รอยร้าวเริ่มก่อตัว

"คุณกำลังทำให้ข่าวลือพวกนั้นกลายเป็นเรื่องจริง... รู้ตัวไหมรินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่เจือปนความหงุดหงิดระคนร้อนรนดังขึ้นทันทีที่ประตูห้องทำงานส่วนตัวของท่านประธานหนุ่มปิดลง กลอนประตูถูกล็อกอัตโนมัติด้วยระบบดิจิทัล และในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างสูงใหญ่ของคีรินก็ก้าวเข้ามาประชิด จนหลังบางของรินรดาแทบจะแนบติดไปกับบานไม้เนื้อดี หญิงสาวไม่ถอยหลังหนี เธอเชิดหน้าขึ้นสบตาคมกริบที่เต็มไปด้วยร่องรอยของความเครียดขมึง ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้มข้างหนึ่งด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ แบบที่ไม่ยอมลดละความกวนประสาท "ข่าวลืออะไรคะท่านประธาน? รินจำได้ว่าตัวเองทำงานอยู่ในแผนกการตลาด ไม่ได้มีหน้าที่ไปนั่งปั้นน้ำเป็นตัวปล่อยข่าวซุบซิบใครในบริษัท... หรือถ้าจะมีใครปล่อยข่าว น่าจะเป็นคนที่ชอบทำตัวลับๆ ล่อๆ จนคนเขาลือกันทั้งตึกมากกว่านะคะ" รินรดาตอกกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่เชือดเฉือน ทว่าในใจกลับเต้นผิดจังหวะเมื่อฝ่ามือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นมาทาบลงบนบานประตูข้างศีรษะเธอ เป็นการกักกันเธอไว้ในพื้นที่แคบๆ ระหว่างเขากับกำแพง กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานกับความเร่าร้อนเฉพาะตัวของคีรินแผ่ซ่านเข้ามาจนพื้นที่รอบตัวดูจะแคบลงถนัดตา คีรินขบกรามแน่น สายตาคมกริบกวาดมองใบหน้าเนียนใสที่เชิดขึ้นท้าทายเขาอย่างไม่เกรงกลัว ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ ฟีดโซเชียลมีเดียภายในของบริษัทและกลุ่มแชทลับของพนักงานต่างลือกันให้แซดว่า ท่านประธานหนุ่มสายโหดผู้ไม่เคยชายตาแลใคร กำลัง ‘เลี้ยงต้อย’ หรือแอบกิ๊กกั๊กกับพนักงานสาวปากเก่งดีกรีหัวหน้าทีมโปรเจกต์ใหม่อย่างเธอ ภาพถ่ายระยะไกลที่ทั้งคู่ยืนคุยกันตรงลานจอดรถเมื่อวานถูกขยายจนเบลอแต่พอดูออกว่าเป็นใคร ถูกส่งต่อกันว่อน ภาพนั้น... แม้มันจะไม่ได้ล่อแหลม แต่สายตาที่คีรินมองเธอมันฟ้องชัดเจนว่าเกินกว่าเจ้านายกับลูกน้องทั่วไป "คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร" คีรินก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งเกือบจะชนกับปลายจมูกรัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินอยู่ใกล้กัน "รูปในฟอรัมภายในบริษัท... และคอมเมนต์ไร้สาระพวกนั้น มันกำลังทำให้คุณตกเป็นเป้า" "แล้วมันเพราะใครล่ะคะ?" รินรดาตอกกลับทันควัน ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความพอยท์ "ถ้าคุณไม่ทำตัวรุ่มร่าม เดินตามตื๊อ หรือแวะมาหาฉันที่แผนกบ่อยๆ จนน่าเกลียด มีหรือที่พวกชอบเผือกเขาจะเอาไปแต่งเป็นนิยายน้ำเน่าได้! คุณนั่นแหละที่เป็นต้นเหตุ" "รินรดา..." เสียงเรียกชื่อเธอดังลอดไรฟัน คีรินแทบจะคลั่งตายอยู่แล้วกับความดื้อรั้นและฝีปากกล้าที่ไม่มีวันตกเป็นรองใคร ยิ่งเธอทำท่าทางยียวนใส่เขาแบบนี้ เขากลับยิ่งรู้สึกอยากจะ... ปิดปากดื้อๆ ด้วยวิธีของเขาเสียให้เข็ด แต่เขายังทำไม่ได้ ปมปัญหาตรงหน้ามันใหญ่กว่านั้น "มีคนจงใจปล่อยรูปพวกนั้น" คีรินเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นจริงจังขึ้น ดวงตาคมเข้มฉายแววอันตราย "และผมกำลังสืบอยู่ว่าใครเป็นคนกล้าเล่นเกมสกปรกแบบนี้ในบริษัทของผม" รินรดาชะงักไปเล็กน้อย ความกวนประสาทในแววตาเจือจางลงด้วยความฉับไว เธอไม่ใช่คนโง่ที่จะอ่านเกมไม่ออก "คุณหมายความว่า... มีคนตั้งใจดิสเครดิตฉัน?" หรือไม่ก็ดิสเครดิตเขาเพื่อหวังผลทางธุรกิจ หรือตำแหน่งงาน? "ใช่" คีรินเลื่อนมืออีกข้างขึ้นมาเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาเคล้าคลอแก้มเนียนอย่างเบามือสัมผัสที่อ่อนโยนโดยไม่ทันตั้งตัวทำเอารินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "มันไม่ได้แค่สนุกปาก แต่มันกำลังพยายามเขี่ยคุณออกจากโปรเจกต์ใหญ่ และพยายามดิสเครดิตอำนาจการบริหารของผม" "ใคร..." รินรดาถามเสียงเบาลง ความรู้สึกเย็นเยียบแล่นริ้วขึ้นมาตามสันหลัง ไม่ใช่เพราะกลัวคำครหา แต่เพราะเธอรู้ดีว่าการทำงานท่ามกลางสงครามประสาทในองค์กรใหญ่แบบนี้ ศัตรูมักซ่อนอยู่ในมุมมืดเสมอ ก่อนที่คีรินจะได้เอ่ยปากตอบ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะสามครั้งรวด แบบไม่มีมารยาทและไม่รอให้อีกฝ่ายอนุญาต *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* "ท่านประธานครับ! ขออนุญาตครับ..." เสียงของธันวา เพื่อนสนิทของรินรดาที่คว่วงตำแหน่งรองหัวหน้าฝ่ายกลยุทธ์ดังแทรกเข้ามา พร้อมกับเสียงบิดกลอนประตูที่ถูกปลดล็อกด้วยคีย์การ์ดสำรองในฐานะผู้บริหารระดับสูงเช่นกัน คีรินสบถออกมาเบาๆ อย่างหัวเสีย ดวงตาสคมวาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธที่ถูกขัดจังหวะในเวลาสำคัญ ร่างสูงผละออกจากรินรดาอย่างจำใจขณะที่หญิงสาวรีบจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่เข้าทางอย่างรวดเร็ว ประตูเปิดผางออก ธันวาก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่พอบอดเห็นว่ารินรดามายืนอยู่ใกล้กับคีรินในระยะประชิด ชายหนุ่มก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะส่งสายตาเชิงปกป้องมาให้เพื่อนสนิททันที "อ้าว ริน อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ? พอดีเลย..." ธันวาขยับเข้าไปยืนแทรกกลางระหว่างคีรินกับรินรดาโดยอัตโนมัติ ราวกับต้องการสร้างแนวป้องกันให้เพื่อนสาว "ผมมีเรื่องด่วนต้องรายงานท่านประธานครับ เกี่ยวกับข่าวลือที่กำลังแพร่สะพัด... และดูเหมือนว่า 'ต้นตอ' ของข่าวลือ จะไม่ได้มาจากแค่พนักงานในบริษัทธรรมดาซะแล้วล่ะครับ" คีรินหรี่ตามองธันวาด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งออกมาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงหลายองศา เกลียดขี้หน้ายังไง ตอนนี้ยิ่งอยากจะซัดหน้าไอ้หมอนี่ให้คว่ำข้อหารlมารยาททรามและทำตัวเป็นก้างขวางคอชิ้นใหญ่ "พูดมา" คีรินกดเสียงต่ำอย่างอดกลั้น ธันวาไม่สะทกสะท้านต่อสายตาน่ากลัวนั้น เขาหันไปพยักหน้ารินรดาก่อนจะหันกลับมาสบตากับประธานหนุ่มตรงๆ "ผมเพิ่งได้ไอพีแอดเดรสคนที่ปล่อยข่าวรูปแรกในฟอรัมครับท่าน..." ธันวาเว้นจังหวะนิดหนึ่ง รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก "มันถูกส่งมาจากไอพีแอดเดรสภายนอก... และถ้าผมเช็คไม่ผิด คนที่สั่งให้ปล่อยข่าวนั้น คือ 'คุณหญิงศจี' แม่เลี้ยงของคุณเองครับ" บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันทีราวกับถูกแช่แข็ง รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขณะที่คีรินนิ่งค้างไป ใบหน้าคมสันตึงเครียดขึ้นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้พรมกำลังถูกกระชากออกมากลางแสงแดด... และมันไม่ใช่แค่เรื่องชู้สาวในที่ทำงานอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือเกมการเมืองในครอบครัวที่พร้อมจะบดขยี้ทุกอย่างให้แหลกคามือ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเติมกำลังใจให้กันนะคะ เจอกันตอนหน้าค่ะ!