วิกฤตโรคระบาดในหมู่บ้านใกล้เคียง

"ถ้าพวกมันยังดึงดันจะเอาข้าวสารเจือสารหนูเข้ายุ้งฉางของหมู่บ้านเราอีก คืนนี้... ผมจะเอาปืนไปพังประตูบ้านหัวหน้าผู้ใหญ่บ้านให้ดูครับ" เสียงทุ้มต่ำของลู่จ้านถิงที่ดังลอดออกมาจากห้องครัวไม่ได้ทำให้หลินว่านหลินสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย มือเรียวบางที่กำลังงละเลงแป้งทำซาลาเปาไส้หมูสับเห็ดหอมยังคงขยับอย่างคล่องแคล่ว กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำซุปกระดูกหมูที่เคี่ยวจนงวดส่งกลิ่นเย้ายวนไปทั่วบ้าน ท่ามกลางความตึงเครียดของสถานการณ์ภายนอกที่กำลังคุกกรองหมู่บ้านหง Hไปทีละน้อย วิกฤตโรคระบาดลึกลับที่แพร่กระจายมาจากหมู่บ้านเฟิงข้างเคียงเมื่อสามวันก่อน เริ่มส่งผลให้ชาวบ้านล้มป่วยลงอย่างรวดเร็ว อาการไอเป็นเลือด ผื่นดำตามผิวหนัง และไข้สูงจนเพ้อ ทำให้ทางการต้องสั่งกักบริเวณพื้นที่โดยรอบ ทว่า... ท่ามกลางความตายและความหวาดกลัว คนโลภอย่างแม่เฒ่าโจวและพวกพ้องกลับเห็นเป็นโอกาสทองในการกักตุนยาและอาหารขึ้นราคา ขูดรีดชาวบ้านที่กำลังไร้ทางสู้ "ใจเย็นก่อนครับสามี ของพวกนั้นต่อให้มันขนเข้าบ้านได้ มันก็ไม่มีปัญญาใช้หรอกครับ" ว่านหลินเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้สามีหนุ่มที่ยืนลับมีดปังตออยู่หน้าเตา ดวงตาคมกริบของนายทหารหนุ่มฉายแววคลั่งรักทันทีที่สบเข้ากับดวงตาพราวระยับของภรรยา แม้ภายนอกเขาจะดูดุดันราวมัจจุราช แต่กับว่านหลินแล้ว... เขาคือหมาป่าจอมเชื่องที่พร้อมกัดทุกคนที่กล้ามาขัดใจเธอ ก๊อกๆๆ! เสียงทุบประตูดังสนั่นหวั่นไหว ตามด้วยเสียงร้องโวยวายของแม่เฒ่าโจวที่แหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก "ไอ้ลูกอกตัญญู! นังสะใภ้ตัวซวย! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ชาวบ้านเขาจะตายกันหมดแล้ว ทำไมพวกแกถึงใจดำอำมหิตแบบนี้ ปิดประตูขังตัวเองกินของอร่อยอยู่ได้ เปิดเดี๋ยวนี้!" ลู่จ้านถิงขมวดคิ้วมุ่น รัศมีความกดดันแผ่ซ่านออกมาจากร่างหนาจนอากาศรอบตัวแทบจะเย็นเฉียบ ทว่าว่านหลินกลับยกมือขึ้นแตะแขนสามีเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก "ปล่อยให้แกแหกปากไปเถอะครับ... ยิ่งดิ้นรนมากเท่าไหร่ เวลาตกนรกมันก็ยิ่งสะใจมากขึ้นเท่านั้น" ว่านหลินหัวเราะคิกคักในลำคอ ก่อนจะผละจากแป้งซาลาเปา เดินไปหยิบเข่งไม้ไผ่ที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะ ข้างในนั้นบรรจุขวดแก้วสีชาหน้าตาประหลาดนับสิบขวด ซึ่งเบิกทางมาจาก "ซูเปอร์มาเก็ตอัจฉริยะในมิติ" ของเธอ ยาปฏิชีวนะยุคศตวรรษที่ 21 ผสมผสานกับสมุนไพรจีนเกรดพรีเมียมที่ถูกแปรรูปให้อยู่ในรูปแบบที่คนยุค 70 สามารถดูดซึมและรักษาโรคระบาดประหลาดนี้ได้ภายในข้ามคืน! เมื่อประตูเปิดออก แม่เฒ่าโจวที่อ้าปากเตรียมด่าทอถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อสบเข้ากับสายตานิ่งสนิทของลู่จ้านถิง