ห้างสรรพสินค้าในหัวใจ

เสียงทุบประตูไม้เก่าจนสนิมเขรอะดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับฝูงควายป่ากำลังพังคอก ผสานกับเสียงโวยวายแสบแก้วหูของหัวหน้ากองผลิตที่ตะโกนเข้ามาอย่างไร้มารยาท ทำให้บรรยากาศในบ้านพักทหารหลังเล็กปั่นป่วนขึ้นมาทันที "หลินว่านหลิน! นังตัวดี เปิดประตูเดี๋ยวนี้! มีคนรายงานว่าแกแอบซ่อนสินค้าทุนนิยมผิดกฎหมายไว้ในบ้าน ปิดบังอำพรางการตรวจสอบจากทางการ หากแกยังชักช้า ฉันจะพังประตูเข้ามาแล้วข้อหาขัดขวางเจ้าพนักงานจะตามไปสมทบกับโทษเนรเทศแน่!" ภายในห้องครัวที่แคบและอับชื้น หลินว่านหลินมิได้มีทีท่าตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เธอยืนนิ่งสงบ สองมือเรียวยาวกำลังเช็ดคราบเขม่าบนโต๊ะไม้ด้วยผ้าสะอาด แววตาคู่คมกริบสะท้อนประกายเย้ยหยันออกมาอย่างชัดเจน รสชาติความแค้นที่พวกมันพยายามยัดเยียดให้เธอเมื่อชาติที่แล้ว เธอยังจดจำได้ดี ชาตินี้... เธอกลับมาเพื่อทวงคืนพร้อมดอกเบี้ยมหาศาล ในขณะที่ข้างกายเธอ ลู่จ้านถิง นายทหารหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบสีเขียวเข้มกำลังยืนประจันหน้ากับประตูด้วยใบหน้าไร้คลื่นอารมณ์ สันจมูกโด่งเป็นคมและกรามที่ขบเข้าหากันแน่นบ่งบอกถึงความคุกกรุ่นที่ถูกกดไว้ภายใต้ความนิ่งขรึม เขามือหนาเอื้อมไปแตะไหล่บางของภรรยาเบาๆ เป็นเชิงปลอบโยน พร้อมกระซิบด้วยน้ำเสียงทุบต่ำที่เต็มไปด้วยความมั่นคง "ว่านหลิน... อยู่หลังผม ไม่ต้องกลัว ใครหน้าไหนก็แตะต้องคุณไม่ได้ทั้งนั้น" หลินว่านหลินเหลือบมองสามีหนุ่มผู้ซื่อตรงและคลั่งรักเธอสุดหัวใจ มุมปากหยักสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกอุ่นวาบแล่นริ้วขึ้นมาในอก ชายคนนี้ในสายตาคนอื่นคือนายทหารผู้เย็นชา แต่สำหรับเธอ เขาคือโล่กำบังชั้นดีที่เธอยินดีจะก้าวเดินเคียงข้าง "คุณจ้านถิง ไม่ต้องห่วงหรอกครับ คนพวกนั้นอยากค้นนัก ก็ปล่อยให้พวกเขาค้น..." หลินว่านหลินจงใจเว้นจังหวะ น้ำเสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ "แต่ถ้าค้นไม่เจอ... คนที่ต้องกราบเท้าขอขมาฉันกลางหมู่บ้านวันนี้ คงไม่ใช่ฉันกระมังครับ" *ปัง!* กลอนประตูไม้ผุพังลงตามแรงถีบ ร่างอ้วนฉุของหัวหน้ากองผลิตก้าวเข้ามาพร้อมลูกน้องถือกระบองไม้ในมือ ใบหน้าของมันบิดเบี้ยวด้วยความสะใจยามเมื่อกวาดสายตาสำรวจรอบห้อง แต่ทว่า... สิ่งที่พวกมันคาดหวังว่าจะได้เห็นกองสินค้าหนีภาษี ข้าวสาร หรือผ้าแพรราคาสแพง กลับมีเพียงความว่างเปล่าและกลิ่นอับของบ้านจนๆ หลังหนึ่งเท่านั้น "ไหนล่ะ? สินค้าต้องห้ามไหนที่แกซ่อนไว้!" หัวหน้ากองผลิตตวาดเสียง LOUD แววตาโลภมากกวาดมองไปทั่ว หลินว่านหลินเพียงแค่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ กิริยาท่าทางเยือกเย็นจนน่าประหลาดใจทำให้ฝ่ายตรงข้ามถึงกับชะงัก "หัวหน้าเฉิน... ตาบอดหรือว่าสมองเสื่อมกันแน่ครับ ถึงได้บุกรุกบ้านพักทหารโดยไม่มีหมายค้นอย่างเป็นทางการ แถมยังกล่าวหาคนอื่นลอยๆ แบบนี้ หากสามีฉันรายงานเรื่องนี้ไปยังผู้บังคับบัญชา คุณคิดว่าเก้าอี้ใต้ก้นของคุณจะยังมั่นคงอยู่หรือเปล่า?" คำพูดที่เฉียบคมราวกับใบมีดกรีดลงบนหน้าของหัวหน้าเฉินจนชาหนึบ มันกัดฟันกรอดด้วยความโกรธเกรี้ยว "นังสารเลว ปากดีนักนะ! พวกแก ค้นให้ทั่วทุกซอกทุกมุม! ฉันไม่เชื่อหว่านหลินว่ามันจะไม่มีอะไรซ่อนอยู่!" ลูกน้องหลายคนกรูเข้าไปรื้อค้นข้าวของกระจัดกระจาย ลิ้นชักถูกดึงกระชาก เสื้อผ้าเก่าๆ ถูกโยนทิ้งเกลื่อนพื้น ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า แววตาของหลินว่านหลินกำลังทอประกายแสงสีฟ้าจางๆ วับวามอยู่ในม่านตา ในห้วงความคิดลึกๆ ของเธอ... ประตูมิติขนาดมหึมาที่คุ้นเคยกำลังสั่นสะเทือนเบาๆ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนอิเล็กทรอนิกส์ที่คุ้นหูดังขึ้นในโสตประสาท หลินว่านหลินแทบจะหลุดยิ้มออกมา ห้างสรรพสินค้าอัจฉริยะ 5 ชั้นจากโลกอนาคตที่เธอเคยเป็นเจ้าของ... มันตามติดวิญญาณและข้ามมิติมาพร้อมกับเธอจริงๆ! จิตสำนึกของเธอถูกดึงดูดเข้าสู่พื้นที่ภายในพริบตา เบื้องหน้าเธอคืออาณาจักรแห่งความสะดวกสบายที่เงียบสงบ ชั้นที่สามของห้างซึ่งเป็นโซนซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่และคลังอาหารสำรองสำเร็จรูปยังคงเปิดใช้งานได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชั้นวางสินค้าเรียงรายด้วยอาหารกระป๋องชั้นเลิศ เนื้อวากิวA5แพ็กสุญญากาศ ขนมปังอบสดใหม่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น และที่สำคัญที่สุดคือ 'คลังอาหารสำเร็จรูป' ที่บรรจุอาหารแปรรูปพร้อมทานนับพันรายการ ทั้งหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงซอสเข้มข้น เป็ดปักกิ่งหนังกรอบ และซุปไก่ตุ๋นยาจีนบำรุงกำลังที่ยังคงความร้อนควันฉุยราวเพิ่งยกออกจากเตา ในยุค 70 ที่ผู้คนอดอยากและต้องใช้คูปองแลกอาหารประทังชีวิต การมีคลังอาหารสำเร็จรูปมูลค่ามหาศาลซ่อนอยู่ในมิติลับ... ก็ไม่ต่างอะไรกับการถือครองขุมสมบัติที่สามารถซื้อได้ทั้งอำนาจและชีวิตคน "หัวหน้าเฉินครับ..." เสียงหวานเอ่ยขึ้นขัดจังหวะการรื้อค้นที่ไร้ผล หัวหน้าเฉินสะดุ้ง หันกลับมามองด้วยความหงุดหงิด "อะไรอีกวะ!" "ค้นจนพลิกบ้านฉันขนาดนี้แล้ว ยังไม่เจออะไรเลยใช่ไหมครับ?" หลินว่านหลินก้าวเท้าเข้าไปใกล้ชิดอีกนิด รอยยิ้มบนใบหน้าช่างงดงามแต่กลับทำให้ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด "ถ้าอย่างนั้น... ตาฉันเป็นคนค้นตัวพวกคุณบ้างดีกว่า เผื่อว่า 'สินค้าต้องห้าม' ที่พวกคุณตามหา