คำสารภาพของคนตาย

"ยินดีต้อนรับสู่พิธีส่งท้าย... คุณริน และคุณอิงค์" เสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอของประธานกิตติดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องใต้ดินอับชื้น กลิ่นอายของธูปหอมโบราณและควันเทียนไขไขสัตว์ผสมปนเปกันจนชวนคลื่นไส้ ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ยามที่มองเห็นร่างของรินและอาจารย์อิงค์ก้าวเข้ามาประจันหน้าในอาณาเขตวงเวทย์ที่ถูกขีดล้อมด้วยผงกระดูกและอักขระโบราณ รินกวาดสายตาสำรวจความเสียหายเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว สมองอันฉลาดเฉลียวประมวลผลสถานการณ์ด้วยความรวดเร็วตามสัญชาตญาณของอดีตไอดอลสาวผู้ผ่านเวทีการแข่งขันอันดุเดือดมานับไม่ถ้วน พื้นหินอ่อนเย็นเฉียบถูกแต่งแต้มด้วยคราบเลือดแห้งกรัง รอบตัวประธานกิตติมีเงาดำทะมึนหลายร่างลอยเคว้งคว้าง ไร้ใบหน้า ไร้เสียงกรีดร้อง มีเพียงแรงกดดันทางวิญญาณที่หนักหน่วงจนทำให้หายใจแทบไม่ออก "คุณกิตติคะ... การเอาวิญญาณของเด็กฝึกในค่ายมาเป็นเครื่องสังเวยแลกกับความโด่งดังและอำนาจ มันไม่มากไปหน่อยหรือคะ?" รินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบสนทนาราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเฉียบคม ดวงตากลมโตจ้องมองอีกฝ่ายอย่างไร้ความหวาดกลัว แม้ว่าหัวใจดวงน้อยจะเต้นรัวระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก อาจารย์อิงค์ที่ยืนเคียงข้างขยับตัวเล็กน้อย แขนเสื้อคลุมสีเข้มปลิวไสวตามกระแสลมเย็นยะเยือกที่พัดมาจากมุมห้อง นิ้วเรียวยาวหยิบสำรับไพ่ทาโรต์ขอบทองออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างเงียบเชียบ สัมผัสอุ่นร้อนจากสำรับไพ่คือเครื่องยืนยันว่าพลังงานเบื้องหน้าไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ไพ่แต่ละใบพร้อมที่จะแปรเปลี่ยนเป็นอาวุธหากเกิดความผิดพลาด "ความโด่งดังเหรอ? หึ เด็กพวกนั้นควรจะดีใจเสียด้วยซ้ำที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตำนานที่ไม่มีวันดับสูญ" ประธานกิตติยิ้มเยาะ แววตาฉายแววคลุ้มคลั่ง "โลกนี้มันก็เป็นแบบนี้แหละคุณริน คนที่ยอมแลกทุกอย่างเท่านั้นถึงจะเป็นผู้ชนะ... และตอนนี้ พวกคุณก็ก้าวเข้ามาในเกมของผมเอง ช่วยไม่ได้นะ" สิ้นเสียงของประธานกิตติ พื้นห้องใต้ดินก็สั่นสะเทือน เลือดในวงเวทย์พุ่งทะลักขึ้นมาเป็นสาย ไອหมอกสีดำทมิฬพวยพุ่งเข้าใส่รินและอาจารย์อิงค์ราวกับอสูรกายหิวโหย "ริน ถอยหลัง!" อาจารย์อิงค์ตะโกนลั่น พร้อมกับสะบัดมือขว้างไพ่ใบแรกออกไปกลางอากาศ *The Magician* ส่องแสงสว่างวาบ สีทองอร่ามแผ่ขยายออกเป็นบาตรป้องกันพลังงานความมืดที่พุ่งเข้ามาปะทะ เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกทำให้รินเซถอยหลังไปสองสามก้าว ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน แต่นี่ไม่ใช่เวลามาตื่นตระหนก รินสูดหายใจเข้าลึก ในฐานะคนที่มี 'ญาณสัมผัส' ไวต่อพลังงานล่ะเมิดกฎเกณฑ์ รินรู้ดีว่าการจะทำลายพิธีกรรมสายดำนี้ การป้องกันอย่างเดียวไม่มีทางรอด เราต้องตัดวงจรจากต้นตอ และดวงวิญญาณที่ถูกกักขังอยู่รอบตัวคือผู้กุมกุญแจสำคัญ "อาจารย์คะ หนูจะเปิดทางให้!" รินตัดสินใจเสี่ยงอันตราย