รอบคัดเลือกสุดเดือด

"ถ้าขยับอีกนิด... นายจะกลายเป็นเพียงเศษฝุ่นในละอองเวทมนตร์ของฉันนะ คิรอส" เสียงกระซิบเย็นเยียบแฝงความขี้เล่นของชายร่างยักษ์ผู้ใช้เวทสายฟ้าดังขึ้นข้างหู ท่ามกลางเสียงโห่ร้องของฝูงชนในสนามประลองรอบคัดเลือกที่ดังระงมจนแก้วหูแทบแตก คิรอสไม่ได้หันกลับไปมอง แต่ดวงตาของเขาฉายแววคำนวณรวดเร็วพอๆ กับการประมวลผลของระบบที่เต้นเร่าอยู่ในม่านตา คิรอสกระตุกยิ้มมุมปาก เขาไม่เพียงแต่ไม่ขยับหนี แต่กลับค่อยๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อลงราวกับกำลังยืนจิบชาในสวนหลังบ้าน "คำเตือนนั้น... ผมควรจะขอบคุณหรือควรถือว่าเป็นคำขู่ดีครับ รุ่นพี่เซน?" คิรอสตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ในขณะที่มือซ้ายของเขาแอบดีดดีดนิ้วสร้าง 'บัก' เล็กๆ ขึ้นในชั้นบรรยากาศเวทมนตร์รอบตัว ในโลกนี้เวทมนตร์ไม่ใช่แค่การร่ายมนตร์ แต่คือการเขียนโค้ดทับบนความเป็นจริง และเขาก็คือปรมาจารย์ด้านการหาช่องโหว่ พริบตาที่สายฟ้าสีครามพุ่งทะยานลงมาจากฝ่ามือของเซน คิรอสกลับไม่หลบหลีก เขาสะบัดนิ้วเพียงเบาๆ กระแสเวทที่ควรจะรุนแรงจนเผาไหม้ทุกอย่างกลับหักเหไปตาม 'รูรั่ว' ที่เขาสร้างขึ้นกลางอากาศ มันวิ่งผ่านร่างของเขาไปเฉี่ยวเพียงเส้นผม ก่อนจะพุ่งเข้าใส่กำแพงเวทมนตร์ด้านหลังจนเกิดเสียงระเบิดกัมปนาท เสียงฮือฮาดังไปทั่วอัฒจันทร์ ศาสตราจารย์ไอรีลที่นั่งอยู่บนที่นั่งวีไอพีขยับแว่นสายตาเล็กน้อย สายตาของเธอนิ่งสนิท แต่หากใครสังเกตให้ดี จะเห็นมุมปากที่ยกขึ้นเพียงเสี้ยววินาที *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบ: การใช้เทคนิค 'สะท้อนกระแสมานาแบบหน่วงเวลา' สำเร็จ] [เป้าหมายการต่อสู้: ประหยัดพลังงานมานาให้เหลือไม่ต่ำกว่า 80% เพื่อเตรียมรับมือภารกิจระดับ SSS] คิรอสไม่ได้ดีใจกับการแจ้งเตือนนั้น เพราะเขารู้ดีว่าภารกิจที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่คนตรงหน้า แต่มันคือ 'กุญแจ' ที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์นั่นต่างหาก สายตาของเขาสบเข้ากับดวงตาเรียบเฉยของไอรีลเพียงแวบเดียว มันเป็นสายตาที่เตือนว่า 'อย่าเล่นสนุกจนลืมงาน' เขาจึงถอนหายใจและหันกลับมาเผชิญหน้ากับศัตรูคนถัดไปทันที การแข่งขันดำเนินไปอย่างดุเดือด คิรอสไม่ได้ใช้พลังทำลายล้างที่น่าตื่นตาตื่นใจ แต่เขากลับใช้ 'กลยุทธ์การแทรกแซง' คู่ต่อสู้คนแล้วคนเล่าต้องพ่ายแพ้ให้กับความผิดพลาดของตัวเอง ราวกับโชคชะตาเล่นตลก บางคนเวทมนตร์เสื่อมถอยกลางคัน บางคนวงจรเวทเกิดอาการรวนจนสลบไปเอง ทั้งหมดนี้คือฝีมือของเด็กหนุ่มผู้ยืนนิ่งท่ามกลางพายุฝุ่น จนกระทั่งมาถึงรอบสุดท้าย คู่ต่อสู้คือ 'ลีโอ' อดีตหัวหน้าหน่วยองครักษ์ประจำสถาบัน ผู้ใช้เวทมิติที่ยากจะคาดเดา ลีโอไม่ได้พุ่งเข้าใส่ แต่เขากลับยืนนิ่งเหมือนรูปปั้น ทันใดนั้น เงาร่างของคิรอสก็เริ่มบิดเบี้ยว