รสชาติของความล้มเหลว

เสียงกระดาษปึกหนาที่ถูกโยนลงบนโต๊ะไม้สักราคาแพง ไม่ได้ดังก้องกังวานเท่ากับเสียงหัวใจของธันวาที่กำลังร่วงหล่นลงสู่เหวลึกในเวลานี้ "คุณหมายความว่ายังไง... ที่ถอนหุ้น?" น้ำเสียงของประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่งสั่นพร่าเล็กน้อย ดวงตาคมกริบจ้องมองหน้าหุ้นส่วนคนสำคัญชาวสิงคโปร์ที่กำลังเก็บเอกสารเข้ากระเป๋าอย่างใจเย็น ใบหน้านั้นเรียบเฉย ไร้ซึ่งเยื่อใยใดๆ เช่นเดียวกับธุรกิจที่ตัดขาดกันได้เพียงชั่วพริบตา "ผมคงร่วมงานกับคนที่กำลังจะจมน้ำไม่ได้หรอกครับ คุณธันวา ข่าวฉาวเรื่องโครงการคอนโดมิเนียมหรูที่กำลังจะพังทลาย รวมถึงปัญหาสภาพคล่องที่พวกคุณปกปิดไว้ มันมากเกินกว่าที่ผมจะเอาชื่อเสียงมาเสี่ยงด้วย" มร.เฉิน กล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา ก่อนจะเดินผ่านไหล่เขาออกไปอย่างไร้เยื่อใย ประตูห้องทำงานหรูหราปิดลงพร้อมกับโลกทั้งใบของธันวาที่พังครืนลงมาต่อหน้าต่อตา ตัวเลขในบัญชีที่ติดลบ มิตรสหายที่เคยรายล้อมต่างพากันตีตัวออกห่าง และที่สำคัญที่สุด... หุ้นส่วนรายนี้คือหัวใจสำคัญที่จะพยุงบริษัทของเขาให้รอดพ้นจากภาวะล้มละลายในสัปดาห์นี้ ธันวาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังอย่างคนหมดแรง มือหนากุมขมับที่เต้นตุบๆ ความเครียดถาโถมเข้าใส่ราวกับคลื่นพายุซัดสาดเข้าใส่หน้าผาหิน สมองของเขาขาวโพลน ภาพความสำเร็จในอดีตที่เคยเหยียบย่ำผู้คน ลอยวนกลับมาเยาะเย้ยในความโง่เขลาของตนเอง ยิ่งคิดถึงใบหน้าเรียบเฉยและดวงตากลมโตที่เคยเต็มไปด้วยความรักของพิมพ์มาดา หัวใจของเขาก็ยิ่งเจ็บปวดราวกับถูกไฟแผดเผา ในยามที่เขาตกต่ำถึงขีดสุด คนที่เขาอยากเจอและต้องการคำปลอบโยนมากที่สุด กลับเป็นผู้หญิงที่เขาเคยผลักไสไล่ส่งอย่างไม่ใยดี... ในขณะเดียวกัน ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร ณ ร้านเบเกอรี่ 'Pastry of Revenge' กลิ่นหอมกรุ่นของวานิลลาและเนยสดแท้ลอยอบอวลตัดกับบรรยากาศความตึงเครียดภายในห้องครัวชั้นสอง พิมพ์มาดายืนนิ่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อยยามเมื่อทบทวนแผนการทั้งหมดที่ร้อยเรียงไว้ เธอรู้ดีว่าการที่ธันวาเสียหุ้นส่วนคนสำคัญไปในวันนี้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ... แต่มันคือผลงานชิ้นโบว์แดงที่เธอใช้เวลาวางแผนมานานนับแรมปี เม็ดเงินมหาศาลที่เธอกว้านซื้อหุ้นในบริษัทของเขาผ่านนอมินี และการส่งต่อข้อมูลรั่วไหลให้อีกฝ่ายถอนทุนคืน นี่คือเกมที่เธอเป็นผู้กำหนดกติกา และธันวาเป็นเพียงเบี้ยตัวน้อยที่กำลังเดินเข้าสู่ลานประหารที่เธอขีดเส้นไว้ "คุณพิมพ์คะ เอกสารสรุปยอดขายสำหรับอีเวนต์การกุศลสัปดาห์หน้าพร้อมแล้วค่ะ" น้องพนักงานฝึกงานเดินเข้ามาส่งแฟ้มด้วยรอยยิ้มสดใส แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นแววตาเด็ดเดี่ยวและรอยยิ้มมุม The Smile of a Victorious Woman ที่ฉาบอยู่บนใบหน้าของเจ้านายสาว "ดีมากค่ะ เก็บไว้บนโต๊ะฉันได้เลย" พิมพ์มาดาตอบรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงไว้ด้วยพลังอำนาจที่ทำให้คนฟังรู้สึกเกรงขาม เธอก้าวเดินไปที่หน้าต่างกระจกใส มองทัศนียภาพยามเย็นของกรุงเทพมหานคร ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมเทาคล้ายกับเปลวไฟที่กำลังแผดเผาอดีตสามีผู้เย่อหยิ่งให้อับเฉาลงทีละน้อย ความรู้สึกสะใจตีตื้นขึ้นมาจุกอก หยดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดในอดีตที่เคยถูกเขาย่ำยี ถูกแทนที่ด้วยหยดน้ำตาแห่งชัยชนะที่เธอบ่มเพาะด้วยหยาดเหงื่อและคราบน้ำตา รสชาติของความล้มเหลวที่ธันวา *****กำลังลิ้มลองอยู่ในขณะนี้ มันยังเทียบไม่ได้เลยกับครึ่งหนึ่งของความร้าวรานที่เธอเคยได้รับเมื่อสามปีก่อน โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของธันวาสั่นระรัวขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เขาก้มมองหน้าจอด้วยความหวังอันริบหรี่ เผื่อว่าจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น ชื่อของธนาคารส่งข้อความแจ้งเตือนสถานะบัญชีที่ใกล้จะถูกอายัดปรากฏเด่นหรี่ แต่สายตากลับสะดุดเข้ากับข้อความไลน์จากเบอร์แปลกปลอมที่ส่งรูปภาพใบเสร็จรับเงินบางอย่าง พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ทำให้ลมหายใจของเขาติดขัด *อยากรู้ไหมว่าใครคือผู้ซื้อหุ้นสามัญร้อยละสี่สิบของบริษัทคุณไปในราคาต่ำเตี้ยเรี่ยดิน? และเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักอายุสามขวบคนนั้น... มีใบหน้าละม้ายคล้ายใครบางคนเหลือเกินนะคุณธันวา* ธันวาเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึก หัวใจกระหน่ำเต้นรัวแรงด้วยความตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ นิ้วมือที่ถือโทรศัพท์สั่นเทารุนแรงเมื่อกดเปิดภาพถ่ายใบสุดท้าย... ภาพของเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งกำลังอมยิ้มแก้มป่องในร้านเบเกอรี่ชื่อดัง โดยมีร่างระหงของหญิงสาวคุ้นตาคอยยืนลูบศีรษะด้วยความรักใคร่... หญิงสาวที่เขาเพิ่งจะโทรไปง้องอนเมื่อคืนนี้เอง! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความสะใจครั้งนี้ด้วยกันนะคะ