ี่อ่านไม่ออกระหว่างความคาดโทษกับความขบขัน "ศาสตราจารย์... มาทำอะไรที่นี่ในยามวิกาลครับเนี่ย หรือว่ารสนิยมส่วนตัวคือการเดินตรวจความเรียบร้อยในเขตหวงห้ามตอนตีหนึ่ง?" คิรอสเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พยายามกลบเกลื่อนอัตราการเต้นของหัวใจที่เร็วขึ้นกว่าปกติเล็กน้อย ไอรีลปรายตามองหน้าต่างระบบโปร่งแสงที่ยังคงลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเธอatชวนให้รู้สึกหนสันหลังวาบมากกว่าความอบอุ่น "ฉันต่างหากที่ต้องเป็นคนถามเธอนะ คิรอส... เด็กปีหนึ่งผู้แสนเรียบร้อยคนนั้น หายตัวเข้ามาในหอสมุดต้องห้ามด้วยเหตุผลอะไรกัน หรือว่าตำราเรียนในห้องสมุดปกติมันง่ายเกินไปจนสมองอัจฉริยะของเธอเริ่มเหี่ยวเฉา?" "ผมแค่มาหาแรงบันดาลใจในการทำวิจัยครับ" คิรอสตอบหน้าตาย พร้อมกับก้าวถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่าง "หนังสือประวัติศาสตร์เวทมนตร์เล่มก่อนให้มุมมองที่จำกัดเกินไป" "งั้นเหรอ..." ไอรีลขยับตัวเข้าหาช้าๆ ฝีเท้าของเธอไร้ซึ่งเสียงราวกับแมวป่า "แล้ว 'แรงบันดาลใจ' ของเธอ จำเป็นต้องใช้การปลดล็อกผนึกเวทมนตร์ระดับสี่ของสำนักหอสมุดด้วยหรือเปล่าล่ะ หื้ม?" บรรยากาศรอบตัวเริ่มกดดันขึ้นเรื่อยๆ ความฉลาดรอบคอบของคิรอสบอกเขาว่าการโกหกอาจารย์สาวท่านนี้เป็นกลยุทธ์ที่โง่ที่สุดในสถานการณ์นี้ ไอรีลไม่ได้มาเพื่อจับกุมเขา มิฉะนั้นป่านนี้กระดิ่งแจ้งเตือนภัยคงดังสนั่นทั่วโรงเรียนไปแล้ว แววตาของเธอในตอนนี้เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น และ... ความเอ็นดูที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชาอย่างแนบเนียน "ผมแค่อยากรู้ว่าระบบเวทมนตร์โบราณกับตรรกะของระบบที่ผมมี มันเชื่อมโยงกันได้มากแค่ไหนต่างหากครับ" คิรอสตัดสินใจเปลี่ยนกลยุทธ์มาพูดความจริงครึ่งหนึ่ง ดวงตาคู่คมสบประสานกับนัยน์ตาของอาจารย์สาวอย่างไม่เกรงกลัว "และดูเหมือนว่า... ผมจะเจอสิ่งที่ตามหาแล้วด้วย" ปลายนิ้วของคิรอสชี้ไปยังช่องว่างระหว่างชั้นหนังสือ หนังสือปกหนังสีดำสนิทที่ปราศจากชื่อเรื่องกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศอย่างอิสระ ราวกับมันรอคอยการมาถึงของใครบางคน ไอรีลชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานเวทมนตร์อันคุ้นเคยและอันตรายที่แผ่ออกมาจากหนังสือเล่มนั้น มันไม่ใช่ตำราเรียนทั่วไป แต่มันคือบันทึกต้องห้ามที่สูญหายไปเมื่อสามร้อยปีก่อน "ระวัง!" ก่อนที่ไอรีลจะได้เอ่ยปากห้าม แสงสีม่วงเข้มก็ระเบิดออกมาจากหน้ากระดาษที่เปิดออกเองโดยอัตโนมัติ แรงดันเวทมนตร์มหาศาลซัดกระหน่ำเข้าใส่ทั้งสองคนจนร่างของคิรอสเซถอยหลัง ทว่าก่อนที่เขาจะล้มลงไปกระแทกพื้น อ้อมแขนเรียวของอาจารย์สาวก็คว้าตัวเขาเข้ามาชิดแนบอกได้อย่างรวดเร็ว กลิ่นกายหอมสะอาดของเธอปะปนกับกลิ่นอายของเวทมนตร์โบราณอย่างน่าประหลาด ไอรีลใช้มือข้างหนึ่งร่ายม่านพลังคุ้ม 1 กัน ขณะที่สายตาคมกวาดมองไปเบื้องหน้าอย่างระแวดระวัง ทว่า สิ่งที่ปรากฏขึ้นบนอากาศหาใช่สัตว์อสูรหรือกับดักเวทมนตร์ไม่ แต่กลับเป็นข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่สั่นไหวอย่างรุนแรงจนน่ากลัว [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบตัวตนปริศนาภายนอกเขตหหอสมุดต้องห้าม] [คำเตือน: ผู้บุกรุกไม่ได้มาจากโลกนี้... และพวกมันกำลังมุ่งหน้ามายังจุดที่ท่านยืนอยู่] เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก้าวเริ่มดังขึ้นจากเบื้องล่าง พื้นหินของหอสมุดสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว และที่น่ากลัวที่สุดคือ... เงาดำทึบที่ทาบทับลงมาบนหน้าต่างกระจกสี ไม่ใช่เงาของมนุษย์อีกต่อไป ไอรีลละสายตาจากความมืดเบื้องนอก หันมาสบตากับเด็กหนุ่มในอ้อมแขนที่ตอนนี้สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด "ดูเหมือนว่า... เธอไม่ได้พาฉันมาดูแค่หนังสือเก่าๆ แล้วสินะ คิรอส" เสียงกระซิบของอาจารย์สาวเจือรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ขณะที่ปลายนิ้วเรียวเริ่มร่ายบทเวทมนตร์ต่อสู้ระดับสูงที่ถูกปิดผนึกไว้ "ผมก็ไม่ได้คาดคิดเหมือนกันครับว่า... แขกไม่ได้รับเชิญจะมาไวขนาดนี้" คิรอสสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ พร้อมกับกดปุ่มยืนยันรับภารกิจลับระดับ SSS ที่ระบบเพิ่งเด้งขึ้นมาตรงหน้า ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ไมโลกับภูตน้อย" เสมอมานะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!
สารจากนักเขียน (ไมโลกับภูตน้อย)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง รุ่นพี่ครับ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%