พื้นดินใต้เท้าเขากลายเป็นหลุมมิติที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง "คิรอส นายเก่งเรื่องการหาบั๊ก... แต่ถ้าฉันลบข้อมูลส่วนที่นายยืนอยู่ล่ะ?" ลีโอแค่นหัวเราะ คิรอสรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่ทับถมเข้ามา ระบบส่งเสียงเตือนสีแดงฉานทันที [คำเตือน: โครงสร้างมิติในรัศมี 3 เมตรกำลังจะถูกลบ! หากสถานะความปลอดภัยต่ำกว่าเกณฑ์ ภารกิจปกป้อง 'กุญแจ' จะถือว่าล้มเหลวโดยสมบูรณ์!] เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นบนหน้าผากของคิรอส เขาไม่ได้รีบแก้ปัญหาด้วยการกางเกจป้องกัน แต่เขากลับเดินก้าวไปข้างหน้า... เดินเข้าหาจุดกึ่งกลางของหลุมมิตินั้นด้วยความมั่นใจที่น่าขนลุก "นายทำอะไรน่ะ!" ลีโอตะโกนด้วยความตื่นตระหนก คิรอสหยุดยืนนิ่งตรงใจกลางพายุ ท่ามกลางสายตาของผู้ชมที่ลุ้นระทึกจนแทบลืมหายใจ เขากระซิบเบาๆ กับตัวเองให้ได้ยินเพียงคนเดียว "ถ้าฉันเป็นโค้ด ฉันก็แค่ต้อง Rewrite มันใหม่ในขณะที่มันทำงานอยู่" มือของคิรอสคว้าจับไปในอากาศว่างเปล่า นิ้วเรียวยาวตวัดผ่านรอยแยกมิติราวกับกำลังร่ายรำเปียโน ทุกจังหวะที่เขาขยับ รอยแยกมิตินั้นกลับค่อยๆ ปิดสนิทลง ไม่ใช่ด้วยพลังทำลาย แต่ด้วยการ 'แก้ไขลำดับการเชื่อมต่อ' ลีโอเบิกตากว้าง เลือดกำเดาไหลออกมาจากจมูกเพราะอาการย้อนกลับของเวทมนตร์ เขาทรุดลงกับพื้นทันทีที่มิติของเขาถูกปิดตายโดยสมบูรณ์ คิรอสยืนหอบหายใจเบาๆ เขาเพิ่งจะทำสิ่งที่ไม่มีใครในสถาบันเคยทำได้ คือการดัดแปลงเวทมิติขั้นสูงด้วยมือเปล่า ทันใดนั้น บรรยากาศในสนามก็เงียบสงัดลงจนน่ากลัว เงาร่างหนึ่งก้าวเดินลงมาจากอัฒจันทร์ ไอรีลเดินตรงเข้ามาหาคิรอส ท่ามกลางสายตาของนักเรียนนับพัน เธอหยุดยืนตรงหน้าเขา รัศมีเย็นเยียบกดดันจนคนรอบข้างต้องถอยห่าง "ชนะแล้วสินะ" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท แต่ในดวงตาคู่สวยกลับซ่อนความกังวลที่คิรอสอ่านไม่ออก "ครับ ผมทำตามเป้าหมายแล้ว" คิรอสตอบพลางปาดเหงื่อ ไอรีลขยับเข้ามาใกล้จนคิรอสได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่า เธอโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเล็กน้อยซึ่งไม่มีใครได้ยินนอกจากเขา "ระวังตัวให้ดี... ไม่ใช่แค่ในสนามนี้หรอกนะ แต่ 'สิ่งที่ฉันปกป้อง' กำลังถูกเพ่งเล็งจากคนในสภาเวทมนตร์ และตอนนี้... พวกเขาไม่ได้มาเพื่อดูการแข่ง" คิรอสชะงัก สายตาเขาเหลือบมองไปที่ขอบสนาม เห็นกลุ่มชายชุดดำในผ้าคลุมลึกลับที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ พวกเขาไม่ได้มีไอแห่งนักเรียนเลยแม้แต่น้อย แต่ละคนมีแรงกดดันระดับจอมเวทชั้นสูงที่ปิดซ่อนไว้ไม่มิด ภารกิจที่เขาคิดว่าจะง่าย กลับกลายเป็นกับดักขนาดใหญ่ที่ถูกวางไว้ตั้งแต่ต้น ผมขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของคิรอสและศาสตราจารย์ไอรีลมาจนถึงตอนนี้นะครับ!