กลอุบายของคู่แข่ง

"อย่าพยายามขยับตัวเลยครับคุณคิรอส ยิ่งคุณฝืน เส้นใยอาคมที่พันธนาการคุณอยู่ก็จะยิ่งรัดแน่นขึ้น เหมือนกับงูเหลือมที่กำลังบีบเค้นเหยื่อ... น่าเวทนานะครับที่อัจฉริยะอย่างคุณต้องมาจบชีวิตลงในซอกตึกอับชื้นแบบนี้" เสียงทุ้มต่ำของ 'เซน' คู่แข่งในรอบแปดคนสุดท้ายดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของตรอกหลังอาคารเรียนเวทมนตร์ ชั้นที่สี่ คิรอสกัดฟันแน่น ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปตามกล้ามเนื้อเมื่อเขาทดลองขยับข้อมือ สิ่งที่พันธนาการเขาอยู่ไม่ใช่เชือกธรรมดา แต่เป็น 'โซ่อาคมพันธนาการไร้ลักษณ์' ซึ่งเป็นไอเทมระดับสูงที่หาซื้อไม่ได้ในร้านค้าทั่วไป คิรอสไม่ได้ตอบโต้ด้วยอารมณ์ แต่เขากำลังกวาดสายตามองรอยแยกของมิติรอบตัวอย่างใจเย็น ระบบในหัวของเขากำลังทำงานหนัก [คำเตือน: ตรวจพบระดับมานาในกระแสเลือดลดลง 15% จากผลกระทบของโซ่อาคม] [คำแนะนำ: หากใช้อาคมทำลายล้างในระยะประชิด อาจส่งผลกระทบต่อแกนเวทมนตร์ของผู้ใช้] "เซน... นายคงลงทุนไปไม่น้อยเลยสินะ สำหรับไอเทมระดับนี้เพื่อจัดการกับคนอย่างฉัน" คิรอสแค่นยิ้ม มุมปากที่แตกเป็นแผลซิบๆ ของเขาไม่ได้ทำให้ความดูดีลดลงเลยแม้แต่น้อย "ก็แค่การลงทุนเพื่อชัยชนะที่แน่นอน" เซนเดินก้าวเข้ามาใกล้ แสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านช่องว่างระหว่างอาคารเผยให้เห็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความริษยา "ใครๆ ก็บอกว่านายคือตัวเต็ง แต่ความจริงคืออะไร? ก็แค่เด็กที่โชคดีมีระบบเอื้อประโยชน์ให้ วันนี้ผมจะลบชื่อคุณออกจากทัวร์นาเมนต์นี้เอง และไม่มีใครสงสัยหรอกว่าหายไปไหน เพราะพวกเขาก็คงคิดว่าคุณแค่หนีกลับบ้านไปแล้ว" คิรอสหัวเราะหึในลำคอ ดวงตาของเขาวาวโรจน์ขึ้นชั่วขณะ "นายลืมอะไรไปอย่างหนึ่งนะเซน... ความรอบคอบน่ะไม่ใช่แค่การวางแผน แต่คือการเผื่อใจสำหรับไอ้พวกที่ชอบเล่นตุกติกนอกรอบแบบนายนี่แหละ" ทันใดนั้น คิรอสก็สะบัดมือเบาๆ แม้โซ่จะรัดแน่น แต่จังหวะที่เซนเผลอไผลจากการโอ้อวด คิรอสได้ใช้ 'บั๊ก' ของการส่งผ่านพลังงานในจุดอับสายตาของระบบอาคม ส่งกระแสมานาไฟฟ้าแรงสูงย้อนกลับเข้าไปในโซ่ที่เขาสัมผัสอยู่ "อะไรนะ?!" เซนอุทานด้วยความตกใจเมื่อเห็นประกายไฟสีฟ้าแลบแปลบออกมาจากโซ่ อาคมที่เคยแข็งแกร่งเริ่มสั่นคลอนจากการถูกแทรกแซงรหัสโครงสร้างภายใน "อย่าดูถูกการคำนวณของผมครับ" คิรอสกล่าวพลางบิดข้อมือเพียงนิด แรงระเบิดเบาๆ ส่งผลให้โซ่อาคมแตกกระจายเป็นละอองแสง ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะโต้กลับ แรงกดดันมหาศาลก็แผ่ซ่านเข้ามาในอาณาเขตนั้น ความเย็นเยือกที่คุ้นเคยทำเอาบรรยากาศโดยรอบแข็งค้าง เซนทรุดลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวทันทีที่เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ศาสตราจารย์ไอรีลยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น เส้นผมสีเงินยวงของเธอพริ้วไหวแม้ไม่มีลม ดวงตาเรียวรีคมกริบดุจมีดโกนจ้องมองมาที่เซนด้วยความเย็นชาที่ทำให้อากาศรอบข้างเกือบเป็นน้ำแข็ง เธอไม่ได้มองคิรอสเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่า... กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่เธอใช้ประจำกลับอบอวลไปทั่วบริเวณ "การแข่งรอบแปดคนสุดท้าย... ทางโรงเรียนเข้มงวดเรื่องกฎกติกานะคะ คุณเซน" น้ำเสียงของเธอเรียบเฉย ทว่ากดดันจนคนฟังแทบหายใจไม่ออก "ตะ...