มันจะบังเอิญหล่นอยู่ในกระเป๋าเสื้อของพวกคุณเอง" "บังزาน! แกกล้าดียังไงมาตรวจค้นเจ้าหน้าที่!" หัวหน้าเฉินแผดเสียงลั่นหน้าดำครึ่ม ทว่า ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านั้น ลู่จ้านถิงที่ยืนเงียบมานานก็ก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างสูงใหญ่ราวกับภูเขาผาแผ่รังสีคุกคามอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจนทุกคนในห้องต้องถอยหลังโดยสัญชาตญาณ ดวงตาคมกริบกวาดมองกลุ่มคนเหล่านั้นด้วยความเยียบเย็น "ภรรยาผมบอกว่าให้ตรวจ... ใครกล้าขัดขวาง ลองก้าวมาอีกก้าวเดียวสิ" คำพูดเพียงประโยคเดียวแต่กลับทรงพลังราวกับค้อนเหล็กทุบลงกลางใจ หัวหน้าเฉินหน้าซีดเผือดเพราะรู้ดีถึงกิตติศัพท์ความโหดเหี้ยมเด็ดขาดในสนามรบของนายทหารหนุ่มผู้นี้ มันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ได้แต่ยืนตัวสั่นด้วยความแค้นเคืองแต่ไม่กล้าขยับตัว ในจังหวะที่ความตึงเครียดพุ่งสูงถึงขีดสุดนั้นเอง หลินว่านหลินแอบดึงจิตสัมผัสเข้าไปในมิติห้างหรู ปล่อยพลังงานความร้อนและกลิ่นหอมอันเย้ายวนของ "หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วสูตรลับฮ่องกง" ที่เพิ่งหยิบออกมาจากตู้เก็บความร้อนในมิติ ให้เล็ดลอดผ่านอากาศภายในห้องครัวแคบๆ ออกไปผสมผสานกับสายลมภายนอกบ้าน กลิ่นหอมหวานของน้ำตาลเคี่ยวกับเครื่องเทศชั้นดี น้ำซุปเข้มข้นที่ซึมซาบเข้าสู่เนื้อหมูจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก ลอยฟุ้งกระจายออกไปนอกหน้าต่าง พัดผ่านจมูกของชาวบ้านที่ยืนมุงดูเหตุการณ์อยู่รอบบ้านพักจนทุกคนต้องสูดปากกลืนน้ำลายเอื้อมมือคว้าอากาศ กลิ่นหอมนี้รุนแรงเกินกว่าจะหักห้ามใจได้ มันไม่ใช่กลิ่นอาหารธรรมดาของคนยุคนี้ แต่มันคือกลิ่นของความมั่งคั่งและอาหารเลิศรสที่แม้แต่ขุนนางในเมืองหลวงยังไม่มีวาสนาได้ลิ้มลอง! ทุกคนต่างหันรีหันขวางมองหาที่มาของกลิ่นหอมประหลาดนี้ด้วยความมึนงง แต่ทว่า... ในวินาทีต่อมา เสียงเคาะประตูด้านนอกกลับดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงรายงานตื่นตระหนกของทหารยามหน้าค่ายที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "ผู้กองลู่! แย่แล้วครับ! มี... มีรถยนต์หรูแปลกประหลาดคันหนึ่งขับฝ่าด่านเข้ามาจอดหน้าบ้านพักของคุณแล้วครับ! และคนที่ก้าวลงมาจากรถ... คือท่านผู้ตรวจการพิเศษจากส่วนกลางที่ทางการส่งมาตรวจสอบคลังสินค้าลับ!" หลินว่านหลินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปาก เกมสนุกๆ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง... -------------------------------------------------- ขอบคุณที่ติดตามผลงานของ "หมอผีวัยรุ่น" แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