ด้านหลังของแม่เฒ่ามีชาวบ้านหลายคนทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยความอ่อนแรง หนึ่งในนั้นคือหัวหน้ากลุ่มผลิตที่หน้าตาซีดเซียวริมฝีปากเขียวช้ำ "จ้านถิง... สะใภ้รอง... ช่วยด้วยเถอะ ลูกชายฉัน... ลูกชายฉันกำลังจะตายแล้ว!" แม่เฒ่าโจวเปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังเท้า ทรุดเข่าลงร้องไห้ฟูมฟายเกาะขาเสื้อนายทหารหนุ่ม ทั้งที่เมื่อครรลองยังสาปแช่งพวกเขาอยู่เลย ว่านหลินกอดอกพิงวงกบประตู มองภาพน่าสมเพชนั้นด้วยแววตาสมเพชเวทนา ปนความสะใจที่ซ่อนไม่มิด "ช่วยหรือครับแม่เฒ่า?" ว่านหลินเอ่ยเสียงใส ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ช้าๆ กลิ่นหอมกรุ่นของซาลาเปานึ่งสุกใหม่ๆ ลอยฟุ้งออกมาจากหม้อด้านหลัง ยิ่งขับเน้นให้เห็นความแตกต่างระหว่างบ้านของพวกเขาที่กินอิ่มนอนหลับ กับชาวบ้านที่กำลังจะอดตายได้อย่างชัดเจน "จำได้ว่าเมื่อวาน... แม่ยังบอกว่าโรคระบาดนี่คือการลงทัณฑ์จากสวรรค์เพราะบ้านเราทำตัวอวดดีอยู่เลยนี่ครับ ทำไมวันนี้ถึงรีบวิ่งมาหาคนที่สวรรค์ลงทัณฑ์เสียแล้วล่ะครับ?" "ฉัน... ฉันแค่พูดพล่อยๆ สะใภ้รอง เธอมีจิตใจงดงามเป็นแม่พระโปรดช่วยชาวบ้านเถอะนะ!" แม่เฒ่าโจวกัดฟันกรวดด้วยความแค้นเคือง แต่จำต้องยอมก้มหัวให้เพราะชีวิตของคนในตระกูลโจวสายหลักและผลประโยชน์มหาศาลกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย ว่านหลินโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูแม่เฒ่าโจว น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "ความเมตตาของผมมีราคาครับแม่เฒ่า... และบังเอิญว่าราคาของมัน คือโฉนดที่ดินแปลงริมน้ำทั้งหมดของตระกูลโจว รวมถึงสิทธิ์การจัดการยุ้งฉางประจำหมู่บ้าน... เซ็นชื่อแล้วยาพวกนี้ถึงจะตกถึงมือพวกท่านครับ" แม่เฒ่าโจวเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด นั่นมันสมบัติชิ้นสุดท้ายที่นางหวงแหนยิ่งกว่าชีวิต! ทว่าในวินาทีที่เสียงหอบหายใจเฮือกสุดท้ายของชาวบ้านด้านหลังดังขึ้น พร้อมกับร่างของเด็กน้อยคนหนึ่งที่หมดสติไปในอ้อมอกแม่ ประตูมิติในห้วงความคิดของว่านหลินก็สั่นไหวเบาๆ พร้อมกับเสียงเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัว *[แจ้งเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอกที่ไม่ได้รับอนุญาต กำลังมุ่งหน้ามาที่หมู่บ้าน... เป้าหมายคือการแย่งชิงยาสูตรลับในมือท่าน]* ว่านหลินหุบยิ้มทันที นางหันไปสบตากับลู่จ้านถิงที่ไวกว่ากระแสจิต มือหนาเอื้อมไปหยิบปืนพกออกมาปลดล็อกกระสุนอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เงาร่างหนึ่งพุ่งทะยานผ่านความมืดของราตรีเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้าน พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ทำให้ทุกคนต้องขนหัวลุก ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของหมอผีวัยรุ่นด้วยดีเสมอมานะครับ