หลบกระแสพลังงานสีดำที่เลื้อยเข้ามาพันธนาการ รินทรุดตัวลงคุกเข่าสัมผัสพื้นหินเย็นเยียบ หลับตาลงตั้งสมาธิ ปล่อยให้สัญชาตญาณและคลื่นความถี่ในจิตวิญญาณจูนเข้ากับมิติเบื้องหลังความตาย ภาพความทรงจำอันเจ็บปวด เสียงสะอื้นไห้ และความหวาดกลัวของเหล่าเด็กฝึกที่หายตัวไปไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก รินกัดริมฝีปากจนห้ามเลือดซิบ ความเจ็บปวดทางจิตใจรุนแรงจนร่างบางสั่นเทิ้ม แต่รินไม่อยอมแพ้ *ได้โปรด... ส่งเสียงให้ฉันฟังทีคะ* รินส่งกระแสจิตออกไปหาดวงวิญญาณเหล่านั้น ในห้วงมิติอันมืดมิด ท่ามกลางหมอกหนาทึบ รินเห็นเงาร่างโปร่งแสงนับสิบยืนก้มหน้า ไหล่สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว หนึ่งในนั้นคือวิญญาณของเด็กสาวมัธยมปลายผู้มีความฝันอยากจะเป็นไอดอลเช่นเดียวกับเธอในอดีต ดวงตาสดใสบัดนี้ว่างเปล่าและเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากพลังงานมืดที่กัดกิน วิญญาณดวงนั้นค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับรินเป็นครั้งแรก ริมฝีปากซีดเซียวขยับไหว ไร้เสียง แต่รินอ่านปากนั้นออกได้อย่างชัดเจน *'ช่วย... พวกเราด้วยค่ะ'* คำสารภาพของคนตายที่ส่งตรงจากห้วงลึกแห่งความสิ้นหวจุดประกายไฟแห่งความมืดในตัวรินให้แปรเปลี่ยนเป็นพลังงานบริสุทธิ์ ญาณทิพย์ตื่น เต็มที่ แสงสีฟ้าครามสว่างวาบออกจากร่างของริน แผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งห้องใต้ดิน ลบล้างไอหมอกสีดำจนสลายหายไปในพริบตา ประธานกิตติเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว "เป็นไปได้ยังไง! เด็กเหลือขออย่างแก... ทำไมถึงสื่อสารกับพวกมันได้!" "เพราะพวกเขายังมีความฝัน... และคุณไม่มีสิทธิ์พรากมันไปค่ะ!" รินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แววตาเด็ดเดี่ยวเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจที่เหนือกว่าเดิม อาจารย์อิงค์ที่ยืนมองอยู่ข้างๆ ยิ้มมุมปากอย่างภูมิใจ ไพ่ในมือของอาจารย์ส่องแสงประสานกับออร่าของรินอย่างลงตัว ทั้งสองก้าวเดินเข้าไปหาประธานกิตติทีละก้าว แรงกดดันมหาศาลบีบอัดจนประธานกิตติทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น ทว่า ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังจะตกเป็นของพวกเธอ เสียงแจ้งเตือนปริศนาที่รินคุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวสมองอย่างกะทันหัน [ติ๊ง! ตรวจพบพลังงานแทรกแซงระดับ SSS: คำสาปโลหิตย้อนกลับกำลังทำงาน] [คำเตือน: เป้าหมายหลักไม่ได้มีแค่ประธานกิตติ... เบื้องหลังพิธีกรรมนี้ ยังมี 'ผู้ว่าจ้าง' อีกหนึ่งคนที่กำลังจับ1ตาดูพวกคุณอยู่] พื้นห้องใต้ดินใต้ฝ่าเท้าของรินและอาจารย์อิงค์จู่ๆ ก็แตกร้าวออกเป็นเสี่ยงๆ อักขระสีแดงฉานพุ่งขึ้นมาพันธนาการข้อเท้าของพวกเธอเอาไว้แน่น ก่อนที่ร่างของใครบางคนในชุดคลุมสีดำสนิทจะก้าวออกมาจากเงาดำสนิทใจกลางวงเวทย์ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ทำให้เลือดในกายจับตัวเป็นน้ำแข็ง "ทำได้ดีมากเด็กน้อย... แต่การแสดงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับรินและอาจารย์อิงค์นะคะ หวังว่าจะสนุกจนวางไม่ลงเลยค่ะ!