ศาสตราจารย์ไอรีล ผม..." เซนตะกุกตะกัก พยายามจะแก้ตัว "และกฎข้อสำคัญที่สุด" เธอเว้นจังหวะ เดินเข้ามาใกล้คิรอสแล้วเอื้อมมือไปปัดเศษฝุ่นที่ไหล่ของเด็กหนุ่มอย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอ่านออก "คือการไม่ทำร้ายนักเรียนในความดูแลของฉัน โดยเฉพาะคนที่มีภาระต้องลงแข่งรอบชิงในวันพรุ่งนี้" คิรอสสบตาเธอ สีหน้าของไอรีลยังคงเรียบเฉย แต่แววตาที่จ้องมองมานั้นกลับมีความกวนประสาทเล็กๆ ตามสไตล์ของเธอที่เขารู้ดี "อาจารย์มาได้จังหวะพอดีเลยนะครับ" "ฉันก็แค่เดินตรวจความเรียบร้อย" ไอรีลหันกลับไปมองเซนด้วยสายตาที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกแช่แข็ง "ไปเขียนรายงานความผิดพลาดของตัวเองส่งฉันพรุ่งนี้เช้า ส่วนเรื่องสิทธิ์การลงแข่งของเธอ... ฉันจะพิจารณาอีกครั้งหลังจากคุยกับกรรมการแล้ว" เซนรีบลุกขึ้นและเผ่นหนีไปโดยไม่หันหลังกลับ เมื่อเหลือเพียงแค่สองคน คิรอสถอนหายใจยาว ก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้คนตรงหน้า "ขอบคุณครับที่ช่วย... แต่จริงๆ ผมกะว่าจะจัดการเองอีกสักห้านาทีนะ" ไอรีลหรี่ตามองเขา พลางเลิกคิ้วขึ้น "ห้านาที? เธอคงอยากจะเสียแขนไปสักข้างก่อนจะถึงรอบชิงสินะคิรอส? มั่นใจในระบบของเธอมากไปหน่อยหรือเปล่า" "มั่นใจในอาจารย์มากกว่าครับ" คิรอสตอบยิ้มๆ ซึ่งทำให้อีกฝ่ายนิ่งไปชั่วอึดใจ ใบหน้าของศาสตราจารย์สาวมีริ้วรอยสีชมพูจางๆ ปรากฏขึ้นก่อนที่เธอจะรีบหันหลังกลับ "อย่ามาทำตัวกะล่อนให้มากนัก ไปเตรียมตัวซะ รอบชิงวันพรุ่งนี้... คนที่เธอต้องเจอไม่ใช่แค่คนฝีมือฉกาจ แต่เป็น..." เธอนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "เป็นอะไรครับ?" คิรอสถามด้วยความสงสัย "เป็นคนที่มีคำสั่งลับจากเบื้องบนให้จัดการเธอด้วยวิธีที่ร้ายกาจยิ่งกว่านี้" ไอรีลโยนตลับยาขนาดเล็กให้เขา "ทาซะ แผลที่แขนเธอน่ะ และอย่าประมาทเป็นอันขาด... เพราะคนที่จะลงสนามกับเธอในวันพรุ่งนี้ คือ 'เขาคนนั้น' ที่เธอคิดว่าไม่มีวันจะกลับมา" คิรอสเปิดตลับยาออก กลิ่นสมุนไพรเข้มข้นโชยแตะจมูก ทว่าเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเพื่อจะถามต่อ ศาสตราจารย์ไอรีลก็ได้หายลับไปในเงามืดทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน แต่ทว่า... ทันใดนั้น หน้าต่างแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าด้วยตัวอักษรสีเลือด [ภารกิจระดับ SSS ปรากฏ: เอาชีวิตรอดจากการดวลกับ 'ร่างจำลองของศาสตราจารย์มอร์กาน่า' ในรอบชิงชนะเลิศ] [คำเตือน: นี่ไม่ใช่การแข่งขันทั่วไป นี่คือการคัดเลือกผู้ถูกเลือกที่จะต้องจบชีวิตลงบนลานประลอง] ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของคิรอสมาจนถึงบทนี้นะครับ "ไมโลกับภูตน้อย" จะพาทุกท่านไปพบกับบทสรุปที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมในตอนหน้าครับ!